Το Φωτισμένο Παράθυρο - Ανάλυση στο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη | Αέναη επΑνάσταση

Light in the Window - πίνακας της Kaoru Yamada. Η νύχτα και το φως της ψυχής.

Μια υπαρξιακή ανάγνωση στο ποίημα του Λειβαδίτη για το φως της ψυχής, μέσα απ’ το παράθυρο της μοναξιάς.

Χάθηκε ο σταυρός - Ένα διήγημα για τα Θεοφάνεια, τη μνήμη και τον βυθό της ιστορίας | Αέναη επΑνάσταση

Θεοφάνεια ως αποκάλυψη της αόρατης κοινής μοίρας.

Ο βυθός της ιστορίας δεν είναι άδειος

Ένα στοχαστικό διήγημα για τα Θεοφάνεια, τον χαμένο Σταυρό, τη σιωπή της απώλειας και τη μυστική συνάντηση του ιερού με τον πόνο των αόρατων ανθρώπων

Το μουγκό παιδί και το φωτισμένο παρεκκλήσι - Ο Λειβαδίτης γράφει για τα παιδιά με αναπηρία

πίνακας ζωγραφικής της Άννας Ερμολάεβα, ο Φύλακας Άγγελος, 2017

Painting «Guardian angel», 2017 Ermolaeva Anna (Nalhcik, Russia).

Όταν ο χλευασμός σωπαίνει, και η ψυχή

γονατίζει μπροστά στο άφατο φως

✍️ Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

Στο ποίημα αυτό, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Λέξη» τεύχος 842 το 1995, καταγράφει με συνταρακτικό τρόπο την εμπειρία του κοινωνικού αποκλεισμού που υφίστανται τα παιδιά με αναπηρία.

Νυχτερινή ονειροπόληση βαδίζοντας στον νυχτερινό περίπατο του Μάνου Χατζιδάκι και Τάσου Λειβαδίτη (video)

Πάμε μια μικρή νυχτερινή ονειροπόληση με τον Τάσο Λειβαδίτη

παρέα μ' έναν μουσικό, νυχτερινό περίπατο του Μάνο Χατζιδάκι;

Ο κινηματογράφος ή αλλιώς σινεμά - Καρέ φωτός και σιωπή

Παλιός κινηματογραφικός προβολέας, σύμβολο του φωτός, της

μνήμης και της τέχνης που συνεχίζει να ζει μέσα από κάθε ταινία.

Από τον Ζωρζ Μελιέ και τον Αντρέ Μπαζέν έως την ψηφιακή εποχή. Η ιστορία, η θεωρία και η υπαρξιακή αγωνία για το «τέλος του κινηματογράφου» μέσα από λόγια δημιουργών, φιλοσόφων και ποιητών.

Το Μπαλκόνι σε Χρόνο Χωρίς Εποχή

Νύχτα στα Αναφιώτικα της Πλάκας. Το φως χαμηλό, το στενό ανηφορικό, 

η Ακρόπολη σαν σιωπηλός μάρτυρας. Το φεγγάρι πάνω από την Ακρόπολη 

φωτίζει το στενό, κι ένα μπαλκόνι γίνεται μυστικό πέρασμα σε χρόνο χωρίς εποχή.

Μια υπαινικτική μνήμη έρωτα στα Αναφιώτικα της Πλάκας σε χρόνο χωρίς ημερομηνία σε Μια Άνοιξη που Δεν Καταγράφηκε

H Δύναμη για την ώρα της Σιωπής

Seraphima Blonskaya, 'Girls. Palm Sunday', 1900

Ποια είν’ εμένα η συχνότητά μου στο απόλυτο;

Σιγή όπου λευκάζει από φεγγαρίσιο γιασεμί.

Νίκος Καρούζος

Σοφία Ντρέκου

Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι στην ζωή μας, λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι σε οιαδήποτε αδικία, συκοφαντία, ελέγχους των άλλων, αλλά όμως, χρειάζεται πίστη και πολύ υπομονή που φέρνει και την προσωπική μας ταπείνωση.

Δρόμος χωρίς εμπόδια - One More Cup of Coffee (Valley Below of Bob Dylan)

Το Εθνικό Πάρκο της Κοιλάδας του Θανάτου είναι ένα αμερικανικό πάρκο  που 

εκτείνεται στα σύνορα  Καλιφόρνια-Νεβάδα, ανατολικά της Σιέρα Νεβάδα.

Photo & Video: Straight Road In Death Valley National Park.

Μάλλον ένας δρόμος χωρίς εμπόδια, 

θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο. 

Αλλά...

Μιάν ελευθερία πραγματική ξέρω - It's Man's World ♬ My Sweet Prince

Μονάχα να ‘ξερα μιαν ελευθερία 

πραγματική που να μπορώ να την υμνώ 

χωρίς να φαίνομαι αφελής ή φαρισαίος 

Η Ρωγμή στον Γυάλινο Κόσμο

Από τον υπήκοο στην αυτονομία του προσώπου - Όταν ο φόβος γίνεται δομή και η αγάπη ρωγμή

Σαν Πεταλούδα 🦋

Σαν Πεταλούδα 🦋

Eίν' τ' όνειρο πολύχρωμο σαν πεταλούδα

Χάρτινο Φανάρι

Το χάρτινο φανάρι πήρε φωτιά.
Δεν δείχνει πια το φως
έχει σβήσει από την μνήμη 

Φθινόπωρο στην Αθήνα: βίντεο Autumn in Athens - χρώματα, περίπατοι, Ακρόπολη, Πλάκα | Αέναη επΑνάσταση

Φθινόπωρο στην Αθήνα: οι δρόμοι ησυχάζουν, τα χρώματα

ζεσταίνουν, η πόλη παίρνει ανάσα ανάμεσα σε φως και δροσιά.

Εθνικός Κήπος, Πλάκα και λόφοι της πόλης σε φθινοπωρινό μωσαϊκό∙ βίντεο με το «Dream a Little Dream of Me» και εικόνες που κάνουν την Αθήνα να λάμπει.

Η Αθήνα το φθινόπωρο αλλάζει ρυθμό: τα δέντρα χρυσώνουν, οι δρόμοι γαληνεύουν, και οι βόλτες στον Εθνικό Κήπο, την Πλάκα και τους λόφους της πόλης αποκτούν άλλο χρώμα. 

Το Τραίνο των Χριστουγέννων - Όταν τίποτα δεν μπορεί να νικήσει τα Χριστούγεννα

Το Τραίνο των Χριστουγέννων διασχίζει το χιόνι μεταφέροντας φως  και 

ελπίδα. Όταν όλα παγώνουν, το Φως δεν σταματά· ταξιδεύει 🎄🚂

Ένα στοχαστικό χριστουγεννιάτικο κείμενο για την ελπίδα που σαρωτικά επιστρέφει

Καλά ΧριστούΓεννα... Χριστός Ετέχθη...

Χρόνια πολλά απανταχού της Γης!

Κάποιος, κάπου, κάποτε - Κάποια Χριστούγεννα

Στιγμή εσωτερικής γαλήνης σε χριστουγεννιάτικο χώρο, όπου 

το φως γίνεται σύμβολο μνήμης και φωτός. Χριστούγεννα 

ως σιωπηλή μνήμη και φως που επιμένει μέσα στον χρόνο.

Ένα χριστουγεννιάτικο ποίημα για τη μνήμη, το φως και την αέναη αγάπη

Η Αγάπη που Γεννιέται στη Σιωπή των Χριστουγέννων

Το φεγγάρι καθρεφτίζεται στο παγωμένο ποτάμι της Φινλανδίας∙

μια σιωπή που φωτίζει. (Moon reflection on ice, Finland) (image)

Φωτογράφος η Ουκρανή Γκαλανζόφσκαγια Οξάνα (Oksana Galanzovskaya)

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μια ημερομηνία∙ είναι μια κίνηση της καρδιάς. Κάθε φορά που αγαπάμε, που προσφέρουμε, που αφήνουμε χώρο για τον άλλον, γεννιέται μέσα μας μια μικρή Βηθλεέμ.

Αυτό το κείμενο μιλά για εκείνη τη λεπτή, μυστική στιγμή όπου ο άνθρωπος ανακαλύπτει ότι η προσευχή, η αγάπη και η παρουσία του Θεού είναι ένα και το αυτό Φως.

Σε αναζητώ: Η δύναμη του ερωτικού συναισθήματος

Γράφει η Σοφία Ντρέκου

Σήκωσε την αγάπη πριν πεθάνει πεσμένη στη γη 

μην την πατήσει η ασχήμια. Αλλιώς πώς η ομορφιά 

θα σώσει τον κόσμο δίχως αγάπη; 

Η σιωπή της νύχτας στην δίκη του αιώνος παράλληλα με την θεραπευτική μοναχικότητα - Ρένα Κουμιώτη: Έλα να σβήσεις τη φωτιά

Η θεραπευτική μοναχικότητα » ποίημα της Σοφίας Ντρέκου,

παράλληλα με το ποίημα του Τ. Λειβαδίτη «Η δίκη του αιώνος»

και με το βίντεο «Έλα να σβήσεις τη φωτιά» της Ρένας Κουμιώτη.

Επικήδειος ενός έρωτα

«Και πού να ρίξω το μεγάλο μου καημό... όπου θ’ ανοίξει η γης, θ’ ανοίξει η γης... και θα ραΐσει το βουνό». Αυτός ο στίχος του ποιητή και το παρακάτω μουσικό θέμα, ήρθε στο νου μου αδελφέ μου και φίλε μου Κυριάκο, όταν μου έδωσες το καρδιακό και πανέμορφο ποίημά σου, γράφοντάς μου: «Το έγραψα την ημέρα που το ζήτησες, είχα πολύ καιρό να γράψω κάτι, οπότε σου το αφιερώνω.» Σ' ευχαριστώ από καρδιάς για την αφιέρωση και συγκίνηση που μου πρόσφερες και που θα μου προσφέρεις κάθε φορά που θα το διαβάζω.

Γίνε Αστέρι: Νυχτερινό Ταξίδι προς το Φως και τη Χριστουγεννιάτικη Ελευθερία

📸 αγγίζοντας το άστρο∙ μια σιωπηλή υπενθύμιση πως το Φως

το φτάνουμε όταν τολμάμε... (στο τέλος ανάλυση)

Μια ποιητική διαδρομή εμπνευσμένη από τους Μάγους, την αυταπάρνηση και την αναζήτηση του Υπερφυσικού Φωτός

Υπάρχουν ταξίδια που δεν χαράζονται σε χάρτες, αλλά στην εσωτερική γεωγραφία της καρδιάς. Το χριστουγεννιάτικο ταξίδι των Μάγων υπήρξε μια τέτοια διαδρομή: νυχτερινή, αβέβαιη, τολμηρή, γεμάτη αναζήτηση για το Φως που δεν υποτάσσεται στη λογική, αλλά υποδέχεται όσους τολμούν να το εμπιστευτούν.