Ψυχοσάββατο: Μνήμη και η ορθόδοξη θεώρηση του θανάτου

Πλήθος πιστών γύρω από τραπέζια με κόλλυβα και αναμμένα κεριά σε 

εκκλησία κατά το Ψυχοσάββατο, προσευχόμενοι για τους κεκοιμημένους. 

Το φως των κεριών στο Ψυχοσάββατο δεν είναι ανάμνηση μόνο· 

είναι ομολογία ότι η μνήμη δεν σβήνει.

Η σημασία των μνημοσύνων, η κοινωνική διάσταση της μνήμης και τι μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους

Τσικνοπέμπτη: Η λαϊκή φωτιά της Αποκριάς και η κοινωνική διάσταση

Η Τσικνοπέμπτη ως λαϊκή γιορτή του σώματος πριν από τη Σαρακοστή: παράδοση, μέτρο, ελευθερία και η κοινωνική διάσταση της σύγχρονης υπερκατανάλωσης.

Ο Άσωτος Υιός: στάδια διάλυσης και αναγέννησης του εαυτού - Μια διαφορετική προσέγγιση | Αέναη επΑνάσταση

Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία. 

Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the 

Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)

Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.

Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης

Ο Τελώνης και ο Φαρισαίος σήμερα - Η αυτοδικαίωση ως πνευματική ιδεολογία

Ο Φαρισαίος στο προσκήνιο της αυτάρκειας και ο Τελώνης

στο βάθος της συντριβής. Η απόσταση δεν είναι χωρική·

είναι υπαρξιακή. Έργο: Rebecca Brogan. The Parable

of The Pharisee and The Tax Collector (Luke 18:9-14)

Πλουτοκρατία, κοινωνικές ανισότητες, ηθικός ακτιβισμός και cancel culture μέσα από μια επικίνδυνα σύγχρονη παραβολή

Μια Ψυχογραφική Σύνθεση των Τριών Ιεραρχών

Τρεις μορφές, μία ψυχική ολότητα: Η δόμηση, ο στοχασμός και ο νόμος

Οργάνωση, Μελαγχολία και Ηθική Αυθεντία: Τα Ψυχαναλυτικά Πρότυπα των Τριών Ιεραρχών. Μια πρωτοποριακή μελέτη ψυχής και αρχετύπων. Από την ψυχή του ατόμου στη συλλογική ψυχολογία. Με δραματουργική ένταση συνδέεται η ιστορία με την ψυχική διεργασία.

Χρόνος και Αιών στον Άγιο Μάξιμο - Κτιστό, άκτιστο και πορεία προς την αιωνιότητα | Αέναη επΑνάσταση

Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση

Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας ο Μέγας: Βίος, Θεολογία και Εξορία - Ο αγώνας για την ελευθερία της πίστης απέναντι στην πολιτική εξουσία (Άπαντα τα έργα του)

Νωπογραφία (1608-1610) από το Παρεκκλήσι των Αγίων Κτητόρων της Σάντα 

Μαρία της Γκροταφερράτα· μια σιωπηλή μαρτυρία της αδιάκοπης παρουσίας 

του Αγίου Αθανασίου στην εκκλησιαστική μνήμη της Ανατολής και της Δύσης. 

(Fresco Cappella dei Santi Fondatori, Abbazia di Santa Maria, Grottaferrata.]

Ιστορική, θεολογική και πολιτική προσέγγιση του Μεγάλου Αθανασίου μέσα από τις εξορίες, τους αγώνες και τη σύγκρουσή του με την αυτοκρατορική εξουσία

Το Ύδωρ στα Θεοφάνεια - Κοσμολογική και Θεολογική Ανάγνωση του Αγιασμού | Αέναη επΑνάσταση

Ρωσική Μελέτη Φυσική Ιδιότητα του Νερού. Αλλαγή την Ημέρα 

των Θεοφανείων .(Russian Study Physical Property of Water

Changed on Theophany (Epiphany) Day)

Το βάθος δεν είναι απουσία φωτός, αλλά τόπος συνάντησης.

Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού,

Πρωτοχρονιά - μια πράξη προσανατολισμού μέσα στον χρόνο (Αέναη επΑνάσταση)

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Χριστούγεννα ως Στάση Ζωής και Πράξη Αντίστασης στον Σύγχρονο Κόσμο | Αέναη επΑνάσταση

Ένα παιδί μέσα στον χειμώνα κρατά το φως στα χέρια του. Το φως

της ανθρωπιάς μέσα στη σιωπή του χειμώνα, σύμβολο ελπίδας και

φωτός τα Χριστούγεννα. Photographer Catherine Belotserkovskaya.

📘 Όταν ένα παιδί κρατά το φως μέσα στον χειμώνα, τα Χριστούγεννα δεν είναι εποχή, δεν είναι μόνο γιορτή· είναι στάση ζωής.

Ένα Χριστουγεννιάτικο Δοκίμιο για την ενανθρώπιση ως πράξη αντίστασης, στον σύγχρονο κόσμο, όχι ευχή, όχι αφήγηση, αλλά λόγος ευθύνης και φωτός.

Τα Χριστούγεννα του Σταλαγμίτη - ο Νίκος Καρούζος για την Άγια Νύχτα (Ανάλυση) | Αέναη επΑνάσταση

Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο της Ζωής μέσα στον Χρόνο ως Σιωπηλή Θεολογία | Αέναη επΑνάσταση

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με την εικόνα

της γεννήσεως στολισμένη για τα Χριστούγεννα,

μέσα σε πνεύμα χαράς και κατάνυξης.

Από το Έθιμο και την Παράδοση στη Θεολογική Ερμηνεία της Ενανθρωπήσεως

Αντίδοτο στη θρησκευτική α-νοησία - Ο Χρήστος Γιανναράς για τα Χριστούγεννα | Αέναη επΑνάσταση

Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και 

ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.

Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα

Η Μάχη του Μακρυγιάννη και η Σιωπή μετά τη Ρήξη - Μια Τομή στη Νεότερη Ελλάδα | Αέναη επΑνάσταση

Ιστορική φωτογραφία από τις 7 Δεκεμβρίου 1944 στην Αθήνα, όταν τα πυρά κατά 

των άοπλων πολιτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, συγκρούονται με διαδηλωτές γύρω 

από το Σύνταγμα. Ήταν η απαρχή της Μάχης του Μακρυγιάννη και των Δεκεμβριανών.

Η πρώτη ανάφλεξη των Δεκεμβριανών και η στοχαστική ανάγνωση μιας πόλης που ράγισε σε δύο κόσμους - Η Μάχη του Μακρυγιάννη ως συμβολικό και πολιτικό σημείο μηδέν των Δεκεμβριανών.

Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon) ❄️ Αέναη επΑνάσταση

📸  Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει 

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

 μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

Δεκεμβριανά: Η Πόλη που Ράγισε σε Πέντε Καθρέφτες - Ιστορία, Πολιτική Ρήξη, Γεωπολιτική Σκακιέρα, Ταξικές Συγκρούσεις και Ψυχαναλυτικές Τομές

📸  Βρετανοί στρατιώτες στην Ακρόπολη της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944, λίγο πριν τα Δεκεμβριανά. H καταγραφή της στρατιωτικής κατάκτησης και της ήττας. Ιστορική φωτογραφία που αποτυπώνει την έλευση των βρετανικών δυνάμεων και την προετοιμασία των γεγονότων που θα ακολουθήσουν. photos Wikimedia Commons. Επίσημος φωτογράφος του Γραφείου Πολέμου, Tanner (Λοχαγός)

Πολυεπίπεδη διερεύνηση των Δεκεμβριανών μέσα από πέντε καθρέφτες: από την πολιτική ρήξη και τις γεωπολιτικές ισορροπίες μέχρι τις ταξικές τομές και την ψυχαναλυτική διάσταση μιας χώρας που κουβαλούσε τη σιωπή που σκέπασε την πόλη μετά τη ρήξη.

Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση | Αέναη επΑνάσταση

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.

Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ως Αρχέτυπο της Θεραπευμένης Σκιάς και ο Ψυχισμός μιας Κοινωνίας σε Μετάβαση - Η Σιωπή που Αγγίζει το Άπειρο

Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Μονής Οσίου

Δαυΐδ του εν Ευβοία (22 Νοεμβρίου) με κερί στο βλέμμα της άδολης αγάπης.

Πώς ο Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) γίνεται πρόσωπο ψυχικής θεραπείας, συλλογικού μετασχηματισμού και πνευματικού φωτισμού στη σύγχρονη κοινωνία. Μια ψυχαναλυτική, αρχετυπική και θεολογική ανάγνωση της αγιότητάς του.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου: πώς αλλάζουν την αρχιτεκτονική του κόσμου; | Αέναη επΑνάσταση

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές | Αέναη επΑνάσταση

Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.

Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.

Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.