30 Μαρ 2020

Κοιμήθηκε ο εμβληματικός αγωνιστής Μανώλης Γλέζος

Ο Χριστός και η Παναγία
να σε συντροφεύουν
μοναχικέ καβαλάρη
στο Τελευταίο σου Ταξίδι
δοξασμένε ήρωα της Ελλάδας.

Αιωνία του η μνήμη.
Μαζί με τους αγωνιστές του 1821.

Έφυγε από τη ζωή ο εθνικός αγωνιστής Μανώλης Γλέζος. Είχε εισαχθεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο στις 17 Μαρτίου, με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και ουρολοίμωξης και σχεδόν δύο εβδομάδες μετά άφησε την τελευταία του πνοή λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, ο αγωνιστής της δημοκρατίας και σύμβολο της εθνικής αντίστασης.


Λένε πως όταν πέθανε ακολούθησαν τη νεκρική πομπή 
όλες οι λάμπες πετρελαίου των θλιμμένων προαστίων,
χαμηλωμένες βέβαια για την περίσταση. Τάσος Λειβαδίτης

Σε στενό οικογενειακό κύκλο η κηδεία λόγω κορωνοϊού

Μεσίστια θα κυματίσει την ημέρα της κηδείας του Μανώλη Γλέζου, 
η ελληνική σημαία στο βράχο της Ακρόπολης, ύστερα από σχετικό 
αίτημα του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.
https://www.sophia-ntrekou.gr/2020/04/kHdeia-Glezou.html
Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ήρωας της Εθνικής Αντίστασης και εμβληματική προσωπικότητα της Αριστεράς αλλά και της αντίστασης κατά των ναζί κατακτητών στη διάρκεια της κατοχής. Μαζί με τον Απόστολο (Λάκη) Σάντα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές μιας από τις πρώτες αντιστασιακές πράξεις στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941 τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης, στην Αθήνα γράφοντας τη δική τους ιστορία στην Αντίσταση και στην Ναζιστική Κατοχή.
Δείτε: 1941: η Νύχτα που κατέβηκε η ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη

Ο Εμβληματικός Βίος του Εθνικού Υπέρ Ήρωα Μανώλη Γλέζου

Ο Μανώλης Γλέζος (Απείρανθος Νάξου, 9 Σεπτεμβρίου 1922 - Αθήνα, 30 Μαρτίου 2020) μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αναλαμβάνοντας αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, ενώ αργότερα υπήρξε διευθυντής και της εφημερίδας Αυγής. Ωστόσο, γρήγορα συνελήφθη για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, φτάνοντας μάλιστα να καταδικαστεί σε θάνατο τρεις φορές. Οι συνεχείς δικαστικές του περιπέτειες μέχρι την οριστική του απαλλαγή με τη γενική αμνηστία του 1971 προκάλεσαν συχνά την αντίδραση της Ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Ο Γλέζος υπήρξε επί δεκαετίες ενεργός στα πολιτικά πράγματα και μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Μεταξύ άλλων, ασχολήθηκε επισταμένα με το ζήτημα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα από την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε βουλευτής και πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και αργότερα βουλευτής και ευρωβουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), βουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ) και του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ερχόμενος, μάλιστα, πρώτος σε ψήφους σε όλη τη χώρα στις Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. Ήταν επίσης επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΛΑ.Ε στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Την τελευταία πενταετία της ζωής του πήρε σαφή θέση υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα του 2015 και κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών του 2018.
Ο Μανώλης Γλέζος βραβεύτηκε το 1962 από την ΕΣΣΔ με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν. Την περίοδο της πρώτης μεταπολεμικά δίωξης του Γλέζου, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Σαρλ ντε Γκωλ τον χαρακτήρισε ως τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης».

Πρώτα χρόνια (1922-1945)

Γέννηση και σπουδές

Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 στο χωριό Απείρανθος Νάξου, γιος της Μάχης Ναυπλιώτου (1894-1967) και του Νίκου Γλέζου (1892-1924). Σύμφωνα με τους λαογράφους Γεώργιο Ζευγώλη και Κανάκη Γερωνυμάκη, η οικογένεια Γλέζου έχει απώτερη καταγωγή από τους Κομητάδες Σφακίων Χανίων Κρήτης.[6] Το 1935 μετοίκησε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο όπως και ο αδερφός του Νίκος Γλέζος (εκτελέστηκε από τους Ναζί 10-5-1944). Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Γυμνάσιο, στην Αθήνα, εργάστηκε και ως υπάλληλος φαρμακείου. Το 1939 δημιούργησε μια αντιφασιστική ομάδα νεολαίας ενάντια στην Ιταλική κατοχή της Δωδεκανήσου και τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά. Το 1940 πέτυχε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών.

Συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση

Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ζήτησε να ενταχθεί στον Ελληνικό στρατό στο αλβανικό μέτωπο, αλλά απορρίφθηκε επειδή ήταν μικρότερος από την ηλικία στράτευσης. Aντ’ αυτού, εργάστηκε ως εθελοντής για το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών και από το 1941 άρχισε να σπουδάζει στην ΑΣΟΕΕ. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εργάζεται στον δήμο της Αθήνας και στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ενώ παράλληλα συμμετέχει ενεργά στην αντίσταση, μέσα από τις απελευθερωτικές οργανώσεις των νέων (ΟΚΝΕ, ΕΑΜ ΝΕΩΝ και ΕΠΟΝ) με αποτέλεσμα να υποστεί πολλές διώξεις και φυλακίσεις. Τη νύχτα της 30ης Μαΐου, ξημερώνοντας η 31η Μαΐου του 1941, αυτός και ο Απόστολος Σάντας αφαίρεσαν τη Γερμανική πολεμική σημαία του Γ' Ράιχ, που κυμάτιζε σε ιστό στην Ακρόπολη Αθηνών, κυριολεκτικά κάτω από τα μάτια της εκεί φρουράς.

Την 1η Ιουνίου οι γερμανικές αρχές κατοχής εξέδωσαν ανακοίνωση η οποία πληροφορούσε ότι «υπεξηρέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ' αγνώστων δραστών» και επέβαλε στους καταζητούμενους δράστες την ποινή του θανάτου, ενώ στον ελληνικό τύπο συνεργάτες των Γερμανών κατήγγειλαν την αντικατοχική ενέργεια. Το τολμηρό εκείνο εγχείρημα προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό που μεταδόθηκε η είδηση. Η πράξη τους ενέπνευσε τους Έλληνες που αντιστέκονταν ενάντια στον κατακτητή και καθιέρωσε και τους δύο ως σύμβολα αντίστασης κατά της χιτλερικής κατοχής. Μάλιστα ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ χαρακτήρισε τον Μανώλη Γλέζο ως «Πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης». Βέβαια το ναζιστικό καθεστώς αποκρίθηκε με την αναζήτηση και καταδίκη των υπευθύνων (του Γλέζου και του Σάντα) ερήμην σε θάνατο από το γερμανικό στρατοδικείο. Έτσι ξεκίνησε μια εκτεταμένη αναζήτηση και τελικά, σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942 ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός του συλλαμβάνονται από Γερμανικό κλιμάκιο και φυλακίζονται στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί ο Γλέζος εξαιτίας βασανιστηρίων προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής οπότε και αφέθηκε ελεύθερος.

Στις 21 Απριλίου του 1943 συλλαμβάνεται και πάλι αυτή τη φορά από τους Ιταλούς κατακτητές για την ενάντιά τους δράση του, οπότε και παρέμεινε στη φυλακή για τρεις μήνες. Έξι μόλις μήνες μετά την απελευθέρωσή του από τους Ιταλούς, στις 7 Φεβρουαρίου του 1944 συλλαμβάνεται πάλι, αυτή τη φορά από συνεργάτες των κατακτητών, για «επικίνδυνη αντεθνική δράση» και φυλακίζεται για 7,5 μήνες. Κατάφερε τελικά να δραπετεύσει στις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Μετά τον πόλεμο (1945-1974)

Εμφύλιος και πρώτες μετεμφυλιακές διώξεις (1945-1956)

Μετά την απελευθέρωση ο Μανώλης Γλέζος εργάσθηκε συντάκτης στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» μέχρι τις 10 Αυγούστου του 1947, οπότε και ανέλαβε αρχισυντάκτης και υπεύθυνος της έκδοσης της εφημερίδας[9] μέχρι το κλείσιμό της από τις ελληνικές Αρχές στα τέλη Δεκέμβρη του 1947.

Στις 3 Μαρτίου 1948 συνελήφθη για τις πολιτικές του πεποιθήσεις και καταδικάστηκε αρκετές φορές με διάφορες ποινές και μια φορά σε θάνατο (Οκτώβριος 1948) για «αδικήματα τύπου» και μια φορά ακόμη σε θάνατο για παράβαση του Γ' Ψηφίσματος στις 21 Μαρτίου 1949. Εντούτοις, οι ποινές θανάτου του, δεν εκτελέσθηκαν, λόγω της δημόσιας κατακραυγής του Ελληνικού λαού και της Διεθνούς κοινής γνώμης. Προσωπικότητες όπως ο Πικάσσο, ο Σαρλ ντε Γκωλ και άλλοι κινητοποιήθηκαν υπέρ του. Οι ποινές του θανάτου του μετατράπηκαν σε μια καταδίκη σε "ισόβια δεσμά" το 1950, που ούτε και αυτή τελικά εκτελέστηκε. Aποφυλακίστηκε στις 26 Ιουλίου 1954, επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου.

Κατά την αρχική σύλληψη του Νίκου Μπελογιάννη (20 Δεκεμβρίου 1950) και 90 περίπου άλλων στελεχών του Κ.Κ.Ε., από τις αστυνομικές Αρχές, με την κατηγορία της κατασκοπείας, ο Ν. Πλουμπίδης διέφυγε τη σύλληψη και έκτοτε παρέμενε «εν κρυπτώ» σε διάφορα κρησφύγετα. Όταν ιδρύθηκε η ΕΔΑ (3 Αυγούστου του 1951) πρότεινε τότε ο Ζαχαριάδης στην εκτελεστική επιτροπή, για τις επικείμενες εκλογές, να χρίσει υποψηφίους βουλευτές της τους Νίκο Πλουμπίδη και Νίκο Μπελογιάννη. Η ΕΔΑ όμως φοβούμενη μην εκτεθεί για συνεργασία με το παράνομο ΚΚΕ, αντ' αυτών προτίμησε να συμπεριλάβει τους Μανώλη Γλέζο και Αντώνη Αμπατιέλο, επίσης θανατοποινίτες, που έχαιραν όμως ευρύτερης αποδοχής.

Αν και φυλακισμένος, ο Μανώλης Γλέζος εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών, υπό τη σημαία της Ενωμένης Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) που είχε συσταθεί μόλις πριν ένα μήνα, στις 3 Αυγούστου του 1951. Με την εκλογή του, πραγματοποίησε 12 ήμερη απεργία πείνας με κύριο αίτημα την απελευθέρωση των 10 βουλευτών της ΕΔΑ που βρίσκονταν εξόριστοι. Τελικά το αίτημά του έγινε μερικώς δεκτό απελευθερώθηκαν οι 7 από τους 10 και εκείνος διέκοψε την απεργία.[8] Μετά την αποφυλάκιση του το 1954 εκλέχθηκε μέλος της Δ.Ε της ΕΔΑ και ανέλαβε οργανωτικός Γραμματέας της.Το Δεκέμβρη του 1956 ορίστηκε Διευθυντής της εφημερίδας «ΑΥΓΗ».

Ο Μανώλης Γλέζος σε νεαρή ηλικία

Η δίκη του Γλέζου και των συνεργατών του (1958)

Σε μια προσπάθεια αύξησης του ελέγχου της ΕΔΑ από την εξόριστη ηγεσία του ΚΚΕ ηγετικά στελέχη της ΕΔΑ, μεταξύ των οποίων και ο Γλέζος, εξελέγησαν τακτικά μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, δίχως να αναφερθούν τα πραγματικά τους ονόματα.[10] Τον Αύγουστο του 1958 ο Γλέζος συναντήθηκε στην Αθήνα με το γενικό γραμματέα του ΚΚΕ, Κώστα Κολιγιάννη, που επισκεπτόταν παράνομα τη χώρα. Οι επαφές του Κολιγιάννη παρακολουθούνταν από τις υπηρεσίες ασφαλείας και στις 5 Δεκεμβρίου ο Γλέζος συνελήφθη μαζί με μερικούς άλλους συνεργάτες του στο σπίτι της αδερφής του Βασιλικής (Μπούμπας) Δημητροκάλλη για παράβαση του αναγκαστικού νόμου 375/1936 περί κατασκοπείας. Η κυβέρνηση αντιμετώπιζε τα στελέχη του παράνομου ΚΚΕ που βρίσκονταν την Ελλάδα ως μέλη «κατασκοπευτικού κλιμακίου».

Καθώς μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση στο στρατοδικείο δεν προέκυψαν συγκεκριμένα στοιχεία για πράξεις που έθεταν σε κίνδυνο της ασφάλεια και την άμυνα της χώρας, στο Γλέζο και σε οκτώ συγκατηγορούμενούς του απευθύνθηκαν κατηγορίες για «προσφορά εις κατασκοπείαν», με την οποία κατηγορούνταν επίσης δεκάδες μέλη του ΚΚΕ από το 1954 και η οποία επέφερε ποινή ισόβιας κάθειρξης.Η σύλληψη και παραπομπή σε δίκη του Γλέζου προκάλεσαν διεθνείς αντιδράσεις και ανησυχία για την κατάσταση των πολιτικών ελευθεριών στην Ελλάδα. Τη δίκη του Γλέζου, που διεξήχθη το καλοκαίρι του 1959, παρακολούθησαν τρεις διακεκριμμένοι διεθνώς νομικοί, που επέρριψαν ευθύνες στο ΚΚΕ για τη χρήση μεθόδων κατασκοπείας (π.χ. κώδικα, πλαστών εγγράφων), αλλά κατέληξαν ότι η κατηγορία ήταν αβάσιμη και η δίκη είχε πολιτικό χαρακτήρα. Ο Γλέζος καταδικάστηκε το 1959[εκκρεμεί παραπομπή] σε φυλάκιση 5 ετών, εκτόπιση 4 ετών και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων επί 8 έτη, ενώ κρατείτο στις φυλακές από το 1958.

Το χωριό του τ'Απεράθου της Νάξου πρωτοστατεί με υπόμνημα διαμαρτυρίας το οποίο υπέγραψαν όλοι οι κάτοικοι. Στο υπόμνημα αυτό συμμετείχαν με υπογραφές οι κοινοτάρχες και από άλλα χωριά της Νάξου. Στις 15 Δεκέμβρη του 1962, επ' ευκαιρία των γενεθλίων του, αποφυλακίστηκε με Βασιλικό Διάταγμα (ΦΕΚ 14 Δεκ. 1962). Χαρίστηκε το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης ενός έτους και ολόκληρη η εκτόπιση 4 ετών. Στο μεταξύ η εκλογή του ως βουλευτού της ΕΔΑ είχε ακυρωθεί λόγω της στέρησης των πολιτικών του δικαιωμάτων. Μετά την έκδοση χάριτος εξελέγη μέλος της νέας Δ.Ε. και της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΔΑ.

Διεθνής κινητοποίηση για το Γλέζο

Παράλληλα με το θέμα της αντιδικίας στο εσωτερικό, έχει ξεσπάσει και αντιδικία με τη Σοβιετική Ένωση και με το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης να αυξάνεται. Από τα τέλη Απριλίου αρχίζουν να φτάνουν στην Αθήνα αντιπρόσωποι διεθνών οργανώσεων, οι οποίοι είτε ερευνούν το θέμα είτε προβαίνουν σε αιτήματα για παραπομπή της υπόθεσης σε τακτικά δικαστήρια. Στις αρχές Μαΐου ανακοινώθηκε η ίδρυση Διεθνούς Επιτροπής για την υπεράσπιση του Γλέζου και των συνεργατών του, με έδρα το Παρίσι. Πρόεδρος είναι ο παλαιός Γάλλος πολιτικός Πωλ Μπονκούρ. Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη ήταν και ο Γάλλος Ζαν-Πωλ Σαρτρ.

Ο Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ σε επιστολή του της 27ης Απριλίου 1959 προς τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή σημειώνει:
Πέρα από κάθε κομματικό πνεύμα, θα ήθελα να σας εκφράσω τα συναισθήματα με τα οποία οι ελεύθεροι Γάλλοι διανοούμενοι παρακολουθούν την υπόθεση Γλέζου. Η φιλία και το χρέος της προσωπικής ευγνωμοσύνης που αισθανόμαστε για τη χώρα σας μας οδηγούν να πάρουμε θέση στην υπόθεση αυτή. Απευθύνοντας έκκληση στα πιστεύω σας περί δικαιοσύνης, θα ήμασταν ευγνώμονες εάν θελήσετε να δείξετε ευμένεια ως προς τον διανοούμενο [Γλέζο], του οποίου δεν ασπάζομαι τις πεποιθήσεις μεν, αλλά θεωρώ ότι η γενναιότητα του είναι άξια, αν μη τι άλλο, εκτίμησης.
Η υπόθεση έτσι πήρε διεθνείς προεκτάσεις. Την περίοδο εκείνη παρατηρούνταν ένα είδος κινητοποίησης η οποία προερχόταν τόσο από τα κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία αποτελούσαν το κύριο μοχλό κινητοποίησης, όσο και από τα αντίθετα πολιτικά τους ρεύματα όπως οι φιλελεύθεροι, σοσιαλιστές, συντηρητικοί και ριζοσπάστες. Μέσα από το είδος της κινητοποίησης όλες αυτές οι πολιτικές ομάδες συνεργάστηκαν πιστεύοντας ότι οι πολιτικοί διωγμοί και τα στρατοδικεία υπονομεύουν τη δημοκρατία. Όσο προχωρούσε ο καιρός της ενάρξεως της δίκης – 9 Ιουλίου 1959 – τόσο πιο πολύ εντείνονταν οι κινητοποιήσεις και οι πιέσεις από το εξωτερικό.

Δίκη Γλέζου και στελεχών ΚΚΕ στο Στρατοδικείο (1959)

Η δίκη του Γλέζου και άλλων στελεχών του ΚΚΕ αρχίζει στις 9 Ιουλίου 1959, στο Τακτικό Στρατοδικείο Αθηνών. Στο μεταξύ, όλα τα κόμματα της Αντιπολιτεύσεως έχουν ταχθεί εναντίον της παραπομπής πολιτικών υποθέσεων στα στρατοδικεία. Παράλληλα στην Αθήνα αφικνούνται ξένοι νομικοί, εκπρόσωποι οργανώσεων και δημοσιογράφοι.

Σύμφωνα με το βούλευμα, οι πέντε από τους παρόντες κατηγορούμενους και πιο συγκεκριμένα οι: Τρικαλινός, Βουτσάς, Ευθημιάδης, Συγγελάκης και Καρκαγιάνης παραπέμπονται «δια προσφοράν εις κατασκοπείαν», σύμφωνα με το Α.Ν. 375/1936 άρθρο 9ο. Οι υπόλοιποι, ανάμεσα στους οποίους και ο Γλέζος, για παροχή βοήθειας στους προσφερθέντες σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του ιδίου Νόμου.

Τα αστυνομικά μέτρα που έχουν παρθεί από την πρώτη μέρα είναι ιδιαιτέρως εμφανή γύρω από το δικαστήριο, το παλαιό κτήριο του Στρατοδικείου επί της οδού Ακαδημίας. Οι κατηγορούμενοι καταφθάνουν στο στρατιωτικό δικαστήριο με περασμένες τις χειροπέδες στα χέρια τους και ορισμένοι χειροκροτούν με αποτέλεσμα την άμεση σύλληψή τους.

Οι συνήγοροι υπερασπίσεως υποβάλλουν από την πρώτη στιγμή ενστάσεις αναρμοδιότητας του δικαστηρίου με το δικαιολογητικό ότι ο νόμος Α.Ν. 375 έχει καταργηθεί και ότι το κατηγορητήριο είναι αόριστο, αλλά το δικαστήριο τις απορρίπτει.

Η διάρκεια της δίκης είναι 14 ημέρες. Μέσα στο δικαστήριο παρευρίσκονταν μόνο δημοσιογράφοι, μάρτυρες κατηγορίας, συγγενείς, συνήγοροι και τα αστυνομικά όργανα. Οι μάρτυρες κατηγορίας είναι ανώτατα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας των οποίων η κύρια ενασχόληση τους είναι η μελέτη της ιστορικής εξέλιξης και των σκοπών του ΚΚΕ, υπό το πρίσμα της Δεξιάς. Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας αστυνόμος Παπασπυρόπουλος καταθέτει ότι είδε ο ίδιος τον Κολιγιάννη να μπαίνει στο σπίτι της αδερφής του Γλέζου.

Από την παραμονή της δίκης σημειώνεται η πρώτη παρέμβαση της Σοβιετικής Ενώσεως. Ο πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ στρατάρχης Βοροσίλωφ με μήνυμά του στο βασιλιά Παύλο εκφράζει την ανησυχία του για τη τύχη του Γλέζου. Ο υφυπουργός Εξωτερικών Σκεφέρης σε συνάντηση του με το Σοβιετικό Πρεσβευτή δηλώνει ότι ο βασιλιάς δε μπορεί να επέμβει και τούτο διότι το Δημοκρατικό Σύνταγμα της Ελλάδος απαγορεύει την ανάμειξή του στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Παράλληλα την ίδια ημέρα ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής δηλώνει την έκπληξη του για την κινητοποίηση του Κομμουνισμού για την εν λόγω δίκη κατασκοπίας και καθώς επίσης ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, αμερόληπτη και δε δέχεται καμία εξωτερική επέμβαση.

Οι περισσότεροι κατηγορούμενοι αναιρούν τις ομολογίες τους και υπερασπίζονται την πολιτική του ΚΚΕ και ο Μανόλης Γλέζος υποστηρίζει ότι η κατηγορία εναντίον του είναι συκοφαντική και σκοπός της είναι να πληγεί η ΕΔΑ και το δημοσιογραφικό της όργανο η Αυγή. Στην αγόρευσή του ο Βασιλικός Επίτροπος καταφέρθηκε κατά των κομμουνιστικών καθεστώτων, του διεθνούς κομμουνισμού καθώς επίσης και του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και ΚΚΕ. Στην αναφορά του στο πρόσωπο του Γλέζου, ζητά να μη καταδικαστεί για την υπόθεση της κατασκοπείας αλλά διότι γνώριζε και δεν ανέφερε. Στην δίκη αυτή την αδερφή του Μανώλη Γλέζου υπερασπίστηκε ο Νικηφόρος Μανδηλαράς.

Στις 22 Ιουλίου το Στρατοδικείο ανακοίνωσε την απόφασή του, σύμφωνα με την οποία ο Μανόλης Γλέζος καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση, 4 χρόνια εκτόπιση και 8 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

Σημειώνεται η δεύτερη παρέμβαση της Σοβιετικής Ενώσεως ότι η Σοβιετική Ταχυδρομική Υπηρεσία εξέδωσε το Δεκέμβριο του 1959 αναμνηστική σειρά με ένα μόνο γραμματόσημο με προσωπογραφία του Μανόλη Γλέζου. Σε αντίδραση της συγκεκριμένης έκδοσης, η Ελληνική Κυβέρνηση εξέδωσε σειρά δύο γραμματοσήμων με την προσωπογραφία του Ίμρε Νάγκι, Ούγγρου προοδευτικού Πρωθυπουργού που κρεμάστηκε εκείνη τη χρονιά απο τα Σοβιετικά Στρατεύματα Εισβολής. Και οι δύο χώρες απέσυραν τις σειρές αμέσως.

Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, ο Γλέζος επανεκλέχθηκε βουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΕΔΑ 1961. Τελικά ο Μ. Γλέζος απελευθερώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1962 ως αποτέλεσμα της δημόσιας κατακραυγής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η πορεία Ειρήνης του 1963 και ο σάλος για το Μακεδονικό


Το 1963 συμμετείχε μαζί με το Γρηγόρη Λαμπράκη και το Λεωνίδα Κύρκο στην πορεία Ειρήνης του Ολντερμάστον. Ο Λαμπράκης κρατούσε ημερολόγιο καθημερινά, όπου αναφέρεται:
Έφθασα στο Λονδίνο το βράδυ της παραμονής της πορείας. Είναι Μ. Πέμπτη. Βρέθηκα στο Κάουντι Οτέλ δωμ. 416 όπου έμενε κι ο Γλέζος και ο Λ. Κύρκος. Τους άφησα στην πόρτα του δωματίου τους σημείωμα ότι ήλθα για την πορεία και έπεσα να κοιμηθώ. Στις 12 μεσάνυχτα μου χτύπησε την πόρτα ο Μανώλης, με φίλησε. «Τρέχω είπε να φέρω το Λεωνίδα». Κι ήλθαν. Τους έδωσα ένα πακέτο τσιγάρα, φιστίκια κι εφημερίδες σημερινές. Τις ξεφύλλησαν με αγωνία. Μου είπαν ότι θα σηκωθούμε στις 6.30 το πρωί Μεγ. Παρασκευή για να μας μεταφέρει το αυτοκίνητο στο Ωλντενμάστον απ΄όπου θ΄ αρχίσει η πορεία. Πρώτοι θα είναι οι Ιάπωνες (μούπε ο Μανώλης) λόγω Χιροσίμα. Μετά ακολουθεί η ελληνική αντιπροσωπεία.- Λόγω Μανώλη Γλέζου, είπα εγώ. Ο Μανώλης κατέβασε το κεφάλι και δεν απήντησε... Έφυγαν για να μου χτυπήσουν το τηλέφωνο και να ξυπνήσω το πρωί. Σαν χωριατόπαιδο δεν μπορώ να κοιμηθώ από αγωνία για την πορεία.

Το βράδυ της 30ης Ιουλίου του 1963, ο Μανόλης Γλέζος έδωσε συνέντευξη προς τους δημοσιογράφους στη Μόσχα, όπου βρισκόταν για να παραλάβει το βραβείο Λένιν. Σύμφωνα με σχετικό τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων από τη σοβιετική πρωτεύουσα, ο Γλέζος φερόταν ότι εκφράστηκε «υπέρ της λύσεως του προβλήματος των μακεδονικών μειονοτήτων δια διαπραγματεύσεων (και) εις δεδομένην στιγμήν την ίδρυσιν μιας αυτονόμου Μακεδονίας». Το τηλεγράφημα δημοσιεύθηκε την επομένη στο επίσημο όργανο της Αριστεράς, την Αυγή. Προκλήθηκε θύελλα αντιδράσεων και η Ε.Δ.Α. με ανακοίνωσή της διέψευσε το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος. Ωστόσο, το Γαλλικό Πρακτορείο δεν ανασκεύασε τα μεταδοθέντα, αν και δέχθηκε ότι πιθανόν «διέφυγον αποχρώσεις τινές» των όσων είπε ο Γλέζος. Στα όσα ακολούθησαν παρενέβη ο Σοβιετικός πρεσβευτής στην Αθήνα Ν. Κοριούκιν, ο οποίος στις 2 Αυγούστου δήλωσε ότι για τη Σοβιετική Ένωση δεν υφίσταται μακεδονικό πρόβλημα. Τελικώς ο ίδιος ο Γλέζος με δήλωσή του, που μετέδωσε το σοβιετικό πρακτορείο Ταςς στις 6 Αυγούστου, διέψευσε κατηγορηματικά το τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου και τόνισε ότι «δεν υπάρχει μακεδονικό ζήτημα». Παρόμοιες δηλώσεις έκανε κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο Ελληνικού στις 28 Αυγούστου, όπου τον υποδέχθηκαν στελέχη και οπαδοί της Ε.Δ.Α., μεταξύ των οποίων και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Φυλάκιση και εξορία επί δικτατορίας

Στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ο Γλέζος συνελήφθη τα ξημερώματα στην οδό Φαιδριάδων στην Κυψέλη όπου διέμενε μαζί με την οικογένεια του, μαζί με το υπόλοιπο των πολιτικών ηγετών και κρατήθηκε επί τέσσερα έτη διαδοχικά στο Γουδί, το Πικέρμι, στη Γενική Ασφάλεια (Χωροφυλακής), τη Γυάρο, το Παρθένι Λέρου και τέλος στον Ωρωπό απ΄όπου και απελευθερώθηκε το 1971 μετά από γενική αμνηστία. Συνολικά έχει καταδικασθεί 28 φορές για την πολιτική και αντιστασιακή δραστηριότητα του από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο. Ο συνολικός χρόνος παραμονής του Μανόλη Γλέζου στις φυλακές είναι 11 έτη και 5 μήνες, ενώ 4 έτη και 6 μήνες συμπλήρωσε στην εξορία. Έγιναν εννέα απόπειρες δολοφονίας εναντίον του. Το 1968 από την εξορία, καταδικάζει την επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία. Το 1967 το καθεστώς της 21ης Απριλίου δεν του επέτρεψε να παρευρεθεί στην κηδεία της μητέρας του.

Δείτε: Βλέποντας την εμβληματική φιγούρα του Μανώλη Γλέζου υπό καταρρακτώδη βροχή... εν Σιωπή και Περισυλλογή!

Πολιτική δράση μετά τη μεταπολίτευση (1974-2020)

Ο Μανώλης Γλέζος αναλώθηκε σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να αναβιωθεί η ΕΔΑ, στην οποία ήταν γραμματέας έως το 1985 και Πρόεδρος, (μετά τον θάνατο του Ηλία Ηλιού) από το 1985 έως το 1989. Για ένα χρονικό διάστημα -τον Οκτώβρη του 1986- εκλέχθηκε και ανέλαβε πρόεδρος στην κοινότητα Απειράνθου, (της γενέτειράς του), όπου προσπάθησε να εφαρμόσει ένα τοπικό πείραμα άμεσης δημοκρατίας σε επίπεδο βάσης. Κατόπιν, κατάργησε ουσιαστικά τα προνόμια του συμβουλίου και εισήγαγε ένα σύστημα με ένα «σύνταγμα» και μια τοπική συνέλευση που είχε το συνολικό έλεγχο της κοινοτικής διοίκησης. Αυτό το πρότυπο λειτούργησε για αρκετά έτη, αλλά μακροπρόθεσμα το ενδιαφέρον των συγχωριανών του μειώθηκε και η συνέλευση εγκαταλείφθηκε.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 και του 1985, όπου η ΕΔΑ αποφάσισε συνεργασία με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο Μ. Γλέζος εκλέχτηκε Βουλευτής στην Α' εκλογική περιφέρεια Αθηνών και στην Β' εκλογική περιφέρεια Πειραιώς αντίστοιχα. Στις 19 Ιουνίου 1985 ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Την 1η Ιανουαρίου 1987 παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος. Το 1984 έγινε Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στις 7 Απριλίου 1999 συμμετείχε στην αποστολή της ΑΕΚ στο Βελιγράδι, η οποία αγωνίστηκε εν μέσω βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, απέναντι στην Παρτιζάν.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού. Το 2002, διαμόρφωσε την πολιτική ομάδα Ενεργοί Πολίτες. Η πολιτική ομάδα σε συνεργασία με τον Συνασπισμό και άλλα μικρότερα κόμματα της Αριστεράς, μέσω του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2004. Το 2002 εκλέχθηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος Αθηνών-Πειραιά της περιφέρειας Αττικής επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού Ενεργοί Πολίτες συγκεντρώνοντας ποσοστό 11%. Την υποψηφιότητά του υποστήριξε ο Συνασπισμός,άλλες κινήσεις και σχήματα της Αριστεράς καθώς και ανένταχτοι του χώρου.

Στις 5 Μαρτίου του 2010, εξαιτίας του ψεκασμού με χημικές ουσίες στο πρόσωπο από αστυνομικούς των ΜΑΤ[18] κατά τη διάρκεια απεργίας, παρουσίασε αναπνευστικά προβλήματα και υψηλή πίεση. Την επίθεση καταδίκασε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και άλλοι πολιτικοί. Ο Μανώλης Γλέζος μαζί με άλλα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ετοιμάζονταν να αναρτήσουν πανό κοντά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Στις Δημοτικές εκλογές του 2010 εκλέχτηκε Δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάρου (τόπο καταγωγής της μητέρας του), Επικεφαλής της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Πάρου. Στις Βουλευτικές εκλογές του Μάιου και Ιουνίου 2012 εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Είναι Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Υπήρξε επίτιμος Πρόεδρος της επιτροπής μελέτης και αξιοποίησης του έργου της ΕΠΟΝ. Πρόεδρος της επιτροπής συμπαράστασης στον αγώνα του λαού των Σαχράουι και του απελευθερωτικού μετώπου (POLISARIO). Επισκέφθηκε την Κούβα και πρόσφατα την Βενεζουέλα του Τσάβες. Έχει συναντηθεί με πολλούς ηγέτες ξένων χωρών και υπήρξε συνομιλητής ιστορικών προσώπων.

Στο Βίντεο ο Μανώλης Γλέζος στο Αγρίνιο, στο μνημείο 120 εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς. Μνημείο αφιερωμένο στον τουφεκισμό 120 Αγρινιωτών από τους Γερμανούς κατακτητές τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944 ως αντίποινα για την ανατίναξη από Έλληνες αντάρτες της αμαξοστοιχίας που κινούνταν από Κρυονέρι προς Αγρίνιο και μετέφερε πολεμικό υλικό και καύσιμα, συνοδευμένη από Γερμανούς στρατιώτες, με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς.
«Τόπος ιερός, εδώ που οι αντίχριστοι ξανασταύρωσαν το Χριστό
και την Ελλάδα, κ’ ήταν Παρασκευή Μεγάλη, 14 του Απρίλη,
και κει που η γης ανάβρυζε κρινάκια, παπαρούνες χαμομήλια για το Πάσχα
σκάφτηκαν τάφοι και στους τάφους δε χωρούσαν οι λεβέντες,
και μες στα σπλάχνα δε χωρούσε τόσος πόνος.
Κι’ είταν το Αγρίνι ολάκερο ένας Επιτάφιος μ’ όλα του τα κεριά σβησμένα.»
(Απόσπασμα από το «Αναστάσιμο Μνημόσυνο»
του Γιάννη Ρίτσου, «για τους πεσόντες στην κατοχή Αγρινιώτες»)


Ως πρόεδρος της επιτροπής ίδρυσης βιβλιοθηκών έχει δημιουργήσει δεκάδες βιβλιοθήκες σε απομονωμένα νησιά του Αιγαίου καθώς και μικρά χωριά της Ελλάδας.

Στις Ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ με περισσότερους από 438.000 σταυρούς προτίμησης, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης μεταξύ όλων των υποψηφίων, όλων των κομμάτων.

Μαζί με τους ευρωβουλευτές Γιώργο Κατρούγκαλο και Κωνσταντίνα Κούνεβα καθώς και τον Βουλευτή Παν.Κουρουμπλή ο Μανώλης Γλέζος, εκπροσώπησε τον ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη σιωπηρή πορεία κατά της τρομοκρατίας στο Παρίσι στις 11-1-2015. που έδωσαν το παρόν πάνω από 3,5 εκατ. άνθρωποι βρέθηκαν 44 ηγέτες του κόσμου, οι οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές φώναξαν «Je suis Charlie».

Παρά την υποστήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Γλέζος εξέφρασε δημόσια τη διαφωνία του με τις αποφάσεις του κόμματος, όταν διαπραγματεύτηκε πάνω στα θέματα της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου. Ο Γλέζος, με άρθρο του στο blog της Κίνησης Ενεργών Πολιτών, κατηγόρησε την Κυβέρνηση πως υποχώρησε από τις προεκλογικές δεσμεύσεις της και πως αρκέστηκε σε επικοινωνιακές τακτικές, χωρίς να αλλάξει ουσιαστικά την προτέρα κατάσταση, ενώ κάλεσε τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ να αντιδράσουν «πριν είναι αργά». Από την πλευρά της, στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσαν πως περίμεναν «μια πιο δίκαιη και νηφάλια αποτίμηση από ένα στέλεχος της εμπειρίας και της διαδρομής του Μανώλη Γλέζου».

Ακόμη, πήρε θέση υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα του 2015, αλλά και κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών του 2018.

Στις 17 Ιουνίου 2015, ο Γλέζος υπέβαλε την παραίτησή του από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με ισχύ από τις 8 Ιουλίου 2015 καθώς είχε ανακοινώσει ότι θα αποχωρήσει με την παρέλευση ενός χρόνου θητείας. Τη θέση του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πήρε ο Νίκος Χουντής.

Σε δήλωσή του στους New York Times τον Σεπτέμβριο του 2014, όπου η αμερικανική εφημερίδα του είχε κάνει αφιέρωμα, είχε πει: «Αυτός που βλέπετε μπροστά σας δεν είναι απλά ένας άνθρωπος, αλλά όλοι οι σύντροφοί μου που δεν είναι πια μαζί μας. Αυτό είναι που με κρατάει για να συνεχίσω. Πρέπει να συνεχίσω να ζω και να μάχομαι γι' αυτούς».

Βίντεο: Επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Θεσσαλίας αναγορεύθηκε ο Μανώλης Γλέζος. Δήλωσε συγκινημένος από την τιμή που του έγινε.



Μανώλης Γλέζος: Η ζωή του και η δράση του με δικά του λόγια

Θλίψη στο πανελλήνιο και όχι μόνο, έχει σκορπίσει η είδηση ότι ο Μανώλης Γλέζος, ο «έφηβος» αντάρτης, η εμβληματική μορφή της Αριστεράς και σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα, έφυγε από τη ζωή.

«Ζω για τους συντρόφους μου που χάθηκαν… Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις» είχε πει ο ίδιος εξηγώντας γιατί σε μεγάλη ηλικία παρέμενε έφηβος.

«Όταν χορεύεις θα χορεύεις για μένα»

«Έφηβος» αντάρτης είχε καθιερωθεί να λέγεται ο Μανώλης Γλέζος και ο ίδιος το 2017, αποκάλυψε σε διεθνές συνέδριο το μυστικό της μακροζωίας, λέγοντας πως ζούσε και για τους συντρόφους του που χάθηκαν.

«Γι’ αυτούς που δεν υπάρχουν πια. Πριν από κάθε μάχη μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσένα δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα.

Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα! Μπορώ να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο, είναι δυνατόν;»

Αλήθεια είναι η κατάργηση της λήθης

Σε συνέντευξή του στο BHΜΑgazino, το 2016, ο Μανώλης Γλέζος είχε εξηγήσει τι σημαίνει αλήθεια: «Το στερητικό «α» μαζί με τη «λήθη», δηλαδή τη λησμονιά, κάνουν την «αλήθεια». Τι είναι δηλαδή η αλήθεια; Η κατάργηση της λήθης. Μπορούμε εμείς να λησμονήσουμε το παρελθόν; Αποκλείεται. Όποιος λησμονήσει το παρελθόν χάνεται και δεν έχει μέλλον».

Η πιο έντονη ανάμνηση

«Η πιο έντονη ανάμνηση της ζωής μου, είναι η μάνα μου. Με ρωτάνε διαρκώς για τη σημαία. Εγώ όμως, ακόμα κι από την ιστορία της σημαίας, θυμάμαι τη μάνα μου».

Όταν γυρίζαμε εκείνη την ημέρα στα σπίτια μας, η ώρα ήταν περασμένη, μετά τα μεσάνυχτα. Πάω στο σπίτι και βλέπω τη μάνα μου (…) Με περίμενε. Την πλησιάζω και της λέω, «Μάνα!».

Σηκώνεται απότομα, με πιάνει από τον λαιμό, με πάει στην κουζίνα για να μην ακούσουν οι άλλοι και ξυπνήσουν και μου λέει «Πού ήσουν;».

Τότε εγώ ανοίγω το σακάκι και της δείχνω το κομμάτι της σβάστικας που είχαμε κόψει. Με αγκαλιάζει, με φιλάει και μου λέει, «Πήγαινε κοιμήσου»», έλεγε ο Μανώλη Γλέζος. Περισσότερα εδώ.
Εκείνη τη Νύχτα που κατέβηκε η ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη (30 Μαΐου του 1941)

Για την Αριστερά

«Το “Αριστερά” είναι ένα μορφολογικό σχήμα. Βαφτίστηκε έτσι επειδή στη γαλλική Βουλή στεκόντουσαν στ’ αριστερά αυτοί που είχανε ριζοσπαστικές ιδέες. Ποιος είναι στην ουσία ο αριστερός; Αυτός που δεν περπατάει την πεπατημένη, αλλά σκάβει έναν καινούργιο δρόμο», είχε πει ο Μανώλης Γλέζος σε συνέντευξή του στο Δρόμο της Αριστεράς, το 2015.

Το σκίτσο του Πικάσο για τον Μανώλη Γλέζο


Στις 2 Ιουλίου 1959, ο Πικάσο σχεδίασε ένα σκίτσο που δείχνει έναν «Παρθενώνα» και στην κορυφή απεικονίζεται ο Γλέζος να κρατά τη σημαία με το περιστέρι της ειρήνης. Η ρίζα του βράχου είναι η υπογραφή του Πικάσο. Το σκίτσο έγινε πρωτοσέλιδο στην Humanite με τίτλο «Το μολύβι του Πικάσο σε βοήθεια του ήρωα της Ακρόπολης» και το σχέδιο ήταν να τυπωθεί το σκίτσο σε καρτ ποστάλ, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τον αγώνα υποστήριξης του Μανόλη Γλέζου.

Όλα έγιναν όταν ο Μανώλης Γλέζος συνελήφθη για τέταρτη φορά και παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία της κατασκοπείας, επειδή είχε συναντήσει τον Κώστα Κολιγιάννη, ο οποίος ασκούσε χρέη Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ και είχε μπει παράνομα στην Ελλάδα».

Ο Γλέζος προφανώς παραδέχθηκε τη συνάντηση και καταδικάστηκε σε πενταετή κάθειρξη για συνεργία σε κατασκοπεία και θα φυλακιστεί από το 1959 έως το 1962. Μόλις αποφασίστηκε η κάθειρξη, ξέσπασε στην Ευρώπη ένα κίνημα για την απελευθέρωσή του και σ’ αυτό συμμετείχε και ο κορυφαίος Γάλλος ζωγράφος. Έτσι, στις 2 Ιουλίου 1959, ο Πικάσο σχεδίασε ένα σκίτσο που δείχνει έναν «Παρθενώνα» και στην κορυφή απεικονίζεται ο Γλέζος να κρατά τη σημαία με το περιστέρι της ειρήνης.

Η ρίζα του βράχου είναι η υπογραφή του Πικάσο. Το σκίτσο έγινε πρωτοσέλιδο στην Humanite με τίτλο «Το μολύβι του Πικάσο σε βοήθεια του ήρωα της Ακρόπολης» και το σχέδιο ήταν να τυπωθεί το σκίτσο σε καρτ ποστάλ, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τον αγώνα υποστήριξης του Μανόλη Γλέζου.

Βιβλιογραφία
• Ερανίσματα και Προσθήκες της Σοφίας Ντρέκου για την Αέναη επΑνάσταση
• «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ.18ος, σελ.302-303.
Στεφανίδης, Ιωάννης Δ. (2008). «Η Δημοκρατία δυσχερής; Η ανάπτυξη των μηχανισμών του • «αντικομμουνιστικού αγώνος» 1958-1961». Μνήμων 29: 199-241. (Βικιπαίδεια)
• Info: ΑΠΕ-ΜΠΕ, www.google.com/search
• Το οπτικό υλικό (Βίντεο) από www.YouTube, εταιρεία της Google.

Πηγή: Αέναη επΑνάσταση | Sophia Ntrekou.gr


Αποχαιρετώντας με συγκίνηση τον Εθνικό Ήρωα Μανώλη Γλέζο


«Ο Μανώλης Γλέζος ξέσκισε την Σβάστικα 
και τυλίχτηκε την Ελληνική Σημαία.
Ταυτίστηκε με τον Λαό μας.
Αιώνιο Σύμβολο Ελευθερίας!»

Αθήνα, 30.3.2020



Κυρ. Μητσοτάκης για τον Μανώλη Γλέζο: Το έθνος 
χαμηλώνει τις σημαίες για να περάσει ένας μεγάλος Έλληνας

Prime Minister GR (@PrimeministerGR) March 30, 2020Prime Minister GR (@PrimeministerGR) March 30, 2020

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την επίσκεψή του στο σπίτι μου -ένας λεοντόκαρδος με τρυφερό βλέμμα και με ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι- το βράδυ που έφυγε ο πατέρας μου. Θα μας λείψει πολύ…»

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβασε μία φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην οποία απεικονίζεται μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, ενώ στη λεζάντα αναφέρει:

«Το έθνος χαμηλώνει τις σημαίες του για να περάσει ένας μεγάλος Έλληνας. Αυτός που πρώτος κατέβασε το σύμβολο των κατακτητών από την Ακρόπολη. Για να αναδειχθεί, έτσι, ο ίδιος σε σύμβολο της ελεύθερης πατρίδας μας.

Ο Μανώλης Γλέζος εκπροσώπησε μία γενιά που δεν λύγισε και δεν υποτάχθηκε. Ούτε και φυλακίστηκε σε κομματικούς φανατισμούς. Μια γενιά αφιερωμένη στην Ελλάδα, στην Ελευθερία και στη Δημοκρατία.

Υπήρξε, όμως, ταυτόχρονα, και ένας γλυκός άνθρωπος. Προσωπικά, δεν θα ξεχάσω ποτέ την επίσκεψή του στο σπίτι μου -ένας λεοντόκαρδος με τρυφερό βλέμμα και με ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι- το βράδυ που έφυγε ο πατέρας μου. Θα μας λείψει πολύ…

Ο θάνατος του Μανώλη Γλέζου αφήνει τους Έλληνες φτωχότερους. Αλλά η ζωή του αφήνει την Ελλάδα πλουσιότερη. Γιατί το παράδειγμα του – το παράδειγμα μιας ζωής αγνού πατριώτη και αληθινού μαχητή- μένει φωτεινός οδηγός για όλους. Και μας οπλίζει με δύναμη, ώστε να ξεπερνούμε ενωμένοι δυσκολίες όπως οι σημερινές.

Μαζί με όλους τους Έλληνες, σκύβω με σεβασμό το κεφάλι στη μνήμη του Μανώλη Γλέζου.

Τον αποχαιρετώ με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. Και εκφράζω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Όταν ο Γλέζος εμφανίστηκε στην πόρτα του Κυριάκου 
Μητσοτάκη μετά τον θάνατο του πατέρα του

Το βράδυ της 30ης Μαΐου του 2017, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν στο σπίτι του, στον Περιφερειακό του Λυκαβηττού. Ο τότε πρόεδρος της ΝΔ χειριζόταν τις λεπτομέρειες της κηδείας του πατέρα του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, σε συνεννόηση με τα αδέρφια του και τα άλλα μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη. Τότε, χτύπησε το κουδούνι στο σπίτι του και ένας απροσδόκητος επισκέπτης έκανε την εμφάνισή του.

Ήταν ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής της Δημοκρατίας, ο οποίος κρατούσε ένα κόκκινο γαρύφαλλο. Ο Γλέζος και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξαν μεν πολιτικοί αντίπαλοι κατά τα χρόνια μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά πάντα είχαν αμοιβαία εκτίμηση. Άλλωστε, οι πολιτικές τους πορείες ήταν παράλληλες.

Εκτός από το γαρύφαλλο στη μνήμη του πολιτικού αντιπάλου και φίλου του, όμως, ο Γλέζος έδωσε στην οικογένεια του Κυριάκου Μητσοτάκη κρατούσε και χειρόγραφο γράμμα. Το γράμμα ξεκινούσε με ένα απόσπασμα από μια ραψωδία της Ιλιάδας. «Αφρήτωρ, αθέμιστος, ανέστιος έστιν εκείνος, ος πολέμου έραται επιδημίου οκρυόεντος» (Ακοινώνητος, άγριος και άπατρις είναι αυτός που τον εμφύλιο πόλεμο αγαπά), έγραφε ο Γλέζος, θέλοντας να τονίσει τον συμφιλιωτικό χαρακτήρα του Μητσοτάκη.
«Πιστός στο αξίωμα αυτό ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξεν ο πρωτουργός να αποφευχθεί και να μην υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη, στη διάρκεια της κατοχής. Oποια αντίθεση και αν έχεις μαζί του, οφείλεις να του το αναγνωρίσεις. Γνωρίστηκα μαζί του το 1953 και υπήρξαν διαφορετικές οι απόψεις μας για το πολιτικό γίγνεσθαι. Η διαφορά, όμως, αυτή δεν υπήρξε να γίνουμε οχτροί. Η χούντα στις 21 Απριλίου 1967 μας ξαναντάμωσε στον ίδιο θάλαμο στο Γουδή και μετά στο Πικέρμι. Γνωστή η ιστορία που έχουμε από κοινού δημοσιοποιήσει», έγραφε ακόμα ο Μανώλης Γλέζος. 

Η εμφάνιση του Μανώλη Γλέζου, δε, είχε συγκινήσει ιδιαίτερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τότε, στο σπίτι ήταν η μικρή του κόρη Δάφνη, μαθήτρια του Γυμνασίου εκείνη την περίοδο. Τη σύστησε στο Γλέζο και της είπε «Έχεις απέναντί σου έναν μεγάλο ήρωα, έναν αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης».

Ο Δήμος Αθηναίων, τιμής ένεκεν, θα παραχωρήσει 
τάφο την οικογένεια του Μανώλη Γλέζου.

Η δήλωση του Κώστα Μπακογιάννη για τον Μανώλη Γλέζο

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τον θάνατό του

«Έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, σε ηλικία 98 ετών, ο αγωνιστής της Αντίστασης Μανώλης Γλέζος. Ο Μανώλης Γλέζος, μαζί με τον Λάκη Σάντα, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάη του 1941 κατέβασαν από την Ακρόπολη τη μισητή, χιτλερική σημαία, ενέργεια-σύμβολο της θαρραλέας αντίστασης του ελληνικού λαού.

Την περίοδο της Κατοχής έδρασε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Συνελήφθη και καταδικάστηκε 3 φορές από τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε αρχισυντάκτης στον “Ριζοσπάστη”. Συλλαμβάνεται και δικάζεται το 1948. Όπως χιλιάδες αγωνιστές πέρασε χρόνια σε φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια.

Τον Σεπτέμβρη του 1951, όντας φυλακισμένος, εκλέγεται βουλευτής με την ΕΔΑ. Αποφυλακίζεται το 1954 και το 1956 αναλαμβάνει διευθυντής της “Αυγής”, που λειτουργούσε ως εφημερίδα της ΕΔΑ. Φυλακίζεται ξανά από το 1958 έως το 1962. Το 1962 τιμήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση με το Βραβείο Λένιν για την αντιστασιακή του δράση, τον αγώνα για την ειρήνη και την πάλη ενάντια στο φασισμό.

Το 1961 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ από το 8ο Συνέδριο του Κόμματος. Με την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος, στις 21 Απρίλη 1967, συλλαμβάνεται και κρατείται για 4 χρόνια στο Γουδή, στο Πικέρμι, στη Γενική Ασφάλεια (Χωροφυλακής), στη Γυάρο, στο Παρθένι Λέρου. Απελευθερώθηκε το 1971 από τον Ωρωπό.

Αποχώρησε από το ΚΚΕ το 1968.

Από το 1981 και έπειτα εκλέχτηκε βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και αργότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Συμμετείχε δραστήρια στο Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Ο Ριζοσπάστης πέρασε «στα ψιλά» τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου


ΣΥΡΙΖΑ για Γλέζο: Θα μας λείψει η παρρησία 
του «πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης»

«Ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε ένα παγκόσμιο σύμβολο 
της ανειρήνευτης επιθυμίας του ανθρώπου για ελευθερία»

 «Θα μας λείψει η παρρησία, η ανθρωπιά και το καθάριο βλέμμα 
του "πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης"», σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
«Η διαδρομή του Μανώλη Γλέζου υπήρξε αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με την αναζήτηση απαντήσεων στις μεγάλες προκλήσεις του 20ου αιώνα και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις αναζητήσεις της ελληνικής Αριστεράς. Την ίδια στιγμή, ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε ένα παγκόσμιο σύμβολο της ανειρήνευτης επιθυμίας του ανθρώπου για ελευθερία» 
Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Η είδηση του θανάτου του Μανώλη Γλέζου βρίσκει τη χώρα και τον λαό μας σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Μία συγκυρία που μας επιτρέπει να ξανασκεφτούμε και να τιμήσουμε στοχαστικά εκείνους και εκείνες που στην ιστορική διαδρομή της χώρας μας βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Η διαδρομή του Μανώλη Γλέζου υπήρξε αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με την αναζήτηση απαντήσεων στις μεγάλες προκλήσεις του 20ου αιώνα και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις αναζητήσεις της ελληνικής Αριστεράς. Την ίδια στιγμή, ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε ένα παγκόσμιο σύμβολο της ανειρήνευτης επιθυμίας του ανθρώπου για ελευθερία. Όταν τη νύχτα της 30ης Μαΐου του 1941, με τον Λάκη Σάντα, κατέβαζε την ναζιστική σημαία από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης έθετε τις βάσεις για την έμπρακτη αμφισβήτηση της ναζιστικής κυριαρχίας. Η αποκοτιά εκείνης της νύχτας -όταν δύο νέοι άνθρωποι αναμετρήθηκαν με έναν πανίσχυρο εχθρό- καθόρισε τον βηματισμό του Μανώλη Γλέζου.

Ενεργός στο κομμουνιστικό κίνημα, πλήρωσε το βαρύ τίμημα των δύσβατων μετεμφυλιακών χρόνων με διαδοχικές καταδίκες και φυλακίσεις. Αλλά δεν λύγισε ούτε στιγμή. Η πορεία του ήταν μια πορεία αντίστασης και δημιουργίας, αμφισβήτησης της κυριαρχίας των λίγων, κατάδειξης της δυνατότητας ενός μέλλοντος απαλλαγμένου από τα δεσμά του “εφικτού”. Σταθερά στην πρώτη γραμμή των θεωρητικών αναζητήσεων για μία Αριστερά με δημοκρατία και αλληλεγγύη, σταθερά στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, σταθερά στην διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης της Εθνικής Αντίστασης, ο Μανώλης Γλέζος σφράγισε όσο λίγοι την πολιτική και κοινωνική ιστορία του τόπου μας. Επίσης, το 2014 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ με περισσότερους από 438 χιλιάδες σταυρούς προτίμησης.

Ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για τις γερμανικές επανορθώσεις και την ηθική δικαίωση των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της κατοχής, τεκμηριώνοντας το δίκαιο του αιτήματος από όλες τις πλευρές. Η συμβολή του κορυφώθηκε με την έκδοση της "Μαύρης Βίβλου της Κατοχής", την οποία αφιέρωσε στον εκτελεσμένο του αδερφό, η οποία έφτασε στους μαθητές των σχολείων μας αλλά και σε προσωπικότητες από το διεθνές πολιτικό στερέωμα. Αλλά και με την συνεργασία του για τη διατύπωση της απόφασης της ελληνικής βουλής το 2019 που ενεργοποίησε τη ρηματική διακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης προς το γερμανικό κράτος για τη διεκδίκηση με κάθε μέσο των ενεργών απαιτήσεων της χώρας για τις γερμανικές επανορθώσεις.

Και για αυτό σήμερα νιώθουμε πιο φτωχοί. Πιο φτωχοί γιατί θα μας λείψει η παρρησία, η ανθρωπιά και το καθάριο βλέμμα του “πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης” που αναζητούσε σταθερά πέρα από τα ασφυκτικά όρια του παρόντος τις δυνατότητες του χειραφετητικού μέλλοντος.

Ο γραμματέας του ΜέΡΑ 25 Γιάνης Βαρουφάκης: «Ο Μανώλης Γλέζος μας άφησε σε μια σκληρή στιγμή για τους αδύναμους του κόσμου για τους οποίους έδωσε αγώνα πατριωτικό και διεθνιστικό. Εν ζωή ενέπνευσε από τον Πικάσο μέχρι την τελευταία επαναστάτρια. Από σήμερα θα εμπνέει τους επόμενους να δίνουν ξανά και ξανά τον ίδιο καλό αγώνα».

Η Χριστιανική Δημοκρατία (Χ.Δ.), με αφορμή την εκδημία 
του Μανώλη Γλέζου, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ο Μανώλης Γλέζος με τον επίτιμο Πρόεδρο της ΧΔ Μανώλη Μηλιαράκη σε εκδήλωση της “Χριστιανικής”.
Ο Μανώλης Γλέζος με τον επίτιμο Πρόεδρο της ΧΔ 
Μανώλη Μηλιαράκη σε εκδήλωση της «Χριστιανικής».

xristianiki.gr: Σήμερα Δευτέρα 30 Μαρτίου, έφυγε από τούτη τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος, πλήρης ημερών, ο αγωνιστής της ελευθερίας της πατρίδας, ο «πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης» σύμφωνα με τη διατύπωση του Καρόλου Ντε Γκολ. Από τα νεανικά του χρόνια αφιερώθηκε στον αγώνα ενάντια στη ναζιστική και φασιστική κατοχή, με κορυφαία αντιστασιακή πράξη το κατέβασμα της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη της Αθήνας το βράδυ της 30ής προς την 31η Μαϊου 1941. Η αντιστασιακή του δράση, αλλά και οι κοινωνικοί του αγώνες ως αγωνιστής της Αριστεράς, του στοίχισαν πολύχρονες διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις, ακόμα και θανατικές καταδίκες από το μετεμφυλιακό καθεστώς της Ελλάδας, οι οποίες δεν εκτελέστηκαν ύστερα από γενική κατακραυγή.

Το κοινό όραμα της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης έφερε επανειλημμένα τις πολιτικές πορείες του Κινήματος της ΧΔ και Μανώλη Γλέζου κοντά τη μία στην άλλη. Σ’ αυτό συντέλεσε το γεγονός ότι ο Μανώλης Γλέζος ήταν ο εκφραστής μιας Αριστεράς δημοκρατικής, επαναστατικής και πατριωτικής συνάμα, μιας Αριστεράς χωρίς δογματικές παρωπίδες και δεμένης με τις αγωνιστικές παραδόσεις του Λαού μας Επανειλημμένα, ο Μανώλης Γλέζος είχε εκφράσει το σεβασμό του στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Παράδοση του τόπου μας, καθώς και την εκτίμησή του στην προσφορά του Κλήρου κατά τη διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης, όχι μόνο με όσους ιερωμένους συμπορεύτηκαν με αυτήν ή την ενίσχυσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αλλά για την αφοσίωση στις ανάγκες του λαού με τα λαϊκά συσσίτια που συνδιοργάνωναν αυτοί. 
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χαρακτηριστικά έγραφε για τον πολιτικό άρχοντα: «Σφόδρα δει νεανικής ψυχής» (=χρειάζεται να έχει σφόδρα νεανική ψυχή). Αυτό ακριβώς είχε ο Μανώλης Γλέζος. Στο εκπαιδευτικό κίνημα του 2006, είχε βρεθεί ο ίδιος στο πανεπιστήμιο, για να μιλήσει για το νόμο-πλαίσιο που αντιμαχόταν τότε το φοιτητικό κίνημα, παρεμβαίνοντας σε Γενική Συνέλευση των φοιτητών καταχειροκροτούμενος.

Για πρώτη φορά συμπορευθήκαμε μαζί στη «Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων» το 1977, σ’ ένα εγχείρημα πρωτοποριακό, αλλά απαξιωμένο και συκοφαντημένο, καθώς και σε πολλές άλλες περιστάσεις, πολιτικές πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις, με αποκορύφωμα τον αντιμνημονιακό αγώνα 2010-2015. Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της ΧΔ Νίκος Ψαρουδάκης και Μανώλης Μηλιαράκης συνδέονταν φιλικά μαζί του.

Η οδύνη μας για την απώλειά του γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, διότι οι χαλεπές περιστάσεις που περνάμε δεν επιτρέπουν να τιμηθεί με την πρέπουσα λαμπρότητα. Και μόνο το παράδειγμά του το 1941, που είχε εμπνεύσει χιλιάδες νέους να αντισταθούν στη ναζιστική και φασιστική σκλαβιά, εμπνέει με τον ηθικό ιδεαλισμό του και τη σημερινή νέα γενιά της πατρίδας μας στην κατεύθυνση του αγώνα ενάντια στη νέου τύπου Κατοχή.

Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήρια μας στην οικογένειά του.

Ευχόμαστε καλό Παράδεισο. Αιωνία του η μνήμη.


Φώφη Γεννηματά, πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής έκανε την ακόλουθη δήλωση για το θάνατο του Μανώλη Γλέζου: «Η Ελλάδα έχασε σήμερα έναν μεγάλο πατριώτη, αγωνιστή, έναν σπουδαίο δημοκράτη. Αποχαιρετούμε με θλίψη τον Μανώλη Γλέζο. Το σύμβολο της Αντίστασης. Μια ζωή γεμάτη αγώνες. Μια ζωή ενός ασυμβίβαστου ήρωα. Μια ζωή γεμάτη πάθος για τον άνθρωπο, για το δίκιο και τη λευτεριά, την αξιοπρέπεια και τη δημοκρατία. Για αυτά πάλεψε εκτός και εντός Βουλής, από τα έδρανα της Αριστεράς, αλλά και του ΠΑΣΟΚ πλάι στον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο ελληνικός λαός τον αγάπησε και τον τίμησε με την ψήφο του. Θα τον θυμόμαστε πάντα, για την περηφάνια, την εντιμότητα και την αγωνιστικότητα που μας δίδαξε. Σημείο αναφοράς για τις μελλοντικές γενιές. Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια του».

Τάκης Θεοδωρικάκος‏: Ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε σύμβολο της εθνικής αντίστασης των Ελλήνων στα πολύ δύσκολα χρόνια της κατοχής 1941-44 και γι αυτό σύμβολο γενικότερα της πατρίδας μας! Μαχητής της ζωής με τη δική του ανεξάρτητη σκέψη μέχρι το τέλος! Κέρδισε επάξια τον σεβασμό όλων! 5:29 π.μ. - 30 Μαρ 2020 Υπουργός Εσωτερικών - Minister of Interior. Βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ, Official account.

Διαβάστε τηνΑποκάλυψη: ο Μανώλης Γλέζος ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο χριστιανική κηδεία (Βίντεο)
Περισσότερα για τον: Μανώλη Γλέζο



Έγραψαν για τον Μανώλη Γλέζο

Kostis Bassogiannis στο άλμπουμ HEROES: Στον Παράδεισο που, με έκπληξή τους, εδώ και χρόνια έχουν βρεθεί όλοι οι μεγάλοι τού λαϊκού εργατικού κινήματος, οι κλασικοί, οι αντάρτες, οι αγωνιστές, οι κατατρεγμένοι αυτού του κόσμου, οι εκτελεσμένοι από ψευδοχριστιανούς φασίστες, δοσιλόγους και πλουτοκράτες καπιταλιστές, οι ευλογημένοι έσχατοι, όλοι οι υπερασπιστές των φτωχών και με τον τρόπο αυτόν ορθοτομούντες, ως ανεπίγνωστοι λειτουργοί του, τον θεμελιώδη εσχατολογικό λόγο τής αλήθειας του Χριστού· «ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε», περιμένουν τον μεγάλο αγωνιστή. Συγκροτούν θίασον πνευματικόν, για να τον υποδεχθούν.

Το συγκινητικό «αντίο» του κόσμου από τα μπαλκόνια: Πολλοί ήταν εκείνοι που βγήκαν στις 9 το βράδυ στα μπαλκόνια για να αποχαιρετήσουν τον Μανώλη Γλέζο, με παρατεταμένο χειροκρότημα, τραγούδια και την ιαχή «ΑΘΑΝΑΤΟΣ»
Το κάλεσμα

Σοφία Ντρέκου: Σήμερα, 30 του Μάρτη, εν μέσω πανδημίας και δύσκολων καταστάσεων για την κοινωνία και τον λαό, έφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος. Έφυγε μια μέρα σαν κι αυτή που εκτελέστηκε και ο Νίκος Μπελογιάννης για να μας θυμίσει ίσως πιο έντονα ότι θα βρίσκεται παρέα και με τους άλλους λαϊκούς αγωνιστές σε κάθε μέρος και στιγμή, εκεί που ζουν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι.

Θέλουμε να τον αποχαιρετίσουμε όπως του αξίζει αλλά δεν μπορούμε να βρεθούμε κοντά του, λόγω της κατάστασης που αντιμετωπίζει η κοινωνία με την πανδημία. Θα τον αποχαιρετίσουμε όμως, όπως και να 'χει. Με εφευρετικότητα και αγάπη, γιατί θέλουμε να αποδώσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής και γιατί ειδικά αυτές τις δύσκολες ώρες χρειαζόμαστε κι εμείς οι ίδιοι και οι ίδιες την αναφορά σε ανθρώπους και παραδείγματα που συμβολίζουν με τον πιο εμβληματικό τρόπο την συλλογική διεκδίκηση, τον αγώνα και την αλληλεγγύη.

Συντονιζόμαστε λοιπόν και κοινοποιούμε παντού το κάλεσμα:

★ Να βγούμε στα μπαλκόνια σήμερα το βράδυ (Δευτέρα 30/3), στις 9, με παρατεταμένο χειροκρότημα, τη λέξη "ΑΘΑΝΑΤΟΣ" και με τραγούδια. Με τη φωνή ή από τα ηχεία με τραγούδια και με όποιες μουσικές θεωρήσει κανείς ότι ταιριάζουν περισσότερο σε αυτό τον αποχαιρετισμό, συνυφασμένες με τις ιστορικές στιγμές του λαϊκού αγώνα όπου ο Μανώλης Γλέζος έδωσε το παρόν. Αλλά και με κάθε άλλο τρόπο που μπορεί να σκεφτεί ο καθένας και η καθεμία.

★ Το ίδιο να κάνουμε και τη μέρα και την ώρα της κηδείας όταν αυτή ανακοινωθεί.

Ψυχή Βαθιά και Καλό Κατευόδιο σύντροφε Μανώλη!
«Στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη, μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσύ δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα. Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα!» 
Μανώλης Γλέζος, 9/9/1922 - 30/3/2020
ΜΑΡ 30 Αποχαιρετισμός στον Μανώλη Γλέζο: Σήμερα και τη μέρα της κηδείας στα Μπαλκόνια όλης της χώρας

Ο εθνικός αγωνιστής της δημοκρατίας και σύμβολο της
εθνικής αντίστασης και όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων.

Dionysis Kalamatianos - Διονύσης Καλαματιανός: Όρθιος, αγέρωχος, περήφανος και ασυμβίβαστος έφυγε από κοντά μας ο Μανώλης Γλέζος. Η μοίρα θέλησε να σφραγιστεί το φευγιό του την σημαδιακή ημερομηνία εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη, μια αλληγορική τους συνάντηση, κάπου στον χωροχρόνο.

Οι αγώνες του Μανώλη Γλέζου για την Ελλάδα, τη Δημοκρατία, την Ειρήνη, τη Δικαιοσύνη, τα πανανθρώπινα ιδανικά, την Αριστερά, είναι για εμάς σπουδαία παρακαταθήκη και ο ίδιος αιώνιο σύμβολο. Αισθάνομαι τυχερός που πορεύτηκα πλάι του σε κοινούς αγώνες, που άκουσα τα λόγια του. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν στις εκστρατείες ενημέρωσης των πολιτών για τα μνημόνια, έλεγε «δεν ήρθαμε για να μιλήσουμε εμείς, αλλά για να ακούσουμε εσάς», δίνοντας προτεραιότητα στον πολίτη και τη γνώμη του.

Δίνουμε υπόσχεση στον Μανώλη Γλέζο ότι με πάθος, με φρόνημα, με συνέπεια, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια καλύτερη κοινωνία για την οποία και ο ίδιος αγωνίστηκε. Καλό ταξίδι.

Ο Μητρ. Παροναξίας για τον Μανώλη Γλέζο


Μήνυμα με αφορμή την εκδημία του μεγάλου Έλληνα και Ναξιώτη Μανώλη Γλέζου εξέδωσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας. Ο Μητροπολίτης της γενέτειρας του Γλέζου θα τελέσει επιμνημόσυνο τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του την ώρα της Εξοδίου Ακολουθίας, καθώς λόγω των μέτρων προφύλαξης από τον κορωνοϊό δε θα μπορέσει να παραστεί.

«Θα ήθελα να υπογραμμίσω για τον Μανώλη Γλέζο, τόσο ως συμπατριώτης του όσο και ως Επίσκοπος της γενετείρας του, ότι απετέλεσε και θα αποτελεί πάντοτε για όλους μας καύχημα σεβάσμιο και τιμαλφέστατη παρακαταθήκη, να τονίσω δε ότι και προσωπικά τον σεβόμουν και τον τιμούσα σαν πατέρα μου και πάντα με προσοχή παρακολουθούσα τον μεστό και σοφό λόγο του» σημειώνει ο Σεβασμιώτατος στο μήνυμά του.

Το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου: Ἡ εἴδηση τῆς πρός Κύριον ἐκδημίας τοῦ Μανώλη Γλέζου ἑνός πολύ σημαντικοῦ καί ἰδιαίτερα σεβαστοῦ καί προσφιλοῦς προσώπου, παρά τό πολύ προκεχωρημένο τῆς ἡλικίας του, μᾶς δημιούργησε αἰσθήματα πόνου καί ὀρφάνιας ἰδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές που διέρχεται ὁ τόπος μας καί ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα.

Ὁ Μανώλης Γλέζος μέ τήν ἄρτια, ὁλοκληρωμένη καί ἰσχυρή προσωπικότητά του σέ συνδυασμό μέ τούς πολυετεῖς ἀγῶνες του τόσο γιά την ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ τῶν Γερμανῶν κατακτητῶν καί τήν ἀνάκτηση τοῦ πολύτιμου ἀγαθοῦ τῆς ἐλευθερίας όσο καί στή συνέχεια γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας, σφράγισε τόν τόπο μας καί τήν νεώτερη σύγχρονη ἱστορία μας μέ τό ἀκέραιο ἦθος του καί τήν συνέπεια στίς ἀρχές του. Ἄς σημειωθεῖ ἐδῶ ἡ κορυφαία ἀντιστασιακή πράξη τοῦ νεαροῦ τότε Μανώλη Γλέζου νά ὑποστείλει ἀπό τόν ἱστό τῆς Ἀκροπόλεως τῶν Ἀθηνῶν τήν σημαία τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας. Ἀλλά καί στή διάρκεια ὅλης τῆς μεταπολιτευτικῆς περιόδου καί μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς του, παρά τό βαθύ του γῆρας, μέ πλήρη πνευματική διαύγεια καί νεανικό σφρίγος, ἀγωνίστηκε μέ κάθε τρόπο γιά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀδελφοσύνης μεταξύ τῶν λαών ἀλλά καί μεταξύ τῶν διαπροσωπικῶν σχέσεων τῶν ἀνθρώπων, καταθέτοντας παράλληλα τόν σεβασμό καί τήν ἀγάπη του στήν Ἐκκλησία μας καί προβάλλοντας τήν μοναδική προσφορά τῆς Ὀρθοδοξίας στήν μαρτυρική πορεία τοῦ Γένους μας.

Παράλληλα θά ἤθελα νά ὑπογραμμίσω γιά τόν Μανώλη Γλέζο, τόσο ὡς συμπατριώτης του ὅσο καί ὡς Ἐπίσκοπος τῆς γενετείρας του, ὅτι ἀπετέλεσε καί θά ἀποτελεῖ πάντοτε γιά ὅλους μας καύχημα σεβάσμιο καί τιμαλφέστατη παρακαταθήκη, νά τονίσω δέ ὅτι καί προσωπικά τόν σεβόμουν καί τόν τιμοῦσα σάν πατέρα μου καί πάντα μέ προσοχή παρακολουθοῦσα τόν μεστό καί σοφό λόγο του.

Τήν ἐκτίμησή μου πρός τό σεβαστό πρόσωπό του εἶχα ἐκφράσει καί πρό τριετίας περίπου σέ ἀνοικτή ἐπιστολή μου γιά τήν προώθηση σέ συνεργασία μέ ὅλες τίς Ἀρχές, τούς τοπικούς φορεῖς καί σύμπαντα τόν εὐγενῆ λαό τῆς Παροναξίας (δεδομένου ὅτι ὁ ἴδιος γεννήθηκε στήν Ἀπείρανθο Νάξου ἀλλά ἡ μητέρα του καταγόταν ἀπό τήν Πάρο) τῆς προτάσεως γιά τήν ἀπονομή τοῦ βραβείου «Νόμπελ Εἰρήνης» στόν μεγάλο Ἕλληνα πατριώτη ἀλλά καί διεθνοῦς ἀναγνωρίσεως ἀγωνιστή τῆς εἰρήνης καί τῆς συμφιλίωσης τῶν λαῶν. Στό σημείο αὐτό θά πρέπει νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατόπιν προτάσεώς του καί σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ εἶχε ἀπονείμει τόν Μεγαλόσταυρο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου μετά ἀστέρος, πού ἀποτελεί τήν ἀνώτατη τιμητική διάκριση τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας μας, σέ μιά πανηγυρική τελετή στήν κατάμεστη αἴθουσα συνεδριάσεων τῆς Ἱεραρχίας στό Συνοδικό Μέγαρο. Ὁ ἴδιος μέ πολλή χαρά καί συγκίνηση εἶχε ἀποδεχθεῖ αὐτή τήν τιμή καί εἶχε ἀπευθύνει λόγο εὐχαριστίας, μεστό καί ἐμπεριστατωμένο, μέ ἰδιαίτερα ἐπαινετικά λόγια γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.

Δυστυχῶς οἱ παροῦσες δύσκολες συνθῆκες καί τά δικαιολογημένα αὐστηρά μέτρα ἀποτροπῆς τῆς διασπορᾶς τοῦ κορωνοϊοῦ δέν μοῦ ἐπιτρέπουν νά φύγω ἀπό τό νησί καί νά μεταβῶ στήν Άθήνα, ὄπου θά τελεσθεῖ ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία, στήν ὀποία πολύ θά ἤθελα νά συμμετάσχω. Θά τελέσω ὄμως τήν ἴδια ὤρα ἐπιμνημόσυνο Τρισάγιο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του.

Προσεύχομαι ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου νά τόν ἀναπαύσει «ἔνθα οἱ Δίκαιοι ἀναπαύονται» καί νά παρηγορεῖ τούς οἰκείους του. Εὔχομαι δέ νά ἀποτελεῖ γιά ὅλους τούς κατοίκους τῆς Παροναξίας ἀλλά καί τούς Πανέλληνες, ἰδιαίτερα γιά τούς νέους μας πού πολύ ἀγαποῦσε, ἕνα διαχρονικό πρότυπο γενναίου, ἀνιδιοτελοῦς καί ἁγνοῦ πατριώτη.

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια: