Όταν λυσσομανά ο αέρας το φως δεν χάνεται

Λιμάνι του Πειραιά

Το φως δεν χάνεται, 
ούτε η μνήμη που το ακολουθεί. 
Αύριο θα 'ναι πάλι εδώ 
να σου γεμίσει τα μάτια αλήθεια 
και να σου αφήσει στο στόμα 
μιά πικρή γεύση από τα ψεύδη 
που κατά καιρούς ντύθηκες. 

Όταν λυσσομανά ο αέρας,
ένα θηρίο άγριο ξυπνά μέσα μου,
με αρπάζει απ' το χέρι
και με σπρώχνει στο Πειραιά
σε ένα φωτισμένο καράβι της γραμμής.

Το θηρίο ησυχάζει μόνο όταν στη πρύμνη
του καραβιού χαζεύω τα αφρισμένα κύματα,
που μου λένε τα παλιά τραγούδια.

Σοφία Ντρέκου, 25 Απριλίου 2016


ΠερισσότερεςΝοητικές Περιπλανήσεις Σ.Ντρέκου

Η σιωπή της νύχτας στην δίκη του αιώνος
Ρ. Κουμιώτη ~ Έλα να σβήσεις τη φωτιά
Από την ταινία «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα» 1969













Μίμης Πλέσσας. Μουσικά θέματα για την
ταινία: «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα» (1969)













Σοφία Ντρέκου 25 Απριλίου 2016 στις 2:00 π.μ.


Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος
Και εγώ το ἀγαπάω πολύ Σοφία μου... 
Όπως και το ἂλλο: Ξερω ἐγώ κάτι που 
θα μποροῦσε Καίσαρ να σας σώσει...





Δεν υπάρχουν σχόλια: