Γιατί δεν θέλουν να γνωρίζουμε τι είναι Ρωμιοσύνη - Μια πολύ σημαντική ομιλία του Θεόδωρου Ρηγινιώτη, Υπεύθυνου της Θεματικής Ομάδας (Θ.Ο.) Ρωμιοσύνης της ΝΙΚΗΣ, αποκαλύπτει την ιστορική και πνευματική της σημασία. (Πλήρης Ομιλία)
Σε μια εποχή που η ελληνική ταυτότητα δέχεται συνεχείς επιθέσεις, αποσιωπήσεις και παραποιήσεις, ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης μάς καλεί να επιστρέψουμε στις ρίζες μας και να ανακαλύψουμε ξανά την πραγματική σημασία της Ρωμιοσύνης.
Τι είναι η Ρωμιοσύνη; Γιατί κάποιοι δεν θέλουν να τη γνωρίζουμε; Πώς συνδέεται με την ιστορική συνέχεια του Γένους μας, το Βυζάντιο, την Ορθοδοξία και την ψυχή του Ελληνισμού;
Με βαθιά γνώση, ο θεολόγος/εκπαιδευτικός κ. Θεόδωρος Ρηγινιώτης, αποκαλύπτει πώς και γιατί η Ρωμιοσύνη έχει γίνει «απαγορευμένη» λέξη για ορισμένους κύκλους.
Σημείωση:
Ο κ. Θεόδωρος Ρηγινιώτης είναι αγαπητός συνεργάτης του Ιστολογίου «Αέναη επΑνάσταση / sophia-ntrekou.gr» εδώ και χρόνια. Η βαθιά του γνώση και η αφοσίωσή του στην υπεράσπιση της Ρωμιοσύνης και της ελληνικής ταυτότητας τον κάνουν έναν από τους πιο σημαντικούς φίλους και συνεργάτες του ιστολογίου.
🎞️ Video Παρακολουθήστε ολόκληρη την ομιλία παρακάτω. Είναι από αυτά τα βίντεο που δεν πρέπει να χαθούν και που αξίζει να μοιραστούμε.
Η ΝΙΚΗ προς τις Ελληνίδες / Έλληνες Ροκάδες - Ράπερς Μουσικούς και φίλους της μουσικής
Η Ρωμιοσύνη ως Αντίσταση στην Εποχή της Λήθης
Η Ρωμιοσύνη δεν είναι απλώς μια λέξη από το παρελθόν... μια ιστορική λέξη. Είναι η ζωντανή πολιτική και πνευματική ταυτότητα του Γένους που αρνείται να διαλυθεί μέσα στη μηχανή της παγκοσμιοποίησης. Αρνείται να σβήσει μέσα στην παγκοσμιοποιημένη λήθη.
Σε μια γεωπολιτική συγκυρία όπου η Δύση, μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των υπερεθνικών ελίτ, προσπαθεί συστηματικά να μετατρέψει τους λαούς σε άχρωμους, καταναλωτές χωρίς ιστορική μνήμη, χωρίς εθνική συνείδηση και η Ανατολή, ιδιαίτερα η νεο-οθωμανική Τουρκία, επιχειρεί να αναθεωρήσει την ιστορία μας και να μας αποκόψει από το Βυζάντιο, η Ρωμιοσύνη λειτουργεί ως γεωπολιτική ασπίδα και πνευματικό ξίφος.
Είναι η συνειδητή άρνηση να δεχθούμε τον ψεύτικο διχασμό «Ελλάδα vs Βυζάντιο», τον οποίο μας επέβαλε η Δυτικοευρωπαϊκή ιστοριογραφία μετά το 1821 για να μας απομακρύνει από την Ορθόδοξη Ανατολή και να μας εντάξει ως «μικρό δορυφόρο» στη Δύση.
Σήμερα, όπου η παγκόσμια τάξη μετατοπίζεται προς έναν πολυπολικό κόσμο και οι αυτοκρατορίες επιστρέφουν (Ρωσία, Κίνα, Τουρκία), η Ρωμιοσύνη γίνεται πολιτική πρόταση επιβίωσης: μόνο ένας λαός που ξέρει ότι είναι συνέχεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας μπορεί να σταθεί όρθιος απέναντι στις πιέσεις για εκκοσμίκευση, εθνική αυτοδιάλυση και γεωπολιτική υποταγή.
Όσο περισσότερο την αποκρύπτουν, τόσο πιο επείγουσα γίνεται η ανάγκη να την υψώσουμε ξανά. Γιατί η Ρωμιοσύνη δεν είναι παρελθόν. Είναι το μέλλον που δεν μας επιτρέπουν να έχουμε. Γιατί μόνο ένας λαός που ξέρει ποιος είναι, μπορεί να σταθεί όρθιος μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις.
Στον 21ο αιώνα οι αυτοκρατορίες και οι βασιλείες έχουν τελειώσει οριστικά ως πολιτεύματα. Δεν υπάρχουν πια ούτε αυτοκράτορες ούτε βασιλείς που να κυβερνούν λαούς· η ιστορική βασιλεία του πολιτεύματος αυτού έχει κλείσει τον κύκλο της.
Το μόνο πολίτευμα που αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως νομιμοποιημένο είναι η δημοκρατία, με κεντρικό πρόσωπο τον Λαό, όχι ως υπήκοο, αλλά ως Πολίτη, ενεργό και υπεύθυνο υποκείμενο της πολιτικής ζωής.
Σε μια εποχή πολυπολικής αναδιάταξης δυνάμεων, όπου οι παλιές αυτοκρατορικές λογικές επιστρέφουν μεταμφιεσμένες, μόνο ένας Λαός που συνειδητοποιεί την κυριαρχία του μπορεί να υπερασπιστεί την εθνική του υπόσταση, την πολιτισμική του συνέχεια και την γεωπολιτική του ανεξαρτησία.
Σε μια εποχή πολυπολικής αναδιάταξης δυνάμεων, όπου οι παλιές αυτοκρατορικές λογικές επιστρέφουν μεταμφιεσμένες, μόνο ένας Λαός που συνειδητοποιεί την κυριαρχία του μπορεί να υπερασπιστεί την εθνική του υπόσταση, την πολιτισμική του συνέχεια και την γεωπολιτική του ανεξαρτησία.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση. Όταν μιλάμε για Ρωμανία, Βυζάντιο ή ιστορική συνέχεια, δεν σημαίνει ότι νοσταλγούμε αυτοκρατορίες, θρόνους ή υπηκοότητες του παρελθόντος.
Οι εποχές αλλάζουν και μαζί τους αλλάζει και η πολιτική συνείδηση των ανθρώπων. Σήμερα ο άνθρωπος δεν καλείται να είναι υπήκοος, αλλά ενεργός πολίτης με ευθύνη, κρίση και συμμετοχή στον δημόσιο βίο.
Η αξία τέτοιων ιστορικών αναφορών δεν βρίσκεται στην επιστροφή σε παλαιά πολιτεύματα, αλλά στην κατανόηση της πολιτισμικής συνέχειας, της ιστορικής μνήμης και της πνευματικής ταυτότητας των λαών.
Γιατί η ιστορία δεν υπάρχει για να αντιγράφεται μηχανικά· υπάρχει για να φωτίζει το παρόν και να βοηθά τους ανθρώπους να οικοδομούν πιο ώριμες, ελεύθερες και ανθρώπινες κοινωνίες.
Η αληθινή μνήμη δεν ζητά επιστροφή σε αυτοκρατορίες· ζητά ανθρώπους που να μπορούν να μετατρέπουν την ιστορική εμπειρία σε συνείδηση, δημοκρατία και πολιτισμό.
Πολύ σημαντική ισορροπία στις ιστορικές και πολιτισμικές αναφορές:
Η πιο ώριμη σχέση με την ιστορία δεν είναι να θέλεις να ξαναζήσεις το παρελθόν, αλλά να μπορείς να το κατανοείς χωρίς να παύεις να ανήκεις συνειδητά στο παρόν και στο μέλλον.
Σοφία Ντρέκου
✔ σεβασμός στην ιστορική συνέχειαΜε μεγαλύτερη ωριμότητα ν' αποφεύγουμε τις εύκολες ιδεολογικές παρερμηνείες και να κρατά το βάρος εκεί που πραγματικά θέλουμε: στη μνήμη, στον πολιτισμό, στην ευθύνη και στον άνθρωπο.
✔ χωρίς νοσταλγία εξουσιαστικών πολιτευμάτων
✔ έμφαση στον πολίτη και όχι στον υπήκοο
✔ δημοκρατική και ανθρωποκεντρική συνείδηση
✔ ιστορία ως παιδεία, όχι ως επιστροφή στο παρελθόν.
Η πιο ώριμη σχέση με την ιστορία δεν είναι να θέλεις να ξαναζήσεις το παρελθόν, αλλά να μπορείς να το κατανοείς χωρίς να παύεις να ανήκεις συνειδητά στο παρόν και στο μέλλον.
Σοφία Ντρέκου
Εισαγωγή για διάλογο με Αναγνώστες και Αναγνώστριες
Σε μια εποχή που η ελληνική ταυτότητα δέχεται συνεχείς επιθέσεις, ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης (Υπεύθυνος Θ.Ο. Ρωμιοσύνης ΝΙΚΗΣ και αγαπητός συνεργάτης του blog) μάς καλεί να ανακαλύψουμε ξανά τι πραγματικά σημαίνει Ρωμιοσύνη.
- Γιατί κάποιοι δεν θέλουν να γνωρίζουμε τις ρίζες μας;
- Πώς συνδέεται το Βυζάντιο, η Ορθοδοξία και η ιστορική συνέχεια του Γένους μας;
Ερωτήσεις Διαλόγου
- Τι σημαίνει για εσάς η λέξη «Ρωμιοσύνη» σήμερα; Είναι απλώς ιστορικός όρος ή ζωντανή ταυτότητα;
- Γιατί πιστεύετε ότι κάποιοι κύκλοι προσπαθούν να «απαγορεύσουν» ή να παραποιήσουν την έννοια της Ρωμιοσύνης;
- Πόσο σημαντική είναι η ιστορική συνέχεια (από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα) για την επιβίωση του Ελληνισμού;
- Η Ρωμιοσύνη είναι μόνο θρησκευτικό ή και πολιτικό-γεωπολιτικό ζήτημα; Πού συναντιούνται τα δύο;
- Αν η Ρωμιοσύνη «ξυπνήσει» ξανά στην ελληνική κοινωνία, πώς πιστεύετε ότι θα αλλάξει η θέση της Ελλάδας στον κόσμο;
«Κύριε Ρηγινιώτη, στην ομιλία σας υποστηρίζετε ότι η Ρωμιοσύνη παραμένει «απαγορευμένη». Ποιοι είναι, κατά τη γνώμη σας, οι κύριοι φορείς αυτής της απόκρυψης σήμερα και για ποιους λόγους θεωρείτε ότι η υπεράσπιση της Ρωμιοσύνης αποτελεί πράξη αντίστασης και όχι απλώς ιστορική αναφορά;»
2. Ερώτηση σχετικά με το κόμμα ΝΙΚΗ:
«Πιστεύετε ότι η υπεράσπιση της Ρωμιοσύνης μπορεί να γίνει κοινός τόπος και γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ή παραμένει κυρίως συνδεδεμένη με συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις όπως το κόμμα ΝΙΚΗ; Και αν ναι, πώς μπορεί να αποφευχθεί η κομματικοποίησή της;»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου