Να προσέχεις τις διακλαδώσεις γιατί εκεί αλλάζει ο κόσμος

Γυναίκα κουρασμένη απ’ το δρόμο

Στις διακλαδώσεις αλλάζει ο κόσμος

Αλλάζει ο κόσμος μάτια μου
διακλαδώσεις πονηρές
σου φέρνουνε την θλίψη.

Αχ αυτά τα όνειρα που τριβελίζουν το μυαλό,
αυτά που χέρι χέρι με την ελπίδα
ανοίγουν δρόμους παράξενους,
ανοίγουν ορίζοντες που στην άκρια τους
κρύβουν παγίδες...
παγίδες που άμα και πέσεις μέσα τους,
σε στέλνουν σε ανεξήγητα και ανεκλάλητα μονοπάτια,
σου φτιάχνουν μια τέτοια ψευδαίσθηση,
που δύσκολα διακρίνεις το πραγματικό από το ψεύτικο.
 
Αποτέλεσμα ένα τσιγάρο ατέλειωτο
που η κάφτρα του σε οδηγεί στο πουθενά,
σε δρόμους που ο γυρισμός να κάνει κύκλους.

Όμως να προσέχεις τις διακλαδώσεις
γιατί εκεί αλλάζει ο κόσμος
και ο δρόμος της επιλογής έχει αέναο κόστος.

Αβάσταχτη η μοναξιά και η ψυχή στενάζει.
Έλα καρδιά μου όρθωσε, στήσε χορό και πάλι.
 
Υπάρχουν και άλλες ψυχές μοναχικές,
το κάλεσμα προσμένουν,
χορό να πιάσουν καρτερούν,
να διώξουμε την θλίψη,
την πίκρα και τον στεναγμό
και την χαρά να φέρουν.

Να σηκωθεί το όνειρο να γίνει φανοστάτης,
να γίνει ακόμη οδηγός τον δρόμο να μην χάσεις,
στο πανηγύρι να βρεθείς να διώξεις το σκοτάδι
και το χαμόγελο δειλά, ξανά, να μας θυμίσει
και στην ζωή να φέρει την ελπίδα.

Πολλές φορές κοιμήθηκα μ' ένα τσιγάρο αναμμένο
απ’ άλλα κάηκα κι απ' άλλα έγινα στάχτη
και μέσα από τη στάχτη μου ξαναγεννήθηκα.

Όμως, μοιάζω γυναίκα κουρασμένη απ’ το δρόμο.

Σοφία Ντρέκου

Περισσότερες: Νοητικές Περιπλανήσεις από Σ. Ντρέκου

♬♫ ...κάποια τραγούδια είναι σαν να σε ξέρουν...♬♫ 




facebook: Σοφία Ντρέκου 17 Μαΐου 2017 στις 12:46 π.μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: