6/2/15

Επικήδειος ενός έρωτα [+Βίντεο]


Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

«Και πού να ρίξω το μεγάλο μου καημό... όπου θ’ ανοίξει η γης, θ’ ανοίξει η γης... και θα ραΐσει το βουνό». Αυτός ο στίχος του ποιητή και το παρακάτω μουσικό θέμα, ήρθε στο νου μου αδελφέ μου και φίλε μου Κυριάκο, όταν μου έδωσες το καρδιακό και πανέμορφο ποίημά σου, γράφοντάς μου: «Το έγραψα την ημέρα που το ζήτησες, είχα πολύ καιρό να γράψω κάτι, οπότε σου το αφιερώνω.» Σ' ευχαριστώ από καρδιάς για την αφιέρωση και συγκίνηση που μου πρόσφερες και που θα μου προσφέρεις κάθε φορά που θα το διαβάζω.


Επικήδειος ενός έρωτα
Κυριάκος Σαμαράς

Με ξέχασες...
Λησμόνησες πως μέτραγα τα βήματά
σάν ξεμακραίνω μή χαθεί,
ο ήχος της ανάσας σου στ' αυτιά μου.

Κι έτσι θα χαθώ μια παγωμένη βραδυά.
Κάποια νυχτιά απ' αυτές
που τ' αστέρια ζευγαρώνουν
με λαχτάρα στ' ουρανού τη σιγή.

Να ζεσταθούν, ν' αγαπηθούν,
να διώξουνε τη μοναξιά.

Στάχυα που κρύβουν τις σκιές
σαν τα φυσάει βοριάς,
προσκυνώντας στο λύγισμα
του έρωτα την αυταπάρνηση,
της λύπης τη χαρά.

Καρπός της αγάπης τους το φως
που πέφτοντας θα λούσει τη γη
φωτίζοντας το πικραμένο μου κορμί.
Νεκρό...

Μιας ανήλεης ήττας το θύμα.
Και τότε λυπημένη θα πεις, τί κρίμα.
μια ευχή... Καλό παράδεισο ας έχει.

Κι ένα δάκρυ ίσως κυλήσει,
ποτίσει το κρύο μου χώμα,
στερνή κατοικία...

Μ' άν η καρδιά σου
μια σταγόνα της αγάπης μου ζηλέψει,
η μετάνοια της αδιαφορίας σου
θα γίνει προσευχή.

Σπόρος του πόθου, να βρεθούμε ξανά.
σε μιαν άλλη ζωή. Τα όνειρά σου,
καταφυγή θα γίνουν πια της ερημιάς σου.

Κι ένα δεντρί...
που ολοένα θα ψηλώνει και ρίζα του θά 'μαι
θα σου θυμίζει πως υπήρξα, πως έζησα
μεγαλώνοντας την αγάπη μου για σένα.
Αντίο, εμείς δεν θα ξεχαστούμε ποτέ...

διςαδιακρητος 2015

Αγαπητέ μου φίλε και ποιητή του έρωτα Κυριάκο, 
σου αφιερώνω κι εγώ ένα ιδιαιτέρως 
αγαπημένο μου άκουσμα στον ήχο του κλαρίνου, 
όπου με συνεπαίρνει σε κόσμους αδιαίρετους στο άπειρο.
www.sophia-ntrekou.gr



Δείτε και...

FaceBook
Κυριάκος Σαμαράς: Πρέπει να γραφτεί κάτι μόνο για να αποδώσει φόρο τιμής σ' αυτό το μουσικό κομμάτι, είναι κάτι μοναδικό, μαγικό, μια σταγόνα που μπορεί να ξεχωρίσει σε μια θάλασσα. Ευχαριστώ σοφία που διάλεξες αυτή τη μουσική για να πλαισιώσεις το πόνημά μου, δεν θα υπάρξει καλύτερο. 12 Αυγούστου 2015 στις 11:09 μ.μ

Σοφία Ντρέκου: Κυριάκο μου, σ'ευχαριστώ πολύ που συμμερίστηκες θετικά την μουσική μου προτίμηση της οποίας πολύ με αναπαύει! Πάρε κι αυτό που ακούω τώρα αφιερωμένο. 12 Αυγούστου 2015 στις 11:16 μ.μ. 








Σοφία Ντρέκου: Κυριάκο μου, σ'ευχαριστώ πολύ που συμμερίστηκες θετικά την μουσική μου προτίμηση της οποίας πολύ με αναπαύει! Πάρε κι αυτό που ακούω τώρα αφιερωμένο. 12 Αυγούστου στις 11:16 μ.μ.

Κυριάκος Σαμαράς: Σα να μιλούν οι σπηλιές, οι ψυχές μεταξύ τους κι έχουν τόσες ιστορίες να πούν. Οι νότες είναι βγαλμένες απ' τις ηρωικές κραυγές, και τα γυρίσματα... τα όνειρα που γύρισαν χαμένα, ή προδομένα.. 12 Αυγούστου στις 11:25 μ.μ.

Σοφία Ντρέκου: Κυριάκο μας!!! Ποιητική περιγραφή της ψυχής, βγαλμένη στου πόνου της ανάμνησης το γύρισμα! 12 Αυγούστου στις 11:28 μ.μ.

Σοφία Ντρέκου: Το πρώτο πωγωνίσιο μου άκουσμα... από τότε δηλώνω ερωτευμένη με το είδος του. Αφιερωμένο... 12 Αυγούστου 2015 στις 11:33 μ.μ. 








Valeria Raikou: Σοφία μου γλυκιά υποκλίνομαι...τι εξαιρετική ανάρτηση μοσχοβόλησες και μας ρίγησες συθέμελα.. 13 Αυγούστου 2015 στις 12:58 π.μ.

Σοφία Ντρέκου: Βαλέριά μου σ'ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι για την ποιοτική παρουσία σου στην ομάδα μας. Ο Θεός να σε έχει καλά! 13 Αυγούστου 2015 στις 1:32 π.μ.

Valeria Raikou: Με τιμά ο λόγος σου αγαπημένη μου Σοφία... πάντα υπό την Σκέπη Του...
13 Αυγούστου 2015 στις 1:34 π.μ.

Panayota Karastergiou: Σοφία, μία άλλη εκτέλεση εμπλουτισμένη. Από εκεί έμαθα το τραγούδι αυτό... Αφιερωμένο... :) 13 Αυγούστου 2015 στις 1:44 π.μ.






Σοφία Ντρέκου: Παναγιώτα μου, είναι το ιδιαιτέρως αγαπημένο μου και η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού που άκουσα και μετά έψαξα το αυθεντικό. Ας είναι καλά οι Κατσιμιχαίοι !! Κοίτα εδώ... Σας ευχαριστώ ღ θερμότατα από καρδιάς ღ, ευγενικοί/ές και αρχοντικές/οί φίλοι και φίλες μου για τις ΕΥΧΕΣ σας13 Αυγούστου 2015 στις 2:19 π.μ.

Panayota Karastergiou: Έέέέ΄λααααα! Αυτά είναι! Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται... :) 13 Αυγούστου 2015 στις 2:21 π.μ.

Avaki Momtsi: Είναι ανυπέρβλητος ο άνθρωπος! Θέλω όμως να ελπίζω ότι υπαρχουν νέα παιδιά να συνεχίσουν το έργο του! Στη Φλώρινα υπαρχουν δυο νέα παιδιά από την οικογένεια Βαλκανη τα οποία έχουν βραβευθεί επανειλημμενα με αριστεία στην αρμονία, άξιοι συνεχιστές του παππού και του πατέρα τους! 9 Δεκεμβρίου 2015 στις 6:52 μ.μ.



Δεν υπάρχουν σχόλια: