Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και τις τελευταίες ώρες του Καβάφη περιγράφει σε επιστολή φίλος του, ανήμερα των γενεθλίων του

Onassis Cavafy Archive

29 Απριλίου 1863 Αλεξάνδρεια, 29 Απρ 1933 
157 χρόνια από τη γέννηση και 87 χρόνια †
από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Καβάφη

Το τέλος του Κ.Π. Καβάφη (29 Απριλίου 1933)

Τις τελευταίες στιγμές του Καβάφη περιγράφει και ο Γ. Α. Παπουτσάκης, σε επιστολή του προς τον Γ. Βρισιμιτζάκη στις 15 Μαϊου 1933: «Πέθανε στο Ελληνικό Νοσοκομείο, όπως σας έγραψα και πιο πάνω στας 2 και 5. Οι τελευταίες του ώρες ήταν πολύ ήσυχες. Εγώ ήμουν στο Νοσοκομείο όταν εξεψύχησεν-ήμουν εκεί από τας 7 το απόγευμα της Παρασκευής μέχρι τας 4 του Σαββάτου το πρωί. Από το πρωί της Παρασκευής (μάλλον από το μεσημέρι) έχασε τας αισθήσεις του, αλλά μέχρι της τελευταίας του στιγμής σχεδόν είχε πού και πού στιγμές πολύ lucides. Το βράδυ, περί τα 9 σκεφθήκαμε να φέρωμε ιερέα να τον κοινωνήση, αλλά εφοβούμεθα για την εντύπωσι που θα του έκαμνε. Επιτέλους, η Κα Σεγκοπούλου, όταν ήλθεν ο ιερεύς, τον πλησιάζει και του λέγει: «Ήλθεν ο ιερεύς να σας κοινωνήση. Θέλετε;» Εκείνος που μέχρι της στιγμής εκείνης, καθισμένος στην πολυθρόνα του, μόλις μπορούσε μνα σαλέψη τα χέρια του, έγνεψε μ’ ευχαρίστησι καταφατικά. Ο ιερεύς του έψαλε τα σχετικά και ακολούθως του έδωσε θεία μετάδοσι. Τότε ο Καβάφης εσήκωσε τα χέρια του ψηλά όσο μπορούσε ικανοποιημένος. Δεν ξέρω αν ήταν σημείο αγαλλιάσεως ή αν εζητούσε συγχώρησι από τον Θεόν που επίστευε. Σας περιγράφω εν ολίγοις τη σκηνή, γιατί είνε χαρακτηριστική. Φαντάζομαι ότι θα πέθανε αισθανόμενος τον εαυτό του ευτυχσμένο, σαν τον Κυρ-Μανουήλ τον βασιλέα, ντυμένος μες στην πίστι του σεμνότατα. Στο κρεββάτι δεν ήθελε να πλασιάσει παρά λίγες ώρες πριν ξεψυχήσει. Ήτανε θάνατος αξιοπρεπούς ανθρώπου, αληθινά αξιοπρεπούς.» […]

«Ποιητή, με λύπη σ’ αποχαιρετά η πατρίδα και η Αλεξάνδρεια που σε χάνει.»

Σύμφωνα με μεταγενέστερη αφήγηση αυτόπτη, «έκανε ζέστη τη μέρα εκείνη και ο κόσμος λίγος στην κηδεία-ο ποιητής οδηγήθηκε στο νεκροταφείο με την απλότητα και τον λακωνισμό που άφησαν τ’ αχνάρια τους και πάνω στη ζωή του.»

Στο ελληνικό κοιμητήριο του Σιάτμπι, όπου θάφτηκε, το ίδιο απόγευμα στον οικογενειακό τάφο των Καβάφηδων, αποχαιρέτησε τον ποιητή, εκ μέρους των ελλήνων διανοουμένων (που είχαν καλύψει το φέρετρό του με στεφάνι δάφνης), ο Απόστολος Λεοντής.

Στην πλάκα του τάφου του γράφτηκε, όπως είχε γραφτεί και στο τελευταίο του διαβατήριο, η μοναδική ιδιότητα με την οποία θα τον θυμάται ολόκληρη η ανθρωπότητα:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. ΚΑΒΑΦΗΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ
ΘΑΝΩΝ ΕΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ 
ΤΗΝ 29ΗΝ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1933

«Στις 29 Απριλίου 1933 (ημέρα των γενεθλίων του) ο κύριος Κωστής Πέτρου Φωτιάδης Καβάφης, χάρη σε μια εκπληκτική συνέπεια της Μοίρας απέναντι στον ακριβέστερο εξόριστο άρχοντα του ελληνικού λόγου, έκλεισε στη γενέτειρά του τον εβδομηντάχρονο κύκλο της επίγειας ζωής του, και πέρασε στον κύκλο της αιωνιότητας: έγινε, οριστικά, ο Καβάφης.»

Βιβλιογραφία: 
•Δ. Δασκαλόπουλος - Μ. Στασινοπούλου, Ο βίος 
και το έργο του Κ.Π. Καβάφη, εκδ. Μεταίχμιο 2002
• ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΒΑΦΗ: Onassis Cavafy Archive

η Μνήμη του, είναι σίγουρα... Αιωνία †

Ο Γεώργιος Α. Παπουτσάκης γεννήθηκε στην Αίγυπτο και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια. Εργάστηκε σε βιομηχανικές εταιρείες και, από το 1961, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Δημοσίευσε κριτικά δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά σχετικά με τη νεοελληνική και τη γαλλική λογοτεχνία. Υπήρξε φίλος του Καβάφη και μετέφρασε ποιήματά του στα γαλλικά (εκδόθηκαν στο Παρίσι το 1958). Πέθανε το 1967.

Το μοναχικό τέλος του Καβάφη 
ανήμερα των γενεθλίων του

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (Αλεξάνδρεια, 17 Απριλίου 1863 (π.ημ.) / 29 Απριλίου 1863 Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1933). Ο Έλληνας ποιητής θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους της σύγχρονης εποχής. Γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια, γι' αυτό και αναφέρεται συχνά ως «ο Αλεξανδρινός». Δημοσίευσε ποιήματα, ενώ δεκάδες παρέμειναν ως προσχέδια. Τα σημαντικότερα έργα του τα δημιούργησε μετά τα 40 έτη.

Το έργο του αλεξανδρινού ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη γράφτηκε πριν από 120 χρόνια, αλλά είναι διαχρονικό και παραμένει επίκαιρο. Όσο βρισκόταν στη ζωή πήρε μόνο ένα βραβείο.

Τιμήθηκε από τη δικτατορική κυβέρνηση του Πάγκαλου και δέχτηκε αυστηρή κριτική επειδή δέχτηκε τη διάκριση. Ο ποιητής είχε ιδιόρρυθμο χαρακτήρα και παρόλο που φοβόταν την κοινωνική κριτική, τελικά έζησε όπως εκείνος ήθελε.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μόνος. Οι σεξουαλικές του προτιμήσεις ήταν γνωστές και ο ποιητής δεν παντρεύτηκε ποτέ. Άλλωστε πολύ συγκεκριμένη ήταν και η άποψή του για τον γάμο: «ο ανύπαντρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος, ενώ ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος».

Από το 1930 ο Καβάφης υπέφερε από τον λάρυγγά του. Αν και το απέφευγε πήγε τελικά σε γιατρό και η διάγνωση ήταν καρκίνος του λάρυγγα. Περνώντας ο καιρός χειροτέρευε μέχρι που έχασε τελείως τη φωνή του. Το 1933 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Το τέλος του ήταν πολύ μοναχικό. Ο ποιητής έφυγε από τη ζωή στις 2 το πρωί της 29ης Απριλίου, ανήμερα των γενεθλίων του, σε ηλικία 70 ετών. Δείτε στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» το τέλος του Κωνσταντίνου Καβάφη....

Απόσπασμα της «Μηχανής του Χρόνου»
το τέλος του Κωνσταντίνου Καβάφη (βίντεο)
Ολόκληρη την εκπομπή την βλέπετε ΕΔΩ

Δείτε το βίντεο με κλικ στην εικόνα από το
Απόσπασμα της «Μηχανής του Χρόνου»
το τέλος του Κωνσταντίνου Καβάφη (βίντεο)
Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Καβάφη

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Καβάφη

Η (άτακτη) ζωή και το έργο του Κων. Καβάφη ~ Μηχανή του Χρόνου (Βίντεο): Άγνωστες πτυχές από την ζωή και το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη παρουσιάζει η «Μηχανή του Χρόνου». Η εκπομπή μας ταξιδεύει στην Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκε αλλά και την Κωνσταντινούπολη, όπου ο Καβάφης, έζησε τρία έντονα χρόνια κρυφής νυχτερινής ζωής. 

Δείτε το βίντεο κάνοντας κλικ στην εικόνα:













Καβάφης: «Ἀπολείπειν ὁ Θεός Ἀντώνιον»
Δείτε την ανάλυση του ποιήματος εδώ

Περισσότερα: Κωνσταντίνος Καβάφης


29 Απριλίου του 1863 γεννήθηκε και
στις 29 Απριλίου του 1933 έφυγε...
ο οικουμενικός μέγας ποιητής,


Δεν υπάρχουν σχόλια: