Πίνακας: Μαλάμος Κώστας - Την Άλλη Μέρα, 1976
Λάδι, 115 x 140 εκ. Συλλογή Μουσείου Βορρέ
Επανάσταση... η αέναη ιδέα της ανθρωπότητας
Το Έθνος να λυπάστε, που γονατίζει
σε ραγιάδες και υβρίζει τους Νεκρούς του.
Το Έθνος εκείνο να λυπάστε,
χωρίς επαναστατικά νειάτα,
χωρίς αντιστασιακά οράματα,
χωρίς τους ανθρώπους εκείνους που τιμούν
τις εθνικές, φωτεινές κι αντιστασιακές επετείους.
Το Έθνος να λυπάστε, που ζει ΧΩΡΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
αυτήν και μόνο την αέναη ιδέα της ανθρωπότητας.
Σοφία Ντρέκου: Παράφραση από το ποίημα
του Χαλίλ Γκιμπράν «Το έθνος να λυπάστε»
«Το Πολυτεχνείο είναι η ζώσα μνήμη.
Έρχεται από τον Μαραθώνα,
βγαίνει από τα κόκαλα τα ιερά του '21,
είναι το ΟΧΙ του '41,
είναι το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος
κόντρα στους δανειστές μας
και στην Ενωμένη Ευρώπη της Γερμανίας,
είναι το πολιτικό υποκείμενο της κοινωνίας
και η αρχή των νέων αγώνων».
Πάντα ωραίος ως Έλλην ο Δημήτρης Παπαχρήστος
« Δίχως τουφέκι και σπαθί, με το ήλιο στο μέτωπο,
υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί. Είστε το Ποίημα.
Απλώνοντας το χέρι μου δεν φτάνει ως εκεί
που ωραία λουλούδια τις μορφές σας
Λιτανεύει ο αέρας της αρετής. Ω παιδιά μου,
Κλείνω την Ημέρα της Επετείου του Πολυτεχνείου,
συν-τραγουδώντας με το άσμα του εκπληκτικού βίντεο
επεξεργασμένο από παιδιά ενός σχολείου. ▶️
Δόξα, Μνήμη και Τιμή στο Κίνημα της Εξέγερσης του 1973,
Του Αιματηρού Πολυτεχνείου, γιατί όπως είπε κι ένας σοφός,
ένας λαός φαίνεται από το πως τιμά τους νεκρούς του!
Οι Αναγνώστες και Αναγνώστριες σχολιάζουν
Σχόλιο Pauline Karra: Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του...
Απάντηση Sophia Drekou: Pauline, ίσως τα ερείπια να είναι μόνο η επιφάνεια της ιστορίας. Η ΕπΑνάσταση δεν γεννιέται για να συμφιλιωθεί με τη φθορά, αλλά για να ξαναχτίσει νόημα πάνω σε ό,τι κατέρρευσε. Δεν είναι λατρεία της καταστροφής· είναι πράξη αναγέννησης.
Το έθνος που μένει στα ερείπια θρηνεί.
Το έθνος που τα υπερβαίνει δημιουργεί.
Η ΕπΑνάσταση δεν τελειώνει στα ερείπια· αρχίζει από αυτά.
...γιατί κάθε ιδέα που αντέχει, ξαναχτίζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου