Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Νέκταρ Νοεμβρίου... στον Άγιο Νεκτάριο


Νέκταρ Νοεμβρίου
Άγιέ μου Νεκτάριε
Ζήτα Της ό,τι θες !!! 
Ποίηση π. Ανδρέας Κονάνος
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

ΝΕΚΤΑΡ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Τώρα που ζω, τώρα που ζεις, ΤΩΡΑ ν’ αγαπηθούμε.
Μετά, θα είναι αργά. ΤΩΡΑ να πω λόγια ζεστά.
Να σε κοιτάξω φιλικά, και να σε εκτιμήσω. Έμπρακτα:
Με λόγια, άγγιγμα, αγκαλιά, λεφτά ή ό, τι άλλο.

Μια ενθάρρυνση παρηγοριάς να δώσω στην ψυχή σου.
Και να παινέψω ειλικρινά την τόση ομορφιά σου.

Στην προκοπή σου να χαρώ, στον πόνο σου να κλάψω.
Να ‘χω το θάρρος να σου πω πως σε θαυμάζω κι όλας!
Μου το ‘πε σήμερα όλα αυτά της Αίγινας ο Άγιος.

Όσο ζούσε, πίκρα και δηλητήριο. Μετά, λιβανωτά.
Συκοφαντίες φοβερές άκουσε στη ζωή του.
Αδίστακτα του φέρθηκαν οι Φαρισαίοι τού τότε.
Ράσο φορώντας καθαρό και χρυσαφένια μίτρα…

Πόνεσε, έκλαψε πικρά, τον πότισαν κακίες.
Τώρα ναούς του χτίζουνε σ’ όλες τις πολιτείες.

Στο ταπεινό του Εικόνισμα τον είδα να μου γνέφει
και να μου λέει ταπεινά αυτό να σου μηνύσω:
«Ποτέ παιδιά μην κάνετε, ό, τι κάναν σε μένα.
Αγάπη πάντα να έχετε, πείτε καμιά συγγνώμη.

Και το παιδί σου μην αργείς φιλιά να το χορτάσεις.
Κι αν έχεις άντρα δύσκολο, μη του μιλάς σαν ξένη.

Η αγάπη είναι το μυστικό γαλήνη εντός σου αν θέλεις.
Το νέκταρ της καρδίας σου, φρόντισε να τρυγήσεις.
Αλλιώς θα ζήσεις άσκοπα τα χρόνια σου θα χάνεις…

Όλα αυτά τα μυστικά θ’ ανθίσουν στην καρδιά σου
αν τα ζητάς στην προσευχή ο Κύριος να στα δώσει.

Θα του μιλήσω όμως κι εγώ. Για εσέ θα μεσιτεύσω.
Όταν με βλέπει χαίρεται, μου κάνει το χατίρι.

Διότι με λεν Νεκτάριο!... Και το ‘χω αποδείξει,
πως της καρδιάς μου οι βυθοί νέκταρος είναι βρύση...»

8 Νοεμβρίου 2013

Βίντεο: «Ο Άγιος Νεκτάριος» Εκπομπή του π. Ανδρέα Κονάνου
«Αθέατα Περάσματα», στον σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας στις 7-11-06.





ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΕ…

Άγιέ μου Νεκτάριε…
Τη μέρα της γιορτής Σου 
θυμάμαι με κατάνυξη κι αποστροφή 
τις αδικίες που πέρασες 
από «θρησκευτικά» άτομα.

Τις συκοφαντίες, τη λάσπη,
τους διωγμούς, 
τη ζήλεια και το φθόνο.

Και Σε ονομάζω πανευλαβώς 
«άγιο του πόνου», 
«άγιο συκοφαντημένο και διωγμένο»
κι άλλα τέτοια ωραία, 
που αποδεικνύονται, όμως, 
απλά γλυκερές κουβέντες, 
αν σκεφτείς ότι τις άλλες μέρες, 
κάνω κι εγώ σε άλλους, 
τα ίδια που οι σύγχρονοί Σου 
«εκκλησιαστικοί» τύποι 
έκαναν σ’ Εσένα, άγιε μου Νεκτάριε.
Και λυπάμαι τόσο για το ψέμα μου.

9 Νοεμβρίου 2015


Στη φώτο, το κελλί του αγίου Νεκταρίου, 
με την εικόνα της Παναγίας.

Ζήτα Της ό,τι θες !!!

Ο άγιος Νεκτάριος στην προσωπική του προσευχή 
μίλαγε πολύ απλά στην Παναγία.
Της παρουσίαζε λογαριασμούς και χρέη της μονής.
Της μίλαγε για μαστόρους και οικοδομικά υλικά.

Για αρρώστους και άτεκνα ζευγάρια. 
Για την ανομβρία και τα χωράφια.

Προσευχόταν μπροστά στο εικόνισμά Της, 
που ήταν αναγεννησιακής τεχνοτροπίας. 

Και του εμφανίστηκε πολλές φορές η Παναγία εκεί.
Διότι έβλεπε την απλή καρδιά του.
Άκουγε τον αναστεναγμό του.

Έβλεπε τις αδικίες που δεχόταν.
Ένιωθε το συντονισμό του αγίου Νεκταρίου 
με την αγάπη του Παιδιού Της. 
Ήξερε ότι είναι άνθρωπος της ουσίας, 
κι όχι της βιτρίνας.

14 Αυγούστου 2016

ΠΩΣ ΑΝΤΕΞΕΣ, ΑΓΙΕ ΝΕΚΤΑΡΙΕ, ΤΟΣΗ ΚΑΚΙΑ;

Πάντα είχα την απορία,
πώς άντεξε ο άγιος Νεκτάριος τόσο διωγμό,
συκοφαντίες, κακίες και φθόνο απ’ τους ανθρώπους.
Άνθρωποι της Εκκλησίας ήταν που τον πολέμησαν,
αν θυμάσαι.
Διαβάζοντας το βίο του, όμως, βρήκα μια εξήγηση.
Και για όσα τράβηξε.
Και για τον τρόπο που τα αντιμετώπισε.
Μικρός, λοιπόν, είχε ζητήσει απ’ το Θεό να γίνει άγιος!!
Και σοβαρολογούσαν και οι δύο!
Και ο άγιος σοβαρολογούσε, μα σοβαρολογούσε και ο... Θεός.
Γι’ αυτό, νομίζω, πέρασε όσα πέρασε:
Για να υλοποιηθεί αυτή η προσευχή η παιδική.
Με διδάσκει πολύ το ότι ο άγιος
ήταν άνθρωπος υπεύθυνης και σοβαρής σχέσης με το Θεό.
Ζήτησε κάτι βαρύ, και δέχτηκε το τίμημά του!
Χωρίς ¨μα¨ και ¨μου¨, και ¨γιατί¨ και ¨πώς¨
και ¨ξέρετε, δεν εννοούσα αυτό¨.
Σου λέει, ¨Το ζήτησα ο ίδιος. Ζήτησα την αγιότητα.
Λάβε τώρα αυτό που ζήτησες, ψυχή μου. Αγκάλιασέ το.
Και ψάξε το θησαυρό που κρύβεται μέσα του.
Και δες το Σταυρό που έλαβες,
ως απάντηση στη δική σου προσευχή.
Και περίμενε την Ανάσταση!¨
Το είπε, το έκανε,
το έζησε,
κι ησύχασε η καρδούλα του.
Παρόλο που τα μεγάλα μάτια του
έσταζαν συχνά δάκρυα πόνου.
Άνθρωπος ήταν κι αυτός.
Άγιος.
Δηλαδή, Τιτάνας του αγίου Πνεύματος.
Μα κι ευαίσθητος σα παιδί.
Άγιε μου, Νεκτάριε.
Είσαι ο αγαπημένος μας.
Και το ξέρεις.
Είσαι ωραίος...

9 Νοεμβρίου 2016

Πηγή/επιμέλεια:
www.sophia-ntrekou.gr / αέναη επΑνάσταση

Δείτε και...

Ακόμη δείτε...






Δεν υπάρχουν σχόλια: