Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Απροϋπόθετον ή εμπροϋπόθετον της Σαρκώσεως;


Η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού 
ήταν Εμπροϋπόθετη ή Απροϋπόθετη;
Σοφία Ντρέκου

Να δούμε πρώτα την δογματική θεώρηση του Καθ. Πανεπιστημίου 
Ανδρέου Θεοδώρου (†2004) και συνεχίζουμε αναλυτικά για το θέμα.

1. Απροϋπόθετον ή εμπροϋπόθετον της Σαρκώσεως.
(Ο Λόγος του Θεού θα εσαρκούτο, αν δεν αμάρτανε ο άνθρωπος;)

Αυτό είναι ένα θεωρητικό ερώτημα στο οποίο εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε απάντηση. Η θεία αποκάλυψη επίσης δεν μας ομιλεί σχετικά. Έτσι μπορούμε να κάνουμε μόνο θεολογική σκέψη και να εκφέρουμε γνώμη, χωρίς να δεσμευόμαστε δογματικά. Θα είχαμε ένα θεολογούμενο.

Στη Θεολογία το ερώτημα είναι γνωστό ως «εμπροϋπόθετη» ή «απροϋπόθετη» Σάρκωση του Λόγου: Cur Deus Homo. (Γιατί ο Θεός –έγινε- άνθρωπος;)

Η «εμπροϋπόθετη» Σάρκωση του Λόγου, σημαίνει ότι ο λόγος έγινε άνθρωπος, για ένα συγκεκριμένο σκοπό τη λύτρωση του ανθρώπινου γένους από την φθορά της αμαρτίας και τον αιώνιο πνευματικό θάνατο. Προϋπόθεση της θείας ενανθρωπήσεως, ήταν η παρουσία της αμαρτίας.

Η «απροϋπόθετη» Σάρκωση σημαίνει ότι ο Λόγος θα εσαρκούτο ασχέτως από την πτώση στην αμαρτία. Είτε δηλαδή αμάρτανε ο Αδάμ είτε όχι, ο Υιός του Θεού, θα γινόταν άνθρωπος. Για ποιο λόγο; Για συμπληρωθεί έτσι, να στεφανωθεί το έργο της Δημιουργίας, να μπει πράγματι ο άνθρωπος στο Θεό και ο Θεός στον άνθρωπο, να θεοποιηθεί η σάρκα του κόσμου στο θεανθρώπινο μυστήριο.

Ποια από τις δύο αυτές θεωρίες είναι η πιο σωστή; Η πρώτη η «εμπροϋπόθετη», κατά την κρίση μας ανταποκρίνεται περισσότερο στα δεδομένα της θείας αποκαλύψεως και τη δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, είναι δίδαγμα μυριόλεκτο στην Αγία Γραφή.

Σάρκωση, πάθος, ανάσταση είναι οι κύριες στιγμές του Λυτρωτικού έργου του Χριστού, τα οποία φυσικά θα ήταν αδιανόητα σε περίπτωση που ο άνθρωπος έμενε πιστός στο θέλημα του Θεού. Κατόπιν το ιερό Σύμβολο της Πίστεως, λέγει κατηγορηματικά: «Τον δι ημάς του ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν, κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα». 

Αλλά και στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, η εμπροϋπόθετη θεωρία της σαρκώσεως, βρίσκεται στο κέντρο της διδασκαλίας τους. Η απροϋπόθετη θεωρία κατέχει κάποια θέση στη θεολογική γραμματεία της αρχαίας Εκκλησίας (ιερός Μάξιμος ο Ομολογητής κ.α.), αντιπροσωπεύουν ένα αρκετά ενδιαφέρον ρεύμα θεολογικής σκέψεως, το οποίο και σήμερα πολλοί ορθόδοξοι θεολόγοι, (κυρίως Σλάβοι) υιοθετούν. Δεν είναι όμως το επικρατούν στοιχείο στην ορθόδοξη περί σαρκώσεως του Λόγου αντίληψη.

Η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο και η θέωση του τελευταίου θα γινόταν σε κάθε περίπτωση, είτε λάμβανε σάρκα ο Υιός του Θεού, είτε όχι. Αυτός ήταν άλλωστε ο σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου, να γίνει «καθ’ομοίωσιν» Θεού.

Αυτό θα συνέβαινε αν δεν αμάρτανε ο άνθρωπος οπότε η σάρκωση του Λόγου θα ήταν εκ των πραγμάτων περιττή. Βέβαια τη φύση της θεώσεως αυτής δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, όπως την βλέπουμε να συντελείται στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Όμως θα γινόταν –υποθετικά πάντα μιλάμε- όπως θα την είχε θελήσει και προγραμματίσει ο άγιος Θεός. Μυστήριο δηλαδή μέγα!

(Ανδρέου θεοδώρου (†), Απαντήσεις σε ερωτήματα Δογματικά.
Αποστολική Διακονία, έκδοση Γ’, 2006)

  • 2. π. Παντελεήμων Κρούσκος: Η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού ήταν απροϋπόθετη. Aποκαλύπτεται η αγάπη του Θεού Πατέρα στην σάρκωση του Υιού. Δεν φοβάμαι να διαδηλώσω πώς πιστεύω στο απροϋπόθετο της σάρκωσης. Για μένα δεν είναι ζήτημα σχολών. Πώς να θέσεις προϋποθέσεις σε τέτοια αγάπη και κένωση; Ναι ο Θεός θα προσελάμβανε άνθρωπον όποιο δρόμο και αν έπαιρνε ο Αδάμ. Χωρίς να μας κρατήσει από το χέρι δεν θα μπορούσαμε τίποτα, είτε στον θάνατο είτε στην αγιότητα.

3. Η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού ήταν εμπροϋπόθετη.
Θεολόγου - Φιλολόγου Δημητρίου Π. Λυκούδη
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

3. Ένας δογματικός διάλογος από την ομάδα μας στο Facebook [Θέματα Oρθοδόξου Θεολογίας] που έθεσε ο θεολόγος και συνεργάτης μας, Δημήτρης Λυκούδης.

Διαβάζουμε στο Σύμβολο της Πίστεως: «Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών...» Η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού ήταν εμπροϋπόθετη.

Η πλειονότητα των Πατέρων τονίζουν ότι αν ο άνθρωπος δεν αμάρτανε, δεν θα υπήρχε αναμφισβήτητα λόγος της θείας ενανθρωπήσεως. Στον αντίποδα αυτού, η άποψη που αναδύθηκε στην αρχαία εκκλησία, περιορισμένα βέβαια, για απροϋπόθετη σάρκωση του Θείου Λόγου είναι εσφαλμένη.

Η ορθή λοιπόν δογματική διδασκαλία της Ορθοδόξου καθ΄ημάς Ανατολικής Εκκλησίας είναι ότι, επειδή ο άνθρωπος υπέπεσε στην αμαρτία, ανέλαβε το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ν' ανακόψει τη ροή της και να αναβιβάσει τον άνθρωπο στην πρότερη και παραδείσια ευγένειά του

Εις εκ των Πατέρων που υιοθέτησαν την απροϋπόθετη σάρκωση είναι άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (Για τη θέση αυτή του αγίου βλ. σχ., Θεοδώρου Α., Cur Dens homo;, Το κίνητρον της θείας ενανθρωπήσεως κατά τον ιερόν Μάξιμον τον Ομολογητήν, Εν Αθήναις 1974).

Μεγάλες αλήθειες, υψηλές προσ-κλήσεις. Ασπάζομαι εν Χριστώ όλη την παρέα.

Παραπομπές

Άγιος Ειρηναίος [PG 7,1161],
Άγιος Αμβρόσιος [PL16,868],
Ιερός Aυγουστίνος [PL38,940],
Ιερός Χρυσόστομος[PG53,36],
Μέγας Αθανάσιος [PG25,104, 26,261],
Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων, ΒΕΠ 54,227-PG31,1461],
Δογματικά εγχειρίδια κ.κ. Ανδρούτσου, Τρεμπέλα, Παπαδόπουλου [1957],
Νικολάου Ξεξάκη - Δογματική...
Όλοι οι ανωτέρω αναφέρονται υπέρ του εμπροϋπόθετου.


 3 Φεβρουαρίου 2014 ομάδα Θέματα Oρθοδόξου Θεολογίας.

Διαβάζουμε στο Σύμβολο της Πίστεως: "Τον δι΄ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών..." Η σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού ήταν εμπρουπόθετη. Η πλειονότητα των Πατέρων τονίζουν οτι αν ο άνθρωπος δεν αμάρτανε, δεν θα υπήρχε αναμφισβήτητα λόγος της θείας ενανθρωπήσεως. Στον αντίποδα αυτού, η άποψη που αναδύθηκε στην αρχαία εκκλησία, περιορισμένα βέβαια, για απρουπόθετη σάρκωση του Θείου Λόγου είναι εσφαλμένη. Η ορθή λοιπόν δογματική διδασκαλία της Ορθοδόξου καθ΄ημάς Ανατολικής Εκκλησίας είναι ότι επειδή ο άνθρωπος υπέπεσε στην αμαρτία, ανέλαβε το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ν΄ανακόψει τη ροή της και να αναβιβάσει τον άνθρωπο στην πρότερη και παραδείσια ευγένειά του. Εις εκ των Πατέρων που υιοθέτησαν την απρουπόθετη σάρκωση είναι άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής [Για τη θέση αυτή του αγίου βλ. σχ., Θεοδώρου Α., Cur Dens homo?, Το κίνητρον της θείας ενανθρωπήσεως κατά τον ιερόν Μάξιμον τον Ομολογητήν, Εν Αθήναις 1974]. Μεγάλες αλήθειες, υψηλές προσ-κλήσεις. Ασπάζομαι εν Χριστώ όλη την παρέα.
Contarini Augusta (εμπρουπόθετη τι σημαίνει?)3 Φεβρουαρίου στις 3:56 μ.μ. · 
  • Contarini Augusta Ευχαριστώ κ. Λυκούδη!!! 3 Φεβρουαρίου στις 3:57 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Καλό σας απόγευμα, εγώ σας ευχαριστώ 3 Φεβρουαρίου στις 3:58 μ.μ. · 
  • Contarini Augusta Επίσης καλό απόγευμα και τις ευχαριστίες τις δικές μου !!! 3 Φεβρουαρίου στις 4:04 μ.μ. · 
  • Aggeliki Zerva Lykoudi Εγώ η ετερόφωτη ευχαριστω την αυτόφωτη ομάδα των διαχειριστών. Καλό απόγευμα 3 Φεβρουαρίου στις 4:44 μ.μ. ·

    Σωτηρία Μαντά
    "Ο Κύριος ενηνθρωπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθωμεν" Όντας υπερβατικός, ακατάληπτος κ άφατος, συγκατατίθεται στο να γίνει ορατός αοράτως για τη σωτηρία του ανθρώπου. Μεγαλείο αγάπης ...καλο απόγευμα σε όλους! 3 Φεβρουαρίου στις 6:13 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου "O Σαρκωθείς Λόγος είναι πλέον Θεός ΣΑΡΚΟΦΟΡΟΣ και εμείς οι άνθρωποι, χάρη στη σάρκωση Αυτού ,είμαστε ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΙ. Αυτός ο αληθινός και φύσει Υιός του Θεού φορεί στη δική Του σάρκα όλους εμάς, για να μπορέσουμε και εμείς όλοι να φορέσουμε το Θεό!!! Μεγάλος Αθανάσιος, Περί της ενσάρκου Επιφανείας 8, ΒΕΠΕΣ 33,226" Καλησπέρα Δημήτρης η προϋπόθεση που θέτει ο Μέγας Αθανάσιος προκειμένου να ενωθούμε με τον Θεό εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα του "οτι αν ο άνθρωπος δεν αμάρτανε, δεν θα υπήρχε αναμφισβήτητα λόγος της θείας ενανθρωπήσεως"; 3 Φεβρουαρίου στις 7:32 μ.μ. · 
  • π.Ανδρέας Κουμπής "Βουλὴν προαιώνιον, ἀποκαλύπτων σοι Κόρη, Γαβριὴλ ἐφέστηκε, σὲ κατασπαζόμενος, καὶ φθεγγόμενος.." Έτσι ψάλλουμε στις 25 Μαρτίου. Αφού λοιπόν είναι προαιώνιος η βουλή της σάρκωσης του Θεού και Λόγου, πως είναι αποτέλεσμα της πτώσεως;;;3 Φεβρουαρίου στις 7:41 μ.μ. · 
  • κερασιτσα παπ Σχέδιο προαιώνιο της πτώσεως και της σωτηρίας μας. Ο Θεός (Αγ. Τριάδα) δεν είναι ο πάντων γνώστης;3 Φεβρουαρίου στις 8:58 μ.μ. ·
  • Contarini Augusta Αν το κατάλαβα καλά, ότι είπε κι έκανε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην γη, ήταν για να αναστρέψει την πτώση... Όλα είναι στον Θεϊκό νου.

    π.Παντελεήμων Κρούσκος
     Χμ την είχα και την έχω αυτήν την απορία ακόμα. Τείνω να πιστέψω κι εγώ στο απροϋπόθετο της σάρκωσης. Μου απάντησαν κάποτε: Αν δεν εσαρκούτο ο Θεός πώς θα είχαμε φυσική τελείωση, οντολογική τελείωση του ανθρώπου; Ένωση Θεού Ανθρώπου; Πού θα έφτανε ο άνθρωπος; Στην ηθική τελειότητα μόνον; Αλλά ας πούμε πώς αυτά είμαι μυστήρια πού θα μας αποκαλυφθούν. 3 Φεβρουαρίου στις 9:34 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου "Η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο και η θέωση του τελευταίου θα γινόταν σε κάθε περίπτωση, είτε λάμβανε σάρκα ο Υιός του Θεού, είτε όχι. Αυτός ήταν άλλωστε ο σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου, να γίνει «καθ’ομοίωσιν» Θεού." Δημήτρης σε αυτή την τοποθέτηση το τρισυπόστατο της Αγίας Τριάδος παραμένει αφανές στην ανθρώπινη συνειδητότητα; 3 Φεβρουαρίου στις 9:57 μ.μ. ·  
  • π.Παντελεήμων Κρούσκος Δημήτρη λύσε μου μια απορία. Το απρόσληπτον και αθεράπευτον δεν ισχύει εδώ;3 Φεβρουαρίου στις 9:59 μ.μ. ·  
  • Sophia Siglitiki Drekou (π.Ανδρέας Κουμπής) π. Ανδρέα καλησπέρα σας... Ο κ.Λυκούδης είναι από το απόγευμα εκτός Αθηνών και θα επιστρέψει την Τετάρτη το πρωί, όπου και μου είπε θα σας απαντήση στο σχόλιό σας. Μου είπε ακόμη και την ευχή σας. 3 Φεβρουαρίου στις 10:31 μ.μ. · 
  • Sophia Siglitiki Drekou π.Panteleimon, καλησπέρα και την ευχή σου. Ο Δημήτρης είναι εκτός Αθηνών όπως προανέφερα, και το ίδιο μου είπε να σου πω κι εσένα και να τον συγχωρείτε που απουσιάζει. Την Τετάρτη θα σας απαντήσει αναλυτικά επί του θέματος. Σας ευχαριστώ. 3 Φεβρουαρίου στις 10:43 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Συμφωνώ κσι εγώ για την απροϋπόθετη σάρκωση του Χριστού .. Ενώ αναφέρονται στο Ευαγγέλιο πολλα χωρία του τύπου ήλθον γαρ ίνα ζωήν έχωσι κλπ κλπ , εις τούτο εις τον κόσμον αλήλυθα κλπ ... , ποτέ και πουθενά δεν ανέφερε οτι ήλθε στον κόςμο λόγω της αμαρτίας του Αδάμ !!! Αν αυτό ήταν η μοναδική αιτία της ενσάρκωσης , πως θα μπορούσε να αναφερει όλα τα άλλα εκτός από αυτό ..; 3 Φεβρουαρίου στις 11:13 μ.μ. · 
  • Sophia Siglitiki Drekou Αν και μου έχει δώσει τις απαντήσεις ο κ.Λυκούδης, θα προτιμούσα Νικόλα μου να μας τις πει ο ίδιος την Τετάρτη που θα επιστρέψει στην ομάδα μας. Μέχρι τότε, αναμένομεν. 4 Φεβρουαρίου στις 12:16 π.μ. ·
  • Maria Stamatiadou Εκφράζω προβληματισμό και όχι θέση: αφού ο Χριστός ήρθε για να Αποκαλυφθεί, και διά μεσου της Αποκαλύψεως να σώσει, να φωτίσει και να θεώσει την ύπαρξή μας, αν δεν υπήρχε πτώση, γιατί θα ερχόταν;;;- ίσως είναι αφελές, συγχωρέστε με...4 Φεβρουαρίου στις 12:16 π.μ. · 
  • Σπύρος Κυρίτσης η διαχείριση αυτών των Θεολογικών πραγμάτων ανήκει μόνο στον Τριαδικό Θεό...Ταπεινά πιστεύω στο απροϋπόθετο της Θείας ενανθρωπήσεως... Το οποίο διαφαίνεται από τη εμπειρία της Εκκλησίας... 4 Φεβρουαρίου στις 10:53 π.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Maria οι πρωτόπλαστοι δεν ήσαν τέλειοι, γιαυτό και περιέπεσαν στην αμαρτία. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή διάρκεια μεταξύ της στιγμής της δημιουργίας τους και την στιγμή της πτώσης. Άλλωστε η ίδια η πτώση θα μπορούσε να σημαίνει και μια υπαρξιακή κατάσταση και λιγότερο ένα ιστορικό γεγονός, αφού οι συμβολισμοί (όφις,) και οι άνθρωποι μορφικές εκφράσεις για τον Θεό αφθονούν στην σχετική διήγηση. Επίσης έχω την αίσθηση ότι στα γραπτά του γέροντα Σωφρονίου ο Αδάμ είναι περισσότερο ο αρχετυπικός άνθρωπος και λιγότερο ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. 4 Φεβρουαρίου στις 11:11 π.μ. · 
  • Σπύρος Κυρίτσης Σωστά, αλλά ήταν και συγκεκριμένο πρόσωπο ο Αδάμ...
  • Tasos Mavridis Οι προϋποθέσεις και τα συναφή έχουν νόημα για τα κτίσματα που κινούνται εντός του δικτύου που ονομάστηκε χρόνος. Για τον δημιουργό των πάντων (και της έννοιας αλλά και της αίσθησης του χρόνου) τα πάντα είναι εδώ και τώρα ! Έτσι, αυτή η κατάσταση που εμείς ονομάζουμε μεταπτωτική ήταν "παρούσα" και στον Παράδεισο, γι'αυτό (ίσως εντάξει;) οι πρωτόπλαστοι είχαν γεννητικά όργανα ενώ δεν τα χρειαζόταν και αντίστοιχα η προπτωτική κατάσταση κάνει την εμφάνιση της στα πρόσωπα των αγίων. Έτσι,για μας τους ανθρώπους με την περιορισμένη αντίληψη η σάρκωση μοιάζει να είναι εμπροϋπόθετη αφού χωρίς την "πτώση" δεν θα είχε ανακοπεί η πορεία μας προς τον Θεό, και άρα δεν θα χρειαζόταν(λέμε τώρα) να ...μπει στον "κόπο" ο Θεός για να μας σώσει, ενώ για τον Θεό με την άπειρη αντίληψη ήταν φυσικά απροϋπόθετη, αφού γι' Αυτόν τα πάντα είναι εδώ και τώρα!!! Η ένσαρκη παρουσία του Θεού στην Γη μάς προσέφερε την λύση στον γρίφο περί της μεγάλης μας επιστροφής έναν πρακτικό τρόπο αγαπητικής και εντελώς πραγματικής ένωσης μαζί Του σε αυτόν τον (άντε να μη πω)μεταπτωτικό κόσμο της φθοράς και του θανάτου.. 4 Φεβρουαρίου στις 1:50 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Πολύ ενδιαφέρουσα η προσπάθεια σου Tasos να διαχωρίσεις τα επίπεδα συνειδητότητας με χρονικές διαφοροποιήσεις επιμερισμού λειτουργικής χρηστικότητας!!! Θίγεις με την έννοια του χρόνου ένα πολύ σημαντικό θέμα στήριξης, επεξεργασίας με θεωρητική υπόσταση, που απασχολεί αιώνες τώρα την παγκόσμια διανόηση!!! 4 Φεβρουαρίου στις 1:57 μ.μ. ·
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Πολύ ωραία η προσέγγιση σου Τάσο. Αλλά και για την υπόθετική περίπτωση που δεν είχε υπάρξει η πτώση και πάλι νομίζω ότι η πρός τον Θεό πορεία δεν θα μπορούσε να φτάσει το επίπεδο της Θεωσης του ανθρώπου χωρίς την Ενσάρκωση. Ότι ο Θεός ήρθε στην γή ως ένας αντι - Αδάμ αναφέρεται μόνο στο περιβόητο χωρίον της προς Φιλιππισίους και πουθενά στα 4 Ευαγγέλια ..ο Θεός δεν έγινε άνθρωπος λόγω της πτώσης του Αδάμ αλλά ίνα Θεόν τον άνθρωπο απεργάσηται 4 Φεβρουαρίου στις 2:03 μ.μ. · 
  • Tasos Mavridis Έτσι κι αλλιώς, αν μπορούσαμε να φάμε σούπα με πιρούνι, θα κατανοούσαμε τα του Θεού με την λογική και μόνο... 4 Φεβρουαρίου στις 2:05 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Και το τονίζω αυτό γιατί γνωρίζω ανθρώπους που έχασαν άδικα την πίστη τους, ερμηνεύοντας ότι όλη η τραγωδία της ανθρωπότητας παίχτηκε σε έναν κήπο με το φίδι και το δένδρο ..η ενσάρκωση αποτελεί την κένωση του ενός προσώπου της Αγίας Τριάδος , με την ενανθρώπιση Του για να γίνουμε ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο, θεοί κατά χάριν ...και υιοί Υψίστου .. 4 Φεβρουαρίου στις 2:08 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Αν ο Θεός κατανοείται με την λογική διεργασία της επιστημονικής προσέγγισης δεν είναι ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ !!!Η νοητικές προσεγγίσεις ενέχουν την υπερβολή της αφομοιωτικής κατανόησης με φυσικό επακόλουθο την υπέρβαση και την αναζήτηση νέων εννοιών!!!Είναι η ανθρώπινη δυνητικότητα της υπέρβαση που ενδεχόμενα να χαρακτηρίζεται ως διαδικασία της κατά χάριν θέωσης !!! 4 Φεβρουαρίου στις 2:13 μ.μ. ·
  • Tasos Mavridis Λες λοιπόν; Και η καρδιά;Ίσως να δόθηκε στον Αγιο (αν και τσομπάνης) το χάρισμα της θαυματουργίας γιατί στεναχωριόταν που τους έβλεπε να προσπαθούν να φάνε σούπα με πιρούνι! (και μάλιστα χωμάτινο...)
  • Maria Stamatiadou Πολύ ωραία η προσέγγισή σου Τάσο!!! Για την «συνειδητότητα του Θεού» (το λέω χονδροειδώς) δεν υπάρχει προπτωτικός και μεταπτωτικός άνθρωπος, για εμάς όμως που κινούμαστε μέσα στον γραμμικό χρόνο (ακόμη) υπάρχει (δυστυχώς). Και με βάση αυτό, θέλω να απαντήσω στον Νικόλα ότι οι πρωτόπλαστοι (είτε ως αρχέτυπα είτε ως συγκεκριμένοι άνθρωποι-δεν μας απασχολεί τώρα αυτό) δεν ήταν τέλειοι, είχαν όμως όλες τις προϋποθέσεις ανεμπόδιστες... δηλαδή, σε μια «φυσική ροή των πραγμάτων» θα έφταναν στο καθ' ομοίωσιν. Διότι βρίσκονταν σε διαρκή επικοινωνία με τον Θεό, δεν υπήρχε κάτι να αποσυντονίζει την επικοινωνία αυτήν... Μέχρι που ήρθε η αλαζονεία και όλα όσα γνωρίζουμε...4 Φεβρουαρίου στις 2:31 μ.μ. · 
  • Tasos Mavridis Αυτές οι σκέψεις περί πτώσεως μού θυμίζουν την πνευματική μου κατάσταση πριν από κάθε εξομολόγηση όταν έντρομος ανακαλύπτω (ξανά) ότι ο Θεός μοιάζει ως να γνωρίζει την ωφέλεια από την όποια πτώση(με προϋπόθεση την ανάλογη μετάνοια)και για αυτό την επιτρέπει να συμβεί!Όσο πιο άσχημα φάω τα μούτρα μου τόσο πιο έντονη και με πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα θα είναι η θεραπεία μου!Μην ξεχνάμε πως αυτό προϋποθέτει την συναίνεση μου να πάω στον γιατρό και φυσικά να έχω στραπατσάρει τα μούτρα μου!Εννοώ,μεταφέροντας το αυτό σε συμπαντικό επίπεδο πως είναι σαν ο Θεός(ο γιατρός)να γνώριζε την τεράστια πτώση μας και να επέτρεψε να συμβεί, έτσι ώστε πάντα με την ανάλογη μετάνοια να έχουμε την τεράστια σε δύναμη αναμόρφωσης,ανάλογη "θεραπεία".Πάλι πολλά λέω... 4 Φεβρουαρίου στις 2:44 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Στο ελαφρώς ειρωνικό σχόλιο σου Tasos δυσκολεύομαι να απαντήσω. Δηλώνω ότι αγνοώ το γεγονός στο οποίο αναφέρεσαι. Το χάρισμα της θαυματουργίας, να η ανυπέρβλητη πραγματικότητα της υπέρβασης. Εκεί που η ανθρώπινη μονομέρεια συναντά την Θεϊκή απεραντοσύνη!!! 4 Φεβρουαρίου στις 2:45 μ.μ. · 
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Φαίνεται ότι τον Άγιο Μάξιμο τον ερμηνεύουν όλοι κατά βούληση, διότι και η αντίθετη άποψη, από μερικούς στον Άγιο Μάξιμο βασίζεται.
  • Δημήτρης Λυκούδης Ζητώ συγγνώμη από την ομάδα μας. Καθυστέρησα να εισέλθω για να μπορέσουμε να συζητήσουμε, ει δυνατόν, εκτενέστερα.
  • Δημήτρης Λυκούδης Άς αρχίσουμε από το τελευταίο σχόλιο του κ. Κωνσταντίνου Τσούλα. Αδελφέ μου Κώστα, το σχόλιο και η αρχική μου ανάρτηση δεν περιλαμβάνει κατά το δοκούν κρίση ή και βούληση, αλλά συμπεριλαμβάνει όσα η Αγία μας Εκκλησία πρεσβεύει υπέρ αυτού του θέματος. Άγιος Μάξιμος ανήκει στους Πατέρες που υιοθέτησαν και καλλιέργησαν την απρουπόθετη σάρκωση. Η σχετική παραπομπή που συνοδεύει την αρχική μου ανάρτηση θα σε βοηθήσει δια του λόγου το αληθές. Σιγά μην έβγαινε ο Λυκούδης και ο κάθε Λυκούδης να μιλήσει ότι ο τάδε άγιος ή ο δείνα λέει κάτι εσφαλμένα 5 Φεβρουαρίου στις 8:57 μ.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Αν έχεις την καλοσύνη Δημήτρης περιμένω απάντηση σε δύο τουλάχιστον ερωτήσεις που είναι διατυπωμένες στην αρχή των σχολίων.
  • Maria Stamatiadou Πριν από 5 ώρες συζητούσα με τον πνευματικό μου, που έκανε το διδακτορικό του πάνω στον άγιο Μάξιμο, και μου είπε ακριβώς αυτό αγαπητέ Δημήτρη... Χαίρομαι που το ξαναδιαβάζω τώρα... 5 Φεβρουαρίου στις 9:02 μ.μ. · 
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Μα δεν αναφερόμουν σε σας κ. Λυκούδης. Αναφερόμουν σε σημαντικούς θεολόγους, π.χ. Παναγιώτης Νέλλας, που βασιζόμενοι και πάλι στον Άγιο Μάξιμο, δέχονται το ακριβώς αντίθετο, ότι η ενανθρώπιση θα γινόταν ανεξαρτήτως πτώσεως. Προφανώς είναι ζήτημα θεολογούμενο και προσωπικά δεν θα ήμουν τόσο απόλυτος σχετικά με τέτοια υψηλής τάξεως θεολογικά θέματα.
  • Δημήτρης Λυκούδης Σεβαστέ μου πατέρα Ανδρέα. Η προαιώνια βούληση του Θεού περί θείας σαρκώσεως δεν αναιρεί την εμπρουπόθετη σάρκωση. Το ερώτημά σας εμπίπτει στη χορεία των ερωτήσεων που προσωπικά, η ουτιδανότητά μου δεν μπορεί να εκφράσει απάντηση, όπως "γιατί ενώ ο Κύριος προγνώριζε την πτώση του διαβόλου τον εδημιούργησε;" ή "γιατί ενώ γνώριζε την προδοσία του Ιούδα τον εμπιστεύτηκε:" ή "γιατί ενώ γνώριζε την πτώση του Αδάμ εδημιούργησε τον κόσμο;". Η Ορθόδοξη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας αποφαίνεται υπέρ του εμπρουποθέτου της θείας σαρκώσεως, χωρίς βέβαια να στέλνει στην πυρά όσους υποστηρίζουν το αντίθετο, καθώς δεν έχει άμεση σχέση με τη σωτηρία και εσχατολογική προοπτική του ανθρώπου. Επιπροσθέτως καταθέτω στην αγάπη σας: Ειρηναίος[PG 7,1161], Αμβρόσιος [PL16,868], Aυγουστίνος[PL38,940], Ιερός Χρυσόστομος[PG53,36], Μέγας Αθανάσιος[PG25,104, 26,261],Σωφρόνιος Ιεροσολύμων, ΒΕΠ 54,227-PG31,1461], Δογματικά εγχειρίδια κ.κ. Ανδρούτσου, Τρεμπέλα, Παπαδόπουλου[1957], Ξεξάκη...Όλοι οι ανωτέρω αναφέρονται υπέρ του εμπρουπόθετου. Δεν ομιλώ αφ΄εαυτού, αλλά δανείζομαι και αναπαύομαι απόλυτα σε αυτά . Σας ασπάζομαι υιικά, ελπίζω να διασαφήνισα την αρχική μου ανάρτηση. Προγνώριζε ο Κύριος την πτώση του ανθρώπου και τη μετέπειτα θεία κένωση, γεγονός που δεν αναιρεί αλλά ενδυναμώνει το αυτεξούσιον του ανθρώπου επειδή ο Κύριος δεν παρανέβει 5 Φεβρουαρίου στις 9:13 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Παρακαλώ αδελφέ μου Κωνσταντίνε. Προχωράει η συζήτηση και καθείς μαθαίνει από την πλευρά του. Καλοπροαίρετα σας το έγραψα, να είστε σίγουρος 5 Φεβρουαρίου στις 9:14 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης π. Παντελεήμονα σε ασπάζομαι. Εσύ και ο πατήρ Ανδρέας πάει πολύ να ρωτάτε εμάς. Κάνω υπακοή στο ερώτημά σου και σου απαντώ υιικά. Το απολυτρωτικό έργο του Θεανθρώπου Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί απόδειξη της εμπρουποθέτου θείας σαρκώσεως. Στην Π. Διαθήκη δεν έχουμε κοινωνία Θεού και ανθρώπου; Δεν έχουμε αγίους και δικαίους; Αυτοί πως σώζονται; Κατά δόκησιν ή σχηματικά ή παραμβαίνει ο Θεός ως Determinus και συνεχίζεται η ανθρώπινη ιστορία; Ασφαλώς και δε γνωρίζουμε εάν ο άνθρωπος δεν εξέπεφτε της Παραδεισίου τρυφής με ποιό τρόπο θα τον επανέφερε ο Κύριος. Πλην όμως, οι Πατέρες τονίζουν αποφατικά: "Εξηγόρασεν από την κατάραν του Νόμου", "το μεσότειχον του φραγμού καταργήσας", "αποκτείνας την έχθραν εν τη σαρκί αυτού", "και καταδεξάμενος δια την ημετέραν σωτηρίαν...[Γ΄ αντίφωνο Θ. Λειτουργίας], "ελάβομεν την υιοθεσίαν", "'ηλθε ίνα μαρτυρήσει την αλήθειαν". Ποιά αλήθεια; Εάν δεν την είχε χάσει την αλήθεια ο άνθρωπος , τότε προς τι η Θεία κένωση του Σωτήρος Χριστού; Με όλη την αγάπη σου, θα σου το στείλω, έχω γράψει σχετικά αλλά δεν έχω άλλο αντίτυπο. Θα βρω, Βλ. σχ., Ετέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ, άρθρο μου στο περιοδικό ΤΟ ΤΑΛΑΝΤΟ, Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας Φαλήρου, τεύχος 121, Χριστούγεννα 2012, σελ. 8-10. Καταθέτω το σεβασμό μου5 Φεβρουαρίου στις 9:29 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Επιπλέον, η Ορθόδοξη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας δύναται να απαντήσει αυστηρά και μόνο επί ιστορικών γεγονότων και δη δογματικών. Δε μπορούμε να υποθέσουμε την εξωτερίκευση της θείας βούλησης ή τον τρόπο θεοφανείας . 'Εχουν αποσαφηνιστεί συνοδικά όσα αναφέρομαι και υποστηρίζουμε. Ασφαλώς και πολλοί Πατέρες , ομιλούν αφ΄εαυτών και για άλλα θέματα. Τα προσεγγίζουμε με κριτική ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ σκέψη, πάντοτε κρίνοντάς τα, όχι με την ημετέραν οστράκινη λογική αλλά με τη συνοδική και αγιοπνευματική εκφρασμένη πίστη των Αγίων της Εκκλησίας μας. Για υποθετικά θέματα περί Θεού, νομίζω όλοι συμφωνούμε, ό λόγος άνωθεν5 Φεβρουαρίου στις 9:34 μ.μ. · 
  • π.Ανδρέας Κουμπής Με τιμάτε πολύ με αυτά που λέτε. Προσωπικά με συγκινεί το απρουπόθετο και οι πατέρες που το διατύπωσαν. Υπάρχουν πολύ σοβαρές μελέτες και γι αυτό και για το εμπρουπόθετο.5 Φεβρουαρίου στις 9:35 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Το σέβομαι πάτερ μου. Συγνώμη , δεν κάνω μάθημα, απαντώ στη ιερωσύνη σας με σεβασμό. Σας ασπάζομαι και ευχαριστώ πολύ 5 Φεβρουαρίου στις 9:37 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Όσον αφορά τα υπόλοιπα προσχόλια των αδελφών, με σεβασμό το γράφω , ελπίζω να είναι διαφωτιστικά τα ανωτέρω. Διαφορετικά , ίσως χρειασθεί όλοι μας να το μελετήσουμε το θέμα περισσότερο. Καλό βράδυ
  • π.Ανδρέας Κουμπής Διατυπώνω λίγες πρόχειρες σκέψεις που έκανα τώρα. Θα πρέπει να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα, αν η σωτηρία του ανθρώπου και της κτίσεως είναι ηθικής φύσεως ή οντολογικής. Αν είναι οντολογικής φύσεως, που σημαίνει ότι για να σωθώ πρέπει να αποκτήσω μόνιμη σχέση με τις Θείες ενέργειες, τότε η μόνη πηγή σωτηρίας είναι η σάρκα του υιού του Θεού, και όχι η τήρηση εντολών (χωρίς να καταργείται αυτή η παράμετρος).5 Φεβρουαρίου στις 9:52 μ.μ. ·
  • π.Ανδρέας Κουμπής συνεχίζω λίγο.... αυτό σημαίνει ότι και αν δεν αμάρτανε ο άνθρωπος την είχε ανάγκη την σάρκα του υιού του Θεού.5 Φεβρουαρίου στις 9:54 μ.μ. · 
  • π.Ανδρέας Κουμπής και τέλος για να μη γίνω κουραστικός.... οι πατέρες βρίσκουν προτυπώσεις της σάρκωσης και του πάθους και στην πριν την πτώση διήγηση της Γενέσεως περί δημιουργίας του ανθρώπου και του κόσμου."..τούτο εστι το ευλογημένο Σάββατο..." "βλαστησάτω η γη ..." κτλ κτλ. που σημαίνει ότι η Γένεση (και το πρώτο κεφ) γράφτηκε με την προοπτική της Σάρκωσης 5 Φεβρουαρίου στις 9:59 μ.μ. · Τροποποιήθηκε · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Σαφέστατα και είναι πάτερ μου οντολογική. Γιατί όμως το οντολογική εμποδίζει το εμπρουπόθετο; Ο Κύριος θα έβρισκε άλλο τρόπο και άλλο μέσο να εκφράσει τη θεία βούληση και ενέργεια. Το ζήτημα είναι πως η πλειονότητα των Πατέρων, ως καλώς απ΄ότι αντιλαμβάνομαι γνωρίζεται, εμμένει στην ανάγκη της θείας σαρκώσεως ένεκα της διαστρέβλωσης του ανθρώπου μέσω της αμαρτίας. Αμαρτάνει ο άνθρωπος, δέον ο Κύριος να αναβιβάσει τρόπον τινά την έκπτωτη φύση του κτίσματος με την ίδια τη φύση του. Μας έλεγε ο πατήρ Λουκάς, θα ενθυμούνται οι φιλοαγιορείτες, στην Ι.Μ.Φιλοθέου; Σαρκούται ο Θεός ένεκα της ανθρωπίνης αμαρτίας και στεφανούται ο άνθρωπος! 5 Φεβρουαρίου στις 9:58 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Συγνώμη για τα ορθογραφικά, από ταχύτητα πάτερ μου
  • π.Ανδρέας Κουμπής Ο Λόγος του Θεού θα εσαρκούτο ένεκα της σωτηρίας του ανθρώπου. Τώρα που μεσολάβησε η πτώση αντιμετώπισε και τα επακόλουθα. αν ο άνθρωπος δεν είχε αμαρτήσει (το λένε και αυτό πολλοί) θα ήταν άλλη ίσως η ζωή του Χριστού. Ίσως να μην υπήρχε το πάθος. Επειδή λοιπόν αντιμετώπισε και την φθορά και τον θάνατο, δεν σημαίνει ότι γι' αυτό σαρκώθηκε και μόνο.
  • Δημήτρης Λυκούδης Η Φθορά και ο θάνατος είναι συνέπεια της αμαρτίας και παρακοής του ανθρώπου γέροντα5 Φεβρουαρίου στις 10:06 μ.μ. ·
  • Δημήτρης Λυκούδης Η σωτηρία του ανθρώπου απομακρύνθηκε ένεκα της αμαρτίας. Παρείσφρυσε η φθορά, ο θάνατος...Και αρχίζει το απολυτρωτικό έργο της σωτηρίας. Για να αρθεί αυτό κενούται ο Κύριος. Επομένως, δεν ομιλούμε περί εμπρουπόθετης σάρκωσης; 5 Φεβρουαρίου στις 10:07 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης κ. Ιφιγένεια, σε ποιά σχόλια αναφέρεστε. Άν γνωρίζω και μπορώ, δύναμαι να συζητήσουμε το θέμα. Παρακαλώ, σε ποιά αναφέρεστε;
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Δημήτρη στο δικό μου σχόλιο έχεις απάντηση; 5 Φεβρουαρίου στις 10:17 μ.μ. ·
  • Δημήτρης Λυκούδης κ. Ιφιγένεια, τώρα το είδα. Όταν μιλάμε για ένωση Θεού και ανθρώπου δεν εννοούμε ένωση ουσίας. Ο Κύριος γίνεται άνθρωπος, το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, ό Υιός και Λόγος του Θεού δανείζεται την ανθρώπινη σάρκα για να την αγιάσει και να την αγιοπνευματικά αναβιβάσει. Η ουσία της Παναγίος Τριάδος παραμένει αμέθεκτη, ακοινώνητη, αδιάσπαστη...
  • Δημήτρης Λυκούδης Κ. Νίκο συγνώμη, όχι απο αδιαφορία. Θεωρώ οτι θα αρκούσαν τα ανωτέρω. Εάν μελετήσετε εγχειρίδια ερμηνείας Κ. Διαθήκης , θα κατανοήσετε στην ολότητα του αποτυπωμένου του λόγου το αληθές. Γίνεται σαφής ερμηνεία των καινοδιαθηκικολόγων για τη σάρκωση του Θεανθρώπου ένεκα της αμαρτίας. Παρακαλώ να το δείτε, θα το δω και εγώ και θα το συζητήσουμε ξανά, αν ασφαλώς το επιθυμείς5 Φεβρουαρίου στις 10:21 μ.μ. · 
  • π.Νικηφόρος Νάσσος Πολυ ωραια θεση αγαπητε Δημητρη! Συμφωνω πληρως. Το απρουποθετον της θ. Ενανθρωπησεως, ειναι μεν θεση Πατερικη αλλα δεν ανταποκρινεται στο Consensus Patrum και δεν έχει τη συμφωνία όλων των Πατέρων, ούτε αποτελεί Δογματική Διδασκαλία της Εκκλησίας. Είναι γνώμη Πατέρων, οχι μόνο του αγίου Μαξίμου, αλλά και του Γρηγορίου Παλαμά και Νικοδήμου Αγιορειτου (Συμβ. Εγχειρίδιον πίσω, Απολογία), του Καβάσιλα που λέει ότι "δια τον καινον ανθρωπον (τον Χριστόν) ανθρώπου φύσις σύνεση το εξ αρχής", κ.α. Βέβαια ο Μάξιμος ο Ομολογητής με το "προεπινοουμενο" και το συγκεκριμένο εκείνο χωρίο "τούτο εστι το μακάριον διο τα πάντα συνεστηκεν τέλος", όπως και το άλλο: "ένωσις προ πάντων αιώνων προυπενοηθη, όρου και αοριστιας, κτισεως και κτιστου, περατος και απειριας" δειχνει καθαρά ότι δεν εξανάγκασε τον Θεό Λόγο η πτώση να σαρκωθει, αλλά ήταν προαιώνιος βουλη για την ενωση κτιστου και ακτιστου στο Προσωπο του Λογου. Αλλα ειπαμε οτι το φρόνημα της Εκκλησίας ειναι το εμπρουποθετον, έτσι νομίζω. Εσείς οι Δογματολογοι γνωριζετε περισσότερο...
  • π.Νικηφόρος Νάσσος "συνεστη" ήθελα να γράψω, στο χωριο του Καβασιλα.
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Αν θα μπορούσες να μου αναφέρεις έστω ένα μόνο χωρίο θα με υποχρέωνες. Αναφέρομαι στους λόγους που κατά τους Ευαγγελιστές είπε ο ίδιος ο Κύριος, εξηγώντας γιατί ήρθε στον κόσμο ! Πουθενά δεν είπε ο ίδιος ο Χριστός ότι ήλθε στον κόσμο λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. έχω μελετήσει πολύ καλά το έργο του Αγουρίδη στην ερμηνεία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, πουθενά δεν κάνει τέτοιου είδους ερμηνεία. Αλλά και στα συνοπτικά Ευαγγέλια δεν μπορώ να βρώ τέτοια υπόθεση. Αφού μιλάει για τον εαυτόν Του δεν θα έπρεπε έστω εν παραβολαίς να αναφέρει το κατ εσένα αίτιο της παρουσίας Του στον κόσμο;
  • Δημήτρης Λυκούδης Ασφαλώς και μπορώ κ. Νίκο. Κοίταξε τα βοηθήματα ερμηνείας του μακαριστού Τρεμπέλα Παναγιώτη. Βρίθουν από τέτοιες αναφορές. Θα πειστείς δεόντως. Ζητώ συγνώμη αλλά πρέπει να βγω. κ. Νίκο, αν δεν το έχετε το βοήθημα, μπορώ να σας το δανείσω και να συνεχίσουμε τη συζήτηση αύριο. Καλό βράδυ
  • Δημήτρης Λυκούδης π. Νικηφόρε συμφωνώ, έτσι όπως τα γράφετε είναι.
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Δεν θα θεωροῦσα τον Τρεμπέλα ἀξιόπιστη πηγή πάντως. Ἡ ἀντίθεση του με τον πατέρα Ρωμανίδη, ὅπως ἀνάγλυφα ἀναδείχθηκε σην μεταξύ τους ἀλληλογραφία, πού ἔχει ἐκδοθεῖ, ηἀνέδειξε την θεολογική του μειονεξία καί ἐπιτρέψτε μου ἕναν ὑφέρποντα φιλοκαθολικισμό! Ἀπό τον καιρό του ἔχει κυλήσει πολύ νερό στο αὐλάκι και ἡ ὀρθόδοξη θεολογία ἔχει κάνει ἅλματα. Κι ἔπειτα νομίζω ὅτι πιο καλό θα ἦταν να βιώνουμε, ἕκαστος το κατά δύναμιν, την πραγματική θεολογία στο ταμιεῖον μας, παρά νά το ρίχνουμε σέ ἀναλύσεις ἐπί θεμάτων που μᾶς ὑπερβαίνουν.
  • κερασιτσα παπ Είμαστε μικροί να μιλάμε και να κρίνουμε Έναν Τρεμπέλα.
  • Χρήστος Δημάρης Ένας καθηγητής λέει στους μαθητές του: Την επόμενη εβδομάδα θα σας βάλω ένα διαγώνισμα που κανείς σας δεν θα μπορέσει να προβλέψει την μέρα που θα το βάλω. Πετάγεται ένας μαθητής και λέει: "Κύριε αυτό που μας είπατε είναι αδύνατο. Αποκλείεται να μας βάλετε διαγώνισμα την Παρασκευή. Γιατί η Παρασκευή είναι η τελευταία σχολική μέρα της εβδομάδας και αν δεν μας έχετε βάλει τις προηγούμενες μέρες τότε θα μπορούμε να προβλέψουμε την ημέρα του διαγωνίσματος. Αφού λοιπόν αποκλείεται να μας βάλετε διαγώνισμα την Παρασκευή τότε για παρόμοιους λόγους αποκλείεται να μας βάλετε διαγώνισμα την Πέμπτη. Και για παρόμοιους λόγους αποκλείεται να μας βάλετε διαγώνισμα και σε όλες τις υπόλοιπες μέρες!" Όμως στο παραπάνω παράδειγμα ο δάσκαλος της τάξης μπορεί να κάνει ότι θέλει. Να βάλει διαγώνισμα όποια μέρα θέλει (ακόμα και την τελευταία!) ή να μη βάλει διαγώνισμα. Ο δάσκαλος τελικά θα κάνει ότι είναι καλό για την τάξη του. Ο Χριστός έγινε και άνθρωπος επειδή αγαπά τον άνθρωπο. Και αν ακόμα δεν αμάρτανε ο Αδάμ, ο Χριστός μπορεί και πάλι να γινόταν και άνθρωπος επειδή ακριβώς αγαπά τον άνθρωπο. Νομίζω πως σε αυτό το ερώτημα την απάντηση δεν θα την μάθουμε ποτέ. Εκτός και αν ο ίδιος ο Χριστός δώσει την απάντηση σε αυτούς που θα σωθούν.
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Ο Άγιος Μάξιμος νομίζω ολοκλήρωσε τον δογματικό κύκλο της Χριστολογίας με τους αγώνες του εναντίον του Μονοθελητισμού όταν ακόμα και το Πατραρχειο της Κωνςταντινουπόλεως ειχε προσχωρήσει στην αίρεση αυτή .είχε υπ όψη του τους προ αυτού πατέρες και παρ ολα αυτά εκήρυττε το απρουπόθετο της Ενςαρκώσεως , χωρις κανεις να διανοηθεί να πεί οτι δεν ακολουθούσε τα δόγματα της Εκκλησίας .
    Άρα θεωρώ ακραία υπερβολή να θεωρούμε οτι η Εκκλησία έχει δογματίσει επί του θέματος και οτι η παραδοχή της απροϋπόθετης Ενσαρκώσεως του Χριστού συνιστά δογματική παρέκκλιση . Κσι οταν πολεμουσε τον Μονοθελητισμό ο Άγιος Μάξιμος πάλι ηταν μειοψηφία , αλλά απεδείχθη σωστός ..όταν λεμε ομόγνωμο των πατερων και είνσι απ εξω ο Αγιος Μάξιμος και ο Καβάσιλας , και (όπως επληροφορήθηκα απο τον π.Νικηφόρος Νάσσοςκαι ο Άγιος Νικόδημος , το ομόγνωμο αυτό έχω την γνώμη οτι είναι μάλλον προβληματικό και ίσως είναι προτιμότερο να το θεωρήσουμε θεμα θεολογούμενο .. 5 Φεβρουαρίου στις 11:30 μ.μ. ·
  • Maria Stamatiadou Ο Άγιος Μάξιμος υποστήριξε ότι στο πρόσωπο της Παναγίας (εκ)πληρώθηκε το ΠΡΟΑΙΩΝΙΟ μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Θεού, άρα ανεξαρτήτως πτώσεως... 5 Φεβρουαρίου στις 11:39 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Ο Τρεμπέλας θεωρείται εξαιρετικός στην Ερμηνρία της Βίβλου , όχι όμως κσι αλάνθαστος ...5 Φεβρουαρίου στις 11:52 μ.μ. · 
  • Maria Stamatiadou Μια διόρθωση, το παραπάνω το είπε ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας, όχι ο άγιος Μάξιμος, μπερδεύτηκα...6 Φεβρουαρίου στις 12:04 π.μ. · 
  • Maria Stamatiadou Ο Τρεμπέλας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις παρεκκλησιαστικές οργανώσεις «Ζωή» και «Σωτήρ» ... αυτό σημαίνει για τον καθένα ό,τι σημαίνει...6 Φεβρουαρίου στις 12:07 π.μ. · 
  • ιφιγένεια γεωργιάδου "ένωση Θεού και ανθρώπου δεν εννοούμε ένωση ουσίας." Δημήτρης Η θεία κοινωνία πως επιδρά πάνω στο ανθρώπινο σώμα;Τι αλλοιώσεις υφίσταται η βιολογική μας υπόσταση μετά από την μέθεξη με το σώμα και το αίμα του Κυρίου;"O Σαρκωθείς Λόγος είναι πλέον Θεός ΣΑΡΚΟΦΟΡΟΣ και εμείς οι άνθρωποι, χάρη στη σάρκωση Αυτού ,είμαστε ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΙ" τι εννοεί ο Μέγας Αθανάσιος με τον όρο ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΙ;6 Φεβρουαρίου στις 12:33 π.μ. · 
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Μα δεν αναφερόμουν σε σας κ. Λυκούδης. Αναφερόμουν σε σημαντικούς ιθεολόγους, π.χ. Παναγιώτης Νέλλας, που βασιζόμενοι και πάλι στον Άγιο Μάξιμο, δέχονται το ακριβώς αντίθετο, ότι η ενανθρώπιση θα γινόταν ανεξαρτήτως πτώσεως. Προφανώς είναι ζήτημα θεολογούμενο και προσωπικά δεν θα ήμουν τόσο απόλυτος σχετικά με τέτοια υψηλής τάξεως θεολογικά θέματα.5 Φεβρουαρίου στις 9:08 μ.μ. · Τροποποιήθηκε · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Ο Τρεμπέλας και ο καθε συγγραφέας ερμηνευτής κρίνεται σπο αυτά που γράφει .. Ο Αγουρίδης για παραδειγμα που ανάλωσε την ζωή του στις βιβλικός μελέτες και δεν ηταν Οργανωσιακός, τον θεωρεί πολύ αξιόλογο.6 Φεβρουαρίου στις 11:39 π.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος τωρα αν δεν τα πήγε καλά με τον Ρωμανίδη , έ, ούτε και αυτός ηταν αλάνθαστος .. Όταν επιμένει σε στερεότυπα ( πχ ) κάθαρση , φωτισμός , θέωση ) δεν εγείρει κσι αυτός φράγματα στην ελευθεριλα του Πβεύματος που όπου θέλει πνεί ;. Ο μόνος βέβαιος κάτοικος του Παραδείσου ο Ληστής από ποιά στάδια πέρασε ; Η Αγία Μαρια η Αιγυπτία αποκλείεται να αγία σε το πρωτο δευτερόλεπτο από την στιγμη που πέρασε στην έρημο ; Πρεπει να πέρασε υποχρεωτικά από τα τρία στάδια ; Αν ο Θεός ευδοκει να γίνουν ταυτόχρονα και τα τρια στάδια ή να παρακαμφθούν ποιοί είμαστε εμείς που θα πούμε στον Θεό τι δρόμους της Οικονομίας Του οφείλει να επιλέξει ..6 Φεβρουαρίου στις 11:45 π.μ. ·
  • Maria Stamatiadou Ο θεολόγος κρίνεται από όλη την ζωή του (όπως όλοι μας, απλώς εδώ μιλάμε για ανθρώπους που εκτέθηκαν με κάποιον τρόπο με δημόσιο λόγο) και όχι μόνον από ό,τι γράφει - ιδιαιτέρω δε ο Ορθοδοξος θεολόγος, όπου η Ορθοδοξία είναι (ή προσπαθεί να είναι) η βιωμένη θεολογία. Όσο για το αλάθητο του Ρωμανίδη ή του όποιου Ρωμανίδη, δεν ξέρω κάποιον να το διεκδικεί...
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Εγώ Μαρία μου, Maria Stamatiadou δεν έχω πλέον το μενος του Γιανναρά κατά των οργανώσεων, όπως ομολογώ οτι παλιότερα το είχα επηρεασμένος από την Ελευθερία του Ήθους του βιβλίου του Γιανναρά . Εχω τωρα μια πιό ολιστική προσεγγιση στο θεμα αγκαλιαζοντας όλα τα ρεύματα της Ορθοδοξίας . Οι οργανώσεις είχαν έναν μεγαλύτερο ακτιβισμό ,πολλοί από αυτούς έγιναν μοναχοί , ανεδείχθησαν μορφές όπως ο Ευσέβιος Ματθιόπουλος , έσπασαν τον μύθο οτι οι επιστήμονες είναι κατ ανάγκην άπιστοι άρα δεν ήταν του "πεταμάτου " .. Η Ορθοδοξία οπως έλεγε και ο Lev Gilet είναι ένα πλατύ ποτάμι που τους χωράει όλους , όλα τα μικρά ρυακια , Οργανωσεις , Ρωμανιδης , Σωφρόνιος , Νεοορθοδοξοι ( Γιανναρας , Ζουράρις , Κοστώφ , Γιωργουσόπουλος ) , Σύνορο , Σύναξη , Ζήσης , Γεροντας Πορφύριος , Γεροντας Μάρκος, Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος Γοντικάκης , Σμέμαν , Φλωρόφσκυ , Βλάχος , έχουν μια ιδιοπροσωπία στην έκφραση , αλλά έχουν όλα κοινό υπόβαθρο και αρδεύονται από την Αγία μας Ορθοδοξίακαι, μολονότι εκφράζονται πολυπροσώπως με την ελευθερία που αυτή μας δίνει ..
    Σε μια ανάρτηση είδα της δηλώσεις ζηλωτού ιερέα να καλεί την Σύναξη εννοώντας το περιβάλλον του Περιοδικού που ιδρυσε ο μακαριστός Παναγιώτης Νέλλας να αποχωρήσουν από την Εκκλλησίας μας , , λες και είναι αμπέλι του παπού του, βλασφημώντας κατά του ειπόντος " ει τις ου καθ ' ημών , υπερ ημών εστί ..
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Αναφέρεσαι Nicholas σε ονόματα προσφιλή που έχουν προσφέρει γνωστικό περιεχόμενο σε αναζητήσεις και προβληματισμούς με την εξαιρετική τους μόρφωση και την δυνατή διανοητική τους ικανότητα σε πλήθος θεμάτων.Τα υποστήριζαν με εκπληκτικής ποιότητας ευρυμάθεια και με ευχάριστη διάθεση επαφής και επικοινωνίας με την προβληματική του συνομιλητή τους!!!
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Ναι Ιφιγένεια , συμφωνώ απόλυτα ! Απλά επισημαίνω οτι μερικές φορες περιπίπτουμε στον πειρασμό να θεωρούμε καποιες ιδιότυπες εκφράσεις της πνευματικότητας ως λιγότερο Ή περιςςότερο γνήσιες από τις άλλες ενώ όλες " το αυτό πνευματικών πομα έπιον εκ της αυτής ακολουθούσης πέτρας η δε πέτρα ήν ο Χριστός .."
  • ιφιγένεια γεωργιάδου Ενδεχόμενα η υπερβολική άμυνα που προβάλλεται πίσω από την περιχαράκωση του εύκολου χαρακτηρισμού του αντιφρονούντος ως αιρετικού να αναδεικνύει την πλημμελή γνώση και κατοχή απαντήσεων σε θέματα που οι άλλοι τολμούν να αναζητούν απαντήσεις!!!6 Φεβρουαρίου στις 8:12 μ.μ. · 
  • Χρήστος Δημάρης ΚΑΘΑΡΣΗ-ΦΩΤΙΣΜΟΣ-ΘΕΩΣΗ: Νίκο γι' αυτήν την πορεία μας έχει μιλήσει ο ίδιος ο Χριστός. Αυτή την πορεία πρέπει να πάρουμε όλοι οι Χριστιανοί. Με τους τρεις πρώτους μακαρισμούς Του ο Χριστός μιλάει για το πως γίνεται η κάθαρση: Με το να γινόμαστε ταπεινοί, με το να κλαίμε για τις αμαρτίες μας και με το να ερχόμαστε στα συγκαλά μας. Με τους επόμενους τρείς μακαρισμούς Του μας λέει πως έρχεται ο φωτισμός: Με την δίψα μας για την δικαιοσύνη του Θεού, με την ελεημοσύνη (που είναι η δικαιοσύνη του Θεού) και με την καθαρή καρδιά μας. Ειδικά σε αυτόν τον μακαρισμό ο Χριστός είναι τελείως ξεκάθαρος: Όσοι έχουν καθαρή καρδιά θα δουν τον Θεό. Αυτό όμως είναι η Θέωση. Επίσης αυτήν την πορεία την ζουν οι μοναχοί μας. Είναι ένα δόγμα που το ζουν οι μοναχοί μας. Οπότε έχει απόλυτο δίκιο ο πατέρας Ρωμανίδης που συνεχώς μιλά γι' αυτήν την πορεία και για τα δόγματα που δεν είναι απλές θεωρίες αλλά γίνονται ζωές. 6 Φεβρουαρίου στις 10:24 μ.μ. ·
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Θα με συγχωρήσετε ἀλλά δέν ζοῦν μόνο οἱ μοναχοί αὐτή την πορεία... Και το τί εἶναι ἡ Θέωση μόνο δι' ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι μποροῦν να το δοῦν κάποιοι μετρημένοι στα δάχτυλα στον παρόντα αἰῶνα... Ἐμεῖς ἁπλᾶ το διαβάζουμε στα βιβλία!! 6 Φεβρουαρίου στις 11:39 μ.μ. 
  • Δημήτρης Λυκούδης κ. Ιφιγένεια, τώρα το είδα. Όταν μιλάμε για ένωση Θεού και ανθρώπου δεν εννοούμε ένωση ουσίας. Ο Κύριος γίνεται άνθρωπος, το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, ό Υιός και Λόγος του Θεού δανείζεται την ανθρώπινη σάρκα για να την αγιάσει και να την αγιοπνευματικά αναβιβάσει. Η ουσία της Παναγίος Τριάδος παραμένει αμέθεκτη, ακοινώνητη, αδιάσπαστη...5 Φεβρουαρίου στις 10:18 μ.μ.   ·
  • Δημήτρης Λυκούδης Παρακαλώ για το σχόλιο του μακαριστού Τρεμπέλα. Δεν είναι σημαία στα δογματικά και ερμηνευτικά ο Τρεμπέλας. Έχω όμως την αίσθηση οτι , εγώ προσωπικά, πολλά μαθαίνω και διδάσκομαι απο αυτόν και τα έργα του, χωρίς όμως να συμφωνώ μαζί του σε όλα. Δεν έχουμε πολλούς αυτού του βεληνεκούς. Ας μελετήσουμε λοιπόν το έργο του με σεβασμό και συνέπεια. Ως προς το θέμα των αδελφοτήτων, ήταν μέλος της αδελφότητος ΖΩΗΣ, όμως την εποχή εκείνη που έδρασε προσέφερε τα μέγιστα στην ορθόδοξη σπουδή χωρίς οργανωσιακές παρεμβάσεις και επιτηρήσεις. Αιωνία του η μνήμη6 Φεβρουαρίου στις 11:46 μ.μ. · 
  • Χρήστος Δημάρης Κύριε Ταούλα στην ουσία δεν διαφωνούμε. Και αυτό ακριβώς έγραψα: Πως όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να ζήσουμε αυτήν την πορεία. Και φυσικά υπάρχουν περιπτώσεις λαϊκών που προκόβουν στην πνευματική ζωή καλύτερα από τους μοναχούς. Όμως αυτές οι περιπτώσεις είναι εξαιρέσεις. Αν τα πράγματα ήταν εύκολα τότε δεν θα υπήρχαν τα μοναστήρια. Και τέλος και ένας μόνο άνθρωπος να υπήρχε που θα έφθανε στην Θέωση τότε το παράδειγμα του θα ήταν αρκετό. Όμως εδώ έχουμε πλήθος ανθρώπων που έφθασαν στην Θέωση. Και η εμπειρία αυτών των Αγίων είναι (κατά κάποιο τρόπο) και δική μας. 7 Φεβρουαρίου στις 12:01 π.μ. ·
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Εγω Χρηστο βλέπω σε αυτά τα επιχειρήματα παιχνίδια με τις λέξεις ..Λες με την δίψα για γην δικαιοσύνη του Θεού και την ελεημοσύνη , επέρχεται ο φωτισμός . Δηλαδή όσο είμαστε στο στάδιο της κάθαρσης δεν κανουμε ελεημοσύνη ;;;;
    Λες παρακάτω όση εχουν καθαρή καρδιά θα δουν τον Θεό δηλαδη φτάνουν την θέωση .. Δηλαδη οι έχοντες καθαρή καρδιά δεν είναι όσοι πέτυχαν την κάθαρση ..ή πολύ περισσότερο τον φωτισμό; Οι φωτισμένοι δεν ´χουν κσθαρή καρδιά ;
    Τελος πάντων φτάνουμε μερικες φορές σε αδιέξοδα νοητικά σχήματα βάζοντας φραγμούς και στην ιδια την Θεια ελευθερία, εισάγοντας ένα είδος ανούσιου σχολαστικισμού . Απο ποια λοιπόν στάδια περασε ο Άγιος Ληστής για να φτασει στον Παράδεισο ;
    Χρήστο μου δεν θέλω να αντιδικήσω μαζί σου απλά εκφράζω την αντίθεση μου σε μια τάση κωδικοποίησης - συνταγογράφησης ορισμένων αληθειών της πίστεως . Δεν είνσι κακό να μιλούμε σε πρακτικό ποιμαντικό επίπεδο για τα τρία στάδια .. Το λαθος είναι η απόλυτοποίηση τους , η αναγωγή τους σε δόγμα ..
    Ακραίο παράδειγμα αυτής της τάσης είναι τα λόγια ενός μοναχού , οτι ακόμα και χωρίς την βυζαντινή μουσική δεν σώζεται ο άνθρωπος !!!7 Φεβρουαρίου στις 9:24 π.μ. · 
  • Κωνσταντῖνος Ταούλας Πραγματικά στα χρόνια που εἶμαι στο Facebook δεν ἔχω δεῖ ποιό σχοινοτενῆ διάλογο μέσα από σχόλια σε μία ἀνάρτηση. Παρά το ἐνδιαφέρον τοῦ πράγματος νομίζω ὅτι ἀπό ἕνα σημεῖο και μετά χάνεται το νόημα... Ὅλους μᾶς ἑνώνει ἡ πίστη στήν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ κι ὁ καθένας μας, νομίζω, ἔχει τόν προσωπικό του τρόπο προσέγγισης σε αὐτήν, ἀφοῦ καί ἡ σχέση τοῦ καθενός με τον Θεό εἶναι προσωπική. Τά ἐπί μέρους θεωρητικά ή δογματικά ζητήματα, λυμένα ἤ θεολογούμενα, παίζουν νομίζψ δευτερεύοντα ρόλο καί διαφωνίες πάντα θα ὑπάρχουν. Το ζητούμενο εἶναι ἡ ἀγαπητική μας αὐταπάρνηση και αὐτοπροσφορά, μέσω τῆς ὁποίας μποροῦμε νά ἀναζητήσουμε τήν ὁμοείδειά μας προς τον Χριστό. Ζητούμενο πολύ δύσκολο βέβαια, ἀλλά when the going is tough the tough get going!!!7 Φεβρουαρίου στις 1:32 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Πολύ όμορφο Κωνσταντίνε. Να ζήσεις 7 Φεβρουαρίου στις 2:20 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Εσύ Δημήτρη μην ξεχνάς χρωστάς κατι 7 Φεβρουαρίου στις 2:23 μ.μ. · 
  • Δημήτρης Λυκούδης Τι χρώστώ αδελφέ μου πέραν απο το να σε ευχαριστήσω που με βοηθάς να θυμάμαι τον Παραδείσιο δρόμο;7 Φεβρουαρίου στις 2:24 μ.μ. · 
  • Χρήστος Δημάρης Καλημέρα Νίκο! Καλημέρα σε όλους! Νίκο δεν έγραψα δικά μου επιχειρήματα. Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπρατσιανίνωφ ερμηνεύοντας τους μακαρισμούς λέει ότι αυτοί αποτελούν μια κλίμακα και δέχομαι την ερμηνεία του. Και για να διευκολύνω την συζήτηση ας πούμε πως δενδέχομαι το δόγμα κάθαρση-φωτισμός-θέωση. Δεν πρέπει όμως όλοι οι Χριστιανοί να ακολουθήσουμε την κλίμακα των μακαρισμών; Δεν πρέπει να γίνουμε όλοι μας πτωχοί τω πνεύματι; Δεν πρέπει όλοι μας να πενθήσουμε για τις αμαρτίες μας; Ας κάνουμε λοιπόν αυτά τα δύο και ας μη πούμε αυτά τα βήματα κάθαρση. 7 Φεβρουαρίου στις 6:21 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Προς Θεού, πως θα μπορούσα να διαφωνήσω σ'αυτό;;; 7 Φεβρουαρίου στις 6:50 μ.μ. · 
  • Χρήστος Δημάρης Νίκο έγραψες επίσης για τον Άγιο ληστή. Άγιος όμως είναι αυτός που θεώνεται. Και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της ζωής του κάθε Χριστιανού: Να αγιάσει, να γίνει θεός. Επομένως ούτε και στο τελευταίο βήμα της πορείας "κάθαρση-φωτισμός-θέωση" διαφωνούμε. 7 Φεβρουαρίου στις 7:10 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Απλά ειπα οτι ο ληστής δεν χρειάστηκε να περάσει απο τα τρια αυτα στάδια ! Αρα δεν υπαρχει δόγμα 3 σταδιών.. Μονο ανάγκες ποιμαντικής εξυπηρετεί.. 7 Φεβρουαρίου στις 7:13 μ.μ. · 
  • Maria Stamatiadou Μπαίνω στο ποστ μετά από 24 ώρες και η συζήτηση έχει περάσει 45.000 κύματα!!! Ωραία! Ως προς το τελευταίο, θεωρώ ότι και ο ληστής, και η οσία Μαρία η Αιγυπτία και οι άγιοι που αγιασαν με παρόμοιο τρόπο, πέρασαν από αυτά τα στάδια, αλλά τα πέρασαν αλλιώς, όλα μαζί, αλλά τα πέρασαν! Δεν γίνεται να θεώθηκαν δίχως να καθάρθηκαν και δίχως να φωτίστηκαν... βέβαια, θεωρητικά μιλώ, διότι δεν έχω εμπειρία αυτών των καταστάσεων αυτών... 7 Φεβρουαρίου στις 7:17 μ.μ. · 
  • Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Τα τρία στάδια δηλαδη που έγιναν ένα ! Παίζουμε με τις λεξεις αντι να δεχτούμε το αυτονόητο οτι η θεότητα δεν μπορεί να δεσμεύεται απο κανενα σχήμα κανενός Ρωμανίδη ..εάν αυτοστιγμεί θελει να μεταμορφώσει έναν βαθεια μετανοήςαντα αμαρτωλό σε Άγιο θα το απαγορεύσουμε !; Αρα δεν ισχύσει οτι το Πνευμα όπου θέλει πνεί , δηλαδη όπου θελει να επιδράσει με τις άκτιστες ενέργειες Του (μια εκ των οποίων είναι και η θέωση του ανθρώπου) δρά χωρις να υπόκειται σε σχήματα; Ειλικρινά δεν μπορω να συμβάλλω άλλο στην συζήτηση. Νοιώθω ότι αμφισβητούνται τα αυτονόητα ! 7 Φεβρουαρίου στις 7:37 μ.μ. · 
  • Χρήστος Δημάρης ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΤΑΥΡΟΙ: Νίκο ο Θεός δεν δεσμεύεται σε τίποτε. Ο άνθρωπος δεσμεύεται. Και αυτό φαίνεται από τον άλλο ληστή. Ο άγιος ληστής σίγουρα ταπεινώθηκε. Και σίγουρα φωτίσθηκε. Και σίγουρα θεώθηκε. Και μάλιστα με αυτήν την σειρά. Το μαρτυρούν τα ίδια του τα λόγια και η απάντηση του Χριστού: "Αποκριθείς δε έτερος επετίμα αυτώ λέγων· ουδέ φοβή συ τον Θεόν, ότι εν τω αυτώ κρίματι ει; Και ημείς μεν δικαίως· άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν· ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε. Και έλεγε τω Ιησού· μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου. και είπεν αυτώ ο Ιησούς· αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ' εμού έση εν τω παραδείσω." Γράφω και τα λόγια του ιερού Αυγουστίνου για τους τρεις σταυρούς: Γνωρίζω τρεις σταυρούς: Ένα σταυρό που σώζει. Είναι ο σταυρός του Χριστού. Ένα σταυρό διά του οποίου σώζεται ο άνθρωπος. Είναι ο σταυρός του καλού ληστή, του εκ δεξιών του Χριστού σταυρωθέντος. Γνωρίζω κι ένα τρίτο σταυρό, που σε κάνει να χάνεσαι για την αιωνιότητα. Είναι ο σταυρός του εξ αριστερών του Χριστού σταυρωθέντος ληστή. Οι τύποι αυτών των ανθρώπων, των δύο ληστών, αντιπροσωπεύουν όλη την ανθρωπότητα. Ο σταυρός του ληστή του εκ δεξιών παίρνει μέσα του, παίρνει επάνω του το σταυρό του Χριστού και σώζεται. Ο σταυρός του αριστερού ληστή αντιπροσωπεύει τη μερίδα εκείνη των ανθρώπων, που δεν δέχονται το σταυρό του Χριστού και χάνονται. Γενικά όμως το σταυρό δεν μπορούμε να τον αποφύγομε κατ’ ουδένα τρόπο. 7 Φεβρουαρίου στις 7:54 μ.μ. · 
  • Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού με αναφορά στην πηγή προέλευσής του.

Επιμέλεια-πηγή Σοφία Ντρέκου / αέναη επΑνάσταση

Γιατί ο Θεός Έγινε Άνθρωπος; 
Το Απροϋπόθετον της Θείας Ενανθρωπήσεως

Περιεχόμενα (pdf, 47 KB)

Μέρος Α'

- Κείμενον Α': Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Φλωρόφσκυ

- Κείμενον Β': Παναγιώτου Νέλλα

- Κείμενον Γ': Παναγιώτου Νέλλα

- Κείμενον Δ': Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

- Κείμενον E': Ιερομονάχου Αρτεμίου Ραντοσάβλιεβιτς, νύν Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης
Μέρος Β΄

- Κείμενον Α': Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου

- Κείμενον Β': Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου

- Κείμενον Γ': Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου
(εκ τού «Συμβουλευτικού Εγχειριδίου»)

- Κείμενον Δ': Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου
(εκ της «Ερμηνείας εις τας Επτά Καθολικάς Επιστολάς»)

- Κείμενον Ε': Αγίου Γρηγορίου Παλαμά
(εκ τής Ομιλίας Ξ΄)

- Κείμενον ΣΤ': Αγίου Μαξίμου Ομολογητού


Δείτε και...
αρχείο facebook 
Σοφία Ντρέκου 3 Φεβρουαρίου 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: