24/12/18

Ο Δεκέμβρης και τα Χριστούγεννα 🎄 Παράδοση, Τραγούδια και η εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς

Ο Δεκέμβρης και τα Χριστούγεννα 🎄 Παράδοση, Τραγούδια και η εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς

Δεκέμβριος: Αστρονομία, Παράδοση 
και Τραγούδια του Δεκέμβρη
🎄 Καλά Χριστούγεννα 🎄 
Σοφία Ντρέκου

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ο Δεκέμβριος, όπως κι αν το δει κάποιος, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 του μήνα. Ο κύριος, μάλιστα, λόγος που έκανε την Εκκλησία να προσδιορίσει τον εορτασμό των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είναι η προσπάθεια των Πατέρων, όπως αναφέρει ο Πάπας Γρηγόριος ο Α’ «να μετατραπούν βαθμιαίως αι εορταί των εθνικών εις Χριστιανικάς», αφού η 25η Δεκεμβρίου ήταν για τη Ρώμη η κεντρική εορτή των Σατουρναλίων και της γέννησης του «αηττήτου ηλίου», η γνωστή ως Dies Natalis Invicti Solis. Παράλληλα οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα Κρόνια (αφιερωμένα στον Κρόνο) και τα Διονύσια, καθώς επίσης και τα θεοφάνεια ή επιφάνεια του ηλιακού θεού Φοίβου-Απόλλωνα.


Στη Ρώμη πάλι έχουμε τα Σατουρνάλια την αρχαιότερη γιορτή των Ρωμαίων που την απέδιδαν στον Ρωμύλο ή στους Πελασγούς. Ξεχώρισε όμως από τις άλλες αγροτικές γιορτές τους το 217 π.Χ. Οι γιορτές αυτές έπαιρναν πανηγυρικό χαρακτήρα και είχαν κατακτήσει ολόκληρο τον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Άρχιζαν με τα Βρουμάλια από τις 24 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου και ακολουθούσαν τα Σατουρνάλια από τις 18 έως τις 24 Δεκεμβρίου. Κατά την κεντρική ημέρα της γιορτής του «αηττήτου ηλίου» στις 25 Δεκεμβρίου, εορταζόταν το γεγονός της τροπής του ηλίου, που άρχιζε και πάλι να ανεβαίνει στον ουρανό, να μεγαλώνουν οι ημέρες, και μαζί τους οι ζωογόνες ακτίνες του ήλιου ξανάκαναν τη Γη να καρποφορήσει. Την 1η Ιανουαρίου γιορτάζονταν οι Καλένδες, στις 3 τα Βότα, στις 4 τα Λορεντάλια και στις 7 Ιανουαρίου τελείωνε η περίοδος αυτή των εορτών.


Επειδή λοιπόν οι πρώτοι χριστιανοί ήσαν εκτός νόμου στη Ρώμη, και δεν τους επιτρεπόταν να συναντιούνται ή να εκκλησιάζονται μαζί, οι συναντήσεις τους γίνονταν κρυφά και σε μικρές ομάδες στις κατακόμβες τους, όπου και τελούσαν τις θρησκευτικές τους εορτές. Για να αποφύγουν λοιπόν τους διωγμούς αποφάσισαν να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, όταν οι Ρωμαίοι ήσαν απασχολημένοι με τις δικές τους γιορτές των Σατουρναλίων. Μ’ αυτόν τον τρόπο έλπιζαν να μην ανακαλυφθούν από τους εορτάζοντες Ρωμαίους.


Έτσι η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων, καθιερώθηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη κατά τα μέσα περίπου του 4ου μ.Χ. αιώνα, ενώ κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου ξαπλώθηκε σ’ ολόκληρη την Ανατολή εκτός από την Αρμενία όπου διατηρήθηκε ο συνεορτασμός στις 6 Ιανουαρίου.


Ο εορτασμός όμως των Χριστουγέννων την ίδια ημέρα που οι εθνικοί γιόρταζαν τα δικά τους Σατουρνάλια ή Κρόνια είχε και τις δυσμενείς του επιπτώσεις. Γιατί, σιγά-σιγά, και ιδιαίτερα μεταξύ του 5ου και 8ου αιώνα, πολλά από τα απαράδεκτα για την εκκλησία έθιμα των αρχαίων εορτασμών πέρασαν και στην Χριστιανική εορτή και ιδιαίτερα στο Βυζάντιο «όπου ο λαός τα ακολουθούσε με υπερβολή και γι’ αυτό οι Πατέρες της Εκκλησίας ή οι Κανόνες των Συνόδων τα πολεμούσαν». Το 729 μ.Χ. μάλιστα ο Πάπας Ζαχαρίας αναγκάστηκε να απαγορεύσει με αυστηρότητα τους εορτασμούς των Χριστουγέννων του τύπου των αρχαίων Καλενδών.


Εντούτοις πολλά από τα έθιμα αυτά των Σατουρναλίων και των Καλενδών που διαρκούσαν 12 συνολικά ημέρες, διατηρούνται ακόμη και σήμερα στους εορτασμούς του «Δωδεκαημέρου» του χρονικού δηλαδή διαστήματος μεταξύ των δυο μεγάλων ακινήτων εορτών της Χριστιανοσύνης των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου, και των Θεοφανίων στις 6 Ιανουαρίου.


Ο εορτασμός της 25ης Δεκεμβρίου από τους αρχαίους είχε μία σπουδαία αστρονομική σημασία. Στην εποχή μας, δηλαδή, ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο ύψος του στις 22 Δεκεμβρίου. Επί έξι μήνες, κάθε μέρα χαμηλώνει όλο και περισσότερο στον ουρανό ανατέλλοντας όλο και πιο αργότερα και δύοντας καθημερινά ενωρίτερα. Μετά τις 22 Δεκεμβρίου όμως, ο Ήλιος αρχίζει σιγά-σιγά να αναρριχάται και πάλι στον ουρανό, και οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν. Έτσι, τα μεσημέρια ο Ήλιος φαίνεται όλο και πιο ψηλότερα στον ουρανό. Ονομάζουμε την 22α Δεκεμβρίου ημέρα της «χειμερινής τροπής του Ηλίου», οπότε ο Ήλιος σταματάει την προς Νότο κίνησή του και τρέπεται στην αντίθετη φορά, προς Βορρά. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη «χειμερινή τροπή» ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, η χειμερινή τροπή ονομάζεται επίσης και «χειμερινό ηλιοστάσιο». Η ημέρα αυτή επισημαίνει επίσης την αρχή της εποχής του Χειμώνα. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι.


Το πρόβλημα αρχίζει με το Ιουλιανό Ημερολόγιο που εισήγαγε ο Ιούλιος Καίσαρ το 44 π.Χ. που είχε όμως κι αυτό τις δικές του ατέλειες γιατί έχανε μία ημέρα κάθε 128 χρόνια. Το Ιουλιανό λοιπόν ημερολόγιο είχε θεσπίσει την «χειμερινή τροπή του Ηλίου», το χειμερινό δηλαδή ηλιοστάσιο, στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά με την πάροδο των ετών το προστιθέμενο μικρό λάθος είχε μεταθέσει την πραγματική ημερομηνία της χειμερινής τροπής. Έτσι λοιπόν το 325 μ.Χ. το έτος που έγινε η Σύνοδος της Νικαίας (σημ. βλ. αναλυτικά εδώ), η χειμερινή τροπή συνέβαινε στις 22 Δεκεμβρίου. Η μετάθεση όμως του Χειμερινού Ηλιοστασίου συνεχίστηκε χωρίς να διορθωθεί μέχρι και το έτος 1582, οπότε η χειμερινή τροπή συνέβαινε στις 12 Δεκεμβρίου.


Τότε ο Πάπας Γρηγόριος 13ος εισήγαγε μία νέα μεταρρύθμιση, γι’ αυτό και το νέο ημερολόγιο, αυτό που χρησιμοποιούμε σήμερα, ονομάζεται Γρηγοριανό, και χάνει μία μόνον ημέρα στα 4.000 χρόνια. Για να γίνει μια καινούρια αρχή, η Γρηγοριανή μεταρρύθμιση έτρεψε τη θέση του ημερολογίου προς τα εμπρός με βάση το έτος της Συνόδου της Νικαίας και όχι το έτος εισαγωγής του Ιουλιανού ημερολογίου, το 44 π.Χ. Γι’ αυτό και το Χειμερινό Ηλιοστάσιο συμβαίνει σήμερα στις 21-22 Δεκεμβρίου, και ο πρωταρχικός λόγος για τον εορτασμό της 25ης Δεκεμβρίου έχει πια χαθεί.



Dionysios Simopoulos 22 Δεκ 2018 - Σιμόπουλος, Διονύσης Π. Οι Μήνες Νοέμβριος και Δεκέμβριος, Γεωτρόπιο Ελευθεροτυπίας, Τεύχος 498 (31 Οκτωβρίου 2009)


Γιώργος Σεφέρης: Τυφλός (Δεκέμβρης 1945)

Ο ύπνος είναι βαρύς τα πρωινά του Δεκέμβρη
μαύρος σαν τα νερά του Αχέροντα, χωρίς όνειρα,
χωρίς μνήμη, κι ούτε ένα φυλλαράκι δάφνη.
Ο ξύπνος χαρακώνει τη λησμονιά σαν το μαστιγωμένο δέρμα
κι η παραστρατημένη ψυχή αναδύεται κρατώντας
συντρίμμια από χθόνιες ζωγραφιές, ορχηστρίς
μ’ ανώφελες καστανιέτες, με πόδια που τρεκλίζουν
μωλωπισμένες φτέρνες απ’ τη βαριά ποδοβολή
στην καταποντισμένη σύναξη εκειπέρα.

Ο ύπνος είναι βαρύς τα πρωινά του Δεκέμβρη.
Κι ο ένας Δεκέμβρης χειρότερος απ’ τον άλλον.
Τον ένα χρόνο η Πάργα τον άλλο οι Συρακούσες·
κόκαλα των προγόνων ξεχωσμένα, λατομεία
γεμάτα ανθρώπους εξαντλημένους, σακάτηδες, χωρίς πνοή
και το αίμα αγορασμένο και το αίμα πουλημένο
και το αίμα μοιρασμένο σαν τα παιδιά του Οιδίποδα
και τα παιδιά του Οιδίποδα νεκρά.

Αδειανοί δρόμοι, βλογιοκομμένα πρόσωπα σπιτιών
εικονολάτρες και εικονομάχοι σφάζουνταν όλη νύχτα.
Παραθυρόφυλλα μανταλωμένα. Στην κάμαρα
το λίγο φως χώνουνταν στις γωνιές σαν το τυφλό περιστέρι.
Κι αυτός ψηλαφώντας βάδιζε στο βαθύ λιβάδι
κι έβλεπε σκοτάδι... πίσω από το φως... 

Δεκέμβριος: Αστρονομία και Παράδοση

O Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας των χριστιανικών ημερολογίων (Ιουλιανού, Γρηγοριανού και Νέου-Διορθωμένου Ιουλιανού) με διάρκεια 31 ημερών. Όπως φαίνεται από την ονομασία του, που προέρχεται από το decem, δηλαδή τον λατινικό αριθμό δέκα, αρχικά ήταν ο δέκατος και τελευταίος μήνας του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου του Ρωμύλου, που άρχιζε τον μήνα Μάρτιο. Aργότερα, επί Νουμά Πομπίλιου, όπως και άλλοι μήνες του έτους, μετακινήθηκε δύο θέσεις προς τα πίσω και έγινε ο δωδέκατος μήνας, χωρίς όμως να αλλάξει η αρχική ονομασία του. O αυτοκράτορας Λούκιος Kόμμοδος (161-192), γιος του αυτοκράτορα Mάρκου Aυρηλίου, μετονόμασε τους μήνες του έτους σύμφωνα με τους τίτλους του (Hρωδιανός 1, 14, 9).

Mε αρχή τον Ιανουάριο, οι μήνες μετονομάστηκαν ως εξής: Lucius (Λούκιος), Aelius (Αίλιος), Aurelius (Αυρήλιος), Commodus (Κόμμοδος), Augustus (Αύγουστος), Herculeus (Ηράκλειος), Romanus (Ρωμαίος), Exsuperatorius (Υπεραίρων), Amazonius (Αμαζόνιος), Invictus (Ανίκητος), Felix (Ευτυχής), Pius (Ευσεβής). Ο Δίων Κάσσιος αποδίδει την ενέργεια αυτή στη μεγαλομανία του αυτοκράτορα. Βεβαίως, οι ονομασίες αυτές δεν επικράτησαν.

Με τον ερχομό του Δεκεμβρίου το κρύο γίνεται τσουχτερό στην πατρίδα μας, αφού στις 22 Δεκεμβρίου, δηλαδή στο χειμερινό ηλιοστάσιο αρχίζει επισήμως ο χειμώνας.
Βίντεο: Aπόσπασμα από την εκπομπή της ΕΡΤ «Οι 12 μήνες» όπου οι καθηγητές Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης, μάς κάνουν μία μικρή εισαγωγή στην ιστορία των ημερολογίων και τους αστερισμούς. Το απόσπασμα βασίζεται στα βιβλία των δύο καθηγητών «Η Οδύσσεια των Ημερολογίων» (Τόμος Α') και «Τα Άστρα και οι Μύθοι τους» (Τόμος Β'). 


Η σειρά αποτελείται από 12 επεισόδια, ένα για κάθε μήνα, και καταγράφει την αρμονική εναλλαγή του χρόνου, των εργασιών των εθίμων. Παραστάσεις που σχετίζονται ανευρίσκονται από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια σε ψηφιδωτά δάπεδα, σε τοιχογραφίες παλατιών και εκκλησιών, σε μικρογραφίες και κώδικες σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και της Ελλάδας. 


Στα έργα μεγάλων Ελλήνων και ξένων ζωγράφων όπως του Κοντογλου (βλ. εδώ), του Τσαρούχη, του Βασιλείου, σε χαρακτικά του Τάσου (βλ εδώ) κ.ά. στα έργα λαϊκών ζωγράφων. Τα έθιμα που καταγράφονται αναφέρονται στον κάθε μήνα χωριστά, είτε αυτά συνεχίζονται μέχρι σήμερα, είτε έχουν χαθεί στο χρόνο. Θρύλοι, παραδόσεις, τραγούδια, δοξασίες είναι τα έθιμα που αποτελούν τον άξονα της σειράς.


Καλό μήνα και με το καλό το άγιο Δωδεκαήμερο!

www.sophia-ntrekou.gr


Τα τραγούδια του Δεκέμβρη
Ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του χρόνου,
ο πιο «γιορτινός» απ’ όλους έφτασε και φέτος! 

Αν και τα τραγούδια που γράφτηκαν για το Δεκέμβριο 
δεν είναι όλα απαραίτητα γιορτινά, διαλέξαμε ν’ ακούσουμε 
δώδεκα, που καλύπτουν διάφορα μουσικά είδη. Ogdoo.gr

🎄 Καλά Χριστούγεννα σε όλους 
με 12 τραγούδια για το 12ο μήνα 🎄

Παντελής Θαλασσινός - Δόξα Δεκέμβρη Μήνα

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης - Μουσική: Παντελής Θαλασσινός 

Κλικ στην εικόνα ή τον σύνδεσμο για να δείτε τα Video



Σωκράτης Μάλαμας - Ο Δεκέμβρης του 1903 του Κ.Π. Καβάφη
Στίχοι: Κωνσταντίνος Καβάφης - Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω...

αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
τες λέξεις και τες φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.


Ρένα Κουμιώτη - Δεκέμβρης

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος - Μουσική: Βασίλης Κουμπής



Σωτηρία Μπέλλου - Δεκέμβρης γλυκοχάραμα (Ολόκληρος ο δίσκος εδώ)
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης - Μουσική: Δημήτρης Λάγιος (Ο Αη-Λαός)
http://www.sophia-ntrekou.gr/2014/05/min-me-krineis-aystira.html


Ορφέας Περίδης - Δεκέμβριος
Στίχοι & Μουσική: Ορφέας Περίδης



Γιώργος Νταλάρας - Η πρώτη του Δεκέμβρη
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου - Μουσική: Γιάννης Σπανός


Γιώργος Αλκαίος - Δεκέμβριος του 1988
Στίχοι & Μουσική: Γιώργος Αλκαίος



Στίχοιμα - Νύχτα του Δεκέμβρη
Στίχοι: Xplicit


Βασ. Παπακωνσταντίνου - Έξι του Δεκέμβρη
Στίχοι & Μουσική: Μπουλασίκης Απόστολος





Υπεραστικοί - Δεκέμβρης 2013

Στίχοι & Μουσική: Υπεραστικοί



ΟΡΙΟ Κ/Τ (feat. Πιλάτος) - Δεκέμβρης

Στίχοι: Βασ. Γεωργίου - Μουσική: Κώστας Τσελένης



Η εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς

Ήταν 6 Δεκέμβρη 2008 όταν ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεφτε νεκρός στα Εξάρχεια από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα. Η εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς μετρούσε ήδη τα πρώτα της λεπτά. Για ένα ολόκληρο μήνα η εικόνα της πόλης επανασυγκροτήθηκε με νέα υλικά: καθημερινές μαζικές πορείες, μαθητές, το-αίμα-κυλάει-εκδίκηση-ζητάει, συγκρούσεις, τρικάκια, συνθήματα, οργή, εργαζόμενοι, κάτω-η-κυβέρνηση-των-δολοφόνων, φωτιές, καταλήψεις, αφίσες, μπάστοι-γουρούνια-δολοφόνοι, πείσμα, συνελεύσεις, συλλήψεις, φοιτητές, τρομοκρατία, αυτές-οι μέρες-είναι του Αλέξη, όλα μαζί ανακατεμένα. Μια πόλη «στάχτη και burberry», όπως φώναζε η τεράστια ταμπέλα επώνυμης μάρκας που είχε γίνει άθελά της μέρος ενός οργισμένου συνθήματος στη Σταδίου. toperiodiko.gr

Εκείνο τον Δεκέμβρη οι φλογισμένοι δρόμοι της πόλης είχαν γεμίσει εκατοντάδες συνθήματα, μηνύματα που αποστέλλονταν μαζικά στους διαβάτες και τους περαστικούς. Ο δημόσιος χώρος μιλούσε τη γλώσσα των εξεγερμένων, απήγγειλε τους στίχους της ωμής και εφήμερης ποίησης τους. Σκέψεις, ιδέες, όνειρα, όλα όσα καταπιέζονταν για καιρό στη συλλογική αλλά και την ατομική συνείδηση είχαν βρει χώρο έκφρασης. Πανσπερμία χρωμάτων από σπρέι, λέξεων, εκφράσεων, άλλοτε άγουρων και σκληρών και άλλοτε ποιητικών.



  • «καμία εξέγερση δεν πάει χαμένη, βάζει το σπόρο για την επόμενη» 
Η εξέγερση του Δεκέμβρη του '08, αποτελεί ίσως ένα κομβικό σημείο του λαϊκού κινήματος. Ενός κινήματος που όπως αποδείχτηκε από την πρώτη κιόλας μέρα, ξεπεράστηκε κατά πολύ, από την δυναμική και τη μαζικότητα της εξέγερσης.

Ήταν η φλόγα για να γεννηθούν καινούργιες ιδέες και ένα καλό σχολείο, για να σφυρηλατηθούν συνειδήσεις.

Τα δικά μας δεκεμβριανά, η δικιά μας γροθιά στο στομάχι του πολιτικού κατεστημένου, έδρασε ως καταλύτης νέων εξελίξεων. Έγιναν συγκλίσεις, ανακατατάξεις, αναθεωρήσεις. Διαμορφώθηκαν συνειδήσεις. Ξεκίνησαν νέες ιδέες, ξεπήδησαν οράματα, δημιουργήθηκαν νέες δομές στη βάση του κινήματος.

Τίποτα δε χάθηκε. Τίποτα δεν τελείωσε. «Ο Δεκέμβρης δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση».

Ο Δεκέμβρης του '08 πήρε και θέριεψε τις συνειδήσεις. Τις ξύπνησε. Τις έβγαλε στο πεζοδρόμιο. Τις φώτισε και τις φούντωσε, με τη φωτιά της ελευθερίας. Τις έκτισε, με την ουσία αυτού του κόσμου. Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Ανυπακοή.

Τί χάθηκε και τί κερδήθηκε;

Ο μόνος που έχασε σε αυτή την εξέγερση ήταν όποιος/α δεν έγινε εξέγερση μέσα του και δεν άλλαξε την οπτική του. Το παλιό τραγουδάκι από τους ανθρακωρύχους καλά τα έλεγε... «πρέπει να αποφασίσεις με ποιους θα πάς ή με τους ανθρακωρύχους ή με τα αφεντικά»

Μέσα από την ιδιότητα του δημοσιογράφου, στρατευμένου ρεπόρτερ, δίνω ζωή σε ένα κοιμισμένο αρχείο εξεγερτικού περιεχομένου. Πρωτογενές υλικό. Μια μικρή στιγμή από το πραγματικό μέγεθος του Δεκέμβρη στην Αθήνα μέσα από την κάμερα και το ρεπορτάζ μου. Με την κουνημένη εικόνα απ την οργή μου. Τα λάθη και τα μείoν του θυμού μου. Προσπάθησα να μην αφήσω τίποτα από τη σφαίρα του πολιτικού σε αυτό το εγχείρημα. Επιστράτευσα την εικόνα τον ήχο τη φωτογραφία τη μουσική με ένα σκοπό. Την αντιπληροφόρηση με κάθε μέσο. Γιατί κάθε τι είναι πολιτικό. Παρακαταθήκη για την επόμενη φορά. Αυτό το υλικό δεν μπορεί να ανήκει σε έναν. Ανήκει σε όλους και όλες.

Ο Δεκέμβρης τους τρόμαξε. Για αυτό από τότε κτίζουν το στρατό τους και τον εκπαιδεύουν για να τους προστατεύουν νέοι ράμπο και δικαστές ντρέντ. Γιατί φοβούνται.

Για αυτό χτίζουν νέες φυλακές, για να τις γεμίσουν με ότι αντιστέκεται. Για αυτό συμπλέουν και στηρίζουν το φασισμό και το ναζισμό, την εφεδρεία του συστήματος, για αυτό βγάζουν στους δρόμους, το βαθύ κράτος...

Για αυτό σκοτώνουν το μέλλον. Με μια σφαίρα ή με μια μαχαιριά στην καρδιά...
Απέναντι στην κρατική καταστολή, καθήκον μας είναι να αντισταθούμε.

Υ.Γ Ευχαριστώ πολύ, τους ανθρώπους που με βοήθησαν και με συμβούλεψαν. Την Ανατολή, το Δημήτρη, το Νίκο, τη Μυρτώ και ιδιαίτερα τη Χρύσα και την Ειρήνη, που χωρίς την πολύτιμη βοήθεια τους δεν θα είχε ολοκληρωθεί αυτό το «ταινιάκι» των 63 λεπτών. Σπύρος Γ. Χαλικιάς

www.sophia-ntrekou.gr

Σχετικά θέματα:



Δεν υπάρχουν σχόλια: