Ο Άγιος Παΐσιος για τις Μυροφόρες: Η τολμηρή αγάπη που νίκησε τον φόβο - Σχολιασμός | Αέναη επΑνάσταση

Οι Άγιες Μυροφόρες γυναίκες στον Πανάγιο Τάφο – η αγάπη που 

νίκησε τον φόβο και έγινε πρώτη μάρτυρας της Αναστάσεως

Η πνευματική παλληκαριά, η εμπιστοσύνη στον Χριστό και το μυστήριο της αγάπης που υπερβαίνει τον φόβο και τη λογική - Η τολμηρή αγάπη που νίκησε τον φόβο και τον «ανδρισμό» των Αποστόλων

Ἦσαν δέ τινες Έλληνες εκ των αναβαινόντων: Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξαστή ο Υιός του ανθρώπου - Ελλάς γαρ μόνη ανθρωπογεννεί | Αέναη επΑνάσταση

📸 Ο Ιησούς περπατά στη στοά του Σολομώντα, Τζέιμς Τισό. Συλλογή: Μουσείο 

Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Jesus Walks in the Portico of Solomon, 1896 by J.J. Tissot.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να τονισθή είναι ότι, αντίθετα με την άποψη μερικών ερευνητών, ο Ελληνισμός συνδέεται στενά με την όλη προοπτική του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου.

Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ στην ορθόδοξη εκκλησία ♀

Πατέρας Ραφαήλ Νόικα (Parintele Rafail Noica)

♀ 8 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ή Διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών - Οι αγώνες των Γυναικών στις άνισες κοινωνίες διότι οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· στην ορθόδοξη εκκλησία ♀

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: Λόγος περί Νηστείας - Γιατί δεν νηστεύουμε μόνο την πρώτη και την τελευταία εβδομάδα

Η θεολογική και ασκητική διδασκαλία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή - Η νηστεία ως θεμέλιο πνευματικής ζωής και όχι ως επιλεκτική, συμβολική συνήθεια. Θεολογική και κοινωνική ανάγνωση της νηστείας ως θεμέλιο πνευματικής ζωής και αντίσταση στον σύγχρονο καταναλωτισμό.

Φως, Περισσότερο Φως - Στοχασμός για την Αλήθεια, τη Σκιά και τη Μεταστροφή | Αέναη επΑνάσταση

Από τη φάτνη στον Σταυρό,  του ζωγράφου Γουέιν Πάσκαλ.

το Φως δεν καταργεί τη σκιά· τη  διαπερνά και τη μεταμορφώνει.

Όταν το φως δεν εξηγείται, αλλά βιώνεται ως αλήθεια και μεταστροφή του νου

O Νίκος Λυγερός στο Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία - ΑμεΑ (video)

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Τα άτομα με αναπηρία

είναι και αυτά άνθρωποι

ακόμα κι αν το ξεχνά

η κοινωνία της λήθης,

Ο Νίκος Λυγερός για τον Νέλσον Μαντέλα - 27 χρόνια φυλακή και η δύναμη της ελευθερίας (Nelson Mandela)

Ο Νέλσον Μαντέλα, λίγο μετά την αποφυλάκισή του, με το βλέμμα του

στραμμένο στο μέλλον. Η φωτογραφία αποτυπώνει την ήρεμη

αποφασιστικότητα ενός ανθρώπου που δεν λύγισε από τη μακροχρόνια

φυλάκιση και που ενέπνευσε την ανθρωπότητα με την πραότητα

και το μεγαλείο του πνεύματός του.

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Διεθνής Ημέρα Νέλσον Μαντέλα

Η Διεθνής Ημέρα Νέλσον Μαντέλα καθιερώθηκε το 2009 και τιμάται κάθε χρόνο στις 18 Ιουλίου, ημέρα γενεθλίων του εμβληματικού ηγέτη της Νότιας Αφρικής, από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ως παγκόσμια υπενθύμιση της δύναμης που μπορεί να ασκήσει ένα άτομο στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο Φεβρουάριος (Φλεβάρης) και το Δίσεκτο Έτος - Η Ιστορία των Χαμένων Ημερών

Από τα αρχαία ημερολόγια και τη ρωμαϊκή χρονομέτρηση, έως τη σύγχρονη αστρονομία και τη γλωσσική ιστορία του Φεβρουαρίου, με επιστημονικό λόγο, γλωσσική ανάλυση και ιστορικές λεξικογραφικές μαρτυρίες.

Πόσοι άνθρωποι απόψε σωπαίνουν απελπισμένα - Σοφία Ντρέκου παράλληλα στον Τάσο Λειβαδίτη (Αέναη επΑνάσταση)

🎨 Εικαστική σύνθεση Αναστάσια Ερσλάβας (Anastasiia Erslavas)

Ποίηση της Σοφίας Ντρέκου σε παράλληλο βηματισμό με τον Τάσο Λειβαδίτη. Μια κραυγή και μια σιγή για όσους σωπαίνουν μες στη νύχτα, μετέωροι, τραγικά αόρατοι. Ένα υπαρξιακό στοχαστικό ποίημα που φωτίζει το μεταίχμιο της ψυχής

Ψυχοσάββατο και Άγιος Παΐσιος: Τα μνημόσυνα, οι κεκοιμημένοι και η δύναμη της προσευχής | Αέναη επΑνάσταση

Τι διδάσκει ο Άγιος Παΐσιος για τους υπόδικους νεκρούς, τα μνημόσυνα, την ελεημοσύνη και την επικοινωνία των ζώντων με τους κεκοιμημένους

Όταν θέλετε διαχρονική σχέση υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση

Τί λέει ο Antoine Exupéry στον Μικρό Πρίγκιπα; Πόσο καιρό αναμένεται να διαρκέσει μια πιθανή ή ήδη υπάρχουσα σχέση; Οι μαθηματικοί Νίκος Λυγερός και Ιφιγένεια Γεωργιάδου, μας εξηγούν πόσο καιρό αναμένεται να διαρκέσει μια πιθανή σχέση.

Η θεολογία του Ολοκαυτώματος - Να μην ξεχάσουμε τα εργοστάσια θανάτου (Αέναη επΑνάσταση)

Shoah The Children’s Memorial. Photograph © Vincent Pfrunner.

Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον
Κόκκινο Στρατό περισσότερα απ’ ό,τι μπορεί ποτέ να ξεπληρώσει.
~ Έρνεστ Χέμινγουεϊ 1899 - 1961 Αμερικανός συγγραφέας ~

Χάθηκε ο σταυρός - Ένα διήγημα για τα Θεοφάνεια, τη μνήμη και τον βυθό της ιστορίας | Αέναη επΑνάσταση

Θεοφάνεια ως αποκάλυψη της αόρατης κοινής μοίρας.

Ο βυθός της ιστορίας δεν είναι άδειος

Ένα στοχαστικό διήγημα για τα Θεοφάνεια, τον χαμένο Σταυρό, τη σιωπή της απώλειας και τη μυστική συνάντηση του ιερού με τον πόνο των αόρατων ανθρώπων

Βυζαντινά Κάλαντα Πρωτοχρονιάς - Οι Βυζαντιναί Καλάνδαι της 1ης Ιανουαρίου 🔔 Αέναη επΑνάσταση

Βυζαντινά κάλαντα Πρωτοχρονιάς: παιδιά και ενήλικες ψάλλουν

ευχές με άστρο και φως, συνεχίζοντας μια παράδοση αιώνων.

Ιστορικές μαρτυρίες, έθιμα, ευαρχισμός και λαϊκές πρακτικές από τον βυζαντινό κόσμο έως τη νεότερη ελληνική παράδοση

Η απογραφή κατά τη γέννηση του Χριστού και η επιστροφή στη Βηθλεέμ - Ιστορική μελέτη

NATIVITY - Journey to Bethlehem by the Artist Wayne Pascall

Η απογραφή κατά τη γέννηση του Χριστού και η επιστροφή στη Βηθλεέμ

Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης
Για την Αέναη επΑνάσταση

Α. Ο Κυρήνιος και η απογραφή του κατά Λουκάν

Η νύχτα που δεν τελειώνει κοντά στο τζάκι - Ν. Λυγερός

Η νύχτα που δεν τελειώνει κοντά στο τζάκι που φωτίζει

τη νυχτερινή πτήση με την Συμφωνία Του Νέου Κόσμου

Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής - Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης | Αέναη επΑνάσταση

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης στην εικόνα αγάπης,

φωτός και προσευχής μέσα στη γιορτινή θαλπωρή του Δεκεμβρίου.

Η ποίηση ως πνευματική όραση: ο λόγος του Αγίου Πορφυρίου και η ορθόδοξη εμπειρία της καρδιάς

Θέσπις: Ο πρώτος ηθοποιός και πατέρας του θεάτρου - Πρώτη Θεατρική παράσταση στην Αθήνα 23 Νοεμβρίου 534 π.Χ. | Αέναη επΑνάσταση

Το άρμα του Θέσπι (Ελληνικό περιοδεύον θέατρο) του Γκούσταφ Κλιμτ, 1884 έως 

το 1887. Τοιχογραφία οροφής στο Μπούργκτεατερ, το εθνικό θέατρο στην Βιέννη.

Chariot Thespis by Gustav & Ernst Klimt • Fresco, 1888 (ceiling

Painting in the Burgtheater, The national theater of Austria in Vienna)

Μένανδρος ερωτηθείς τι διαφέρουν

αλλήλων Σοφοκλής και Ευριπίδης είπεν ότι

Σοφοκλής μεν τέρπεσθαι ποιεί τους ανθρώπους,

Ευριπίδης δε σκυθρωπάζειν τους ακροατάς.

Στην Ιθάκη του Καβάφη με το βλέμμα του Οδυσσέα - Νίκος Λυγερός

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Δεν αρκεί να διαβάσεις

τα ποιήματα του Καβάφη

για να ξέρεις τι θα κάνεις

μπροστά στα τείχη.

Κοίτα αν έχεις τη θέληση

να παλέψεις με την πέτρα

να γίνεις ένα με το σπαθί

για ν’ αντέξεις την επίθεση.

Αν πιστεύεις πραγματικά

σε κάτι ανώτερο από σένα

κοίτα την ανθρωπότητα

και το χρόνο πριν χαθείς.

Με το βλέμμα του Οδυσσέα

εξετάζεις όσους προσπαθούν

να καπηλευτούν την Ιθάκη

και χαμογελάς με το ύφος τους

αφού ξεχειλίζει από αυτό η άγνοια

που δεν δικαιολογεί καν

την ανικανότητα παραγωγής

ενός έργου που να προσφέρει

μέλλον στην πατρίδα του φωτός

που νίκησε στην Τροία.

Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. (Διάλογος)

Δύο φίλοι περιμένουν το ΜΕΤΡΟ στη στάση ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καθισμένοι στις καρέκλες. Από πάνω τους υπάρχει ο στίχος του ΚΑΒΑΦΗ «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» από το ποίημα «Το πρώτο σκαλί». 

- Που φτάσαμε βρε φίλε; Να σκοτώνουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον για 2 ευρώ. Λίγο δεν είναι, να έχει γίνει τόσο φθηνή η ανθρώπινη ζωή.

- Δεν είναι φτηνή, ούτε ακριβή, δεν έχει τιμή! Γι’ αυτό δεν υπάρχουν προσφορές, ούτε ευκαιρίες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι φτάσαμε μαζί.

- Φτάσαμε ΜΑΖΙ! Το είπες τόσο ποιητικά φίλε μου αγαπημένε.. Και με τα μεγάλα και υψηλά τείχη που έχουν κτίσει γύρω μας, τι θα κάνουμε; Νομίζω πως στόχος τους είναι να χτίζουν, να χτίζουν για να γκρεμίσουν το ΜΑΖΙ! 

εκείνη τη στιγμή φτάνει το μετρό, όπου βγαίνουν πλήθη ανθρώπων και ατόμων.

- Δεν είναι ποίηση, είναι ανθρωπιά. Διότι είμαστε οι παράνθρωποι, οι αλλάνθρωποι, οι άλλοι άλλοι που αγαπούν τους συνανθρώπους. Είμαστε κι εμείς χτίστες, αλλά δεν φτιάχνουμε τοίχους σαν τα άτομα, αλλά γέφυρες για τους ανθρώπους. Τα μόνα τείχη που έχουμε είναι τα βιβλία μας. 

Μπαίνουν στο μετρό. Μες στο βαγόνι υπάρχει ο στίχος του Ποιητή από το ποίημα ΠΑΡΑΘΥΡΑ «Πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον».

- Και μεις γιατί μπήκαμε μέσα; με απορία στον φίλο του.

- Μόνο όταν είμαστε μέσα μπορούμε να ασχοληθούμε με το έξω. Είμαστε στην όαση για να βοηθήσουμε την έρημο. Είμαστε μαζί γιατί ξέρουμε ότι το κοντά δεν φτάνει. 

Φτάνουν Σύνταγμα.

- Δε θέλω να κατέβουμε εδώ φίλε. Δεν εμπιστεύομαι με τίποτα το «Σύνταγμα» αυτής της χώρας. Συνεχίζουμε για Ακρόπολη να βρούμε τους αρχαίους φίλους μας;

- Τότε πρέπει να κατεβούμε για να αλλάξουμε μετρό! Άντε, έλα μαζί μου! Αλλάζουμε χώρο για να βρούμε τον χρόνο...

- Σου έχω τυφλή εμπιστοσύνη 

κλείνει τα μάτια και δίνει το αριστερό του χέρι στον φίλο του. 

Αν βρούμε χρόνο, θα βρούμε και χρήμα και έτσι θα βοηθήσουμε ανθρώπους.

- Σε κρατάω, μην φοβάσαι! Ακολουθώ το χρώμα του αοράτου. Από εδώ. Από εκεί. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Μόνο μπροστά για να πάμε πίσω στο χρόνο. 

Μπαίνουν στην κόκκινη γραμμή

- Κόκκινη γραμμή είναι αυτό ή φλέβα; Η πιο παράξενη μηχανή του χρόνου. Λες να μας μεταφέρει στην Ιθάκη;

- Είναι χρονική αιμοδοσία. Μπορείς ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τώρα. Έχει φως εδώ... Ας βρούμε πρώτα την αγορά του Σωκράτη.

- Υπάρχει σε έναν τοίχο ο στίχος του Καβάφη «Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία». Και νιώθει φοβισμένος. Δεν μου είπες να μην φοβάμαι;

- Να μην φοβάσαι, εδώ έχει πολλές σκιές. Υπάρχει το φως του μαύρου. Περπάτα σιγά σιγά, για να μην πληγώσουμε το φως του μαρμάρου.

- Θα περπατήσω τόσο σιγά, που κάθε μου βήμα θα φέρνει πίσω κάθε γενιά που εξαφάνισαν κάποτε.

- Ναι, ναι, αυτός είναι ο σωστός ρυθμός, διότι η βραδύτητα πάει με την μνήμη, ενώ η ταχύτητα με τη λήθη.

Εκείνη τη στιγμή, βλέπουν έναν πιτσιρικά να σβήνει με μαρκαδόρο κόκκινο, ένα έψιλον από την λέξη ταξείδι του Ποιητή.

- Όταν σβήνεις ένα γράμμα, εμφανίζεται το πνεύμα, αν είναι ιστορική η πράξη, αλλιώς είναι κίνηση λήθης.

- Εμείς τώρα είμαστε μάρτυρες μίας ηρωικής πράξης ή όχι;

- Μόνο μίας άλλης λήθης.

- Έλα φτάσαμε στην Αγορά του Σωκράτη. κάθονται σε ένα παγκάκι. Αν ο Καβάφης φίλε ήταν μνημείο, ποιο λες να ήταν;

- Ο ναός του Ήφαιστου.

- Συμφωνώ απόλυτα αλλά με μία σημείωση μόνο. Πως ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό. Ενώ το έργο του Καβάφη, είναι καινό για το κοινό και προσβάσιμο στους βασικούς. Τι λες κι εσύ φίλε;

- Υπάρχει η ίδια προσβασιμότητα. Ο καθένας μπορεί να τον δει, αλλά σπάνιοι είναι αυτοί που πηγαίνουν να τον δουν. Είναι ένα ανοιχτό βιβλίο. Και λίγο πιο πέρα υπάρχει ο χώρος μας, εκεί που βρεθήκαμε ήδη! Είδες πόσο αργά περπατήσαμε...

- Ναι θυμάμαι, με έχεις ξαναφέρει εδώ, τότε που με πήγες πρώτη φορά σπίτι σου και καθήσαμε ξυπόλητοι στο ξύλινό σου πάτωμα για να κάνουμε θέατρο με μπογιές πανάκριβες.

- Μην ξεχνάς όμως ότι ήπιαμε και μαζί ακόμα πιο κοντά από το ναό, διαβάζοντας για τους 33 μήνες του Μαΐου. Και τώρα φτάσαμε εδώ στο σταυροδρόμι του γαλάζιου κάτω από τη λευκή πέτρα για να δούμε τα μαύρα γράμματα του ποιητή.

- Ναι ήπιαμε μαζί. Δε το ξεχνώ ούτε αυτό. Ήρθε ο σερβιτόρος και εγώ παρήγγειλα κάτι παράξενο. Σε κοιτάζει για να παραγγείλεις εσύ και του λες «το ίδιο». Έτσι είναι οι καλοί φίλοι πιστεύω και είμαι σίγουρος για αυτό. Λένε συχνά «το ίδιο» και τρώνε και ίδιες καραμέλες. Βγάζει από την τσέπη 4 στυλό. Μοβ, μαύρο, κόκκινο, ροζ. Διάλεξε και γράψε έναν αγαπημένο σου στίχο του ποιητή, εδώ σε αυτή την μαύρη πέτρα που δεν έριξε ποτέ ο Καβάφης στην Ελλάδα.

- Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Σημ. Σ.Ν. Στον διάλογο έχουμε τις εικόνες του 2013 που ήταν το «Έτος Καβάφη». Έχουμε γράψει σχετικά στο θέμα: «Ο Καβάφης Στα 200 π.Χ. Εν μεγάλη Ελληνική αποικία (ανάλυση) για το Έτος Καβάφη» σχολιασμός στο ποίημα ► ΕΔΩ

Κ.Π. Καβάφης - ΤΕΙΧΗ [1896, 1897]

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία - Ν. Λυγερός

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία
κάτω από την Ακρόπολη
είδαμε ξαφνικά τον Σολωμό
από το Ιόνιο και τον Καβάφη
από την Ανατολική Μεσόγειο
να έρχονται μαζί μας
με το κάλεσμα του Μίκη
για να δείξουν στον λαό μας
το φωτεινό μονοπάτι
που πρέπει να πάρει
ακόμα κι όταν σβήσουν
και οι τελευταίες σπίθες
για να μην χαθεί
στον σκοταδισμό της κοινωνίας
και να μπορέσει επιτέλους
ν’ αγγίξει με την ανθρωπιά του
τα διαχρονικά στοιχεία
της Ανθρωπότητας και του Χρόνου,
έτσι νιώσαμε ότι μπορούμε
ακόμα και τώρα ν’ αλλάξουμε
τον αναλλοίωτο κόσμο
και να ζήσουμε τον επόμενο.

9:28

by Sophia-Ntrekou.gr | Αέναη επΑνάσταση

Βιβλιογραφία / Πηγές:
• 13681) Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. 

Β. Ευαγγελίου, Ν. Λυγερός, October 30, 2013 / Dialogs

(με Β. Ευαγγελίου). (διάλογος). Perfection 14 9 10/2013
• 39941 - Με το βλέμμα - Ν. Λυγερός August 24, 2018

• 7421 - Μπροστά στα τείχη - Ν. Λυγερός June 11, 2012

• Ο Νίκος Λυγερός είναι μαθηματικός, στρατηγικός αναλυτής 

και γεννήθηκε...Διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »

*Τείχη [1896, 1897] Καβάφης, Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος, 1984

• 10374 - Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία. Ν. Λυγερός October 7, 2012

Σχετικά:

► Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και οι τελευταίες ώρες του Καβάφη

ΑυτοΒιογραφία του Καβάφη ΕΔΩ

Αναλύσεις ποιημάτων του ΕΔΩ

Περισσότερα: Κ.Π. Καβάφης, Ν. Λυγερός, Λογοτεχνία-Ποίηση


Συνομιλίες στο Facebook:

Effie Gounari: Σοφία Ντρέκου Στάση πάλι έκανα.... και θυμήθηκα μια άλλη στάση το 2003 που μας είχε αγγίζει ...και επειδή σε λίγες μέρες θα γράψουν για τα 13 χρόνια μιας "μη λήθης" και "Λένε συχνά "το ίδιο" και τρώνε και ίδιες καραμέλες" και επειδή το "Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω". και το "ταξείδι" συνεχίζεται και ας νομίζουν οι κοινωνίες ότι σταμάτησε, και επειδή η όλη εικόνα που δίδει ο Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros αφορά μέσα μεταφοράς, ανθρωπιά και λήθη -κάθε του λέξη με αγγίζει - και επειδή Καβάφης μέσα του αλλά και μέσα μας-μου ...επέτρεψέ μου να σου θυμίσω αυτό το γεγονός ''ΣΑΝ σήμερα πριν 12 χρόνια: το δυστύχημα στα Τέμπη που συγκλόνισε την Ελλάδα-21 μαθητές νεκροί! Η χώρα βυθίστηκε στο ΠΕΝΘΟΣ'' και να ανεβάσω αυτό που μοιράστηκα τότε τότε στο Πανελλήνιο Οικονομικό Περιοδικό "Προσέγγιση" |(δύο σελίδες αφιέρωσαν). Τελειώνει με ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ όχι γιατί ιστορικά έχει σχέση αλλά για την ουσία του, διότι η ίδια είμαι ασήμαντη να ομιλώ, μα όταν ομιλώ δημόσια πάντα ψάχνω να βρω αυτό που θα πω να τόχουν πει άριστα και οι γίγαντες.

Πηγή: 5 Απριλίου 2016 στις 3:59 μ.μ. Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros

Μακρόνησος και Ψυχικός Πόνος - Διλήμματα και αδιέξοδα

📸 Το νεκροταφείο στην Μακρόνησο... φωτογράφος 

Ορέστης Παναγιώτου για το ΑΠΕ / Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Η Μακρόνησος ή «Μακρονήσι», λέγεται έτσι λόγω του σχήματός του, είναι νησί του Αιγαίου πελάγους και βρίσκεται κοντά στις ακτές της Αττικής, απέναντι από το Λαύριο. Είναι το δυτικότερο νησί των Κυκλάδων και διοικητικά υπάγεται στη νήσο Κέα.