πληροφορίες φωτογραφίας διαβάζετε παρακάτω
Η αθώα φωνή ενός παιδιού που δεν έχει μάθει ακόμα να μισεί - «Μην με χτυπάς κύριε αστυνομικέ» – Το ποίημα που συγκλονίζει για την αστυνομική βία κατά παιδιών
«Μην με χτυπάς κύριε αστυνομικέ» - Ποίημα & ιστορικά παραδείγματα αστυνομικής βίας κατά αθώων. Συγκλονιστικό ποίημα παιδιού κατά της αστυνομικής βίας. Μεταφρασμένο με πραγματικά περιστατικά από το 1965 μέχρι σήμερα.
Έρευνα: Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Εισαγωγή
Σε έναν κόσμο όπου η εξουσία συναντά συχνά την αθωότητα με το χέρι υψωμένο, η φωνή ενός παιδιού γίνεται η πιο δυνατή και η πιο τρομακτική μαρτυρία. Δεν μιλά για ιδεολογίες, δεν ζητά εκδίκηση, δεν έχει μάθει ακόμα να μισεί. Ζητά μόνο να μην το χτυπήσουν, να το αφήσουν να παίξει, να ονειρευτεί, να παραμείνει παιδί.
Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι απλώς ποίημα. Είναι μια κραυγή που έχει ακουστεί σε διαφορετικές γλώσσες, σε διαφορετικές ηπείρους και σε διαφορετικές εποχές. Από τη Βραζιλία και το Μπαγκλαντές, μέχρι την Αμερική του 1965 και τη Μέση Ανατολή. Είναι η φωνή όλων εκείνων των παιδιών που βρέθηκαν μπροστά σε αστυνομικές δυνάμεις, σε σημεία ελέγχου, σε διαδηλώσεις ή ακόμα και σε «ειρηνικές» εκδηλώσεις, και είδαν το χέρι της εξουσίας να υψώνεται απέναντί τους.
Το ποίημα (μετάφραση Σοφία Ντρέκου)
Μην με χτυπάς, κύριε αστυνομικέ...Ιστορία του ποιήματος (Βλ. στο τέλος)
...είμαι μόνο ένα παιδί. Ακόμα δεν ξεχωρίζω καλά τη βία από την εξουσία. Τρομάζω μόνο και μόνο με το να διασταυρώσουμε τα βλέμματά μας. Το υψωμένο χέρι σου με κάνει απείρως μικρό. Μην με χτυπάς άλλο. Θέλω μόνο να παίζω ότι είμαι μεγαλύτερος, να μιμούμαι ό,τι βλέπω γύρω μου, να είμαι ο πιο γενναίος από τους φανταστικούς υπερήρωες, αλλά εξακολουθώ να είμαι παιδί. Θέλω να πάω να παίξω με τους δικούς μου. Να ονειρευτώ ότι όλο αυτό είναι μόνο μια περιπέτεια. Ότι εσύ θα μου δώσεις το χέρι και θα με βοηθήσεις να σηκωθώ. Παρακαλώ, κύριε αστυνομικέ, μην με χτυπάς γιατί ακόμα δεν έχω μάθει να μισώ.
Γίναμε χειρότεροι από το διάβολο
Θεέ μου !!! Γίναμε οι άνθρωποι χειρότεροι από το διάβολο. Εστράφη η Εικόνα κατά της Εικόνας. Το κτίσμα κατά του Κτίσματος. Ο άνθρωπος δεν έπεσε απλώς, δεν αμαυρώθηκε μόνο... Τείνει να μειώσει και την Ανάσταση και καθηλώνει ο άνθρωπος τον Άνθρωπο. Θεέ μου! Αν σε Σταυρώναμε σήμερα δεν ξέρω τι μέσα θα χρησιμοποιούσαμε, αλλά σίγουρα πάλι θα διαλέγαμε τα χειρότερα. Πώς γίναμε οι άνθρωποι…
Ο θεολόγος Βασίλειος Γκρίλλας για το κείμενο: «Θεέ μου!!! Πώς γίναμε οι άνθρωποι…» στην σελίδα Αέναη επΑνάσταση | Sophia-Ntrekou.gr
Ακολουθούν φωτογραφίες και ιστορικά παραδείγματα
Μη με χτυπάς κ. Αστυνόμε... - No me pegue señor policia
Μετάφραση από τα Ισπανικά στα Ελληνικά Σοφία Ντρέκου
No me pegue señor policia...
...soy solo un niño. Todavía no distingo bien la violencia de la autoridad. Me asusto con solo cruzar nuestras miradas. Su mano levantada me hace infinitamente pequeño. No me pegue más. Solo quiero jugar a ser mayor, a imitar lo que veo a mi alrededor, a ser el más valiente de los superhéroes de ficción, pero sigo siendo un niño. Quiero irme a jugar con los míos. Soñar que todo esto es solo una aventura. Que usted me va a dar la mano y me ayudará a levantarme. Por favor, señor policía, no me pegue que todavía no he aprendido a odiar.
Η κλωστοϋφαντουργία στη Ντάκα είναι ο ραχοκοκαλιάς της οικονομίας του Μπαγκλαντές. Ως ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας έτοιμων ενδυμάτων στον κόσμο, η περιοχή φιλοξενεί χιλιάδες εργοστάσια που παράγουν ρούχα για τις μεγαλύτερες δυτικές μάρκες, αξίας άνω των 40 δισεκατομμυρίων.
Junio de 2010. Varios niños son agredidos por la policía durante las protestas de 15000 trabajadores textiles en Dhaka, la capital de Bangladesh.
Μάρτιος 2011. Ένας αστυνομικός από το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, ψεκάζει με σπρέϊ πιπεριού μια κοπέλα που συνοδεύει τη μητέρα της σε μια εκδήλωση για κοινωνική βοήθεια. Ο αστυνομικός συνελήφθη και καταδικάσθηκε.
Marzo de 2011. Un policía de Río de Janeiro, Brasil, rocía con spray de pimienta a una niña que acompaña a su madre en una manifestación por las ayudas sociales en la conocida ciudad brasileña. El agente fue expedientado y condenado. O Globo Rio (oglobo.globo.com)
Μισισιπή το 1965. Ένας αστυνομικός επιτίθεται σ' ένα 5χρονο αγόρι, ενώ εκείνο διαμαρτύρεται ειρηνικά, ακριβώς, ενάντια στην αστυνομική βία. Ο διάσημος φωτογράφος Ματ Χέρον (Matt Herron) θα συλλάβει τη στιγμή που ο αστυνομικός χτυπά την αμερικανική σημαία από τα χέρια του αγοριού. Η φωτογραφία έγινε γρήγορα μια εικόνα στον αγώνα για τα κοινωνικά δικαιώματα της εποχής.
Misisipi 1965. Un niño de 5 años es agredido por un policía mientras protestaba pacíficamente, precisamente, contra la violencia policial. El prestigioso fotógrafo Matt Herron captaría el instante en el que el agente arrebata la bandera estadounidense de las manos del chico. La foto se convirtió rápidamente en un icono en la lucha por los derechos sociales de la época. www.crmvet.org
Diciembre de 2005. Puesto de control móvil israelí. Miles de palestinos son diariamente humillados y sorprendidos en sus movimientos entre territorios palestinos. Se calcula que hay unos 300 Check-points dispersos por los asentamientos para el bloqueo y asedio de sus ciudadanos en contra de cualquier principio básico de derecho humanitario. En la imagen un menor es apuntado con un fusil mientras se desnuda en busca de posibles explosivos. Wandervogel Diary
Οκτώβριος 2001. Μια ομάδα στελεχών του IDF (Israel Defense Forces [Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις]) συλλαμβάνει από την παλαιστινιακή νεολαία ένα παιδί μετά τις προσευχές της Παρασκευής στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ. Ο φόβος κυριεύει το αγόρι, που δεν κατάφερε να αποφύγει την ούρηση.
Octubre de 2001. Un grupo de soldados de la IDF retiene a un joven palestino después de la oración del viernes en la parte vieja de Jerusalén. El miedo se apodera del chico, que no ha podido evitar orinarse encima.
Μετάφραση από τα Ισπανικά στα Ελληνικά Σοφία Ντρέκου
Εξευτελισμός από τα ΜΑΤ με φωτογραφίες ντοκουμέντο στα Εξάρχεια. «Όταν είδα τι είχα τραβήξει, ανατρίχιασα» (φωτορεπόρτερ) https://www.sophia-ntrekou.gr/2019/12/antidraseis-fotografia-eksarxeia.html
ΕΔΩ (φωτό)
Για τη γύμνωση ως εξουθένωση σε ποινή και δημόσια ντροπή
Ο Τσαρλς Τέιλορ (ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς φιλοσόφους της εποχής μας) έχει πει ότι, ο άνθρωπος είναι ζώο αυτοερμηνευόμενο, μα η κρίσιμη διαφορά του από τα άλλα ζώα δεν είναι απλώς η αυτογνωσία, είναι... Διαβάστε την συνέχεια »
Ο κύκλος του φόβουΚάθε φορά που ένα παιδί ικετεύει «μην με χτυπάς γιατί δεν έχω μάθει ακόμα να μισώ», δεν μιλά μόνο για τον εαυτό του. Μιλά για το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας. Γιατί όταν η εξουσία στρέφεται ενάντια στους πιο αδύναμους και ανυπεράσπιστους, δεν καταστέλλει απλώς μια διαμαρτυρία ή μια «παρανομία». Αποκαλύπτει το βαθύτερο έλλειμμα νομιμοποίησής της: την αδυναμία της να προστατεύσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ακόμα και όταν αυτή φοράει τα ρούχα ενός παιδιού.
Η βία κατά των παιδιών δεν είναι «παράπλευρη απώλεια». Είναι η πιο καθαρή απόδειξη ότι ένα σύστημα έχει χάσει την ανθρωπιά του. Γιατί το παιδί δεν έχει ακόμα μάθει να μισεί, δεν έχει ακόμα μάθει να φοβάται συστηματικά, δεν έχει ακόμα εσωτερικεύσει την υποταγή. Κι όμως, η εξουσία το βλέπει ως απειλή.
Όσο οι κοινωνίες συνεχίζουν να ανέχονται -ή χειρότερα, να δικαιολογούν- εικόνες όπου παιδιά τρομάζουν μπροστά σε υψωμένα χέρια και όπλα, τόσο θα συνεχίζουν να αναπαράγουν τον κύκλο του φόβου και του μίσους που ισχυρίζονται ότι πολεμούν.
Η αληθινή δύναμη δεν μετριέται από το πόσο αποτελεσματικά καταστέλλει, αλλά από το πόσο γενναία προστατεύει τους πιο ευάλωτους. Και το πιο γενναίο πράγμα που μπορεί να κάνει μια κοινωνία είναι να μάθει, επιτέλους, να δίνει το χέρι αντί να το υψώνει.
✍🏻 Σοφία Ντρέκου
Ιστορία του ποιήματοςΤο ποίημα «No me pegue señor policía… soy solo un niño» είναι ανώνυμο. Δεν έχει γνωστό συγγραφέα, ούτε κάποιος έχει διεκδικήσει την πατρότητά του δημόσια.
Πρώτη γνωστή εμφάνισηΗ πρώτη καταγεγραμμένη δημοσίευση έγινε στις 27 Οκτωβρίου 2011 στο ισπανικό blog kurioso.es, σε ανάρτηση με τίτλο: «Por favor. No me pegue, señor policía»
Στην ανάρτηση εκείνη, το κείμενο συνοδευόταν από φωτογραφίες και περιγραφές πραγματικών περιστατικών αστυνομικής βίας κατά παιδιών (ακριβώς τα ίδια παραδείγματα που εμφανίζονται αργότερα και στην ελληνική ανάρτηση του 2013 της Σοφίας Ντρέκου: Μπαγκλαντές 2010, Ρίο ντε Τζανέιρο 2011, Μισισιπή 1965, Ισραήλ/Παλαιστίνη 2005 και 2001).
Ο blogger δεν αναφέρει πουθενά ότι το έγραψε ο ίδιος ούτε ότι το πήρε από κάπου αλλού. Το παρουσιάζει απλά ως κείμενο που συνοδεύει τις εικόνες.
ΔιάδοσηΜέσα σε λίγες ημέρες και εβδομάδες το ποίημα διαδόθηκε γρήγορα σε άλλα ισπανόφωνα blogs και σελίδες ακτιβιστικού περιεχομένου (π.χ. infogauda.blogspot.com, lalongopiensa.blogspot.com κ.ά.). Χρησιμοποιήθηκε κυρίως σε πλαίσια καταγγελίας αστυνομικής βίας κατά αμάχων και ιδίως κατά παιδιών, σε περιόδους διαδηλώσεων και κοινωνικών κινητοποιήσεων στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία (περίοδος γύρω από το κίνημα 15-M).
Ελληνική εκδοχήΤο 2013 η Σοφία Ντρέκου το μετέφρασε στα ελληνικά και το δημοσίευσε στο blog της Αέναη επΑνάσταση (4 Ιουλίου 2013). Στην ελληνική ανάρτηση προσέθεσε:
- Το θεολογικό-στοχαστικό πλαίσιο στην αρχή («Θεέ μου… Γίναμε οι άνθρωποι χειρότεροι από τον διάβολο»).
- Περισσότερα ιστορικά παραδείγματα (πολλά από τα οποία υπήρχαν ήδη στην ισπανική ανάρτηση του 2011).
- Τη μετάφραση που κυκλοφορεί σήμερα.
Συμπέρασμα για την προέλευσή του
Πρόκειται για ανώνυμο ακτιβιστικό κείμενο που γεννήθηκε στο διαδίκτυο το φθινόπωρο του 2011, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών κινητοποιήσεων και καταγγελιών για αστυνομική βία. Δεν είναι «παραδοσιακό» ποίημα ούτε έχει λογοτεχνική υπογραφή. Είναι ένα σύγχρονο, viral κείμενο διαμαρτυρίας που λειτουργεί ως ηθική και συναισθηματική κραυγή υπεράσπισης της παιδικής αθωότητας απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας.
Το πρωτότυπο ισπανικό κείμενο (όπως δημοσιεύτηκε στις 27 Οκτωβρίου 2011 στο blog kurioso.es)Τίτλος ανάρτησης: Por favor. No me pegue, señor policía
Το κείμενο του ποιήματος (όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε):
…soy solo un niño. Todavía no distingo bien la violencia de la autoridad. Me asusto con solo cruzar nuestras miradas. Su mano levantada me hace infinitamente pequeño. No me pegue más. Solo quiero jugar a ser mayor, a imitar lo que veo a mi alrededor, a ser el más valiente de los superhéroes de ficción, pero sigo siendo un crío. Quiero irme a jugar con los míos. Soñar que todo esto es solo una aventura. Que usted me va a dar la mano y me ayudará a levantarme. Por favor, señor policía, no me pegue que todavía no he aprendido a odiar.
Σημειώσεις για τη διαφορά με την εκδοχή που κυκλοφορεί σήμερα:
- Στο πρωτότυπο του 2011 χρησιμοποιείται η λέξη «un crío» (παιδάκι / αγοράκι) αντί για «un niño» σε ένα σημείο.
- Το κείμενο ξεκινάει απευθείας με τις αποσιωπητικές («…»), χωρίς την πρώτη γραμμή «No me pegue señor policia…» που προστέθηκε αργότερα σε κάποιες αναδημοσιεύσεις.
- Το τελευταίο κομμάτι είναι bold στην αρχική ανάρτηση.
Η ανάρτηση του 2011 συνοδευόταν από φωτογραφίες και περιγραφές πραγματικών περιστατικών αστυνομικής βίας κατά παιδιών (Μπαγκλαντές 2010, Ρίο 2011, Μισισιπή 1965 κ.ά.), ακριβώς όπως έγινε και στην ελληνική εκδοχή του 2013.
Αέναη επΑνάσταση
Σχετικά Θέματα:
Αέναη επΑνάσταση
Σχετικά Θέματα:
• Το Αερικό στο μνημείο του Αλέξη Γρηγορόπουλου ...γιατί κανένας Δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ (video)
• Για τα παιδιά που χάθηκαν στων πόλεων τα τείχη... και χάνονται ακόμη
• Ο ύμνος της αγάπης με άλλα λόγια...
• Νεκροταφείο με...ζωντανούς. Μανίλα: άνθρωποι ζουν ανάμεσα στους τάφους!
• Μια σκληρή φωτογραφία με την δική της ιστορία
Εισαγωγή για διάλογο με Αναγνώστες και Αναγνώστριες
«Μην με χτυπάς κύριε αστυνομικέ… είμαι μόνο ένα παιδί. Ακόμα δεν έχω μάθει να μισώ.» Ένα από τα πιο δυνατά και συγκλονιστικά ποιήματα που έχουν γραφτεί ποτέ για την αθωότητα απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας. Διαβάστε το ολόκληρο και δείτε τα ιστορικά παραδείγματα βίας κατά παιδιών από το 1965 μέχρι σήμερα.
Η φωνή ενός παιδιού που στέκεται απέναντι στην εξουσία δεν ζητάει δικαιοσύνη. Δεν ζητάει εκδίκηση. Ζητάει μόνο ένα πράγμα: να μην το χτυπήσουν.
Αυτό το ποίημα είναι μια από τις πιο συγκλονιστικές φωνές αθωότητας απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας. Συνοδεύεται από πραγματικά ιστορικά παραδείγματα βίας κατά παιδιών από το 1965 μέχρι σήμερα. Διαβάστε το μέχρι το τέλος. Θα σας μείνει.... εδώ:
Hashtags #ΜηνΜεΧτυπάςΚύριεΑστυνομικέ #ΠοίημαΠαιδί #ΑστυνομικήΒία #ΒίαΚατάΠαιδιών #ΑνθρώπιναΔικαιώματα #ΠαιδικήΑθωότητα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #ΠοίησηΚαιΠραγματικότητα #SophiaDrekou #ΑέναηΕπανάσταση
Ερωτήσεις Διαλόγου
- Ποια φράση του ποιήματος σας συγκίνησε ή σας συγκλόνισε περισσότερο και γιατί;
- Πιστεύετε ότι η αστυνομική βία κατά παιδιών έχει μειωθεί ή παραμένει ίδια με παλαιότερα χρόνια;
- Τι πιστεύετε ότι νιώθει ένα παιδί όταν βλέπει υψωμένο χέρι μπροστά του από κάποιον που υποτίθεται ότι προστατεύει;
- Πώς μπορούμε ως κοινωνία να προστατεύσουμε καλύτερα τα παιδιά από κάθε μορφή βίας εξουσίας;
- Αν είχατε να πείτε κάτι σε αυτό το παιδί του ποιήματος, τι θα του λέγατε;
FaceBook: Σοφία Ντρέκου 21 Ιανουαρίου 2013
Keywords (Λέξεις-κλειδιά) Μην με χτυπάς κύριε αστυνομικέ, ποίημα παιδί αστυνομία, αστυνομική βία κατά παιδιών, βία εξουσίας, ανθρώπινα δικαιώματα παιδιά, ποίημα κατά της αστυνομικής βίας, ποίημα «Μην με χτυπάς κύριε αστυνομικέ», αστυνομική βία σε παιδιά, βία κατά ανηλίκων, ποίημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιστορικά παραδείγματα αστυνομικής βίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου