9 Δεκ 2020

Ταξίδι στη Μιανμάρ ή Βιρμανία


της Σοφίας Ντρέκου

«Αυτή είναι η Βιρμανία, ένας τόπος διαφορετικός 
από ότι έχετε γνωρίσει». Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Ένα ταξίδι στη χώρα που μάγεψε τον Όργουελ, τον Κίπλινγκ και τον 
Μπρεχτ και έζησε για έναν αιώνα στη σκιά τριών «αυτοκρατοριών».

«Οι ανόητοι, αξιοπρεπείς άνθρωποι θεοποιούν και οχυρώνουν 
την ανοησία τους πίσω από εκατοντάδες χιλιάδες ξιφολόγχες» 
Τζορτζ Οργουελ «Μέρες της Βιρμανίας»

Μια χώρα με μυθικά τοπία, αρχαίους θησαυρούς και ιστορίες πολλών γενεών. 100 χρόνια πριν, ο Rudyard Kipling (Ράντγιαρντ Κίπλινγκ 30 Δεκ 1865 - 18 Ιαν 1936) είχε πει: «Αυτή είναι η Βιρμανία, ένας τόπος διαφορετικός από ότι έχετε γνωρίσει».

O George Orwell (Τζωρτζ Όργουελ 25 Ιουν 1903 – 21 Ιαν 1950) έζησε αρκετά στη Βιρμανία και έγραψε το βιβλίο «Burmese Days» (βλ. στο τέλος) αλλά λέγεται ότι εκεί ξεκίνησε και τη συγγραφή της «Φάρμας των ζώων» και του «1984». Τα βιβλία του είναι απαγορευμένα στη χώρα.

100 χρόνια μετά, αποτέλεσμα της απομόνωσης (Χούντα), η Βιρμανία, εγκλωβισμένη στην καταστολή και την μεταρρύθμιση, στο σκοτάδι και το φως, αποφασίζει να ανοίξει τις πύλες της στα θαύματά της και είναι ακόμα ένας τόπος διαφορετικός από όσους έχετε ως τώρα γνωρίσει. Σαγηνεύει πρωτόγνωρα, έντονα, μοναδικά.

Η Μιανμάρ (και πριν το 1989 Βιρμανία ή Μπούρμα) είναι μία μεγάλη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας με έκταση 676.578 τ.χλμ. και πληθυσμό 54.817.919 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2020. Συνορεύει με την Κίνα προς βορρά, το Λάος στα ανατολικά, την Ταϊλάνδη στα νοτιοανατολικά, το Μπανγκλαντές δυτικά και την Ινδία στα βορειοδυτικά. Νότια υπάρχει η Θάλασσα του Ανταμάν εντός του Κόλπου της Βεγγάλης βορειοδυτικά. Το ένα τρίτο της συνολικής περιμέτρου της Μιανμάρ, μήκους 1.930 χιλιομέτρων, σχηματίζει μια συνεχόμενη ακτογραμμή.

Η Μιανμάρ απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 4 Ιανουαρίου 1948 ως «Ένωση της Βιρμανίας». Μετονομάστηκε σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ένωσης της Βιρμανίας» στις 4 Ιανουαρίου 1974, πριν ονομαστεί πάλι «Ένωση της Βιρμανίας» στις 23 Σεπτεμβρίου 1988. Στις 18 Ιουνίου 1989, το Κρατικό Συμβούλιο Αποκατάστασης του Νόμου και της Τάξης μετονόμασε το κράτος σε «Ένωση του Μιανμάρ».

Στη Μιανμάρ έχει εγκαθιδρυθεί στρατιωτική δικτατορία από το 1989 και ο δικτάτορας άλλαξε το όνομα σε Μιανμάρ από Βιρμανία. Το Σεπτέμβριο του 2007, ξεκίνησαν καθημερινές διαδηλώσεις βουδιστών μοναχών ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης για διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου, στις οποίες συμμετείχαν χιλιάδες εργάτες και φοιτητές. Λόγω της επέμβασης της αστυνομίας, μέχρι τις 28 Σεπτέμβρη είχαν σκοτωθεί 14 άνθρωποι.

Από τις 6 Νοεμβρίου 2005, πρωτεύουσα της χώρας είναι το Νέπιντο (Naypyidaw). Μεγαλύτερη πόλη παραμένει η Ρανγκούν ή Γιανγκόν, που ήταν ως τότε η πρωτεύουσα της χώρας. Στις 7 Νοεμβρίου του 2010 διεξήχθησαν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές έπειτα από 20 χρόνια.

Κύρια γλώσσα είναι η Βιρμανική.
Το νόμισμα της χώρας ονομάζεται Κυάτ.

Θρησκεία: Η πλειονότητα των κατοίκων, το 88% περίπου, είναι βουδιστές. Υπάρχει ακόμα ένα ποσοστό 6,2% χριστιανών και ένα ποσοστό 4,3% μουσουλμάνων, ενώ πολλές φυλές, κυρίως στις ορεινές περιοχές, είναι οπαδοί διάφορων τοπικών ανιμιστικών θρησκειών. Επίσης, υπάρχουν 3.857 Μάρτυρες του Ιεχωβά. Περισσότερα εδώ

Ο πληθυσμός της χώρας σύμφωνα με την απογραφή του 2014 είναι 51.486.253 κάτοικοι. Η ηλικιακή κατανομή των κατοίκων έχει ως εξής: το 26,07% του συνολικού πληθυσμού είναι κάτω των 15 ετών, το 68,57% ανήκει στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 15-64 ετών και μόλις το 5,36% του πληθυσμού είναι πάνω από 65 ετών. Το 32,6% του πληθυσμού κατοικεί στα αστικά κέντρα, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία, το 67,4%, είναι αγροτικός πληθυσμός. Η βρεφική θνησιμότητα το ίδιο έτος βρισκόταν στο επίπεδο του 4,35%, το ποσοστό των γεννήσεων ήταν 1,839% και των θανάτων 0,796%. Το 2015 ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού ήταν 1,01%. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 66,8 χρόνια (64,6 χρόνια οι άνδρες και 68,9 οι γυναίκες).

Η θέση της Μιανμάρ ή Βιρμανίας στο χάρτη

Πολιτική της Μιανμάρ

Η Μιανμάρ κυβερνάται από ένα βάναυσο στρατιωτικό καθεστώς. Από το 1992 ως το 2011 επικεφαλής του δικτατορικού καθεστώτος ήταν ο στρατηγός Ταν Σουέ, αρχηγός του «Κρατικού Συμβουλίου Ειρήνης και Ανάπτυξης», όπως ονομαζόταν η κυβέρνηση της χώρας. Έπειτα από τη διενέργεια εκλογών, το 2010, η χούντα παρέδωσε την εξουσία σε πολιτική κυβέρνηση το Μάρτιο του 2011. Πρόεδρος ορκίστηκε ο Θέιν Σέιν. Περισσότερα εδώ

Μία χώρα αποκάλυψη

Σε ένα μοναδικό γεωγραφικό ανάγλυφο στα νοτιανατολικά της Ασίας, η Βιρμανία, εξωτική και απόμακρη, προσελκύει ταξιδιώτες από κάθε άκρη του πλανήτη, που θέλουν να βιώσουν αυθεντικές στιγμές της ασιατικής κουλτούρας.

Βιρμανία η αυθεντική

Πλωτά χωριά και κήποι, απέραντοι ορυζώνες και πυκνά δάση, με τις γαλήνιες μορφές των βουδιστών μοναχών να εμφανίζονται όπου και αν βρεθείτε, δημιουργούν εικόνες που θα σας μείνουν αξέχαστες. Θα γνωρίσετε μία χώρα που κινείται ακόμα με άμαξες που τις σέρνουν βόδια και φυλές ανθρώπων που ελάχιστα άλλαξαν τον τρόπο ζωής τους εδώ και αιώνες.

Από τα ποιήματα του Νίκου Καββαδία

Και μια βραδιά στη Μπούρμα, ή στη Μπατάβια
στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει
γυμνή στα δεκαεφτά στιλέτα ανάμεσα,
θα δείτε - ίσως - τη Γκρέτα να επιστρέψει.
Ποίημα: Γράμμα στον ποιητή Καίσαρα 
Εμμανουήλ – Τοποθεσία: Βιρμανία (Μιανμάρ)

Τα φορτηγά είναι κακοτάξιδα κι αργούν,
μες στα ποστάλια πλήττεις βλέποντας τουρίστες,
το να φορτώνεις μήνες ρύζια στο Ραγκούν
είν' ένα πράγμα που σκοτώνει τους αρτίστες.
Ποίημα: Καφάρ – Τοποθεσία: Yangon, Βιρμανία
Περισσότερα: Ο Άτλαντας των ποιημάτων του Νίκου Καββαδία

► Διαβάστε: Μέρες της Βιρμανίας (εκδόσεις Κάκτος), Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζορτζ Οργουελ, βασισμένο σε προσωπικές εμπειρίες από τη βρετανική αποικιοκρατία στη Βιρμανία. Ίσως όχι το καλύτερο έργο του αλλά παρ' όλα αυτά συναρπαστικό. (βλ. στο τέλος)

► Ακούστε: Der Song von Mandelay, Η παρακμή που παράγει μια αυτοκρατορία σε ένα τραγούδι με τη ματιά του Μπέρτολτ Μπρεχτ και τη μουσική του Κουρτ Βάιλ. Αναζητήστε την εκτέλεση της Λότε Λένια.

Μάνταλεϊ, Ο Κίπλινγκ πέρασε από την πραγματικότητα της Βιρμανίας και γράφει ποιήματα για τη νοσταλγία των Βρετανών στρατιωτών.

Van Gel Span 20 Δεκεμβρίου 2020: Η Μιανμάρ/Βιρμανία έχει κρατούσα γλώσσα που ανήκει στην σινοθιβετιανή γλωσσική οικογένεια, συνεπώς πολιτιστικούς δεσμούς με Κίνα, σε αντίθεση με Ταϋλάνδη, Λάος όπου η Τάι ανήκει στην οικογένεια τάι-καντάι και τα Βιετνάμ, Καμπότζη, Μαλαισία των οποίων οι γλώσσες ανήκουν στη μιάου-γιάου γλ. ομάδα. Τις 2 τελευταίες ομάδες απώθησε η επέκταση της σινοθιβετιανής, εξ ου η αντιπάθεια των λοιπών Ινδοκινέζων προς κάθετι κινέζικο και η συμμαχία με Ιάπωνες στον Β' παγκόσμιο. Αντίθετα η Μπούρμα και λόγω γειτνίασης με Ινδία υπήρξε εφαλτήριο των Βρετανών συμμάχων των Κινέζων. Προσωπικά έφτασα μέχρι τα νησιά Σίμιλαν με πολύχρωμα ψάρια και Μακάκος, στις παρυφές της Μιανμάρ με ημερήσια εκδρ. από Πουκέ. Πηγή: "Όπλα, μικρόβια και ατσάλι" Jared Diamond. facebook.com: Αέναη επΑνάσταση - Sophia Ntrekou
ΠερισσότεραΤαξιδεύοντας

Δείτε το Βιντεο/αφιέρωμα στην Μιανμάρ

Ένα εντεκαήμερο ταξίδι στη Μιανμάρ, στα πιο σημαντικά 
αξιοθέατα της χώρας. Ένα ταξίδι που περιείχε πολλές 
και όμορφες εμπειρίες, όπως το βίωσαν τρεις φίλοι.













Η Γιανγκόν ή Ραγκούν είναι η είναι η μεγαλύτερη πόλη
της χώρας και η μέχρι το 2006 πρωτεύουσα της. Έχει
πολλά αξιοθέατα (ναούς, αποικιακά κτίρια) με κυριότερο
μνημείο την επίχρυση παγόδα Σβενταγκόν. Δείτε το Βιντεο













Διαστάσεις γενοκτονίας λαμβάνουν οι επιχειρήσεις
του στρατού της Μιανμάρ κατά της μουσουλμανικής
μειονότητας (Ειδήσεις ΕΡΤ, 1/9/2017) Δείτε το Βιντεο













Δείτε το Βιντεο













Οι ΕΙΚΟΝΕΣ ταξιδεύουν στην ονειρική Βιρμανία, σ’ έναν ανεξερεύνητο προορισμό της Ασίας. Μία χώρα με πλούσια φυσική ομορφιά, εξαιρετικά φιλικούς ανθρώπους, με παγόδες και μοναστήρια που σκορπίζουν φως και πνευματικότητα. Στη συνέχεια επισκέπτονται την Swedagon Pagoda, κάνουν τον γύρο της πόλης μέσα από ένα τρένο, ενώ πηγαίνουν και στην 26η οδό, στην αγορά όπου τα αυτοκίνητα περνάνε πάνω από τα προϊόντα.

Δοκιμάζουν γεύσεις μοναδικές, παρακολουθούν τοπικούς χορούς σε πλωτό παλάτι, ‘συναντούν’ τον ξαπλωμένο Βούδα – ένα τεράστιο άγαλμα από χρυσάφι!

Η αποστολή στη Βιρμανία συνεχίζεται με το νησί Νταλά, τη Sule Pagoda στο κέντρο της Γιανγκόν, τον εντυπωσιακό κρεμαστό βράχο Golden Rock και τέλος τη ψαραγορά, όπου οι εικόνες είναι πραγματικά άλλης εποχής.

Συνεχίζουν στο 2ο επεισόδιο στην ονειρική Βιρμανία, σ’ έναν ανέγγιχτο προορισμό της Ασίας. Η χρυσή γη, με τη μακρόχρονη ιστορία της, εντυπωσιάζει και τον πιο δύσπιστο ταξιδιώτη! Στη Βιρμανία ο λαός ταύτισε τη λατρεία του Βούδα με την καθημερινότητά του. Ναοί και μοναστήρια δεσπόζουν σε κάθε σημείο!

Ταξιδεύουν προς τη λίμνη Ίνλε, μία λίμνη με πλωτά μποστάνια, ψαροχώρια και υδάτινους λαβύρινθους. Εκεί συναντάνε τους ‘χορευτές’ ψαράδες, γνωστούς για τον επιδέξιο τρόπο ψαρέματος. Στη συνέχεια επισκέπτονται ένα παραδοσιακό εργοστάσιο πούρων και τις περίφημες «γυναίκες καμηλοπαρδάλεις», από τη φυλή των Καγιάν.

Η αποστολή όμως δεν σταματάει εδώ! Σειρά έχει το αρχαίο βασίλειο, η πεδιάδα του Bagan με τους χιλιάδες ναούς, η βόλτα με το αερόστατο, το ιερό βουνό Πόπα με τις μαϊμούδες και τέλος δοκιμή του παραδοσιακού φαγητού, με το χωριό Μιναντού να κλέβει τις εντυπώσεις! 

Δείτε το Βιντεο













Δείτε το Βιντεο














Η συνεχιζόμενη εθνοτική βία χαρακτηρίζει τη Μιανμάρ... που μετράει πάνω από 100 μειονότητες και αρκετές επαναστατικές ομάδες. Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, οι μουσουλμάνοι έχουν στοχοποιηθεί ιδιαίτερα: περισσότεροι από 200 δολοφονήθηκαν και 150.000 έχουν εκτοπιστεί μετά από αντιπαράθεση με βουδιστές.

Μας μιλά ένας μοναχός που συμμετείχε στην «επανάσταση του σαφράν» και φυλακίστηκε για 15 ολόκληρα χρόνια εξαιτίας της πολιτικής του δράσης. Ισχυρίζεται ότι όλα είναι μία πολιτική απάτη: «Όλες οι κοινοτικές μάχες και η σεχταριστική βία αποτελούν κατασκευάσματα της κυβέρνησης. Είναι μία συνωμοσία που οργανώθηκε με το βλέμμα στις εκλογές του 2015. Δημιούργησαν χάος με τους αγρότες και άλλους εργαζομένους, ώστε να δημιουργήσουν σοβαρές εντάσεις. Μπορούμε επίσης να πούμε το ίδιο για το πρόβλημα με την αρπαγή της γης».

Το πολιτικό και οικονομικό κέντρο της χώρας παραμένει στην παλιά πρωτεύουσα Ρανγκούν. Η Δημοκρατική Φωνή της Βιρμανίας άνοιξε τα γραφεία της την περασμένη χρονιά και ο αρχισυντάκτης αναγνωρίζει ότι η κάλυψη της εθνοτικής βίας παραμένει ακόμη μια δύσκολη υπόθεση: «Γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Εάν υπάρχει βία, οι αρχές απαντούν με το κλείσιμο των δρόμων. Αυτό είναι ένα φυσικό εμπόδιο. Είναι επίσης δύσκολο να προσεγγίσουμε ορισμένες περιθωριοποιημένες μειονότητες που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές. Ένας δημοσιογράφος μας ξυλοκοπήθηκε άγρια, γιατί είχε μία κάμερα και τράβηξε σκηνές βίας, με αποτέλεσμα η κάμερά του να κατασχεθεί». 

Πριν, η εταιρεία είχε την έδρα της στο εξωτερικό και δούλευε με μυστικούς δημοσιογράφους. Αλλά ακόμα και τώρα, η κάλυψη γεγονότων όπως οι προεδρικές εκλογές του 2015 συνεπάγεται τεράστιες δυσκολίες. 

«Θα είναι πρόκληση για μας να καλύψουμε τις προεδρικές εκλογές της χώρας. Δεν υπάρχουν ακόμα μέσα μεταφοράς, τηλεπικοινωνίες, υποδομές, όλα είναι ακόμα πολύ δύσκολα», όπως μας λέει.

Η ΕΕ προσφέρεται να βοηθήσει τη Μιανμάρ στη δημοκρατική της μετάβαση. Προχώρησε σε άρση των κυρώσεων εδώ και 18 μήνες και προώθησε μία πολιτική και επιχειρηματική Ομάδα Δράσης στη χώρα στις 15 και 16 Νοεμβρίου. Δείτε το Βιντεο













Δείτε το Βιντεο















• Βιβλίο: Πεθαίνοντας στις αφιλόξενες ζούγκλες της Βιρμανίας και της Ταϊλάνδης. «Το μονοπάτι για τα βάθη του βορρά» του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν. Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας. Εκδόσεις Ψυχογιός, 2015. Ο Σιδηρόδρομος της Βιρμανίας, μήκους 415 χιλιομέτρων (258 μίλια), επίσης γνωστός ως το «Τραίνο του Θανάτου», ή ως Σιδηρόδρομος Βιρμανίας-Μπούρμα. fractalart.gr, Βιβλιοκριτική, Ξένη Λογοτεχνία

Βιβλίο: Μέρες της Βιρμανίας. Συγγραφέας: Τζωρτζ Όργουελ
Κυκλοφορία 19 Δεκ 2015 Σελίδες 440. Εκδότης ΚΑΚΤΟΣ

Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ, μια γλαφυρή και δραματική ερωτική ιστορία από την εποχή της παρακμής της βρετανικής αποικιοκρατίας, όταν η Βιρμανία αποτελούσε διοικητικά μέρος της βρετανικής Ινδίας. Ειλικρινές, προκλητικό και δηλητηριωδώς ειρωνικό, εστιάζει στη ζωή μιας χούφτας Άγγλων που ζουν στη Βιρμανία και αποκαλύπτει ότι, πίσω από τη λαμπερή διοίκηση των λευκών στην Ανατολή, υπάρχουν πράγματα τόσο αχρεία, τόσο σοκαριστικά και τόσο επικίνδυνα που όλη η επισημότητα της γραφειοκρατικής διοίκησης αγωνίζεται να συγκαλύψει. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης έγραψαν: «Ένα έξοχο μυθιστόρημα, μεταξύ άλλων επειδή αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία. Ο Όργουελ έχει δημιουργήσει τους ήρωες και το σκηνικό με ανάγλυφη αλήθεια. Και ξέρει καλά τι γράφει.»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι:
• Βιρμανία, η αναζήτηση του πρωτόγνωρα πρωτόγονου
• Myanmar in English
• Η επανάσταση που έγινε T-shirt

• O ιαπωνικός σιδηρόδρομος του θανάτου. Οι Ιάπωνες οδήγησαν στο θάνατο 76 χιλιάδες ντόπιους και αιχμαλώτους για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Βιρμανίας – Σιάμ.

20 εκατομμύρια Κινέζοι σκοτώθηκαν στον δεύτερο παγκ. πόλεμο και 200.000 Κινέζες «εργάστηκαν» με τη βία σε ιαπωνικούς οίκους ανοχής. Γιατί ο Μάο Τσε Τουνγκ ευχαρίστησε τους Ιάπωνες.
• Πώς η κακόβουλη χρήση του Facebook προκάλεσε μία γενοκτονία. Η άγνωστη
περίπτωση των 1000 θανάτων, των ομαδικών βιασμών και της προσφυγιάς. Εδώ



Δεν υπάρχουν σχόλια: