Πώς η μοναξιά των καιρών γίνεται προσκλητήριο ανθρωπιάς. Ο Νίκος Λυγερός αναλύει τη διαφορά μεταξύ κοινωνικοποίησης και ουσιαστικών ανθρώπινων σχέσεων, με οδηγό τη μνήμη, τη νοημοσύνη και τη βαθιά ανάγκη συνάντησης.
Εισαγωγή
Η Ανθρωπιά ως Σχέση – Γιατί οι Ανθρώπινες Σχέσεις είναι η απάντηση στη μοναξιά
Σε έναν κόσμο που κοινωνικοποιεί χωρίς να σχετίζεται, τα επίπεδα μοναξιάς αυξάνονται, ειδικά στις νεότερες ηλικίες. Πάνω από το 50% των ενηλίκων κάτω των 45 δηλώνουν ότι νιώθουν συχνά μόνοι, την ώρα που μόλις το 17% των ηλικιωμένων αναφέρει το ίδιο. Ο Νίκος Λυγερός έρχεται να φωτίσει αυτή τη φαινομενική αντίφαση με έννοιες όπως ανθρωπιά, μνήμη, νοημοσύνη, συνανθρωπιά και ανθρώπινες σχέσεις. Μέσα από τη σκέψη του, κατανοούμε ότι η ανθρωπιά δεν είναι αυτονόητη· είναι επίτευγμα. Δεν φτάνει να υπάρχουμε δίπλα-δίπλα. Χρειάζεται να σχετιζόμαστε αληθινά. Η αρχική συνανθρωπιά είναι το προαπαιτούμενο για να σπάσει ο κύκλος της απομόνωσης και να ενεργοποιηθεί η ανθρωπότητα μέσα από τον καθένα μας.
Ανθρώπινες Σχέσεις και Ανθρωπιά – Πώς γεννιέται η σχέση που θεραπεύει (Αναλυτική επεξήγηση): Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει στοχασμούς του Νίκου Λυγερού για τη βαθύτερη φύση της ανθρώπινης σχέσης. Δεν πρόκειται για απλή κοινωνική συνύπαρξη ή επιφανειακή επικοινωνία. Η ανθρώπινη σχέση είναι το αποτέλεσμα μιας νοητικής και συναισθηματικής ωρίμανσης που περνά μέσα από τη μνήμη, τη νοημοσύνη και την επαφή με τον άλλον ως πρόσωπο. Η ανθρωπιά προκύπτει όταν το άτομο πάψει να λειτουργεί ως μονάδα ενός συστήματος και μετατραπεί σε συνάνθρωπο. Τότε, η μοναξιά δεν είναι μόνο παρηγορημένη... είναι θεραπευμένη. Η θεωρία παιγνίων λειτουργεί εδώ ως ένα κρυφό υπόβαθρο ισορροπίας μεταξύ σεβασμού, φόβου και ελευθερίας, όπου ο χρόνος δένει τους ανθρώπους με αόρατες, αλλά ισχυρές κλωστές.
✍🏻 Σχολιασμοί: Σοφία Ντρέκου
Πριν εξετάσουμε καν το αφαιρετικό σύστημα της ανθρωπότητας πρέπει να ερευνήσουμε την έννοια της ανθρωπιάς των ανθρώπων. Και πριν ακόμα, το υπόβαθρό της, τη μνήμη. Η μνήμη μπορεί, όπως το εξηγήσαμε σ’ ένα προηγούμενο άρθρο, να ερμηνευτεί ως ένα κομμάτι της ανθρωπότητας μέσα στη νοημοσύνη του ανθρώπου.
Δεν συνεπάγεται όμως άμεσα η ανθρωπιά. Στην πραγματικότητα ακόμα και αν η μνήμη και η νοημοσύνη έχουν ενεργοποιηθεί εκ γενετής, αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι ήδη άνθρωπος με τη γενική έννοια. Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μέσω της σκέψης και της συνείδησης που αποκτά μέσω της. Ενώ η ανθρωπιά εμφανίζεται μετά από αυτήν την επεξεργασία αλλά και τη συνάντηση με άλλους ανθρώπους και όχι απλά άτομα.
Με άλλα λόγια δεν είναι η κοινωνικοποίηση που βοηθά αυτό το επίτευγμα μα το αφαιρετικό ζευγάρι δάσκαλος-μαθητής με τη γενικευμένη του έννοια. Η ανθρωπιά δεν είναι αυτονόητη διότι είναι πιο εξελιγμένη έννοια από τη συμπόνια και κάνει χρήση της ετυμολογικής έννοιας της εμπάθειας. Πιο συγκεκριμένα η ανθρωπιά είναι η ελάχιστη σχέση μεταξύ δύο ατόμων όπου η ανθρωπότητα δεν βρίσκεται σε εκφυλισμένη περίπτωση.
Εμπεριέχει διαχρονικά στοιχεία που λειτουργούν ως νοητικά σχήματα μιας ανοιχτής δομής που ενεργοποιείται με τη δικτύωση του δασκάλου, ο οποίος επιτρέπει την ύπαρξη της συνεκτικότητας του ανθρώπου με την ανθρωπότητα. Διότι όπως ειπώθηκε και προηγουμένως, ο άνθρωπος δεν ανήκει εκ φύσης σε αυτήν τη δομή. Και το άτομο μπορεί να παραμείνει άτομο αν δεν υπάρξει αυτή η πρόσβαση στην ανθρωπότητα.
Εξ αιτίας της κοινωνικοποίησης, το άτομο δεν αντιλαμβάνεται ούτε την ύπαρξη της ανθρωπότητας ούτε την ανάγκη της ανθρωπιάς. Όλα είναι εξασφαλισμένα από ένα σύστημα που μαζικοποιεί τα άτομα, συνεπώς δεν υπάρχει ούτε ουσιαστική αλληλεπίδραση ούτε συνανθρωπιά. Διότι ο καθένας νιώθει την εξάρτησή του από το σύστημα και δεν δημιουργεί ανθρώπινες σχέσεις. Δεν υπάρχει αξία, μόνο αρχές του συστήματος. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί ν’ αναπτυχθεί η ανθρωπιά γιατί κανείς δεν θεωρεί ότι είναι χρήσιμη και όντως δεν είναι γι’ αυτόν τον ανταγωνισμό που δεν ασχολείται με ανθρώπους αλλά με ανώνυμα άτομα.
Η σπανιότητα της ανθρωπιάς ερμηνεύεται από την κοινωνική μάζα ως μια περιθωριακή οντότητα που μπορεί ο καθένας να παραμερίσει δίχως καμμιά επίπτωση. Η μόνη κοινωνική αξία είναι η αξιολόγηση και όχι η αξιολογία. Έτσι η ανθρωπιά παραμένει ένα δυσνόητο πράγμα που δεν ελκύει. Έχει αξία μόνο και μόνο για τους ανθρώπους που είναι και αυτοί σπάνιοι. Είναι η ατομική υλοποίηση της ενεργητικής έννοιας της ανθρωπότητας ενώ η μνήμη είναι η παθητική της έννοια.
Με αυτές τις δύο έννοιες η νοητική οντότητα γίνεται άνθρωπος. Και η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας είναι η επινόηση του αλτρουϊσμού με όλη του τη σημασία. Έτσι κατανοούμε τώρα πόσο σπουδαίος είναι ο ρόλος του δασκάλου για τον μαθητή άνθρωπο. Μέσω της μάθησης και ειδικά της μάθησης της μάθησης που είναι πιο πολύπλοκη, ο μέντορας ενισχύει τη συνείδηση του Τηλέμαχου και του δίνει τη δυνατότητα όχι μόνο να εκφραστεί αλλά και να παράγει ένα έργο προς όφελος των άλλων. Υπάρχουμε ουσιαστικά μόνο μέσα από τους άλλους και αυτό εξηγεί και το βάθος της ανθρωπιάς αλλά και την εμβέλειά της. Γι’ αυτόν τον λόγο η ανθρωπιά είναι μια δια βίου μάθηση.
Μια ανθρώπινη σχέση δεν είναι αυτή που ζητά αποκλειστικότητα αλλά αυτή που μοιράζεται με την Ανθρωπότητα γιατί ο καθένας πρέπει να παίξει τον ρόλο του και μάλιστα συντονισμένα για να προχωρήσουμε πάντα μαζί ακόμα κι όταν βρισκόμαστε πολύ μακριά ο ένας από τον άλλον έτσι και εσύ που αναζητάς τον άλλο σου εαυτό μην αργήσεις να τον ενσωματώσεις στο πλαίσιο της ομάδας γιατί αλλιώς θα υποστείς κοινωνικές τριβές που θα σε πληγώσουν δίχως λόγο μόνο και μόνο επειδή θα υπάρχουν.
Ανθρώπινες σχέσεις ν' αναζητάς κι όχι κοινωνικές αν θες πραγματικά να ζήσεις ελεύθερος ως άνθρωπος γιατί είναι μόνο μέσω των άλλων που θα μεγαλώσεις τον δείκτη ανθρωπιάς σου γιατί μ' αυτούς θα αποκτήσεις την απαραίτητη μνήμη που θα σε κάνει ακόμα πιο ανθρώπινο για ν' ανήκεις επιτέλους στην Ανθρωπότητα.
Στις ανθρώπινες σχέσεις ο φόβος φθείρεται ενώ ο σεβασμός όλο και μεγαλώνει όταν ο άλλος βλέπει διότι ο χρόνος εργάζεται με το υλικό που δένει τους ανθρώπους όλο και πιο στενά ακόμα κι αν είναι σε μεγάλη απόσταση γιατί είναι μαζί γιατί όσο πιο κλειστός είναι ο χώρος τόσο πιο έντονες είναι οι σχέσεις ακόμα κι οι ανθρώπινες γι' αυτό σκέψου την ισορροπία του Nash όταν δεν υπάρχει αυτή του Pareto για να προχωρήσεις όταν όλοι σταματούν.
Η ανθρωπιά δεν είναι μόνο όπως νομίζουν
οι περισσότεροι μια ιδιότητα του ανθρώπου
αλλά στην ουσία η αγάπη της Ανθρωπότητας
που εκφράζεται μέσω του ανθρώπου
που έχει γίνει συνάνθρωπος επειδή βλέπει
ότι είναι ο άλλος άλλος.
Ανθρώπινες σχέσεις
Μετά τη συνειδητοποίηση της μοναξιάς
η ανθρωπιά αποφάσισε να τη μοιραστεί
γιατί ήταν το μόνο πράγμα που της είχε
απομείνει μέσα στην κοινωνία.
Έτσι άρχισαν οι ανθρώπινες σχέσεις
οι άνθρωποι ήταν πια μαζί ακόμα και μόνοι.
Όμως το σύστημα το αντιλήφθηκε.
Η αρχική συνανθρωπιά
είναι προαπαιτούμενο
αν θέλεις πραγματικά
να βοηθήσεις τον άλλο
γιατί δεν υπάρχει ποτέ
διδασκαλία χωρίς ανθρωπιά
λόγω του μη αναστρέψιμου
της λογικής εμπάθειας
που επιτρέπει την εισχώρηση
στα πάθη του ανθρώπου.
Έτσι μόνο μπορεί να γίνει η εξέλιξη
μέσω του ξυπνήματος
αλλιώς το άτομο παραμένει άτομο
γιατί δεν μπορεί να γίνει μαθητής
ούτε να βρει τον δάσκαλό του
γιατί δεν είναι ανοιχτό βιβλίο
αλλά μία σελίδα άλλης εφημερίδας.
Ο Νίκος Λυγερός γεννήθηκε το 1968 στο Βόλο. Είναι
μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, σκηνοθέτης,
διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »
διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »
Η αρχική συνανθρωπιά και η ανθρωπιά των ανθρώπων: Ανθρώπινες σχέσεις ν' αναζητάς - Αν νιώθετε μοναξιά, δεν είστε οι μόνοι
Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στους μεγαλύτερους ενηλίκους. Μόνο το 17% των ανθρώπων άνω των 65 ετών δηλώνουν πως νιώθουν μοναξιά. Πάνω από τους μισούς από 45 ετών και άνω αναφέρουν ότι δεν νιώθουν καθόλου μοναξιά. Επίσης, η πλειονότητα των ερωτηθέντων κάτω των 45 δηλώνουν ότι νιώθουν τουλάχιστον λίγο μόνοι.
Στοχαστική Κατακλείδα: Η Ανθρωπιά ως Κίνηση προς τον Άλλο
Η μοναξιά δεν είναι μόνο απουσία σχέσης· είναι η κραυγή μιας ύπαρξης που ζητά να ακουστεί. Και καμιά κοινωνία, όσο δικτυωμένη κι αν είναι, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζεστασιά της συναντίληψης, τη σιωπή που ακούει, τη ματιά που αναγνωρίζει. Η ανθρωπιά, όταν είναι αληθινή, δεν μένει ακίνητη. Κινείται προς τον άλλον, όχι για να του λύσει το πρόβλημα, αλλά για να μείνει μαζί του εκεί όπου πονά. Ίσως τελικά αυτό να είναι το βαθύτερο νόημα της συνάντησης: όχι να πάψουμε να είμαστε μόνοι, αλλά να είμαστε μαζί μέσα στη μοναξιά – και να την μεταμορφώσουμε σε σχέση.
by Sophia Drekou✍🏻 Αέναη επΑνάσταση
🎞️ Βίντεο / Διαλέξεις του Νίκου Λυγερού με θέμα:
🎞️ Διάλεξη Ν. Λυγερού με θέμα: “Ανθρώπινες σχέσεις,
Στρατηγική σκέψη και αντιμετώπιση προβλημάτων”.
Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης “Έξυπνα Παιδιά”
Λάρισας. Σάββατο 8 Ιουνίου 2019 Talks
🎞️ Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Θεωρία ανθρώπινων σχέσεων". Γυμνάσιο
Μακεδονίτισσας, Λευκωσία. Παρασκευή
16 Ιανουαρίου 2015, ώρα: 11.00 - Video
🎞️ Εισήγηση Καθηγητή Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Ανθρώπινες σχέσεις σε παγκόσμιο πλαίσιο".
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, Αλεξανδρούπολη,
Παρασκευή 16/04/2010. - Audio. - Video.
🎞️ Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Οι ανθρώπινες σχέσεις μέσω θεάτρου".
Αίθουσα θεάτρου, Αμερικανική Ακαδημία
Λάρνακας. Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017
Εισήγηση: Ανθρώπινες σχέσεις σε παγκόσμιο
πλαίσιο, Ν. Λυγερός April 16, 2010 / Videos
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, Αλεξανδρούπολη
Keywords: ανθρώπινες σχέσεις, μοναξιά, ανθρωπιά, συνανθρωπιά, Νίκος Λυγερός, νοημοσύνη, μνήμη, κοινωνικοποίηση, κοινωνική απομόνωση, αλληλεπίδραση, θεωρία παιγνίων, δάσκαλος και μαθητής, υπαρξιακή κρίση, νοητική ωρίμανση, ψυχολογική ενσυναίσθηση
🎞️ Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Θεωρία ανθρώπινων σχέσεων". Γυμνάσιο
Μακεδονίτισσας, Λευκωσία. Παρασκευή
16 Ιανουαρίου 2015, ώρα: 11.00 - Video
🎞️ Εισήγηση Καθηγητή Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Ανθρώπινες σχέσεις σε παγκόσμιο πλαίσιο".
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, Αλεξανδρούπολη,
Παρασκευή 16/04/2010. - Audio. - Video.
🎞️ Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Οι ανθρώπινες σχέσεις μέσω θεάτρου".
Αίθουσα θεάτρου, Αμερικανική Ακαδημία
Λάρνακας. Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017
• 11683) Ανθρώπινες σχέσεις ν' αναζητάς. Perfection 14 3 3/2013.
• 24552) Μια ανθρώπινη σχέση. (ποίημα). Perfection 17 4 4/2016.
• 5666 - Ανθρώπινες σχέσεις, Ν. Λυγερός, June 5, 2012
• 12333) Η αρχική συνανθρωπιά. (ποίημα).
• Έρευνα, Επιμέλεια, πηγή αφιερώματος
Εισήγηση: Ανθρώπινες σχέσεις σε παγκόσμιο
πλαίσιο, Ν. Λυγερός April 16, 2010 / Videos
Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, Αλεξανδρούπολη
Keywords: ανθρώπινες σχέσεις, μοναξιά, ανθρωπιά, συνανθρωπιά, Νίκος Λυγερός, νοημοσύνη, μνήμη, κοινωνικοποίηση, κοινωνική απομόνωση, αλληλεπίδραση, θεωρία παιγνίων, δάσκαλος και μαθητής, υπαρξιακή κρίση, νοητική ωρίμανση, ψυχολογική ενσυναίσθηση
2 σχόλια:
Σοφία εύχομαι αναζωογονητική να έχεις την σχέση σου με ότι νέο ότι ευεργετικό ότι δημιουργικό επιφέρει η αργόσυρτη επιφανειακή αυτή χωροθετική ανακατασκευή μνήμης σε χρονοερευνητικά πλαίσια αφημένη στην παιδική αφέλεια του αυθόρμητα ωραίου του ξεκαρδιστικά αστείου στην σοβαροφάνεια του σπουδαίου του μοναδικού και αεικίνητα υποστηρικτικού ουράνιου πεδίου...καλή χρονιά να είναι φίλη μου το 2024 σκίρτημα για την καρδιά υποδοχή του μεγαλείου!!!
Υπέροχο άρθρο, με συγκίνησαι αρκετά. Σπουδαίος ο κύριος Λυγερός με καλό βιογραφικό.
Δημοσίευση σχολίου