Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Ο Ρόρυ Γκάλαχερ στην Αθήνα - Rory Gallagher Αφιέρωμα


Ο Ρόρυ Γκάλαχερ (Rory Gallagher) στην Αθήνα το 1981 
και ο καθ. θεολογίας Παναγιώτης Νέλλας
Σοφία Ντρέκου

Ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε την κιθάρα του, 
ήταν σαν να δίνει ένα κομμάτι από την ψυχή του!

Ο Ρόρυ Γκάλαχερ (Rory Gallagher, 2 Μαρτίου 1948 Μπάλισανον, Ιρλανδία - 14 Ιουνίου 1995 Λονδίνο) ήταν Ιρλανδός συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής της μπλουζ και ροκ μουσικής. Θεωρείται ένας απ' τους σπουδαιότερους κιθαρίστες του ηλεκτρικού μπλουζ.

Περιεχόμενα
1. Πρόλογος
2. Ο Rory Gallagher, ο Παν. Νέλλας και η «θεολογική» κλεισούρα. Αφήγηση
3. Μουσικές προτιμήσεις ♪♫
4. Ο Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα
5. Περιγραφή για τα γεγονότα που μάς δίνει ο ίδιος ο Γκάλαχερ.
6. Ένας νεαρός ροκάς με τον Rory Gallagher το 1981 στη Νέα Φιλαδέλφεια.
7. ♪♫ Βίντεο: Τα τραγούδια που ακούστηκαν στην συναυλία του 1981 στην Αθήνα
8. Βιογραφία Ρόρυ Γκάλαχερ - Rory Gallagher
9. Παραπομπές
10. Φωτογραφικό υλικό

1. Πρόλογος

«Ο Ρόρι Γκάλαχερ θεωρείται ένας απ' τους κορυφαίους κιθαρίστες της λευκής μπλουζ μουσικής, τόσο για τα ζωηρά του σόλο και τις καινοτόμες ιδέες στη σύνθεση, όσο και για το πάθος και τη δεξιοτεχνία της τραγουδιστικής του ερμηνείας. Πολλοί σύγχρονοι κιθαρίστες της ροκ και της μπλουζ, τον θεωρούν ως την κύρια επιρροή τους. Ακόμα, θεωρείται μια από τις πιο σεμνές και συνεπείς παρουσίες της ροκ μουσικής.

Χαρακτηριστικό παρουσιάζεται το εξής γεγονός: Το 1976, το τραγούδι του "Edged In Blue" είχε γίνει πολύ δημοφιλές στην Αμερική και η αποσπασματική κυκλοφορία του ως σινγκλ θεωρείτο σίγουρο ότι θα χάριζε ακόμα πλατύτερη επιτυχία στο δημιουργό της. Ο Γκάλαχερ αρνήθηκε να κυκλοφορήσει το τραγούδι σαν σινγκλ, αντιμετωπίζοντας τη δισκογραφική του δουλειά "Calling Card" ως αδιάσπαστο και ενιαίο σύνολο.

Επίσης, το 1974 αρνήθηκε πρόταση να γίνει μέλος των Rolling Stones καθώς πίστευε ότι κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε αντίθεση με την αντίληψή του για τη μουσική. Συμμετείχε όμως σε δουλειές μερικών από τα μεγαλύτερα ονόματα της μπλουζ, όπως οι Μάντι Γουότερς, Άλμπερτ Κόλινς, Τζέρι Λι Λιούις, Λόνι Ντόνεγκαν και Αλέξις Κόρνερ. Καθ' όλη τη διάρκεια της μουσικής του διαδρομής, δε σταμάτησε να τοποθετεί πάνω απ' όλα, ακόμα και από την προσωπική του ζωή και την υγεία του, εκείνο που θεωρούσε ότι τον ολοκλήρωνε ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο: την αγάπη του για τα μπλουζ και το πάθος του να παίζει μουσική.»[1]

Σήμερα φιλοξενούμε μια αφήγηση που με εντυπωσίασε αγαπητοί μου αναγνώστες, την οποία μάς την διηγήθηκε ο αγαπητός φίλος Ανδρέας Αργυρόπουλος, και θα ήθελα να την μοιραστώ κι εγώ μαζί σας, μαζί με πληροφορίες των γεγονότων και ιστορικές μουσικές στιγμές σε βίντεο. Αλλά ας διαβάσουμε πρώτα την αφήγηση.

2. Ο Rory Gallagher, ο Παν. Νέλλας και η «θεολογική» κλεισούρα. 
Αφήγηση του θεολόγου Ανδρέα Αργυρόπουλου

«Σαν σήμερα (σημ: 12 Σεπτεμβρίου 2013) πριν πριν 32 χρόνια πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ένα μεγάλο μουσικό γεγονός: η συναυλία του μεγάλου Ιρλανδού συνθέτη και κιθαρίστα Rory Gallagher

Περισσότεροι από 40.000 θεατές βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Από πολλούς θεωρήθηκε το καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς. Περιττό να πω ότι μαζί με τους φίλους μου φροντίσαμε να προμηθευτούμε τα εισιτήρια την πρώτη κιόλας μέρα της κυκλοφορίας.

Το διάστημα εκείνο, δευτεροετής φοιτητής, εργαζόμουν στο γνωστό βιβλιοπωλείο-στέκι, ΜΗΝΥΜΑ, στη Σόλωνος. Κάποια στιγμή, βλέπω να μπαίνει φουριόζος, όπως ήταν πάντα, ο Παναγιώτης ο Νέλλας*.

Ο Νέλλας εκτός από θεολόγος με τα όλα του, (σε αυτόν χρωστάμε την ύπαρξη του περιοδικού ΣΥΝΑΞΗ) ήταν και Δάσκαλος. Ήξερε να επικοινωνεί με τους νέους. Μίλαγε τη γλώσσα τους. Δεν είχε ανασφάλειες, ούτε φοβίες. Δεν ήξερε από κλεισούρα. Βούταγε στα βαθιά. Ήταν μέσα σε όλα. Γνωρίζοντας την τρέλα που κουβάλαγα με λέει: «Αντρέα,θα πάμε στη συναυλία; θέλω να μου βρεις εισιτήριο; Περνάω αύριο να το πάρω». Τα έχασα. Είχα συνηθίσει σε κάτι θεολόγους που φοβόταν τη σκιά τους.

Το εισιτήριο το πήρα, ο Νέλλας δεν μπόρεσε να έλθει στη συναυλία γιατί κάποια δυσκολία παρουσιάστηκε τελευταία στιγμή. Το εισιτήριο μου έμεινε, να μου θυμίζει ότι ο θεολόγος οφείλει να είναι μέσα σε όλα, να βουτάει στα βαθιά, να είναι πρόσωπο που διαλέγεται με όλους και για όλα, να χωράει παντού αλλά και πουθενά...»[2]

Σύντομο βιογραφικό του Παναγιώτη Νέλλα

Ο Παναγιώτης Νέλλας γεννήθηκε στη Μακρακώμη Λαμίας (1936). Πτυχιούχος Θεολογίας, ειδικεύτηκε στην Πατρολογία, με υποτροφία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, σπουδάζοντας στο Παρίσι, κοντά στον Ζαν Ντανιελού. Με την καθοδήγηση του Παύλου Ευδοκίμωφ έγραψε την εργασία του «Les fondements theologiques de la vie monastique». Διορίστηκε στο Αρσάκειο το 1968 και την ίδια χρονιά ίδρυσε την σειρά εκδόσεων Πατερικών κειμένων «Επί τας πηγάς». Το 1975 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα την περί δικαιώσεως διδασκαλία Νικολάου του Καβάσιλα, ενώ το 1982 ίδρυσε τη «Σύναξη», περιοδικό σπουδής στην ΟρΒοδοξία. Πέθανε τό 1986.


Μερικά από τα έργα του

(2011) Η περί δικαιώσεως διδασκαλία Νικολάου του Καβάσιλα, Αρμός
(2006) Ζώον θεούμενον, Αρμός
(1998) Η περί δικαιώσεως διδασκαλία Νικολάου Καβάσιλα, Ίνδικτος

Μεταφράσεις
(1995) Νικόλαος ο Καβάσιλας, Άγιος, Η Θεομήτωρ, Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος [μετάφραση, επιμέλεια σειράς]
(1990) Κύριλλος, Επίσκοπος Ιεροσολύμων, Μυσταγωγικές κατηχήσεις, Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος [επιμέλεια σειράς]
(1990) Μάξιμος ο Ομολογητής, Φιλοσοφικά και θεολογικά ερωτήματα, Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος [επιμέλεια σειράς][4]

Το αναμνηστικό εισιτήριο από τη συναυλία

3. Μουσικές προτιμήσεις

Αγαπητέ αναγνώστη/στρια, ας μάθουμε και μερικές πληροφορίες για την αναφερόμενη συναυλία και ας την ακούσουμε και ολόκληρη! Αλλά όμως, πρώτα θα ακούσουμε και τα δύο αγαπημένα μου τραγούδια από τον Rory Gallagher το «Moonchild» και «A Million Miles Away», και μπορεί πού «ξέρουμε;;» να ήταν και τα αγαπημένα τραγούδια (λέμε τώρα) του αειμνήστου Παναγιώτη Νέλλα, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αιωνία η μνήμη του!

Ο Ρόρυ Γκάλαχερ (1948-1995) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς του μπλουζ-ροκ. Μέγας δεξιοτέχνης...♪♫ Το ακουστικό βίντεο με τον Rory Gallagher στο τραγούδι «Moonchild» όπως ακούστηκε στην εν λόγω συναυλία: «Rory Gallagher Live Athens 1981». Ο Rory Gallagher παίζει το Moonchild στη Νέα Φιλαδέλφεια και επεμβαίνουν τα ΜΑΤ.


♪♫ «Moonchild» ♪♫

Από τον έκτο δίσκο «Calling Card» του Ρόρυ Γκάλαχερ. Κυκλοφόρησε το 1976, με παραγωγό τον μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ. Ο δίσκος γνώρισε ευρεία αποδοχή από το κοινό και τους κριτικούς και συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες - αν όχι, τη μεγαλύτερη - δισκογραφικές δουλειές του Γκάλαχερ.

You are a moonchild and, pretty soon child
I've got that feeling that
I'm gonna make you smile forever if I can
Just give me a sign and I'll show you my plan

You are a blue child, forever true child
You know that I'll try to
Paint the skies blue forever if I can
Just give me a sign and I'll show you my plan

Tell me why you look so sad
Time slips by like grains of sand
Just put your future in my hands

Tell me, tell me why you look so sad
Time slips by like grains of sand
Just put your future in my hands

You are a moonchild and, pretty soon child
I've got that feeling that
I'm gonna make you smile forever if I can

Just give me a sign and I'll show you my plan
Just show me a smile and I'll show you my plan
Just give me a sign and I'll show you my plan


Παιδί του Φεγγαριού
Μετάφραση Σοφία Ντρέκου

Είσαι παιδί του φεγγαριού και πολύ σύντομα έχω την αίσθηση
ότι θα σε κάνω να χαμογελάς για πάντα(αενάως)... αν μπορώ...

Δείξε μου μόνο ένα σημάδι κορίτσι μου και θα δεις το σχέδιό μου
Είσαι ένα θλιμμένο παιδί για πάντα αληθινό παιδί
Θέλω να σου βάψω τους ουρανούς γαλάζιους για πάντα(αενάως)
αν μπορώ...
Μόνο ένα σημάδι δώσε μου και θα δεις το σχέδιό μου

Πες μου γιατί τα μάτια σου είναι τόσο θλιμμένα
Σαν τους κόκκους της άμμου ο χρόνος κυλά
Άσε το μέλλον σου στα χέρια μου...

Είσαι παιδί του φεγγαριού και πολύ σύντομα έχω την αίσθηση
ότι θα σε κάνω να χαμογελάς για πάντα(αενάως)... αν μπορώ...

Δείξε ένα σήμα κορίτσι μου και θα δεις το σχέδιό μου
Ένα χαμόγελο μικρή μου και θα δεις το σχέδιό μου
Μόνο ένα σημάδι μικρή μου και θα δεις το σχέδιό μου(την ανάσα μου).










Ένα από τα ωραιότερα rock μελαγχολικά τραγούδια... 
A Million Miles Away - Άλμπουμ: Tattoo (1973) 6:55

This hotel bar is full of people
The piano man is really laying it down
Even the old bartender is as high as a steeple
So why tonight should I wear a frown?

The joint is jumping all around me
And my mood is really not in style
Right now the blues flock to surround me
But I'll break out after a while

Well, I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay

Yes, I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay

Why ask how I feel?
Well, how does it look to you?
I fell hook, line and sinker
Lost my captain and my crew

I'm standing on the landing
And there's no one there but me
That's where you'll see me
Looking out on the deep blue sea

There's a song on the lips of everybody
There's a smile all 'round the room
There's conversation overflowing
So why must I sit here in the gloom

This hotel bar has lost all its people
The piano man has caught the last bus home
The old bartender sleeps in the corner
So why must I still be here?, I don't know,
let me tell you

I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay

I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay

Yes, I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay

Well, I'm a million miles away
I'm a million miles away
Sailing like a driftwood
On a windy bay
Oh, oh yeah

♪♫ A Million Miles Away ♪♫ Rory Gallagher played live at Athens 12 Sept. 1981 
★ The photos shown in the video are from this concer ♪♫


A Million Miles Away - Χίλια Μίλια Μακριά
Μετάφραση Σοφία Ντρέκου

Το μπαρ αυτού του ξενοδοχείου είναι γεμάτο κόσμο
Ο πιανίστας αρχίζει και τα παρατάει
Ακόμη κι ο γερο-μπάρμαν είναι εντελώς μαστουρωμένος
Γιατί λοιπόν να είμαι μελαγχολικός απόψε;

Μαριχουάνα παντού γύρω μου
Και η διάθεση μου δεν είναι και στα καλύτερά της
Αυτή τη στιγμή η μελαγχολία με κυκλώνει
Αλλά θα δραπετεύσω μετά από λίγο

Λοιπόν, είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο

Ναι, είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο

Γιατί ρωτάς πώς νιώθω;
Λοπόν, εσένα πώς σου φαίνομαι;
Τα πίστεψα όλα σαν ηλίθιος
Έχασα τον καπετάνιο και το πλήρωμα μου

Στέκομαι στην προκυμαία
Και δεν υπάρχει κανείς παρά μόνο εγώ
Εκεί θα με δεις
Να ατενίζω την βαθιά, γαλάζια θάλασσα

Στο στόμα τους έχουν όλοι έναν σκοπό
Στο δωμάτιο όλοι χαμογελούν
Όλοι κουβεντιάζουν έντονα
Γιατί, λοιπόν, να κάθομαι εδώ στη μιζέρια;

Το μπαρ αυτού του ξενοδοχείου έχασε όλο τον κόσμο
Ο πιανίστας πήρε το τελευταίο λεωφορείο για το σπίτι
Ο γερο-μπάρμαν κοιμάται στη γωνία
Γιατί, λοιπόν, πρέπει να είμαι ακόμη εδώ;, Δεν ξέρω,
επίτρεψε μου να σου πω

Είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο

Είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο

Ναι, είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο

Λοιπόν, είμαι χίλια μίλια μακριά
Είμαι χίλια μίλια μακριά
Πλέοντας σαν ένα ξύλο στο ποτάμι
Σ’ έναν ανεμώδη κόλπο
Ω, ω ναι

  1. Rory Gallagher - A million miles away LiveRory live in Madrid back in 1975, an amazing performance which is still remembered well.



  1. RORY GALLAGHER - a Million Miles Away ! [HDadv] [1080p]Awesome Rory Gallagher and Band with "a million miles away" live Irish Tour 1974




  2. 4. Ο Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα

«Ο Ρόρι Γκάλαχερ (1948-1995) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς του μπλουζ-ροκ. Μέγας δεξιοτέχνης της ηλεκτρικής κιθάρας με πολλούς και πιστούς θαυμαστές και στη χώρα μας. Δεν ήταν τυχαίο, ότι 40.000 ροκάδες βρέθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας για να ακούσουν τον ιρλανδό ρόκερ και να δουν από κοντά τη «Στρατοκάστερ» του να πιάνει φωτιά. Ήταν μία από τις πρώτες ροκ συναυλίες στη χώρας μας, η οποία συνοδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια.

Την εποχή εκείνη η Ελλάδα βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν προ των πυλών της εξουσίας και η λέξη «Αλλαγή» κυριαρχούσε στα χείλη όλων. Η προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη ήταν μάταιη. Έδιναν ένα αγώνα εκ των προτέρων χαμένο.

Ήταν μια ζεστή φθινοπωρινή βραδιά, όταν ο Ρόρι Γκάλαχερ (κιθάρες), Τζέρι Μακ Αβόυ (μπάσο) και Μπρένταν Ο' Νιλ (ντραμς) ανέβηκαν λίγο μετά τις εννιά στη σκηνή. Ο Ιρλανδός με την πρώτη νότα πήρε το κοινό μαζί του και το απογείωσε. Πολλοί θαυμαστές του δεν δίσταζαν να ανέβουν στη σκηνή εν ώρα συναυλίας για να αγγίξουν το ίνδαλμά τους και να του εκφράσουν την αγάπη τους. Οι άνδρες ασφαλείας είχαν πολύ δουλειά.

Έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ είχαν αρχίσει τα πρώτα επεισόδια. Πρωταγωνιστές, αρκετοί τζαμπατζήδες και οι άνδρες της Αστυνομίας, που άρχισαν να βαράνε στο ψαχνό και να ρίχνουν δακρυγόνα. Πολύ γρήγορα οι δρόμοι της Νέας Φιλαδέλφειας μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης. Η μυρωδιά των δακρυγόνων έκανε αποπνικτική την ατμόσφαιρα και μέσα στο χώρο της συναυλίας.

5. Μια μοναδική περιγραφή για τα γεγονότα μάς δίνει ο ίδιος ο Γκάλαχερ

«Δεν ήξερα από πού έπρεπε να προφυλαχτώ. Μέσα στα παρασκήνια κυκλοφορούσαν κάποια άτομα με αστυνομική στολή που έδειχναν απειλητικοί. Μπήκαμε, λοιπόν, στα γρήγορα μέσα σ' ένα αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε στο ξενοδοχείο. Στην πορεία, όμως, μείναμε από βενζίνη κι έτσι βρεθήκαμε μέσα στη δίνη των επεισοδίων, με τα δακρυγόνα να μας έχουν τσακίσει και να είμαστε υποχρεωμένοι να γυρίσουμε με τα πόδια. Η συναυλία από μόνης της ήταν εκπληκτική, αλλά και επικίνδυνη. Απλά δεν ήθελα να αφήσω τα κόκαλά μου σ' ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε.»

Την επόμενη μέρα, οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με πρωτοσέλιδα όπως «Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες». Η συναυλία αργότερα κυκλοφόρησε σε πειρατική έκδοση με τίτλο Live in Athens 1981.[3]

6. Ένας νεαρός ροκάς με τον Rory Gallagher το 1981 στη Νέα Φιλαδέλφεια.



Σεπτέμβρης 1981, Αθήνα. Το τρένο της αλλαγής κατεβαίνει με τα χίλια, έχει περάσει τα Τέμπη. Αλλαγή κι απάνω τούρλα, δηλαδή. Η νεολαία ζαλισμένη και προβληματισμένη, στη μετά χούντα εποχή, ψάχνει τα διέξοδά της, πού αλλού; Στη ροκ μουσική. Βλέπετε, δεν συνέβαινε τίποτα στην Αθήνα, αν εξαιρέσεις τη συναυλία των γαριφάλων (Rolling Stones) το 1967, στο γήπεδο της Λεωφόρου. Ποιος θα τολμούσε να έλθει μετά απ” αυτά τα γεγονότα εδώ; Υπήρχε κάτι σαν εμπάργκο. Και να που ο Sting με τους Police το έσπασε πρώτος το 1980.

Όμως, η νεολαία δίψαγε για κάτι πιο πιο ατόφιο, πιο άμεσο, πιο rock διάολε… Και η είδηση έσκασε σαν βόμβα. Το δισκάδικο Happening, υπερήφανα ανακοινώνει τον ερχομό του Rory Gallagher, για δυο συναυλίες στην Ελλάδα. Μία στην Αθήνα, στο στάδιο της AEK (Νίκος Γκούμας) και μια στη Θεσσαλονίκη, στο Παλέ. Εισιτήριο ένα πεντακοσάρικο, ακριβούτσικο, αλλά ο πρώτος πραγματικός guitar hero, θα ήταν ολοζώντανος μπροστά σου. Ο Rory, η ψυχάρα του Rock.

Σαράντα χιλιάδες κόσμος στριμώχτηκε στο γήπεδο και να κι εγώ με δυο φιλαράκια. Η ατμόσφαιρα γενικά μύριζε μπαρούτι και ΜΑΤατζήδες είχαν περικυκλώσει το γήπεδο, έχοντας και την εμπειρία της Θύρας 7, που είχε προηγηθεί τον Φλεβάρη. Με το που πέφτει η πρώτη πενιά, καπνοί έζωσαν τη μια πλευρά του γηπέδου, έξω καίγονταν το σύμπαν, μαγαζιά, περιπολικά τα πάντα.

Τα χάσαμε, λέμε, ρε π@@@@η μου, θα μας χαλάσουν το live. Σε λίγη ώρα, ασφυξία από τα καπνογόνα, ενώ ο Rory έπαιζε το Moonchild. O κόσμος σαστισμένος, άρχισε σιγά σιγά να φεύγει, φοβούμενος τα χειρότερα. Έξω από το γήπεδο έπεφτε το ξύλο της αρκούδας, ώσπου πήραμε κι εμείς τη μεγάλη απόφαση να φύγουμε.

Η συναυλία μάθαμε τελείωσε με τον μισό κόσμο και το πεδίο μάχης έξω από το γήπεδο κράτησε ώρες. Από τότε, κύλησε το νερό στο αυλάκι και άρχισαν να μας τιμούν σιγά σιγά και οι υπόλοιποι rock stars της εποχής. Για ένα πράγμα στεναχωρέθηκα, όταν σε μια πρόσφατη μετακόμιση έχασα το απόκομμα του εισιτηρίου…

Slowhand Gus

ΑΚΟΥΣΤΕ: Ο Rory Gallagher παίζει το Moonchild στη Νέα Φιλαδέλφεια και επεμβαίνουν τα ΜΑΤ (ηχογράφηση ντοκουμέντο).[5]

7. ♪♫ Βίντεο: Τα τραγούδια που ακούστηκαν στην συναυλία του 1981 στην Αθήνα. Shin Kicker / Moonchild / Do You Read Me / Nadline / I Wonder Who / Tattoo'd Lady / Wayward Child / A Million Miles Away / Double Vision / Western Plain (Fades Out).


    1. Rory Gallagher - Nadine (live in Athens)Rory Gallagher plays Chuck Berry's "Nadine" in his concert in Athens (1981)









  1. Tattoo'd Lady Rory Gallagher Live In Athens 1981


    Tattoo'd Lady By Rory Gallagher Live In Athens 1981 My Favorite Guitarist..!!


  1. Pictures and audio taken from Rory's unique performance in Greece(12/9/1981)


  2. Rory Gallagher - Double Vision (live in Athens)


    Double Vision in Athens from irish guitar genius Rory Gallagher. Rory's great perfomance took place in 1981.


  3. Rory Gallagher - I Wonder Who (live in Athens)


    Pictures and audio taken from Rory's unique performance in Greece(12/9/1981)

  1. Rory Gallagher - Wayward Child (live in Athens)


    12 September 1981 in Athens Greece.

    Rory unfortunately never came back.









8. Βιογραφία Ρόρυ Γκάλαχερ - Rory Gallagher 
(2 Μαρτίου 1948 Μπάλισανον, Ιρλανδία - 14 Ιουνίου 1995 Λονδίνο)

Ο Rory Gallagher γεννήθηκε στην Ιρλανδία και μεγάλωσε στην Κομητεία Κορκ. Περίπου στην ηλικία των εννέα, παρακολούθησε τον Έλβις Πρίσλεϋ σε τηλεοπτική του εμφάνιση και έκτοτε αποφάσισε ν' ασχοληθεί με την κιθάρα, μελετώντας μόνος του. Στα δώδεκά του χρόνια κέρδισε σ' ένα διαγωνισμό την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα. Έφηβος ακόμα, άρχισε να παίζει διασκευές σε επιτυχίες της εποχής και να εμφανίζεται με το πρώτο του συγκρότημα, τους Fontana Showband, ως support act σε διάφορα άλλα συγκροτήματα. Στα δεκαέξι του, σχημάτισε το δικό του μπλουζ συγκρότημα, τους Impact, με τους οποίους έπαιξε στη Γερμανία και την Ισπανία κατά το '65 και '66. Σ' αυτές τις περιοδείες, ανάμεσα στον εξοπλισμό του, διέθετε και τη "Battered Strat", τη Stratocaster που θα τον συντρόφευε σε όλη την υπόλοιπη καριέρα του, την οποία αγόρασε σε κάποιο κατάστημα στο Κορκ το 1961. Η κιθάρα λέγεται ότι ήταν η πρώτη του είδους της στην Ιρλανδία. Την είχε παραγγείλει κάποιος άλλος μουσικός και ο οποίος άλλαξε γνώμη καθώς δεν του άρεσε το χρώμα. Έτσι, η κιθάρα κατέληξε στα χέρια του Γκάλαχερ για εκατό λίρες.

Taste

Πριν κλείσει τα είκοσι του χρόνια, έγινε παγκόσμια γνωστός με τους Taste, συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1966 από τον ίδιο και τους Τζον Γουίλσον και Ρότσαρντ ΜακΚράκεν. Κυκλοφόρησαν δυο δίσκους, τα "Taste" και "On the Boards" και δυο ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ, τα "Live at Montreux" και "Live at the Isle of Wight", ενώ συμμετείχαν σε μερικά απ' τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ της εποχής, ενώ περιόδευσαν και στην Αμερική.

Σόλο καριέρα

Οι Taste διαλύθηκαν το 1970 και ο Γκάλαχερ ξεκίνησε την προσωπική του καριέρα του μαζί με άλλους μουσικούς, όπως ο μπασίστας Τζέρι ΜακΑβόι, με τον οποίο θα συνεργαζόταν για το μεγαλύτερο μέρος της και τον ντράμερ Γουίλγκαρ Κάμπελ. Το 1971, πρωτοεμφανίστηκε στην προσωπική του δισκογραφία με τον δίσκο που έφερε ως τίτλο τ' όνομά του. Ο δίσκος αυτός έφτασε στο # 40 των βρετανικών τσαρτ, ενώ παράλληλα άρχισε να περιοδεύει στην Ευρώπη και την Αμερική, συναυλιακή δραστηριότητα που θα εξακολουθούσε έως το τέλος της ζωής του. Η κυκλοφορία με τις ηχογραφήσεις από την ευρωπαϊκή περιοδεία του 1972, με τίτλο "Live in Europe" γνώρισε μεγάλη επιτυχία, όπως κι εκείνη στην Ιρλανδία του 1973-74, με τίτλο "Irish Tour '74" η οποία μεταφέρθηκε, με τον ομώνυμο τίτλο, σε κινηματογραφική ταινία από το σκηνοθέτη Τόνυ Πάλμερ. Το 1972, ο Γκάλαχερ συμμετείχε στην ηχογράφηση των "London Sessions" των Μάντι Γουότερς και Τζέρι Λι Λιούις. Ο Γουότερς τον κάλεσε ξανά το 1974, για τις ανάγκες της ηχογράφησης του "London Revisited".

Στη συνέχεια ακολούθησε μια σειρά επιτυχημένων δίσκων. Το 1975, υπέγραψε συμβόλαιο με την "Crhysalis Records", κυκλοφορώντας την αμέσως επόμενη χρονιά το "Calling Card", ο οποίος θεωρείται ο κορυφαίος δίσκος του, σε παραγωγή του μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ. Η κυκλοφορία αυτή όμως, όπως και η συνέχεια της καριέρας του, επισκιάστηκε από την επερχόμενη έκρηξη του πανκ κινήματος, γεγονός όμως το οποίο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να κυκλοφορήσει πολύ καλούς δίσκους, όπως τα "Top Priority" και "Photo - Finish".

Δεκαετία '80

Ενώ ο Γκάλαχερ συνέχισε να εμφανίζεται ζωντανά σε όλο τον κόσμο, οι δισκογραφικές παρουσίες του έγιναν αραιότερες κατά τη δεκαετία του '80. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1981 εμφανίστηκε στην Ελλάδα, στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Η συναυλία, μια απ' τις πρώτες εμφανίσεις ξένων καλλιτεχνών που συνέβησαν στη χώρα, είχε 40.000 θεατές και συνοδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια, από τη Νέα Φιλαδέλφεια έως τον Περισσό, ανάμεσα στις αστυνομικές δυνάμεις και το πλήθος. 

Σύμφωνα με την περιγραφή του ίδιου του Γκάλαχερ: "Ήμασταν βρεγμένοι, τα μάτια μας δάκρυζαν κι όλοι φοβηθήκαμε. Η συναυλία από μόνη της ήταν καταπληκτική. Αλλά ήταν επικίνδυνη. Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε...". Την επόμενη μέρα, ο Τύπος κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδα και τίτλους όπως "Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες". Η συναυλία αργότερα κυκλοφόρησε σε παράνομη έκδοση (bootleg) με τον τίτλο "Live in Athens".

Το 1985, ο Γκάλαχερ ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, "Capo records", μέσω της οποίας κυκλοφόρησε δυο ακόμα δίσκους. Η υγεία του στα τέλη της δεκαετίας είχε αρχίσει να κλονίζεται, γεγονός όμως που δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να εμφανίζεται ζωντανά, ακόμα και λίγο πριν το τέλος του. Η τελευταία του ζωντανή εμφάνιση έγινε στις 10 Ιανουαρίου 1995, στο "Nighttown-Theatre", στην Ολλανδία. 

Τον Απρίλιο, λόγω των χρόνιων προβλημάτων του με το αλκοόλ, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος στο King's Hospital του Λονδίνου. Έπειτα από επιπλοκές, κατέληξε στις 14 Ιουνίου του 1995. Η σορός του βρίσκεται στο κοιμητήριο Saint Oliver, στο Κορκ της Ιρλανδίας. Ο τάφος του κοσμείται από πέντε χρυσές ακτίνες, μια εκ των οποίων φέρει το ακριβές μήκος και τα τάστα της Fender του.[1]

Δισκογραφία

Στούντιο ηχογραφήσεις
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Συλλογές

9. Παραπομπές
1. el.wikipedia.org/Ρόρυ Γκάλαχερ
3. Σαν Σήμερα.gr/sansimera.gr



Δείτε αν επιθυμείτε...

Αρχειοθέτηση
Λουκας ΣαντουρτζηςΣοφία Ντρέκου 10 Αυγούστου στις 3:21 π.μ.
Λουκας Σαντουρτζης»Σοφία Ντρέκου 25 Ιανουαρίου 2014
Σοφία Ντρέκου 25 Ιανουαρίου 2014 στις 1:35 μ.μ.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΗΤΑΝ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.

konstantinos karavidas είπε...

ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ.... ΕΠΕΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΚΑΠΝΟΓΟΝΑ, ΑΛΛΑ ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ, ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΡΑΓΙΟΝ, ΓΥΡΩ ΑΠ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΜΕΤΡΙΑΣΤΗΚΕ, ΤΟ ΚΑΚΟ...ΤΩΡΑ, ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ RΟRΥ... Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΠΑΥΕΙ...

ΚΩΣΤΑΣ είπε...

Μια άλλη Ελλάδα τότε, ένας λαός που σήκωνε κεφάλι. Επίσης θυμάμαι τον φίλο μου, νεότερος εγώ, Παναγιώτη Νέλλα που μοιραστήκαμε το ίδιο δωμάτιο συστρατιώτες, για την φιλία, ανθρωπιά, το ήθος και τη σκέψη του.

VASILEIOS TSITSOS είπε...

Σοφία με όλο το σεβασμό και με πόνο καρδιάς ήμουν συμφοιτητής και συναγωνιστής εκείνων των χρόνων με τον Ανδρέα τους αγώνες του οποίου τιμώ και σέβομαι γιατί εκτός των άλλων υπήρξε για μένα για ένα διάστημα υπόδειγμα θεολόγου εκπαιδευτικού ...
Διαίσθησή μου όμως είναι ότι τον τελευταίο καιρό κάποιοι από τους κύκλους του επώνυμοι και μη φαίνεται ότι τον χρησιμοποιούν σαν άλλοθι στην προώθηση αντιορθόδοξων αντιλήψεων και παιδαγωγικών μεθόδων που προωθούν
τις επιταγές της Νέας Τάξης Πραγμάτων όπως τον ισλαμικό ολοκληρωτισμό , και τον περίφημο πανθρησκειακό διάλογο....Επειδή πιστεύω ότι ο χρόνος του δεν αρκεί για μια σωστή ενημέρωση και αφού λες ότι τον γνωρίζεις αν μπορείς δες αν έχω κάνει λάθος ...
Υποκειμενικά αλλά πάντα καλοπροαίρετα
Βασίλης Τσίτσος
Υ.Γ.
Θα χαρώ διπλά να κάνω λάθος ...και γιατί πιστεύω στον Ανδρέα , και γιατί θα διορθώσω λίγη ακόμα από τη βλακεία μου ..
Ευχαριστώ πολύ ...

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Συγχωρέστε με, θα είχα πολλά να πω αλλά, αντ' αυτών, αρκούμαι να παραπέμψω σε αυτό το παλιό άρθρο μας:
http://o-nekros.blogspot.gr/2011/03/blog-post_02.html
Ο Θεός να αναπαύσει τους κεκοιμημένους αναφερόμενους εδώ. Για να μην παρεξηγηθώ, είμαι θετικός και προς Νέλλα, φυσικά, και προς Αργυρόπουλο. Και πιστεύω στη δυνατότητα κάθε ψυχούλας, με τη βοήθεια του Θεού, να βρει την Αλήθεια, που είναι ο Χριστός.
Ευχαριστώ.