Αδιάβατος ερωτισμός


Ο αισθησιασμός μιας γυναίκας είναι η πηγή απ’ όπου
αναζωογονείται το πνεύμα ενός άντρα. Karl Kraus

της Σοφίας Ντρέκου

Τα σύννεφα είναι σκιές ονείρων. Ο ήλιος ανατέλλει χωρίς ακτίνες και το φεγγάρι την άνοιξη είναι ματωμένο γιατί ξίφος διαπερνά το κορμί της και τότε η άνοιξη είναι πληγωμένη.

Πάθος και άρωμα σε ιχνηλατεί

Πάθος και άρωμα σε ιχνηλατεί...

Σε ευχαριστώ για όλα τα ρομαντικά φεγγάρια της συνοριογραμμής αγάπης και έρωτα που μας έγραψες, τόσες υδάτινες νύχτες...

Μια μπαλάντα του περιθωρίου με τα τραγούδια στη θεολογία - Χρυσόστομος Σταμούλης | Αέναη επΑνάσταση

stamoulis Τα τραγούδια στη θεολογία του Νίκου Ματσούκα – μπαλάντα του περιθωρίου και σωτηρία
ο καθ. του Α.Π.Θ. Χρυσόστομος Α. Σταμούλης

«Σεμνή κατά πάντα η μουσική θεών εύρημα ούσα.»
Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

Αισθητική και ήθος: ένας αδιάσπαστος πολιτισμός πίστης και τέχνης.

Πώς το τραγούδι γίνεται θεολογικός τόπος: από το περιθώριο και τους «αδικαίωτους» στη θεραπευτική σωτηρία, την ομορφιά και τη δοξολογία της Ορθόδοξης παράδοσης.

Όταν κοιτάζω τον ορίζοντα


Σοφία Ντρέκου

Υπάρχουν νύχτες που θέλω κάπου να μιλήσω, 
από ένα χέρι να πιαστώ, να βγω έξω να ζήσω. 
Στην ζάλη του ποτού, το αίμα σου ανασαίνω.

Στα σύννεφα περπάτησα μαζί σου 

Χορεύοντας στα βάθη του νου


Χορεύοντας στα βάθη του νου

Κάτι έλειπε από τα βάθη και τα ύψη της σιωπής...
μόνο με λόγια, πως να πιάσεις τόση αγάπη...!!!

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον - Κ. Καβάφης (Ανάλυση)

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον, Κ. Καβάφης (Ανάλυση)

Λογοτεχνική / ιστορική ανάλυση του Ποιήματος - Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον του Κ. Καβάφη

Χριστός Ανέστη ♥ Σ' αγαπώ ακόμα ♥

Χριστός Ανέστη... Σε αγαπώ ακόμα! της Σοφίας Ντρέκου

- «Χριστός Ανέστη... σ' αγαπώ ακόμα»
σου ψιθύρισα.

Οι δύο ώρες μέχρι να με πάρεις τηλέφωνο,

Η Ζωοδόχος Πηγή στο Μπαλουκλί - Η αποκάλυψη του Αγιάσματος | Αέναη επΑνάσταση

Ζωοδόχος Πηγή στο Μπαλουκλί

Η Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί ή Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, είναι Ιερό Χριστιανικό Αγίασμα που βρίσκεται στη Κωνσταντινούπολη, έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών», στα οποία οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες παραθέριζαν την Άνοιξη.