17 Ιουν 2015

Η σιωπή της νύχτας στην δίκη του αιώνος


της Σοφίας Ντρέκου

Η δίκη του αιώνος: «Σάς παρακαλώ αφήστε με να περάσω, είμαι ο μοναδικός μάρτυς σ' αυτή τη δίκη, πρόκειται για το έγκλημα του αιώνος. Βέβαια, όλα αυτά είναι υπερβολές της φαντασίας μου- πως αλλιώς να δικαιώσω την ύπαρξη μου σ' έναν ακατανόητο κόσμο; Μα τώρα είναι αργά, κλείσε την πόρτα, οι ξένοι ας μείνουν έξω. Ήρθε ο καιρός της δοκιμασίας και μ' αυτά που θα πεις, θα σε κατηγορήσουν αύριο. Άλλωστε το ρολόι του σταθμού χτύπησε τρεις: η ώρα του αποχαιρετισμού. Ποιός έφευγε; Ποιός έμενε; Και ποιός θα αποδώσει δικαιοσύνη;» [1]

Η θεραπευτική μοναχικότητα

«Η αγάπη είναι
το μυστικό της καρδιακής προσμονής 
αλλά και ο λόγος που ενίοτε 
μπορεί να την υπερβαίνει. 

Εδώ ναυάγησε η μνήμη μας, 
εδώ πνίγηκε το φως των κεριών 
στην σιωπή της νύχτας

Η μοναχικότητα είναι 
τόσο μα τόσο θεραπευτική,
μας οδηγεί στον εσώτερο εαυτό. 

Μόλις χαράζει η αυγή... 
έρχεται μέρα δυναμική 
μέσα από την ζεστασιά 
Της Αγάπης Του!» [2]




1. Απόσπασμα από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη «Η δίκη του αιώνος».
Συλλογή «Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 1987».
2. «Η θεραπευτική μοναχικότητα» ποίημα της Σοφίας Ντρέκου
3. Βίντεο: «Έλα να σβήσεις τη φωτιά» Κουμιώτη Ρένα


























FaceBook

2 σχόλια:

Η\Υ/μέτερος είπε...

- Εύγε Σοφία… Συγχαρητήρια!

Sophia Drekou είπε...

Πολλά ευχαριστώ....