Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Στου μυστικού έρωτα την σιωπή

Κι αν μένω ακόμη στην άκρη της προβλήτας, 
είναι που με περιμένει ο εραστής του άνεμου.

Στου μυστικού έρωτα την σιωπή
Σοφία Ντρέκου 

Οι εραστές του μυστικού έρωτα,
ακούν πρώτα την σιωπή
Βλέπουν το νησάκι στο κέντρο της αλήθειας 
που έχει αποθηκευμένο τον πόνο 
και την δυνατή κραυγή της σιωπής.
Κοιτώντας το βάθος της μαβιάς θάλασσας 
με γεμίζει με τα χάδια του χρόνου. 
Κι αν μένω ακόμη στην άκρη της προβλήτας, 
είναι που με περιμένει ο εραστής του άνεμου.

Μια Σεληνόφωτη νύχτα σαν απόψε, αγάπησα πιο πολύ το σκοτάδι. Το δυνατό φεγγάρι της αγάπης λάμπει περισσότερο μέσα στην δυναμική της σιωπηλής, σκοτεινής νύχτας. Μες στο σκοτάδι είναι το κρυφό στοιχείο που αναδύεται το άστρο του αέναου έρωτα που δεν φοβήθηκε τον κόσμο, παρά άνοιξε το φως κι άρχισε να καίει διαχρονικά στο λυκόφως του Χρόνου, όταν έχυσε ψιθυριστά τις ακτίνες του σαν δάκρυα στιγμής στην άκρη μιας ακτής.


Αυτά έγραφα και άκουγα το τραγούδι του έρωτα μια νύχτα της 29ης Μαρτίου και ανέμενα ωσάν παιδίσκη το γράμμα που θα ερχόταν απ' τον χρόνο, να μου χαϊδέψει και πάλι τα διαμαντένια καρφιά που είχαν διαπεράσει το πληγωμένο μου κορμί.


Όμως έξαφνα φύσηξε ένας τόσο πολύ δυνατός αγέρας από την θάλασσα και μια οσμή ελλιπής από γαλάζιο-ιώδες άρωμα, που στ' αλήθεια το λέγω, που κόπηκε η αναπνοή. Ήταν η κραυγή της αγάπης που σαν ανήμερο θεριό, ανήμπορη μες στο ακούσιο σκοτάδι της ηθελημένης μοναχικότητας μου, ούρλιαζε και πάλι ωσάν τον λύκο στην πανσέληνο, λες και θά 'παιρνε απόκριση στην ηχώ του. Το ουρλιαχτό του, διέσχισε βουνά και θάλασσες και πέρα στο βάθος του ορίζοντα με βρήκε και τρόμαξε το ολόφωτο φεγγάρι. Κρύφτηκα στην σπηλιά του λυκόφως να με πάει στον αέναο έρωτα, για δω το φως στην λίμνη που είχα ρίξει τον σταυρό.

Φώναζα άηχα τ' όνομά σου στέλνοντας την υδάτινη μονολόγιστη ευχή με αναστάσιμους ύμνους, να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου στις τρικυμίες, στις έρημες λυκόφωτες θάλασσες των μεθυσμένων τραγουδιών. Μα αποθαύμαζα και μονοστιγμής θυμήθηκα τα λόγια ενός ποιητή: «τι άλλο είναι ο έρωτας, λόγου χάριν, από ένας βασανισμός του ενός για τον άλλο, του ενός από τον άλλο;».


Πάλι, ξανά και ξανά, οι ερωτευμένοι μαχητές πονούν ο ένας τον άλλο με λέξεις και φράσεις που ματώνουν για ν'ανθίσει ένας έρωτας που δεν τελειώνει ούτε στις συμπαντικές, χωροχρονικές μεταλλάξεις. Να μη χάσουμε μια νέα μάχη! Τώρα όμως ξέρεις ότι θ' ακολουθήσω εκείνο το μονοπάτι που επιλέγουν μόνο οραματιστές, γιατί ο στόχος μου θα είναι η γραμμή των συνόρων στο άπειρο του χωροχρόνου, ενός αρχαίου χορού με κεραυνούς ερωτοφόρους στις ηλεκτρισμένες αισθήσεις.


♫♪ «Ερωτικό κάλεσμα» Στίχοι: Μενέλαος Λουντέμης. Μουσική-Ερμηνεία: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας. «Έλα κοντά μου δεν είμαι η φωτιά, Έλα κοντά μου δεν είμαι ο άνεμος... έλα ν' ακούσουμε μαζί το τραγούδι των γρύλων.»


Maria Ioannidou Σοφία μου, τι εκπληκτικά αναγνώσματα !!! 18 Απριλίου στις 12:49 π.μ.  

Σοφία Ντρέκου Μαρία μου, σ' ευχαριστώ πολύ!!! 18 Απριλίου στις 12:50 π.μ. 

Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Φοβερό κείμενο !!! Καλημέρα Σοφία !!!18 Απριλίου στις 5:30 π.μ. 

Σοφία Ντρέκου Νικόλα μου, σ'ευχαριστώ. Καλημέρα...!! 18 Απριλίου στις 5:31 π.μ. · 

Στυλιανος Ματθαιου Σοφία μου....Τέτοιου είδους Έρωτα, δεν θα τον συνιστούσα.....Δεν νομίζω, ότι οι Νυχτερίδες, και τ' άλλα νυχτόβια, απολαμβάνουν το σκοτάδι, περισσότερο απ' το ζωογόνο Ηλιακό φως της ημέρας..... Μπας και τους φταίει το φώς; Μήπως η ποιοτητά τους, δεν αντέχει το φως; Κάτι ξέρουμε και μεις από Έρωτα....Δεν πέσαμε απ' τον Ουρανό......!!! 18 Απριλίου στις 9:30 π.μ. 

Σοφία Ντρέκου Μα την ήθελα ευχαρίστως την άποψή σας κ.Στυλιανέ. Την ακούω με προσοχή. Σας ευχαριστώ και Χριστός Ανέστη! 18 Απριλίου στις 9:32 π.μ. 

Στυλιανος Ματθαιου ...Ο Κύριος, Σοφία μου, να μας συντροφεύει...! 18 Απριλίου στις 9:38 π.μ.

Βούλα Σταυροπούλου Ο Θείος Έρωτας, ο Αέναος Έρωτας, ο Γλυκύς Έρωτας, η Κινητήριος Δύναμις τών Πάντων. Ο λόγος καί η αιτία, πού αξίζει νά ζούμε. Καλημέρα Σοφία μου! Χριστός Ανέστη! 18 Απριλίου στις 9:49 π.μ. 

Σοφία Ντρέκου Καλή σου μέρα Βούλα μου, Αληθώς Ανέστη ο Κύριος. Σ'ευχαριστώ.18 Απριλίου στις 9:50 π.μ.  

Anastasia Kalliontzi A Αυτό θα πει ΔΥΝΑΜΗ στη σκέψη! Και μια μαγική ικανότητα στην έκφραση του λόγου! Τάλαντο ασύλληπτο! Σοφία αδερφή μου ΟΦΕΙΛΕΙΣ στο Θεό και τον Άνθρωπο να συνεχίσεις! Ως το τέλος! 18 Απριλίου στις 10:17 π.μ.  

Σοφία Ντρέκου Αναστασία μου, ο δικός ο λόγος έχει βαρύτητα ως συγγραφέας τόσων επιτυχημένων βιβλίων. Αν και η αγάπη σου υπερβάλλει, αλλά σ'ευχαριστώ από καρδιάς!! 18 Απριλίου στις 10:22 π.μ. 

Anastasia Kalliontzi A Πάντα ερασιτέχνις νιώθω, καρδιά μου, και όπου απαντώ την ομορφιά, τη χαίρεται η ψυχή μου! 18 Απριλίου στις 10:27 π.μ. 

Maria Zisopoulou: Σοφία Ντρέκου !!! έχεις πάντα την ικανότητα να μας εκπλήσσεις με την ποιότητα και την ΔΥΝΑΜΗ της παρουσίας σου !!! Αυτή η ανάρτηση είναι ακόμη μια απόδειξη γι αυτό που λέω... πόσα θαυμαστικά να βάλω δεν ξέρω (εφ όσον αυτός μόνο ο τρόπος υπάρχει για να δείξουμε τον θαυμασμό μας εδώ μέσα...) 18 Απριλίου στις 11:43 π.μ. 


Greg Gilpathis Καλό και Ευλογημένο Σ/Κ, Σοφία !!! Υπέροχη η συνημμένη φωτογραφία! 18 Απριλίου στις 11:44 π.μ. 

Maria Zisopoulou: Σοφία Ντρέκου συνεχίζω ... Λοιπόν, υποκλίνομαι στην εμπνευσμένη σου ανάρτηση, συγκινούμαι με το λόγια, τις εικόνες, τις σκέψεις σου!!! Ταξιδεύω με τα λόγια και τις εικόνες σου, και μπαίνω βαθύτερα στα νοήματα του έρωτα που περιγράφεις, ανα - βιώνοντας θύμησες προσωπικές ....άλλωστε αυτός είναι και ο σκοπός της επικοινωνίας ....η συμμετοχή!!! 18 Απριλίου στις 11:56 π.μ. 

Maria Zisopoulou: Σοφία Ντρέκου συνεχίζω ...Τέλειο το κείμενο και η λογοτεχνική προσέγγιση στον "έρωτα τον μυστικό" !!! Εύχομαι να εμπνέεσαι και να γράφεις ΑΕΝΑΩΣ σε μια επ - Ανάσταση Ζωής, Χαράς και Δημιουργίας απελευθερωτικής οδεύοντας προς στο Φως το Ανέσπερο, που είναι και ο μοναδικός προορισμός όλων μας !!! 18 Απριλίου στις 11:55 π.μ. 


Maria Zisopoulou: Σοφία όσον αφορά "τα λόγια ενός ποιητή: «τι άλλο είναι ο έρωτας, λόγου χάριν, από ένας βασανισμός του ενός για τον άλλο, του ενός από τον άλλο;»." Ο έρωτας, ναι, είναι βάσανο μεγάλο πάμπολλες, τις περισσότερες φορές, ίσως πάντα .....όταν τον περιορίζουμε στις δικές μας ανθρώπινες, περιορισμένες διαστάσεις ....Οφείλουμε να τον υπερβαίνουμε και να τον βγάζουμε στο φως, κι εδώ θα συμφωνήσω με τον σοφό κ. Στυλιανος Ματθαιου, στον οποίο έκανα και αίτημα φιλίας !!! 19 Απριλίου στις 2:01 π.μ. 

ιφιγένεια γεωργιάδου το κρυφό στοιχείο που αναδύεται>>> Χριστός Ανέστη!!Σοφία αναδύεται λειτουργεί και ενισχύει αδιόρατες αναφορές και αόριστες διαδρομές στην συναισθηματική μας ισορροπία !!! 19 Απριλίου στις 11:44 π.μ. 

Georgios Stefanidis Kalimera kai kalo ki anthoforo Savvatokyriako! Poly oreo anajnosma. Kai to skotadi tis Nyhtas ine tairjiasto, ta onda ehoun djiafores metaxy tous opos kai oi anthropoi. 18 Απριλίου στις 2:53 μ.μ. 

Κυριακος Σαμαρας χμμμμ...μυστικός έρωτας, και σιωπή και ακρογιαλιές και δειλινά και φεγγάρια απ αυτά που μαγεύουν τις νύχτες και φωτίζουν ακόμα και τις μέρες. Κι ένα μόνο αστέρι να υπάρχει, αέναο, σαν τον έρωτα που ποθεί κανεις, του δίνεις τ όνομα που σου ταιριάζει, κι ειναι αυτός ο έρωτας τόσο σπάνιος, που μάλλον πιο σίγουρο ειναι να τον φανταστεις παρά να τον ζήσεις. Και περισσότερο πιστεύω πως αυτό τον έρωτα τον δημιουργείς, δεν τυχαίνει, θέλει κόπο θέλει τρόπο, και όπως λέει και η ποιήτρια πρέπει να είσαι μαχητής. Και τα δάκρυα στιγμής στην άκρη μιας ακτής(τι ωραία έκφραση(ειναι απαραίτητα όταν σπουδάζεις για να ερωτευτείς, έτσι τα δικά σου δάκρυα θα αναμειχθούν με τα δάκρυα τ ουρανού σταλμένα, και θα καταλάβεις ότι δεν υπάρχει επίγειος τέλειος έρωτας χωρίς έστω μια στάλα ουρανό. Στου μυστικού έρωτα τη σιωπή, ένα κείμενο σαν ένα μαγικό μουσικό κουτί, που όποτε τ ανοίγεις θα μπορείς να ακούς και μια καινούρια ιστορία, από αυτές που θέλεις ν ακούσεις, έτσι πρέπει να ειναι η ποίηση, μια αέναη δημιουργία, να σαι καλά Σοφία. 19 Απριλίου στις 2:04 π.μ. ·

Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος Στοῦ μυστικοῦ ἒρωτα την σιωπή, σαν άλλη Διοτίμα μας μυσταγωγείς στην θέαση τῆς απόλυτης ὂμορφιᾶς ! Εἶναι μια γνήσια ποίηση μεγάλης πνοῆς και πολλά υποσχομένη για την αγαπημένη μας Σοφία ! Περιμένουμε και άλλες τέτοιες εκπλήξεις ἒμπνευσης και ευαισθησίας! 19 Απριλίου στις 11:24 π.μ. 

Virginia Firiki Ομορφιά όπως πάντα ο λόγος σου Σοφία. Ζω...κι εγώ στον ίσκιο των ονείρων σου...γεύομαι τη λάμψη των αστεριών της καρδιάς σου...ποιητική κ ευαίσθητη Του Θεού ψυχούλα!!! 24 Απριλίου στις 9:35 π.μ.
https://www.facebook.com/SophiaDrekou/posts/757885267642044 

Σοφία Ντρέκου Βιργινία μου σ' ευχαριστώ πολύ για την ομορφιά της ψυχής σου και τα πάντοτε ευγενικά και ρομαντικά σχόλιά σου.


Θάνος Ζορμπάς Σοφία καλησπέρα. Οφείλω να ομολογήσω πως με αφήνεις έκπληκτον .. μπράβο σου ! 29 Μαρτίου στις 10:13 μ.μ. 

Σοφία Ντρέκου Θάνο μου και ποιητά μας, σ'ευχαριστώ πολύ. Καλό βράδυ! 29 Μαρτίου στις 10:15 μ.μ.  

ιφιγένεια γεωργιάδου love somebody when you love the things you do for love oh>>> Σοφία ναί ....είναι τόσο σημαντικό και ανεπανάληπτα ηρωϊκό.... να αντέχεις και να δέχεσαι την δοκιμασία της προσφοράς..... στο άγιο όνομα της αγάπης!!! 29 Μαρτίου στις 10:53 μ.μ. · 

Σοφία Ντρέκου Αυτός που ξέρει να αγαπά ιφιγένεια, είναι πιο ανθεκτικός και από την πέτρινη κραυγή, γιατί είναι διαχρονικός και μιλά με όλες τις φωτεινές του κόσμου σκιές. 29 Μαρτίου στις 10:58 μ.μ.  

φοιβη ευαγγελου Πολύ όμορφοι και τρυφεροί οι στίχοι σου. Να είσαι καλά 30 Μαρτίου στις 9:18 π.μ. 

Σοφία Ντρέκου Σας ευχαριστώ πολύ καλές μου φίλες φοιβη και ελενα

Τσίτσος Βασίλειος: Εικαστικά αισθησιακό, ουσιαστικά δεν μπορώ να διακρίνω, επομένως ουδέν σχόλιον λόγω άγνοιας ικανών δεδομένων ....Με βρίσκεις απαίδευτο περί τούτου ... και ούπω καιρός πρός επίγνωσιν των ειωθότων ... 30 Μαρτίου στις 10:22 μ.μ. · 

Σοφία ΝτρέκουΒασίλη μου εσύ κι αν μπορείς να δεις... το ξέρω, το διαισθάνομαι από την ευαισθησία και την αισθητική σου. Τί όμορφα που το περιέγραψες, σ'ευχαριστώ πολύ! 30 Μαρτίου στις 10:24 μ.μ. 

Τσίτσος Βασίλειος: Η απάντησή μου είναι του τύπου, για όσα κανείς δεν γνωρίζει αρκετά καλά, είναι καλλίτερα να σιωπά ... Εμπιστοσύνη σου έχω αλλά το βλέπω με τα δικά μου θολά (επ αυτού )μάτια, και όχι με τα δικά σου... που ασφαλώς με κάτι το συνδέουν που αγνοώ, και δεν ρισκάρω άστοχα σχόλια αποδοχής ή αποδοκιμασίας... 30 Μαρτίου στις 10:30 μ.μ. · 


Οι εραστές του μυστικού έρωτα, ακούν πρώτα την σιωπή
Βλέπουν το νησάκι στο κέντρο της αλήθειας
που έχει αποθηκευμένο τον πόνο και την δυνατή κραυγή της σιωπής




Στυλιανος Ματθαιου: Είμαι υποχρεωμένος στον Έρωτα, δίνει νόημα στη ζωή μου.......Γέρασα, και μυαλό δεν έβαλα.....Μ' έχει σκλάβο του....Θα φύγω, με τον έρωτα στα χείλη και την καρδιά......Είμαι λιμάρης, και λυράρης του Έρωτα.......!!! 20 Νοεμβρίου 2015 στις 12:39 μ.μ.

Σοφία Ντρέκου: κ. Στυλιανος, γι' αυτό με ξετρελαίνει η ποιητική σας λογοτεχνική γραφή. Να μου γράφετε συχνότερα σας παρακαλώ για να σας απολαμβάνω. 20 Νοεμβρίου 2015 στις 7:18 μ.μ.


Σοφία Ντρέκου 13 Νοεμβρίου 2015 στις 12:24 π.μ.

1 σχόλιο:

Voula. είπε...

Οι εραστές του μυστικού έρωτα
ακούν πρώτα τη σιωπή!
Χαίρομαι που με αγγίζεις Σοφία!
Σε βλέπω προσκυνήτρια στα ιερά μονοπάτια της σιωπής!