Γνώση, Σοφία και Τεχνητή Νοημοσύνη - Η Παιδεία στην Εποχή των Αλγορίθμων

Γνώση, σοφία και τεχνητή νοημοσύνη: ένας διάλογος για το μέλλον της παιδείας και του ανθρώπου στην εποχή των αλγορίθμων.

Ψυχαναλυτική Προσέγγιση στον Βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου - Ο Μεγάλος Άλλος, ο Λακάν και η ορθόδοξη ελευθερία (Αέναη επΑνάσταση)

Ψυχαναλυτική και θεολογική προσέγγιση στον Βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου και ανάλυση της Έννοιας του Μεγάλου Άλλου και η υπέρβασή της, μέσα από τον Λακάν και την ορθόδοξη θεολογική σκέψη του π. Νικολάου Λουδοβίκου

Σαμαρείτιδα: Η πρώτη θεολογική συνομιλήτρια του Χριστού

Ζων Ύδωρ, Η Γυναίκα στο Πηγάδι από την Τζούντιθ Φρίτσμαν, 2008

Living Water, The Woman At The Well (art by Judith Fritchman 2008)

Η υπαρξιακή δίψα, το «ζων ύδωρ» και η πιο ανατρεπτική συνάντηση του Ευαγγελίου

Άγιος Γεώργιος: Ο Δρακοκτόνος, ο δράκος και η λυγερή - Μύθος, ιστορία και συμβολισμός - Περιγραφή εικόνας | Αέναη επΑνάσταση

Η πρωτότυπη εικόνα του Αγίου Γεωργίου 

Καραβά (1829) από την κατεχόμενη Κερύνεια

Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου, η Κερύνεια, η μνήμη και η διαχρονική μάχη του καλού με το κακό

Η Ανάσταση ως Οντολογική Ανατροπή: Από τον Λόγο του Ηράκλειτου στο Ανέσπερο Φως | Αέναη επΑνάσταση

Χριστός Ανέστη: Η συντριβή της φθοράς και η ανάδυση του Ανεσπέρου

Φωτός μέσα από την ελληνική φιλοσοφία και την πατερική παράδοση.

Το Αναστάσιμο Μήνυμα ως Πράξη Ελευθερίας: Η Νίκη επί της Φθοράς και της Ιστορικής Αναγκαιότητας

Μεγάλη Δευτέρα: Ιωσήφ ο Πάγκαλος και η άκαρπη συκιά - Θεολογία, εξουσία και καρποφορία του ανθρώπου

Η μνήμη του Ιωσήφ του Παγκάλου της Παλαιάς Διαθήκης και το μήνυμα της άκαρπης συκιάς ως θεολογικός, πολιτικός και ψυχολογικός στοχασμός για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Εικαστική ανάλυση του πίνακα: Το Σαρακοστιανό Τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας και οι Χαρταετοί του Σπύρου Βασιλείου

Ο ζωγράφος Σπύρος Βασιλείου με look ταβερνιάρη,

σε κάποια από τα Κούλουμά του που άφησαν εποχή

Κανένας άλλος πίνακας δεν έχει κατορθώσει να αποδώσει τόσο ολοκληρωμένα το πνεύμα και την ουσία της Καθαρής Δευτέρας. H λιτότητα, το μέτρο και η πνευματική ουσία της Σαρακοστής μέσα από την τέχνη

Καρναβάλι και Αποκριά: Ιστορικές Ρίζες και Σύγχρονη Κρίση της Παράδοσης

🎨 Πίνακας ζωγραφικής του 1926. Τίτλος: Μασκαράτα, 

ή Μεταμφίεση τον 18ο αιώνα, πληροφ. στην Βιβλιογραφία

Από τις διονυσιακές τελετουργίες και τη λαογραφική καταγραφή μέχρι τη σύγχρονη κατανάλωση και την αποξένωση: τι σημαίνει σήμερα το καρναβάλι και η Αποκριά και πώς μεταμορφώθηκε η παράδοση σε φολκλόρ;

Ο Άσωτος Υιός: στάδια διάλυσης και αναγέννησης του εαυτού - Μια διαφορετική προσέγγιση | Αέναη επΑνάσταση

Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία. 

Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the 

Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)

Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.

Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης

Χριστούγεννα ως Στάση Ζωής και Πράξη Αντίστασης στον Σύγχρονο Κόσμο | Αέναη επΑνάσταση

Ένα παιδί μέσα στον χειμώνα κρατά το φως στα χέρια του. Το φως

της ανθρωπιάς μέσα στη σιωπή του χειμώνα, σύμβολο ελπίδας και

φωτός τα Χριστούγεννα. Photographer Catherine Belotserkovskaya.

📘 Όταν ένα παιδί κρατά το φως μέσα στον χειμώνα, τα Χριστούγεννα δεν είναι εποχή, δεν είναι μόνο γιορτή· είναι στάση ζωής.

Ένα Χριστουγεννιάτικο Δοκίμιο για την ενανθρώπιση ως πράξη αντίστασης, στον σύγχρονο κόσμο, όχι ευχή, όχι αφήγηση, αλλά λόγος ευθύνης και φωτός.

Αντίδοτο στη θρησκευτική α-νοησία - Ο Χρήστος Γιανναράς για τα Χριστούγεννα | Αέναη επΑνάσταση

Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και 

ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.

Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα

Μάχη του Μακρυγιάννη: Ο πραγματικός αντίλαλος - Η Ελλάδα στο τραπέζι των ισχυρών | Αέναη επΑνάσταση

Ιστορική φωτογραφία  με διαδηλωτές γύρω από το Σύνταγμα από τα γεγονότα, 

τον Δεκέμβριο του 1944. Οι συγκρούσεις που ακολούθησαν οδήγησαν στη 

Μάχη του Μακρυγιάννη και στη γενικευμένη σύρραξη μέσα στην πρωτεύουσα.

Μάχη του Μακρυγιάννη: Η Σιωπή μετά τη Ρήξη - Μια Τομή στη Νεότερη Ελλάδα

Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.

Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ως Αρχέτυπο της Θεραπευμένης Σκιάς και ο Ψυχισμός μιας Κοινωνίας σε Μετάβαση - Η Σιωπή που Αγγίζει το Άπειρο

Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Μονής Οσίου

Δαυΐδ του εν Ευβοία (22 Νοεμβρίου) με κερί στο βλέμμα της άδολης αγάπης.

Πώς ο Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) γίνεται πρόσωπο ψυχικής θεραπείας, συλλογικού μετασχηματισμού και πνευματικού φωτισμού στη σύγχρονη κοινωνία. Μια ψυχαναλυτική, αρχετυπική και θεολογική ανάγνωση της αγιότητάς του.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου: πώς αλλάζουν την αρχιτεκτονική του κόσμου; | Αέναη επΑνάσταση

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Το «Όχι» ως Διαχρονικό Φως του Ανθρώπου - Ιστορικό, Υπαρξιακό και Πολιτικό Αντίδωρο στο Έπος του 1940 (Αέναη επΑνάσταση)

Γεώργιος Βακιρτζής «Πόλεμος του 40′, (1985). Έργο που αποτυπώνει

την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εσωτερική ένταση του Έπους,

με λιτότητα μορφής και βαθιά συγκίνηση. Εθνική Πινακοθήκη.

Το «Όχι» δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία∙ είναι η αέναη στιγμή που ο άνθρωπος αρνείται το σκοτάδι και υπερασπίζεται το φως. Από τα βουνά της Πίνδου ως τη συνείδηση του σήμερα, το ελληνικό «Όχι» γίνεται παγκόσμιο σύμβολο ευθύνης, αξιοπρέπειας και ελευθερίας.

Διονύσης Σαββόπουλος - Ο φιλόσοφος του ελληνικού τραγουδιού και η πολιτισμική του παρακαταθήκη | Αέναη επΑνάσταση

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την 

αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση  Σαββόπουλο  να 

δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου

Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου

Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…

ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞

Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.

Ο Άγιος Λουκάς, Πατέρας της Δημοσιογραφίας - Ο πρώτος ρεπόρτερ της αλήθειας | Αέναη επΑνάσταση

Λουκάς ο Ευαγγελιστής, ωε «Λουκάς Δημοσιογράφος». Το θεϊκό φως 

γίνεται χρώμα και ο λόγος αποκτά μορφή∙ η γραφή μεταμορφώνεται σε 

πράξη πίστης, εκεί όπου η αλήθεια και η τέχνη συναντιούνται στο ίδιο χέρι.

Το κείμενο «Ο Άγιος Λουκάς, Πατέρας της Δημοσιογραφίας» έχει εμπνευσμένη παιδαγωγική δύναμη. Συνδυάζει τη διδακτική απλότητα με θεολογικό και πολιτισμικό νόημα.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δημοκρατία και Κράτος Δικαίου - Για τα ηθικά όρια του μέλλοντος ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος σε συμβολική

αντιπαράθεση με την Τεχνητή Νοημοσύνη: πίστη και τεχνολογία

σε δημιουργικό διάλογο. by Sophia Drekou (Αέναη επΑνάσταση)

Μεσογαίας Νικόλαος: Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν έχει ψυχή - Θεολογική προσέγγιση στην εποχή της Α.Ι. - Πνευματική Αντίσταση.

Νυχτερινός Στοχασμός στο Παρίσι

Ένα λυρικό δοκίμιο για τη σιωπή, τη μνήμη

και τη δύναμη της ομορφιάς που επιμένει.

Μια λυρική περιπλάνηση στη σιωπή, στο φως και στη νοσταλγία που επιμένει να ελπίζει. Το Παρίσι δεν είναι απλώς πόλη∙ είναι ψυχή που φωτίζεται από μέσα. Παρίσι... η πόλη του φωτός μέσα από τη σιωπή και τη νοσταλγία της νύχτας.

Το Παρίσι της νύχτας και η μυστική του ψυχή