9/4/15

Ένα φιλί γεμάτο προδοσία... Το φιλί του πάθους και του λάθους.


Το φιλί του Ιούδα... Νεκρική σιγή.
Σοφία Ντρέκου

Ένα φιλί γεμάτο προδοσία.
Νεκρική σιγή... μετά το φιλί
του σύγχρονου Ιούδα για αντίο.
Το φιλί του πάθους και του λάθους...[4]

«...οὐ φίλημά σοι δώσω καθάπερ ὁ Ἰούδας·»
από την λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης.

«Ο Ιούδας προδίδει με φιλί, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη. Φιλάει προδοτικά γιατί ποτέ η καρδιά του δεν σαρκώθηκε στα χείλη του. Είχε μπερδέψει μέσα του, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι από εμάς, την αγάπη με την ανάγκη, τον πόθο με το πάθος και τον έρωτα με την συνδιαλλαγή.

Όταν φιλάς κοινωνάς την ζωή σου με την ζωή κάποιου άλλου που επέλεξες να ακολουθήσεις και να παραδοθείς δίχως κρατούμενα και βερεσέδια. Ο Ιούδας δεν μπορεί να το πράξει γιατί για εκείνον η αγάπη είναι ανάγκη. Η σχέση στόχος και η μαθητεία ρόλος. Όλα μετρήσιμα και υπολογίσιμα, δηλαδή άοσμα και νεκρά.

Τις περισσότερες φορές δεν αγαπάμε τον άλλο γι αυτό που είναι, μα για εκείνο που εμείς θα θέλαμε να είναι. Γι' αυτό ο Ιούδας όταν νιώθει ότι δεν ικανοποιούνται οι εγωτικές επιδιώξεις και ναρκισσιστικές επιθυμίες του, προδίδει τον Χριστό με ένα φιλί. Έτσι για να θυμόμαστε ότι η προδοσία φιλάει «υπέροχα». Αχ και να ξέραμε πόσοι μας πρόδωσαν με ένα φιλί. Πόσοι την ώρα που μας φιλούσαν μας μισούσαν, και την ώρα που μας αγκάλιαζαν μας φυλάκιζαν. [1]

Έλα όμως που η προδοσία έρχεται σχεδόν πάντα από μέσα. Από εκείνους που βρέθηκαν μαζί σου για λίγο. Από ανάξιους που εμπιστεύθηκες. Από ανθρωπάρια που σε φακέλωσαν πάνω στις πιο εξομολογητικές σου ώρες. «Από ανθρωπάκια που σε φακέλωσαν πάνω στις πιο εξομολογητικές σου ώρες……!!!»[2]

Στις πιο ιερές και αγνές σου ώρες θα συμπλήρωνα. 
Στις πιο παρθενικά ανυπεράσπιστες. 
Όταν η ψυχή και το κορμί 
ξεγυμνωνόταν στην αλήθεια της αγάπης.[4]

♫♪ «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα» ♫♪
Λίγο πριν μετανιώσω, γράφω την απιστία του, 
κι γοητεία του δε με νικά... 
γράφω την απουσία, την προδοσία δυο φονικά. 
Λίγο πριν μετανιώσω, και χάδι νιώσω άλλης ψυχής. 
Λίγο προτού να φύγω, στο παραλίγο της αντοχής.»[3]


Παραπομπές
1. «Ο Ιούδας προδίδει με φιλί» π. Λίβυος (π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος)
2. Μαλβίνα Κάραλη (3 Φεβρουαρίου 1952 - 7 Ιουνίου 2002) Ελληνίδα συγγραφέας, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και παρουσιάστρια στην τηλεόραση.
3. ♫♪ Βίντεο: «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα» Από το Μυθιστόρημα της Μάϊρα Παπαθανασοπούλου, Εκδόσεις Πατάκη, 1998.
4. Σοφία Ντρέκου | www.sophia-ntrekou.gr

Δείτε και...







FaceBook
Βαγγέλης Παπαδόπουλος: Ο Ιούδας είναι μια περίπτωση που χρίζει μεγάλης μελέτης... γιατί ότι και να ήταν κλήθηκε και αυτός από το Χριστό... προφανώς για να παίξει το ρόλο του... αλλά σηματοδοτεί οτι ο καθένας μας ότι και να είμαστε έχουμε κληθεί από το Θεό... και στο χέρι μας είναι ποια οδό θα πορευθούμε... 7 Ιουλίου 2016 στις 9:35 π.μ.

Antonis Antoniadis: Θα διαφωνήσω ως στο ότι κλήθηκε. Γιατί έχουμε το ελεύθερο να πράξουμε όπως ο λογισμός ή καρδιά μας ορίζει. Είμαστε ελεύθεροι γιατί έτσι μας δημιούργησε Ο Θεός.
Ο Θεός δεν επεμβαίνει. Μάλλον επεμβαίνει, αλλά με τέτοιο μοναδικό τρόπο να μη διαταραχθει η ελευθερία μας.
Δεν είναι εύκολη δηλαδή η επέμβαση Του, αν και το μπορεί στη στιγμή.
Ο Ιούδας παρέδωσε Τον Χριστό γιατί δεν τον αγαπούσε. Αυτό Ο Χριστός το γνώριζε αλλά δεν τον απέφυγε γιατί ήξερε και ξέρει ότι Ο Άνθρωπος έχει την ελευθερία να επιλέξει.
Ο άγιος Παϊσιος κάποτε είχε μιλήσει σε κάποιους προσκυνητές και σαν θαύμα αποκάλυψε κάτι φοβερό για τον Ιούδα.
Μιλώντας για τον εγωισμό, έδωσε ένα παράδειγμα με τον Ιούδα. Την στιγμή που τύλιξε το σχοινί για να πνιγεί, η προνοια Του Θεού έκανε το κλαρί του δέντρου να λυγίσει, έτσι ώστε να βάλει τα πόδια του στο έδαφος..
Ο Ιούδας αντί να το ξανασκεφτει, σήκωσε τα πόδια του την ύστατη στιγμή.......
Έχουμε την απόλυτη ελευθερία να διαλέξουμε. 7 Ιουλίου 2016 στις 10:25 π.μ.

Βαγγέλης Παπαδόπουλος: μα δεν διαφωνούμε Αντώνη μου, μα ήταν κλητός από το Θεό... απλά είχε την ευκαιρία να κινηθεί όπως ήθελε... και προφανώς επειδή ο Θεός ήξερε για αυτό και τον κάλεσε κοντά του. που διαφωνούμε? 7 Ιουλίου 2016 στις 10:47 π.μ.

Antonis Antoniadis: Κλήθηκε ως μαθητής. Όχι ως προδότης. 7 Ιουλίου 2016 στις 10:49 π.μ.

Βαγγέλης Παπαδόπουλος: σαφώς 7 Ιουλίου 2016 στις 10:49 π.μ.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ: Συμφωνείτε διαφωνώντας. 8 Ιουλίου 2016 στις 9:26 π.μ.
Antonis Antoniadis: Χαχαχα όχι άλλα να κατάλαβα την διατύπωση αλλιώς. 8 Ιουλίου 2016 στις 11:43 π.μ.
  • Σοφία Ντρέκου 27 Απριλίου 2016 στις 11:02 μ.μ. / Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος: Σήμερα από τον Ιεροκήρυκα τῆς Μητροπόλεως Κηφισίας ἀκουσα μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση τοῦ μυστηρίου τοῦ Ιούδα. Δεν ἦταν Φιλάργυρος αφοῦ πέταξε τα αργύρια. Πίστευε τον Χριστό ως ἐπαναστάτη και ὂχι ὡς Θεό. (Ἣμαρτον παραδούς αἲμα αθώου δηλαδή τον θεωροῦσε ἂνθρωπο). Τον πρόδωσε γιατι διέψευσε τις προσδοκίες του να απελευθερώσει τον λαό του Ισραήλ από τους Ρωμαίους. Οπότε -αναρωτήθηκε - γιατί η Ἐκκλησία στιγματίζει τόσο πολύ τον Ιούδα...και απάντησε ο ἲδιος. Γιατί ὃλοι μας κρύβουμε μέσα μας ἓναν Ιούδα και κάποιαν στιγμή μπορεῖ να μπεῖ ο Σατανᾶς μέσα μας (το αναφέρει για τον Ιούδα ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ἐνῶ και ο Ἰωάννης ἀναφέρει οτι ο Διάβολος ἐβαλε μεσα στην καρδιά τοῦ Ιούδα να προδώσει τον Χριστό). Δηλαδή για να αγρυπνοῦμε για τον κακό εαυτόν μας. Αυτή η ἑρμηνεία με καλύπτει περισσότερο. 28 Απριλίου 2016 στις 11:09 π.μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: