Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

Η σιωπή της νύχτας στην φωτιά


Η σιωπή της νύχτας στην φωτιά
Σοφία Ντρέκου 

Η αγάπη είναι το μυστικό της καρδιακής προσμονής αλλά και ο λόγος που ενίοτε μπορεί να την υπερβαίνει. Εδώ ναυάγησε η μνήμη μας, εδώ πνίγηκε το φως των κεριών στην σιωπή της νύχτας. Η μοναχικότητα, είναι τόσο θεραπευτική, μα τόσο θεραπευτική... μας οδηγεί στον εσωτερικό μας εαυτό. Μόλις χαράζει η αυγή και μας έρχεται μέρα δυναμική μέσα από την ζεστασιά Της Αγάπης Του!

«Σάς παρακαλώ αφήστε με να περάσω, είμαι ο μοναδικός μάρτυς σ' αυτή τη δίκη, πρόκειται για το έγκλημα του αιώνος. Βέβαια, όλα αυτά είναι υπερβολές της φαντασίας μου- πως αλλιώς να δικαιώσω την ύπαρξη μου σ' έναν ακατανόητο κόσμο; Μα τώρα είναι αργά, κλείσε την πόρτα, οι ξένοι ας μείνουν έξω. Ήρθε ο καιρός της δοκιμασίας και μ' αυτά που θα πεις, θα σε κατηγορήσουν αύριο. Άλλωστε το ρολόι του σταθμού χτύπησε τρεις: η ώρα του αποχαιρετισμού. Ποιός έφευγε; Ποιός έμενε; Και ποιός θα αποδώσει δικαιοσύνη;» [1]

♪♫ Έλα να σβήσεις τη φωτιά γλυκά, βαθιά μου μάτια.
Πριν γίνει στάχτη όλη η γη κι ο ουρανός κομμάτια. ♪♫


Παραπομπή
1. Απόσπασμα από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη «Η δίκη του αιώνος».
Συλλογή «Μικρό βιβλίο για μεγάλα Όνειρα».

Δείτε αν επιθυμείτε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: