Μάνα, Μητέρα, Μαμά ...αφιέρωμα στη μία και μοναδική στη γη
Μάνα, Μητέρα, Μαμά..., η μία και μοναδική στη γη. Υμνήθηκε και τραγουδήθηκε σε όλο τον κόσμο. Γράφτηκαν και γράφονται καθημερινά γι' αυτήν ποιήματα, τραγούδια, στίχοι. Ταυτίζεται με τη στοργή και την αγάπη, την προστασία και την φροντίδα για το σπλάχνο της, το παιδί της.
Απόψε θέλω να σας διηγηθώ μια ιστορία από την παιδική μου ηλικία. Από μικρούλα μου άρεσαν πάντα τα ταξίδια, τα όνειρα, άλλοι κόσμοι, άνθρωποι, εικόνες. Ονειρευόμουν χώρες μακρινές, ανθρώπους με διαφορετικά ρούχα, χρώματα, σκιές πολύχρωμες, θάλασσες ρηχές μα και βαθιές και άγριες, κύματα πανύψηλα, απάνεμες ακρογιαλιές, δέντρα που σε αγκαλιάζουν με τον ίσκιο τους και όσα πολλά μπορεί να βάλει το μυαλουδάκι ενός μικρού παιδιού.
(Η εισαγωγή συνδέει τη θεολογία του Ιωάννη με την έννοια της αποκαλυπτικής και βιωματικής γνώσης. Παρουσιάζει τον Ιωάννη ως φωνή της Αγάπης και της Αλήθειας, μέσα από πνευματικό φακό.)
Ο αισθησιασμός μιας γυναίκας είναι η πηγή απ’ όπου
αναζωογονείται το πνεύμα ενός άντρα. Karl Kraus
της Σοφίας Ντρέκου
Τα σύννεφα είναι σκιές ονείρων. Ο ήλιος ανατέλλει χωρίς ακτίνες και το φεγγάρι την άνοιξη είναι ματωμένο γιατί ξίφος διαπερνά το κορμί της και τότε η άνοιξη είναι πληγωμένη.
Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός
Αισθητική και ήθος: ένας αδιάσπαστος πολιτισμός πίστης και τέχνης.
Πώς το τραγούδι γίνεται θεολογικός τόπος: από το περιθώριο και τους «αδικαίωτους» στη θεραπευτική σωτηρία, την ομορφιά και τη δοξολογία της Ορθόδοξης παράδοσης.