Η προσευχή του Μητροπολίτη Ειρηναίου (Γαλανάκη) πρώην Κισάμου και Σελίνου, όταν ήταν παιδί... προοικονομώντας τρόπο τινά, την ζωή του στο μέλλον. Κι όμως υπάρχουν αυτοί οι λίγοι ιεράρχες, που με την εσωτερική τους δύναμη προσευχόμενοι, ΚΡΑΤΟΥΝ και σχίζουν τα σύμπαντα!!! ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ:Ο ιεράρχης-σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα!
Μεγάλη Εβδομάδα του 1991, σαν σήμερα, στην ενορία μου στην Ομόνοια, στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Για όσους γνωρίζουν την περιοχή, είναι το κέντρο της Ελλάδας και της αμαρτίας και όχι απλά των Αθηνών.
Η Οσία Κασσιανή η Υμνογράφος και ο αγιογράφος και λογοτέχνης Φώτης Κόντογλου,
που την αποκαλεί «Ποιήτρια». Εικαστική σύνθεση: Sophia Drekou
Το ιστορικό κείμενο του Φώτη Κόντογλου για το τροπάριο της Οσίας Κασσιανής και η διαχρονική του κριτική στην αλλοίωση της ορθόδοξης ψαλμωδίας
Ένα ερμηνευτικό βλέμμα στο τροπάριο της Οσίας Κασσιανής μέσα από το κείμενο του Φώτη Κόντογλου, τη βυζαντινή παράδοση και την πνευματική κρίση της νεότερης αισθητικής. Το τροπάριο της Κασσιανής στον Φώτη Κόντογλου δεν είναι μόνο ύμνος· είναι πεδίο μάχης ανάμεσα στην αλήθεια της παράδοσης και στη θεατρικοποίηση της πίστης.
Το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται στους ορθόδοξους ναούς το τροπάριο της Κασσιανής. Πρόκειται για μία ποιητική απόδοση του περιστατικού που περιγράφεται στα ευαγγέλια και έχει να κάνει με την αμαρτωλή γυναίκα, η οποία έδειξε τη μετάνοιά της πλένοντας τα πόδια του Χριστού με πολύτιμο μύρο και σκουπίζοντάς τα με τα μαλλιά της.
Η πράξη της γυναίκας αυτής έχει ιδιαίτερη σημασία για δύο κυρίως λόγους:
αίσθηση ηρεμίας και περισυλλογής στη μοναξιά, απώλεια ή
αναμονή κάποιου στην δύση ηλίου, που προσδίδει μια
δραματική και καλλιτεχνική αίσθηση στη φωτογραφία.
Στην περίπτωση της μοναχικότητας, πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή και επιθυμία του ατόμου να αποσυρθεί από το κοινωνικό του περιβάλλον, χωρίς να αισθάνεται δυσάρεστα, έχοντας τη δυνατότητα να στραφεί στον εαυτό του, να παραμείνει με αυτόν, να εξελιχθεί και να δημιουργήσει ποικιλοτρόπως.
Ο τάφος του Λαζάρου βρίσκεται στο βάθος του μνημείου
και έχει τη μορφή ταφικού δωματίου. Ο χώρος της σπηλιάς
έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για να δεχτεί το νεκρό σώμα.
Τάφοι στην Αγία Γη και ο τάφος του αγίου Λαζάρου Tombs in the Holy Land and the Tomb of St. Lazarus
Ο ευαγγελιστής Ιωάννηςκάνει εκτενή αναφορά στο φίλο του Χριστού Λάζαρο και στην ανάστασή του. Με αφορμή τη σχετική βιβλική διήγηση (Ιω. 11:38-47) θα δούμε κάποια στοιχεία από τη μορφολογία των τάφων της εποχής του Χριστού.
Ακροβατώντας τις ώρες της σιωπής μου, περνούν από μπροστά μου σαν ασπρόμαυρη ταινία τα αγέλαστα, χαμένα όνειρα. Όπου και να αγγίξεις τις θύμησες, πονάνε. Ο πόνος γεννά αλήθεια, συμπόνια, υπομονή, κοινωνία. Ο πόνος δεν ξυπνάει μόνο εμάς, αλλά γεννάει και την αγάπη στους γύρω μας. Ο πόνος γεννά και την σιωπή. Σκεπάζει το μαρτύριο του πονεμένου.
Η μετάνοια για τον αγωνιζόμενο είναι ένα εργόχειρο που δεν τελειώνει ποτέ. Τους πεθαμένους τους κλαίνε, τους θάβουν, τους ξεχνούν. Τις αμαρτίες θα τις κλαίμε συνέχεια, μέχρι να πεθάνουμε.