Πάθος και άρωμα σε ιχνηλατεί...

Πάθος και άρωμα σε ιχνηλατεί...

Σοφία Ντρέκου

Σε ευχαριστώ για όλα τα ρομαντικά 
φεγγάρια της συνοριογραμμής αγάπης 
και έρωτα που μας έγραψες, 
τόσες υδάτινες νύχτες!

- Μ' αγαπάς; - Σ' αγαπώ. «Η λέξη, σφραγίδα μνήμη ανεξίτηλη, γεύση και μυρωδιά σε ιχνογραφεί. Η σκέψη οικόσημο νοημοσύνη ανεξήγητη, πάθος και άρωμα σε ιχνηλατεί. Ακόμη κι άμα δεν έρχεσαι, είναι υπέροχο που εγώ σε περιμένω. Μόνο που τώρα ήρθα κι είναι υπέροχο που δεν σ’ έψαξα.»[1]

Έρωτα ψάλλω και χαρά!!! Εν κατακλείδι ερωτιδέα ποιητά... κι εγώ σε αγαπώ. «Δεν είσαι ψεύστης, ποιητά. Ο κόσμος τον οποίον οράς εστίν ο αληθής. Της λύρας αι χορδαί μόναι γνωρίζουν τ’ αληθές, και εις αυτόν τον βίον οι ασφαλείς μας οδηγοί μόναι εισίν αυταί. Του θείου είσαι λειτουργός. Εάν η γη καλύπτεται με σκότον, μη φοβείσαι. Μη ό,τι είναι έρεβος νόμιζε διαρκές. Ερωτιδέα ποιητά, πλησίον ηδονών, ανθών, κοιλάδων είσαι· θάρρει, και βάδισον εμπρός. Ιδού το λυκαυγές!»[2]

Οι εραστές του μυστικού έρωτα, ακούν πρώτα την σιωπή. Βλέπουν το νησάκι στο κέντρο της αλήθειας που έχει αποθηκευμένο τον πόνο και την δυνατή κραυγή της σιωπής. Κοιτώντας το βάθος της μαβιάς θάλασσας με γεμίζει με τα χάδια του χρόνου. Κι αν μένω ακόμη στην άκρη της προβλήτας, είναι που με περιμένει ο εραστής του άνεμου.[3]

♪♫ «White Lines» my very best song ♪♫

Ο Ποιητής και η Mούσα [1886] Κ.Π. Καβάφης

Ο Ποιητής
Προς τι καλόν, τι όφελος ηθέλησεν η τύχη,
κ’ εν τη αδυναμία μου επλάσθην ποιητής;
Μάταιοι είν’ οι λόγοι μου· της λύρας μου οι ήχοι
αυτοί οι μουσικώτεροι δεν είναι αληθείς.

Εάν θελήσω ευγενές αίσθημα να υμνήσω,
όνειρα είν’, αισθάνομαι, η δόξα κ’ η αρετή.
Παντού απογοήτευσιν ευρίσκ’ όπου ατενίσω,
κ’ επί ακάνθων πανταχού ο πους μου ολισθεί.

Η γη ’ναι σφαίρα σκοτεινή, ψυχρά τε και δολία.
Τα άσματά μου πλανερά του κόσμου είν’ εικών.
Έρωτα ψάλλω και χαράν. Aθλία παρωδία,
αθλία λύρα, έρμαιον παντοίων απατών!

Η Μούσα
Δεν είσαι ψεύστης, ποιητά. Ο κόσμος τον οποίον
οράς εστίν ο αληθής. Της λύρας αι χορδαί
μόναι γνωρίζουν τ’ αληθές, και εις αυτόν τον βίον
οι ασφαλείς μας οδηγοί μόναι εισίν αυταί.

Του θείου είσαι λειτουργός. Σοι έδωκε τον κλήρον
του κάλλους και του έαρος. Μελίρρυτος αυδή
ρέει από τα χείλη σου, και θησαυρείον μύρων
είσαι — χρυσή υπόσχεσις και άνωθεν φωνή.

Εαν η γη καλύπτεται με σκότον, μη φοβείσαι.
Μη ό,τι είναι έρεβος νόμιζε διαρκές.
Φίλε, πλησίον ηδονών, ανθών, κοιλάδων είσαι·
θάρρει, και βάδισον εμπρός. Ιδού το λυκαυγές!

Ομίχλη μόνον ελαφρά το βλέμμα σου τρομάζει.
Υπό τον πέπλον ευμενής η φύσις διά σε
ρόδων, και ίων, κ’ ευγενών ναρκίσσων ετοιμάζει
στεφάνους, των ασμάτων σου ευώδεις αμοιβαί.

Παραπομπές
2. Στοχασμός (Σοφία Ντρέκου) ελαφρά παραφρασμένο από το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη «Ο Ποιητής και η Mούσα» [1886]
3. Απόσπασμα από το δοκίμιο «Στου μυστικού έρωτα την σιωπή».
Πηγή: Σοφία Ντρέκου / Αέναη επΑνάσταση


FaceBook
● Στυλιανος Ματθαιου: Αχ, Σοφία, αυτή η αγάπη, που τακτικά επαναφέρεις στο νου.......Είναι το οξυγόνο της ζωής.....! Πεθαίνω γιά αγάπη......! Ανεβοκατεβαινω βουνοκορφές, την ψάχνω, μου έχει ανάψει φωτιά......! Ετυχώς που μου την έστειλε μιά κοινή μας ψυχή σε μήνυμα που όμως την βιώνει.......Διπλανάσανα.......!!! Καλη συνέχεια στις διακοπές σου, και ενθυμού,και μη λησμόνει την Ομάδα......!!!· 17 Ιουλίου 2015 [Θεολογία, Επιστήμη, Λογοτεχνία]

Τσίτσος Βασίλειος 5 Μαΐου 2015 στις 12:54 π.μ.
Μιας και η βραδυά έχει το άρωμα γυναίκας,
ας κοινοποιήσουμε καμμιά γυναικεία ανάρτηση,
γιατί οι αντρικές μες την κλάψα είναι όλες σχεδόν...

Σοφία Ντρέκου 5 Μαΐου 2015 στις 10:13 μ.μ.
● Θεολογία, Επιστήμη, Λογοτεχνία 5 Μαΐου 2015

Aggelos Aslanidis: Πως κατάφερε ο καλλιτέχνης να κάνει το φεγγάρι θαλάσσιο δρόμο συναισθημάτων;;;;; Πάμε περίπατο, να δούμε επιτέλους αν θα έχουμε ανάκλαση των ψυχικών συναισθημάτων που πάλλονται ακατάπαυστα! ή έχουν διαλυθεί και απορροφηθεί από την θάλασσα. 19 Απριλίου 2016 στις 2:58 π.μ.

Σοφία Ντρέκου: Τί όμορφα που γράφετε κ. Άγγελε... εκτός από επιστήμων είστε και ποιητής!! 21 Απριλίου 2016 στις 6:29 μ.μ.

Aggelos Aslanidis: Από που περνάνε οι ψυχές για να πάνε στον τελικό προορισμό από το φεγγάρι. Οι ψυχές τι είναι όλα τα συναισθήματά μας! Πιστεύω πως κάποτε θα γνωρίζουμε την πορεία τους όταν θα καταστούμε ικανοί να αυξήσουμε τις συντεταγμένες της ενόρασης μας πέραν του χωρόχρονου. 21 Απριλίου 2016 στις 6:39 μ.μ.

Έρωτα ψάλλω και χαρά! 5 Μαΐου 2014 στις 11:19 μ.μ.