Σελίδες

Νυκτερινός φόρος τιμής στο Πολυτεχνείο. Τίποτε δεν πάει χαμένο. Υπάρχουν ακόμη οι νέοι που τους λέν' αλήτες.

by Dr Kostis Bassogiannis
Εικόνα από τον φωτογράφο Dr Kostis Bassogiannis

Νυκτερινός φόρος τιμής. Τίποτε δεν πάει χαμένο.
Υπάρχουν ακόμη οι νέοι που τους λέν' αλήτες.

ΜΝΗΜΗ: 17 Νοεμβρίου 1973 - Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου κατά
του στρατιωτικού καθεστώτος στην Αθήνα καταλήγει σε αιματοχυσία.


Κάθε χρόνο μέχρι να αλλάξει κάτι ή να μην υπάρχω πια, θα λέω για το Πολυτεχνείο τα ίδια. Το αίτημα ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, δεν ήταν καθόλου περιστασιακό και τυχαίο.

Το ΨΩΜΙ σε μια χώρα υπερδανεισμένη και υποτελή σε ξένα κέντρα, πάντα θα κινδυνεύει να μην είναι αρκετό και πολλές φορές να μην βρίσκεται καθόλου στο τραπέζι.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ όταν μια χώρα «δάνεισε» με την σειρά της χιλιάδες λέξεις της γλώσσας της σε όλο τον πλανήτη, πάντα θα κινδυνεύει από την ζήλεια των «κακών» αυτού του κόσμου. Αυτών που ξέρουν πως το ανθρώπινο πνεύμα εκφράστηκε από την αρχή σε αυτήν την γλώσσα. Και σ' αυτήν την γλώσσα αναπτύχθηκαν γράμματα, τέχνες και επιστήμες.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τέλος, αχ αυτή η κατακρεουργημένη έννοια. Πότε στρατιωτικά, πότε πολιτικά, πότε κοινοβουλευτικά, πότε - όπως σήμερα- υγειονομικά. Αυτή η ανάγκη για ελεύθερη βούληση, πότε έγινε σεβαστή από αυτούς που άρχουν; Πόσος μόχθος, πόσα δάκρυα, πόση γενναιότητα και ηρωϊσμός, πόσο αίμα θα χρειαστεί ακόμα για να ανθίσει;

Γι' αυτό όσο ζω θα λέω κάθε χρόνο για το Πολυτεχνείο τα ίδια:
Αίτημα σε εκκρεμότητα. [Sofia Nassopoulou - Chalari]


Ο αιφνιδιασμός

Μισό αιώνα μετά τη χούντα και τον αιφνιδιασμό τής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η μαύρη κομφορμιστική αντίδραση δυστυχώς κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα της ζωής.

Και στο εξουσιαστικό επίπεδο, με τους ολιγάρχες, τις πολυεθνικές τού ιμπεριαλισμού και με τους υπάκουους υπηρέτες τους μέσα στον πολιτικό κόσμο.

Και στο επίπεδο της βάσης, όπου αμέτρητοι φτωχοκουτοπόνηροι μεταμοντέρνοι κυρ-Παντελήδες, όλων των ηλικιών και των φύλων, συντάσσονται φοβισμένοι με τους παραπάνω για να εξασφαλίσουν μια ζωούλα κοινότυπη.

Ενίοτε, πουλώντας ναρκισσιστική επαναστατικότητα, εθνικιστική υστερία, αντικοινωνική θρησκευτικότητα, αυτιστική πρωτοπορία, ανούσια περιγραφική ή γλυκανάλατη τέχνη, επιστήμη υποταγμένη σε συμφέροντα και φτηνιάρικο κοελικό διανοουμενισμό, καταφρονούν την επαναστατική παρακαταθήκη αιώνων. Την αγνοούν για μια εύθραυστη ατομική ησυχία συνενοχικής ανηθικότητας, για ένα κιτς λαιφστάιλ που τους επιβάλλεται από τα ΜΜΕ.

Μνημείο Ηρώων Πολυτεχνείου 2021

Αυτή η φθηνά εξαγορασμένη παραίτηση και υποταγή δίνει την ευκαιρία στο κυρίαρχο σύστημα, ενώ έχει επιτελέσει τον ιστορικό του ρόλο, να επιβιώνει. Αποτελώντας απειλή για τον πολύτιμο πλανήτη μας, την ζωή, την συνείδηση και την διάνοια που φιλοξενεί.

Σε αντίθεση με τους κάπηλους και τους κίβδηλους, που τώρα πια έχουν πλήρως αποκαλυφθεί ακόμη και στους εαυτούς τους, οι αληθινοί επαναστάτες δεν τεμπελιάζουν. Διαρκώς σπουδάζουν την θορυβώδη και επικίνδυνη για τον πλανήτη και το ανθρώπινο γένος κυριαρχία τού παρακμιακού συστήματος, ερευνούν, εξηγούν, σχεδιάζουν και ασκούνται.

Κρατώντας πάντα για τον εαυτό τους το πλεονέκτημα τής ετοιμότητας για να να εκπλήττουν το καθεστώς με νέους, όλο και πιο συνειδητοποιημένους και θεωρητικά θεμελιωμένους αιφνιδιασμούς. Σημαντικότερος των οποίων θα είναι η αναπάντεχη τελική τους ενότητα, την κρίσιμη στιγμή.

Η Ιστορία, όσο κι αν φαίνεται να λοξοδρομεί, προχωρεί αναπόδραστα προς το μεγάλο, αθάνατο όνειρο! Προς τον τελικό καίριο αιφνιδιασμό. Μέχρι την τελική Νίκη!

► Εδώ Πολυτεχνείο ►


Ο Φασισμός που ανακάμπτει
. Ο Καπιταλισμός που δεν πεθαίνει, όπως τότε νομίσαμε. Οι λαοί που κοιμούνται ή ξυπνούν σε πορτοκαλί πλατείες για να αυτοκτονήσουν. Η παγκοσμιοποίηση των χαζοχαρούμενων ελαφρολαϊκών αρίστων. Μια νεολαία απονευρωμένη στις ουρές για interview. Κι ας μην ξεχνάμε: η άλλη Παρασκευή είναι black

Η μοίρα κι ο καιρός τόχουν ορίσει: Κάποιες γενιές ζαβλακωμένες θα περάσουν. Γενιές γιαλαντζί καρατέκα, με μπότοξ, ασυνάρτητα τατού, μαζική κιτς κουλτούρα και αμέτρητα πέιπερς με άριστα-δέκα! Γενιές αρίστων σκλάβων και δικτυωμένων στον ιστό που λέει ότι είναι παγκόσμιος, αλλά δεν είναι παρά απολύτως customized, δίνοντας την ψευδαίσθηση της έρημης αυτάρκειας στο ατομικό τους κλουβί. Άρα, έρημος, ακοινώνητος, νάρκισσος.

Όπου ο έρωτας θα έχει μεταλλαχθεί σε πόλεμο όλων εναντίον όλων. Με όλους τους τρόπους, σε όλες τις στάσεις. Στην απόλυτη κόλαση. Και οι αστείοι αστοί και τα τσιράκια τους θα νομίζουν και θα ντελαλούν παντού χαιρέκακα, ότι η μαύρη φύση του ανθρώπου, στην οποία πιστεύουν, έχει επικρατήσει. Μέχρι να βρεθεί κάποια γενιά που θα τους πετάξει στα σκουπίδια και θα το ξαναρχίσει το πράγμα από την αρχή.

Μα μέχρι τότε, ας κρατήσουμε το σπόρο τού ονείρου στην ψυχή μας μέσα. Και λάθρα ας τον φυτεύουμε με γλυκά ψιθυρίσματα στων νεοτέρων τ' αυτιά, μέχρι να θεριέψει η αποσταμένη ελπίδα. Όχι εκείνη της εθνικής ολοκλήρωσης περιουσίων λαουτζίκων που κατάντησε εφιάλτης στο δρόμο με τα Καγιέν. Η καινούργια, η πολύτιμη ελπίδα! Που θα βρεί ποιό ήταν το λάθος που οδήγησε στην αποτυχία την μεγαλειώδη απόπειρα του εικοστού αιώνα να δημιουργήσει ο άνθρωπος μια κοινωνία ανθρώπινη. Θα βρεί τα λάθη που οδήγησαν την πίστη στο λασπόδρομο της εθνικής ξιπασιάς και της ατομικής κενοδοξίας. Που θα δώσει και πάλι δύναμη, ανίκητη αυτή τη φορά, στην πλαδαρή γροθιά μας.

Μεγαλειώδης η πορεία τής 17 Νοέμβρη στην Αθήνα.


O Κωστής Μπασογιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. 
Σπούδασε οδοντιατρική, κινηματογράφο και φωτογραφία.


Καταπέλτης ο ΑΡΙΣΤΕΡΌΣ Τζίμης Πανούσης
για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο το 1973 και
τους «Αριστερούς» (σημερινούς και προ-χθεσινούς)
«Μπροστάρηδες», στη ραδιοφωνική εκπομπή «Ελληνοφρένεια» του 
Θύμιου Καλαμούκη και του Αποστόλη Μπαρμπαγιάννη, το 2014.

Το Πολυτεχνείο αν ανήκει σε κάποιους ανήκει στους 
Γνωστούς-Αγνώστους δηλ. στους Αναρχικούς.












Ο Μίκης Θεοδωράκης ερμηνεύει τραγούδια του σε εκδήλωση για την 20η επέτειο του Πολυτεχνείου (ΣΠΑΝΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ) Ο Μίκης Θεοδωράκης στα «Τραγούδια του αγώνα» της «Ρωμιοσύνης». 

Στις 17 Νοεμβρίου 2018, 45 χρόνια μετά την εξέγερση στο Πολυτεχνείο, το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας τίμησε την επέτειο με μια σειρά εκπομπών μέσα από το πλούσιο αρχείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Σε μια από τις εκπομπές αυτές, ακούστηκε μια μικρή συναυλία που πραγματοποιήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1993 στον χώρο του Πολυτεχνείου, στο πλαίσιο εκδήλωσης για την 20η επέτειο της εξέγερσης των φοιτητών.

Στη συναυλία αυτή ο Μίκης Θεοδωράκης προλόγισε και ερμήνευσε τρία από «Τα τραγούδια του αγώνα» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και Αλέξανδρου Παναγούλη και πέντε από τη «Ρωμιοσύνη» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Η επιμέλεια της μετάδοσης του σπάνιου ντοκουμέντου, που μπορείτε να ακούσετε στο video, ήταν του Σιδερή Πρίντεζη.












Καταπέλτης ο Τζίμης Πανούσης για τα επεισόδια
στο Πολυτεχνείο το 1973 και τους «Αριστερούς»
(σημερινούς και προ-χθεσινούς) το 2014.
Το Πολυτεχνείο αν ανήκει σε κάποιους ανήκει στους 
Γνωστούς-Αγνώστους δηλ. στους Αναρχικούς.












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου