Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Φράχτες συρμάτινοι φαντάζουν οι αποστάσεις...


1. Φράχτες συρμάτινοι φαντάζουν οι αποστάσεις...
2. Γέροντας Παΐσιος: Η αγάπη καταργεί τις αποστάσεις.
Σοφία Ντρέκου

Φράχτες
Φράχτες συρμάτινοι φαντάζουν οι αποστάσεις
που αδιάκοπα, ακούραστα, μηχανικά,
υψώνονται ανάμεσα στις καρδιές που αγαπιούνται...

Κι όσο μεγαλύτερη η αγάπη,
τόσο φορτισμένοι ηλεκτρισμούς κι αστραπές οι φράχτες.

Μιαν αυγή πέρασα στο ανάμεσο του χάσματος,
στα παραθύρια που ανοίγονται στις καμπύλες των συρμάτων,
ένα ρόδο μυρωμένο έγνοια και τρυφεράδα κρυφή.

Μονάχα ετούτο αλώβητο διαπέρασε το φράχτη
κι απόμεινε στολίδι μοναχό,
να παραπαίει στο ενδιάμεσο δυο κόσμων,
δυο ψυχών που αγαπήθηκαν,
μα λησμόνησαν να ξεριζώσουν τη πικρόγευστη ρίζα.

Κι έγινε φράχτης...
Έγινε απόσταση σε μια γη αδιαίρετη στο άπειρο...

Η αγάπη... Επιβιώνει...
Και στην απόσταση...

Σ. (Αποστάγματα καρδιάς...)


Γέροντας Παΐσιος: Η αγάπη καταργεί τις αποστάσεις.

-Γέροντα, πώς επικοινωνούν πνευματικά από μακριά οι άνθρωποι;
Γράφουν κανένα γράμμα ή με ασύρματο ή με σήματα μορς...!

-Δηλαδή, Γέροντα;
Για να υπάρξει πνευματική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, πρέπει να εργάζονται στην ίδια συχνότητα. Αυτό δεν μπορούν να το πιάσουν οι επιστήμονες. Θυμάσαι εκείνο το περιστατικό που αναφέρω στους «Αγιορείτες Πατέρες»; Μια μέρα ένας μοναχός θα πήγαινε να επισκεφθή έναν Πατέρα στην Καψάλα και σκεφτόταν: «Τί να του πάω για ευλογία;».

Οικονόμησε λοιπόν δύο ψάρια και τα καθάριζε, για να του τα πάη. Εν τω μεταξύ, ο άλλος είχε λάβει την πληροφορία από τον Θεό για την επίσκεψη του αδελφού και σκεφτόταν: «Τώρα που θα ‘ρθη, τί να τον φιλέψω;». Την ώρα λοιπόν που ο αδελφός καθάριζε ψάρια, ένας κόρακας ήρθε ξαφνικά, του πήρε το ένα ψάρι και το πήγε στον άλλον στην Καψάλα –απόσταση πεντέμισι ώρες. Το καταλαβαίνετε; Ο ένας σκεφτόταν πώς να αναπαύση τον άλλον και ο κόρακας μετά έκανε τον ενδιάμεσο!

Όταν ο άνθρωπος έχη την Αγάπη, τον Χριστό, και βουβός να είναι, μπορεί να συνεννοηθή με όλα τα δισεκατομμύρια των λαών και με την κάθε ηλικία των ανθρώπων, που έχει και αυτή την δική της γλώσσα.

❤ Βάλε δυο ανθρώπους που δεν έχουν αγάπη μεταξύ τους να καθήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μη μιλούν. Βάλε και δύο άλλους που έχουν αγάπη μεταξύ τους να καθήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μη μιλούν και αυτοί. Πώς θα νιώθουν οι μεν και πώς θα νιώθουν οι δε; Και οι πρώτοι δε θα μιλούν και οι δεύτεροι δεν θα μιλούν. Όμως οι δεύτεροι και με την σιωπή θα «μιλούν», γιατί θα υπάρχη επικοινωνία μεταξύ τους. ❤ 

Αντίθετα οι πρώτοι δεν θα μπορούν να επικοινωνήσουν, γιατί ανάμεσά τους θα υπάρχη μόνωση. Όταν δεν υπάρχη αγάπη, μπορεί δυο άνθρωποι να βρίσκωνται κοντά, αλλά να είναι μακριά ο ένας από τον άλλον.

-Γέροντα, στενοχωριέμαι που ήρθε η ημέρα να φύγετε πάλι από κοντά μας.

Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχη «κοντά» και «μακριά». Την αγάπη του Χριστού δεν την χωρίζουν αποστάσεις, γιατί ο Χριστός με την αγάπη Του καταργεί τις αποστάσεις. Επομένως, είτε κοντά είτε μακριά βρίσκεται κανείς, νιώθει πάντα κοντά, όταν είναι κοντά στον Χριστό και συνδέεται με τον άλλον αδελφικά με αγάπη Χριστού.

Δοξολογώ τον Θεό που η αγάπη μου είναι τέτοιου είδους, πνευματική, αγγελική, οπότε οι αποστάσεις καταργούνται και η επαφή θα υπάρχη μαζί σας και σ’ αυτήν την ζωή από μακριά και στην άλλη που είναι ακόμη πιο μακριά, γιατί και εκείνη η απόσταση θα είναι πολύ κοντινή, αφού μας ενώνει η Αγάπη, ο Χριστός.

Από τον πέμπτο τόμο της σειράς «Λόγοι»
του Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου
«Πάθη και Αρετές. Λόγοι Ε'»
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου / Αέναη επΑνάσταση

♪♫ «Ερωτικό» σε μουσική Σταμάτη Σπανουδάκη. Ένα μαγικό ταξίδι
εικόνας και ήχου με το υπέροχο κλαρίνο του Βασίλη Σαλέα.



Δείτε αν επιθυμείτε...
Αρχείο

Δεν υπάρχουν σχόλια: