Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Η Διάδραση της Αντιφιλητικής Αγάπης

«Όταν ήμουν μικρός, η βιβλιοθήκη μου άγγιζε το προσκέφαλό μου, 
ως θα έλεγε ο Ρίτσος, και μόλις αναζητούσα να χαράξω 
και νοερά να περιπλανηθώ στον «χωροχρόνο» των ονείρων μου...»

Ευχαριστώ θερμώς τον αδελφό και φίλο Δημήτρη Λυκούδη
για το δοκίμιό του στην «αέναη επΑνάσταση». 
Η τόλμη στην μέθεξη την λυτρωτική, 
σε μία αγάπη ασύνορα διαπεραστική
τροφοδοσία ουσίας Θεϊκής.

Η διάδραση της αντιφιλητικής αγάπης 
Δημητρίου Π. Λυκούδη 
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Κάθε φορά, ενθυμούμαι αμυδρά, όταν ο αδυσώπητος μόρος και ο κωκυτός έπλητταν τον εγωκεντρισμό μου και την συνειδησιακή μου πληρότητα, κατέφευγα νωχελικά και ως νεμεσητός παραδινόμουν στην αυτοθέλητη μόνωση και περισυλλογή.

Τί ησυχία τότε! Όταν ήμουν μικρός, η βιβλιοθήκη μου άγγιζε το προσκέφαλό μου, ως θα έλεγε ο Ρίτσος, και μόλις αναζητούσα να χαράξω και νοερά να περιπλανηθώ στον «χωροχρόνο» των ονείρων μου. Πίστευα τότε ότι η αγάπη λογιάζεται ως φυσική αρτεμία, ως προσπάθεια αντιφιλητική και ανθρώπινη και ως σταθερή και κατήκοος αρετή, που διδάχθηκε να αναφεύγει στην επιδερμική και ουτιδανή - στα μάτια μου – συμπόρευση και συνοδοιπορία.

Πέρασε καιρός και διδάχθηκα να ανταιδέομαι με παρρησία σε αυτήν. 

Πέρασε καιρός και η χητοσύνη κυριαρχούσε και θέριευε. Και διδάχθηκα ότι η σταθερή ενατένιση του Ελέους Του, ο συγκερασμός και η αποδοχή της φιλόδοξης αναχοής μου μεταμορφωνόταν στο φως της Δόξας Του ως μετοχή και μέθεξη, ως πρόγευση στη Σάρκωση και στην αγαπητική Του θυσία.

«Χρειάζεται να επιδείξεις περισσή προσοχή, μήπως καταφέρεις και περάσεις τον ωκεανό και βυθιστείς στο λιμάνι», θα προσθέσει «δανεικά» από τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, ο Ψηλορείτης. Και διδάχθηκα ότι η αγάπη ενυπάρχει μέσα μου ως δυνατότητα, ως «capacity», ως επιτηδειότητα, το να βιώνω, να ορθοτομώ και να πορεύομαι μαζί Του…

Πέρασε καιρός! Και διδάχθηκα πως Θεός και άνθρωπος «περιχωρούνται» χωροχρονικά στην ευχαριστιακή και λειτουργική πραγματικότητα, στην αγαπητική κοινωνία της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού και Αγιοπνευματικής συνεπικουρίας.

«Δεν σου μίλησα για τις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, φλούδες και τις πέταξες μέσα στα σκουπίδια της άβυσσος, τις πέταξα κι εγώ. Μικρές και μεγάλες πίκρες, μικρές και μεγάλες χαρές, πότε με πλήγωνε πότε με χάιδευε η ζωή, συνηθισμένα καμώματα της κάθε μέρας, μας άφησαν, τ'αφήσαμε κι εμείς, δεν αξίζει να στραφούμε πίσω να τα' ανασύρουμε από την άβυσσο. Τίποτα δεν χάνει ο κόσμος κι αν απομείνουν οι ψυχές που γνώρισα στη λησμονιά»[Καζαντζάκης].

Θα συναντιόμαστε και θα συνυπάρχουμε όμως κάθε φορά που θα οριοθετούμε την καρδιακή πρόσληψη του εαυτού μας στην συμπαντική ολοκληρία, κάθε φορά που θα τολμούμε να κοινωνούμε στην μέθεξη της αγάπης Του…!

O Δημήτριος Π. Λυκούδης είναι Φιλόλογος - Θεολόγος Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών
Επιμέλεια-Πηγή sophia-ntrekou.gr / αέναη επΑνάσταση
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού με αναφορά στην πηγή προέλευσής του.

Ας δούμε το κείμενο αγαπητοί αναγνώστες και σε βίντεο
με υπέροχη μουσική υπόκρουση! Καλά ταξίδια...


Δείτε και...


Σοφία Ντρέκου » Δημήτρης Λυκούδης · 12 Ιανουαρίου 2014 ·
Θεολογία, Επιστήμη, Λογοτεχνία 12 Ιανουαρίου 2014
Ένα κείμενο που δεν έχω Λόγια...
«Θα συναντιόμαστε και θα συνυπάρχουμε κάθε φορά που θα οριοθετούμε
την καρδιακή πρόσληψη του εαυτού μας στην συμπαντική ολοκληρία...»
Σχόλια
ιφιγένεια γεωργιάδου''θα οριοθετούμε την καρδιακή πρόσληψη του εαυτού μας στην συμπαντική ολοκληρία" Η Συμπαντική συνύπαρξη καρδιακών προσλήψεων του εαυτού μας προετοιμάζεται από την ανάπτυξη των κοσμικών διαστάσεων της ψυχικής ανάτασης. Εδώ συμβάλλει όλος ο εκστατικός πλούτος του χωροχρονικού συνεχούς με τις αλλεπάλληλες δυναμικές παρεμβάσεις στον μεριστά διατακτικό εαυτό μας που αποτελεί την υπαρκτή οριοθέτηση της δυναμικής του ελαχίστου!!! 12 Ιανουαρίου 2014 στις 2:56 μ.μ.
Δημήτριος Π. Λυκούδης
Δημήτρης Λυκούδης Εγώ δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω την αγάπη σου Σοφία
12 Ιανουαρίου 2014 στις 3:07 μ.μ.

5 σχόλια:

Μονοπάτια που διασταυρώνονται είπε...

Η φωτό της ανάρτησης κρίνεται φανταστικά δημιουργική!...

Για το άρθρο του κ. Λυχούδη δεν θα προβώ σε καμία ανάλυση, ή άποψη, καθότι ένας "πτωχός τω πνεύματι" τι να λαλήσει;

Sophia Siglitiki Drekou είπε...

Αγαπητέ αδελφέ μας «Μονοπάτια» λαθεύετε στο επώνυμο :)
Είναι ο κ. Δημήτριος ΛΥΚΟΥΔΗΣ... πως σας ξέφυγε εσάς που προσέχετε τόσο πολύ την γραφή σας;;

Μονοπάτια που διασταυρώνονται είπε...

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες...

Ζητώ να με συγχωρέσετε.

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ΑΚΗΣ Κ. είπε...

Ειναι αραγε απαραιτητες τοσες λεξεις και βερμπαλιστικες ταυτοσημιες για κατι τοσο απολυτο και απλο και εσωτεριστικο οσο η σχεση μιας πιστευουσας ψυχης με την αγαπη του μπαμπα μας του Υψιστου;

Sophia Siglitiki Drekou είπε...

Κύριε ελέησον!!!!!! Τί ερώτηση είναι αυτή κ.Προκόπιε κ.;;;
Αυτήν την ερώτηση θα κάνατε και στον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο που περιέγραφε τον Θείο Έρωτα σε 10δες σελίδες βιβλίου;; Ή στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης «Σοφία Σειράχ» που περιγράφει τον Θείο έρωτα σε 100δες σελίδες;; Η στους λογοτέχνες και ποιητές που αναλύουν μια συναισθηματική φόρτιση σε ολόκληρο βιβλίο;;;!!!!