Revolutionary road: στα χνάρια των τελευταίων ημερών του Τσε στη
Βολιβία. Το Βάλε Γκράντε και η Λα Ιγκέρα, τα δύο σημεία που έγιναν
μνήμη, σύμβολο και προσευχή για την ελευθερία.
Κάθε εποχή έχει τους δικούς της δύσκολους καιρούς∙ όμως εκείνοι που τους διασχίζουν δεν είναι πάντα οι δυνατοί
Ο Δρ. Μάνος Δανέζης, συνδέει τον ρομαντικό ιδεαλισμό με την ανάγκη λογικής και εσωτερικής επαλήθευσης. Μια στοχαστική υπενθύμιση για την εποχή που ζούμε, μέσα από τα λόγια του Τσε Γκεβάρα και την οπτική του αστροφυσικού Δρ. Μάνου Δανέζη, για την αλήθεια, τη λογική και την πίστη στον άνθρωπο.
*Ο Δρ. Μάνος Δανέζης, καθηγητής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι μέλος της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας, της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.
Στους δύσκολους καιρούς που έρχονταιΣτους δύσκολους καιρούς που έρχονται, τα λόγια του Τσε Γκεβάρα και το μήνυμα του Δρ. Μάνου Δανέζη μάς καλούν να ξαναθυμηθούμε τη δύναμη της λογικής, της αντίστασης και του ανθρώπινου ιδεαλισμού.
Ο Τσε Γκεβάρα και το μήνυμα του Μάνου Δανέζη
Ο Μάνος Δανέζης μάς υπενθυμίζει πως δεν πρέπει να πιστεύουμε ό,τι «μας λένε», αλλά ό,τι έχουμε επιβεβαιώσει με τη δική μας σκέψη, διασταυρώνοντας πηγές και αναζητώντας αλήθειες. Μέσα στην εποχή της παραπληροφόρησης, το παράδειγμα του Τσε παραμένει σύμβολο αυθεντικότητας και ηθικής αντοχής... μια υπενθύμιση ότι ο ρομαντισμός και ο αγώνας για το αδύνατο είναι, τελικά, πράξεις πίστης στον άνθρωπο και στο φως.
«Πρέπει να πιστεύουμε, όχι «ότι μας λένε», αλλά ότι έχουμε επιβεβαιώσει «με τη δική μας λογική», διασταυρώνοντας «πολλές και διαφορετικές πηγές…». Οι καιροί είναι δύσκολοι… Οι καιροί που έρχονται είναι ακόμα δυσκολότεροι… Ο Ηράκλειτος έλεγε, «τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται». Και κάτι ακόμα… Στους δύσκολους καιρούς που έρχονται... Ας θυμηθούμε τα λόγια του Τσε Γκεβάρα:
«Κι αν μας πουν...
Ότι είμαστε ρομαντικοί Ουτοπιστές…
Ότι είμαστε αδιόρθωτοι ιδεαλιστές
Ότι σκεφτόμαστε το αδύνατο
Εμείς πρέπει χίλιες φορές
να απαντήσουμε…
«Ναι Είμαστε»
Αφιερώνω το επόμενοτραγούδι σε όλους Εμάς...»Δρ. Μάνος Δανέζης
Το θάρρος να κοιτάζεις κατάματα το σκοτάδιΚάθε εποχή έχει τους δικούς της δύσκολους καιρούς∙ όμως εκείνοι που τους διασχίζουν δεν είναι πάντα οι δυνατοί, αλλά όσοι δεν έχασαν τη δυνατότητα να ονειρεύονται λογικά.
Η αλήθεια δεν είναι πια θέμα ιδεολογίας, αλλά πράξη πνευματικής εγρήγορσης... το θάρρος να κοιτάζεις κατάματα το σκοτάδι, χωρίς να χάνεις την εσωτερική σου πίστη στο φως.
Στον κόσμο που έρχεται, δεν θα επιβιώσει ο πιο έξυπνος, ούτε ο πιο ισχυρός∙ αλλά εκείνος που καταφέρνει να ενώνει τη λογική με την αγάπη, τη γνώση με τη συνείδηση, και την πίστη με τη δράση. Γιατί μόνο όταν ο άνθρωπος στέκεται μέσα του ολόκληρος, ο κόσμος γύρω του αρχίζει σιγά-σιγά να αλλάζει.
✍️ Σοφία Ντρέκου
ΔΕΙΤΕ επίσης: Όταν ο Τσε επέστρεψε για πάντα στη Σάντα Κλάρα - Το μυστικό της Βολιβίας και η αποκάλυψηΠερισσότερα Θέματα: Τσε Γκεβάρα, Μάνος Δανέζης
🎞️ Video: Παλιάτσος Στίχοι: Μέλπω Ζαροκώστα, Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Πρώτη εκτέλεση: Παιδικλη χορωδία ωδείου Kodaly. Άλλες ερμηνείες: Παιδική χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου.
Οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες σχολιάζουν• Δημοσίευση: Ιφιγένεια Γεωργιάδου · Sophia, Ουσιαστικά μονολογούμε την υπέρτατη δόξα της μελλοντικής σωτηρίας των θυσιαστικών προβολών του παρελθόντος αιώνος!!!
• Απάντηση Sophia Drekou: Ιφιγένεια, αυτός ο «μονόλογος» για τη μελλοντική σωτηρία κινδυνεύει πράγματι να εγκλωβίσει τις θυσίες και τα σύμβολα του 20ού αιώνα σε μια στείρα μουσειακή ρομαντικοποίηση.
Όπως πολύ σωστά αναλύει ο Δημήτρης Καλτσώνης στη συζήτηση για το βιβλίο του, ο Τσε Γκεβάρα δεν ήταν απλώς ένας «άνθρωπος του παρελθόντος», αλλά ένας άνθρωπος του μέλλοντος.
Η ανεκτίμητη παρακαταθήκη του... πέρα από θεωρίες και ιδεολογίες, ήταν η απόλυτη, σχεδόν ασκητική του ανιδιοτέλεια και η απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων. Μιλούσε πάντα τη γλώσσα της αλήθειας, ακόμη και όταν γινόταν δυσάρεστος στους δικούς του.
Το «Πατρίδα ή Θάνατος» δεν ήταν ένα κούφιο σύνθημα, αλλά μια ταξική και υπαρξιακή στάση ζωής για την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απέναντι στη βαρβαρότητα.
Η πραγματική πρόκληση για εμάς σήμερα, μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι που «βράζει», είναι να μετατρέψουμε αυτόν τον μονόλογο σε ζωντανή, συλλογική και οντολογική μεταμόρφωση στο τώρα. »»»»»»» Το παγκόσμιο σύμβολο του ταξικού αγώνα - Viva Che Guevara: The making of an icon (Ο Τσε και το μάρκετινγκ)
• Ερώτηση Sophia Drekou: Ιφιγένεια, με αφορμή το βίντεο που το είδα ολόκληρο, αναρωτιέμαι: Μήπως τελικά αυτή η ανιδιοτέλεια του Τσε ...που έφτασε στο σημείο να αρνείται τιμές, αξιώματα και πλούτο για να παραμείνει πιστός στον άνθρωπο... είναι το κλειδί για να σπάσει ο σύγχρονος ατομικισμός μας; Μπορεί να υπάρξει αληθινή κοινωνική «επανάσταση» ή μεταμόρφωση σήμερα, αν δεν προηγηθεί αυτή η βαθιά, προσωπική άρνηση του εγώ για χάρη του εμείς;
...........................................................................................
• Στυλιανός Ματθαίου: Οι καιροί, ήταν πάντοτε δύσκολοι.....Ας μην τους κάνουμε δυσκολότερους....Άλλωστε στη γη, δεν ήρθαμε για γλέντι και ξεφάντωμα.....Είμαστε προειδοποιημένοι...«Εν τω κόσμω τούτω, θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, Εγώ νενίκηκα τον κόσμον...» Υπάρχει και η άλλη λύση, να αδράξουμε τα όπλα....να βγούμε στους δρόμους...Αν υπάρχει άλλη λύση, γράψτε την.....! 8 Οκτωβρίου 2014
• Ιφιγένεια Γεωργιάδου: Ότι είμαστε ρομαντικοί Ουτοπιστές…Ότι είμαστε αδιόρθωτοι ιδεαλιστές. Ότι σκεφτόμαστε το αδύνατο>>> Sophia η συνηθισμένη επίδειξη αδυναμίας από τους κατοχυρωμένους σε κόσμους μυωπικούς αδρανείς και ανύπαρκτους. 8 Οκτ 2014
• Σοφία Ντρέκου: Ιφιγένεια μου, τους μπροστάρηδές, τους επαναστάτες με τις γενναίες ψυχές (όποια και να είναι η θέση τους) πάντα θα τους κυνηγούν. Αενάως κυνηγημένοι. Γι' αυτό πάντα θα αγαπώ τους κυνηγημένους. 8 Οκτ 2014
• Σοφία Ντρέκου: Οι ρομαντικοί ουτοπιστές, Ιφιγένεια, δεν χάθηκαν∙ έγιναν οι σιωπηλές φωνές της συνείδησης. Εκείνοι που αρνήθηκαν τον κυνισμό της εποχής κι επέμειναν να πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι ακόμη ικανός για θαύματα.
Κι όμως, Ιφιγένεια, ίσως εκεί να κρύβεται η λύτρωση∙ στο ότι συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε το αδύνατο, να πιστεύουμε στο ανέφικτο, να αγαπάμε ό,τι δεν ανήκει στους βολεμένους κόσμους. Γιατί μόνο οι κυνηγημένοι αφήνουν πίσω τους φως.
Όπως πολύ σωστά αναλύει ο Δημήτρης Καλτσώνης στη συζήτηση για το βιβλίο του, ο Τσε Γκεβάρα δεν ήταν απλώς ένας «άνθρωπος του παρελθόντος», αλλά ένας άνθρωπος του μέλλοντος.
Η ανεκτίμητη παρακαταθήκη του... πέρα από θεωρίες και ιδεολογίες, ήταν η απόλυτη, σχεδόν ασκητική του ανιδιοτέλεια και η απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων. Μιλούσε πάντα τη γλώσσα της αλήθειας, ακόμη και όταν γινόταν δυσάρεστος στους δικούς του.
Το «Πατρίδα ή Θάνατος» δεν ήταν ένα κούφιο σύνθημα, αλλά μια ταξική και υπαρξιακή στάση ζωής για την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απέναντι στη βαρβαρότητα.
Η πραγματική πρόκληση για εμάς σήμερα, μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι που «βράζει», είναι να μετατρέψουμε αυτόν τον μονόλογο σε ζωντανή, συλλογική και οντολογική μεταμόρφωση στο τώρα. »»»»»»» Το παγκόσμιο σύμβολο του ταξικού αγώνα - Viva Che Guevara: The making of an icon (Ο Τσε και το μάρκετινγκ)
• Ερώτηση Sophia Drekou: Ιφιγένεια, με αφορμή το βίντεο που το είδα ολόκληρο, αναρωτιέμαι: Μήπως τελικά αυτή η ανιδιοτέλεια του Τσε ...που έφτασε στο σημείο να αρνείται τιμές, αξιώματα και πλούτο για να παραμείνει πιστός στον άνθρωπο... είναι το κλειδί για να σπάσει ο σύγχρονος ατομικισμός μας; Μπορεί να υπάρξει αληθινή κοινωνική «επανάσταση» ή μεταμόρφωση σήμερα, αν δεν προηγηθεί αυτή η βαθιά, προσωπική άρνηση του εγώ για χάρη του εμείς;
...........................................................................................
• Στυλιανός Ματθαίου: Οι καιροί, ήταν πάντοτε δύσκολοι.....Ας μην τους κάνουμε δυσκολότερους....Άλλωστε στη γη, δεν ήρθαμε για γλέντι και ξεφάντωμα.....Είμαστε προειδοποιημένοι...«Εν τω κόσμω τούτω, θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, Εγώ νενίκηκα τον κόσμον...» Υπάρχει και η άλλη λύση, να αδράξουμε τα όπλα....να βγούμε στους δρόμους...Αν υπάρχει άλλη λύση, γράψτε την.....! 8 Οκτωβρίου 2014
• Ιφιγένεια Γεωργιάδου: Ότι είμαστε ρομαντικοί Ουτοπιστές…Ότι είμαστε αδιόρθωτοι ιδεαλιστές. Ότι σκεφτόμαστε το αδύνατο>>> Sophia η συνηθισμένη επίδειξη αδυναμίας από τους κατοχυρωμένους σε κόσμους μυωπικούς αδρανείς και ανύπαρκτους. 8 Οκτ 2014
• Σοφία Ντρέκου: Ιφιγένεια μου, τους μπροστάρηδές, τους επαναστάτες με τις γενναίες ψυχές (όποια και να είναι η θέση τους) πάντα θα τους κυνηγούν. Αενάως κυνηγημένοι. Γι' αυτό πάντα θα αγαπώ τους κυνηγημένους. 8 Οκτ 2014
• Σοφία Ντρέκου: Οι ρομαντικοί ουτοπιστές, Ιφιγένεια, δεν χάθηκαν∙ έγιναν οι σιωπηλές φωνές της συνείδησης. Εκείνοι που αρνήθηκαν τον κυνισμό της εποχής κι επέμειναν να πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι ακόμη ικανός για θαύματα.
Κι όμως, Ιφιγένεια, ίσως εκεί να κρύβεται η λύτρωση∙ στο ότι συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε το αδύνατο, να πιστεύουμε στο ανέφικτο, να αγαπάμε ό,τι δεν ανήκει στους βολεμένους κόσμους. Γιατί μόνο οι κυνηγημένοι αφήνουν πίσω τους φως.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου