Ο Καβάφης για την ποίηση του Άγιου Γρηγορίου του Θεολόγου: Bυζαντινοί ποιηταί - Ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση

Η ιστορία και ο πολιτισμός του οικουμενικού Ελληνισμού και της Ρωμιοσύνης θα εύρουν εις την ποίησιν του Κωνσταντίνου Καβάφη - Ο Καβάφης γράφει για την ποίηση του Άγιου Γρηγορίου του Θεολόγου - Bυζαντινοί ποιηταί

Η Κική Δημουλά απαντά στην Ιθάκη του Καβάφη: Πέρασα - Ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση

Πέρασα - Η Κική Δημουλά απαντά στην Ιθάκη του Καβάφη. Ανάλυση και απαγγελία από την ίδια την ποιήτρια

Καβάφης: Φωνή από την Θάλασσα του πρωϊού - Ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση

Στη γη οι λαοί θα αναστατωθούν και θα ζουν σε αγωνία, εξαιτίας της βοής και των μεγάλων κυμάτων της θάλασσας. (κατά Λουκᾶν Ευαγγέλιον Κεφ. 21... 25) - Φωνή από την Θάλασσα του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού - Κ.Π. Καβάφης

Εισαγωγή

Σίγουρα η θάλασσα όταν την αντικρίζεις σου δημιουργεί αίσθημα συγκίνησης, ευφορίας, αισιοδοξίας. Ίσως επειδή σκέφτεσαι μακρινά ταξίδια, πάνω στα γαλάζια κρυστάλλινα νερά. Η θάλασσα… Καταγάλανη, ήρεμη, αστραφτερή, τόσο γαλήνια που η επιφάνειά της μοιάζει με καθρέφτη. Θάλασσα με χρώματα γκρίζα, μαβιά, φουρτουνιασμένη, απειλητική.

«Φωνή από τη Θάλασσα» είναι ο τίτλος ενός από τα λεγόμενα Αποκηρυγμένα Ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη, ποιήματα που βρέθηκαν και δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του ποιητή. O ίδιος φαίνεται ότι τα είχε αποκηρύξει, όταν ήταν εν ζωή. Πρόκειται για ποιήματα που κινούνται στην ατμόσφαιρα του ρομαντισμού και χαρακτηρίζονται από λυρισμό.

Φωνή απ’ την θάλασσα - Κ. Καβάφης

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή -

        φωνή που μπαίνει

μες στην καρδιά μας και την συγκινεί

        και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,

τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,

        ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,

όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη

        σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα

η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα

        θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.

Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,

αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε

        μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,

τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,

        ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,

σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,

        τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,

γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει

το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει

        και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.

Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη

της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι

το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη

        με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή -

        φωνή που μπαίνει

μες στην καρδιά μας και την συγκινεί

        και την ευφραίνει.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; -

το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,

        που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,

και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,

και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,

           ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,

σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,

τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,

        κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί

με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,

και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,

        από την αγωνία των την υστερνή.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;-

το τραγικό παράπονο των πεθαμένων

        που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.

Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,

και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,

        και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαχνικό.

Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,

που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή

        θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή.

Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται

ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.

Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται

        πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.

🔵 Κωνσταντίνος Καβάφης - Θάλασσα του πρωϊού

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη∙ όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)∙
κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Ανάλυση

Οι αναφορές του Καβάφη στη φύση είναι ελάχιστες, καθώς το ποιητικό του έργο είναι κατά βάση ανθρωποκεντρικό. Σε αντίθεση με άλλους ποιητές που αντλούν απ’ τη φύση βαθιά ευδαιμονία, ο Καβάφης διατηρεί σταθερά το ενδιαφέρον του επικεντρωμένο στον άνθρωπο, αναδεικνύοντας αρετές, πάθη και προβληματισμούς, που καλύπτουν τελικά όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ψυχής.

Ακόμη και το ποίημα «Θάλασσα του πρωϊού», που με τον τίτλο του μας παραπέμπει στη φύση, στην πραγματικότητα αποτελεί έναν εσωτερικό μονόλογο με τον οποίο ο ποιητής αποκαλύπτει τις σκέψεις του και μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη συγκρουσιακή κατάσταση που βιώνει. Η επιθυμία του, άλλωστε, να σταθεί για λίγο και να παρατηρήσει κι εκείνος τη φύση, δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αποσπάσει την προσοχή του από τις έμμονες εκείνες σκέψεις που κυριαρχούν στη ζωή του και φυσικά στο ποιητικό του έργο.

Ο ποιητής θαυμάζει τη θάλασσα και τον ανέφελο ουρανό, το γαλάζιο τους χρώμα που δημιουργεί μια υπέροχη αρμονία με την κίτρινη άμμο της ακτής, όλα φωτισμένα με ένταση απ’ τον πρωινό ήλιο. Παρατηρεί την εξαιρετική αυτή εικόνα της φύσης, αλλά επί της ουσίας αδυνατεί να αφεθεί πλήρως στη μαγεία της. Ας σταθώ εδώ, μας λέει, κι ας προσπαθήσω να γελαστώ πως βλέπω και πάλι τις φαντασίες μου, τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τις βασικές πηγές έμπνευσης των ερωτικών ποιημάτων του Καβάφη και συνάμα καλύπτουν όλο και σημαντικότερο τμήμα της προσωπικής ζωής του ποιητή, καθώς όσο περνούν τα χρόνια του τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη βίωση νέων ερωτικών εμπειριών. Με τις φαντασίες και τις αναμνήσεις του, αναβιώνει εμπειρίες της νεότητας, αλλά και αναπληρώνει την έλλειψη των κατοπινών χρόνων, διατηρώντας πάντοτε στη σκέψη -και στην ποίησή του- τα ινδάλματα, τις ιδανικές δηλαδή εκφάνσεις της ηδονής.

Στο συγκεκριμένο ποίημα, βέβαια, ο ποιητής εκφράζει την επιθυμία του να ξεφύγει για λίγο απ’ τη συνεχή επιστροφή της σκέψης του στις εικόνες του έρωτος. Επιθυμεί να στρέψει την προσοχή του στην ομορφιά που με τόση αφθονία παρέχει η φύση, στην ομορφιά που ξεπερνά με το μεγαλείο της το ανθρώπινο κάλλος, μα η προσπάθειά του είναι μάταιη. Μπροστά στο κυρίαρχο γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού ο ποιητής βλέπει και πάλι τα ινδάλματα της ηδονής. 

Ο παρενθετικός στίχος μας διαβεβαιώνει για την αδυναμία του ποιητή να παρασυρθεί πλήρως από την αρμονία και την ωραιότητα της φύσης. Η σκέψη του παραμένει επίμονα προσηλωμένη στον έρωτα και στις ιδανικές μορφές που τον συγκινούν κι ενεργοποιούν τη φαντασία του πολύ δραστικότερα απ’ ότι θα μπορούσε να το κάνει η φύση.

Ο Καβάφης δεν είναι ο ποιητής που θα εξυμνήσει τη φύση, το γνωρίζει και μας παρουσιάζει με πλήρη ειλικρίνεια την αδυναμία του. Ακόμη κι όταν αντικρίζει τη γαλήνια ομορφιά της πρωινής θάλασσας και συνειδητά επιχειρεί να απομακρυνθεί για λίγο από τις ηδονικές μορφές που κυριαρχούν στη σκέψη του, δεν το κατορθώνει.

Η φαντασία του από «τα ινδάλματα της ηδονής»

Το ποίημα είναι αληθινά αποκαλυπτικό για την όλη στάση του Καβάφη αντίκρυ στη φύση. Σκλάβος του ψυχόρμητού του ο ποιητής δεν κατορθώνει μηδέ την ώρα που αποφασίζει να σταθεί μπροστά στο θέαμα της λαμπρά φωτισμένης θάλασσας και του ανέφελου ουρανού ν’ απαλλαγεί από το δαίμονα και να ξανασάνει σαν ένας αμέριμνος περιδιαβαστής. «Τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα». Σ' ολάκερη τη ζωή του έτσι είδε ο Καβάφης τη φύση. Για μια στιγμή. Και σαν ξεγελασμένος, σαν ξεσυρμένος από το δρόμο του.

Το κυρίαρχο πάθος του δεν του επιτρέπει καμιάν ανταπόκριση με την απλοχωριά και την πολυμορφία του φυσικού κόσμου. Κλεισμένος στην Αλεξάντρεια, κλεισμένος στη γειτονιά του, κλεισμένος στο σπίτι του, στη θαμποφωτισμένη του κάμαρη, ονειρεύεται τη φύση, την ομορφιά, μονάχα σ’ ένα κορμί, ένα κορμί που ανθίζει γεμάτο εράσμια και γερή νεότητα, άμεμπτο και ακέριο, σαν πελεκημένο στο παριανό μάρμαρο: αυτό το κορμί πραγματώνει και τη σύλληψή του του κλασικού κόσμου και τη μυστική και ξέχειλη από λαχτάρα επαφή του με τη φύση.

Οι φίλοι του δεν τον θυμούνται ταξιδευτή, στρατοκόπο, περιηγητή του «τοπίου». Η ψυχή της πολιτείας του έχει γίνει και δική του ψυχή. Η φαντασία του έρχεται μια στιγμή που βρίσκεται απαυδισμένη από «τα ινδάλματα της ηδονής». Κάματος ανυπόφερτος τον βαραίνει. Μα δεν μπορεί παρά να γελαστεί μονάχα και να νομίσει πως βλέπει «όλα μεγάλα και ωραία φωτισμένα» – την πρωινή θάλασσα, τον ουρανό, την κίτρινη όχθη. Ύστερα, ξαναγυρίζει στον εαυτό του.

Βιβλιογραφία

• Κωνσταντίνος Π. Καβάφης [1893, 1898] χρονολογικό πρώτης δημοσίευσης. Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδης. Από τα Αποκηρυγμένα [1886–1898], Ίκαρος 1983. «Κρυμμένα (από την ποιητική συλλογή: «Κρυμμένα ποιήματα», 1882-1923), 1908.
• Θάλασσα του πρωϊού: Κωνσταντίνος Καβάφης, 1915, από την ποιητική συλλογή 1905 – 1915, εκδ. Ίκαρος 1984. Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη. Ίδρυμα Ωνάση
• Ανάλυση: Κωνσταντίνος Καβάφης «Θάλασσα του πρωϊού» latistor: Κωνσταντίνος Μάντης, Φιλόλογος, κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
• Η φαντασία του από «τα ινδάλματα της ηδονής». Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος, «Ο Καβάφης, ποιητής του κλειστού χώρου» (στο συλλογικό τόμο Εισαγωγή στην ποίηση του Καβάφη), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

by Αέναη επΑνάσταση | Sophia-Ntrekou.gr

Περισσότερα ποιήματα: Κ.Π. Καβάφης (με αναλύσεις)

🎞️ Video Φωνή απ' τη θάλασσα - Ντοκιμαντέρ 2ου ΓΕΛ Μυτιλήνης cineμάθεια 2016 - 2ο βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ video

🎞️ Video Θάλασσα του πρωϊού

🎞️ Videos

Κωνσταντίνος Καβάφης: Ποιήματα με αναλύσεις και Videos

Ψυχή και Ποίηση

ΨΥΧΗ

Για τον Καβάφη και τον Σεφέρη έχει διαφορετική έννοια η λέξη «ψυχή». 

Κωνσταντίνος Καβάφης: Αθανάσιος ο Μέγας - Ανάλυση

Δεξιά: Εικόνα του Αγίου Αθανασίου δια χειρός Φωτίου Κόντογλου 

αριστερά: προσωπογραφία του ποιητή που φιλοτέχνησε 

η Θάλεια Φλώρα - Καραβία το 1926. 

Αθανάσιος (Ιουλιανό ποίημα του Καβάφη)

Επιμέλεια της Σοφίας Ντρέκου

Εισαγωγή

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης παρουσιάζει στο ποίημα τη φυγή του Μέγα Αθανάσιου στον Νείλο, που είχε ως αποτέλεσμα να περάσει συνολικά 18 χρόνια εξόριστος. Διάβασε το περιστατικό που ενέπνευσε το ποίημα σε ένα αγγλικό βιβλίο για την ιστορία της εκκλησίας της Αιγύπτου. 

Πλοία σε κακοκαιρία παλεύουν με τεράστια κύματα στους ωκεανούς - Video αφιέρωμα και Ποίηση στα καράβια των Ωκεανών

το Πέρασμα του Ντρέικ (Drake Passage)

Η εικόνα αποτυπώνει ένα πλοίο καθώς διασχίζει μια εξαιρετικά φουρτουνιασμένη θάλασσα, σε μια από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες διαδρομές του κόσμου.

Θέσπις: Ο πρώτος ηθοποιός και πατέρας του θεάτρου - Πρώτη Θεατρική παράσταση στην Αθήνα 23 Νοεμβρίου 534 π.Χ. | Αέναη επΑνάσταση

Το άρμα του Θέσπι (Ελληνικό περιοδεύον θέατρο) του Γκούσταφ Κλιμτ, 1884 έως 

το 1887. Τοιχογραφία οροφής στο Μπούργκτεατερ, το εθνικό θέατρο στην Βιέννη.

Chariot Thespis by Gustav & Ernst Klimt • Fresco, 1888 (ceiling

Painting in the Burgtheater, The national theater of Austria in Vienna)

Μένανδρος ερωτηθείς τι διαφέρουν

αλλήλων Σοφοκλής και Ευριπίδης είπεν ότι

Σοφοκλής μεν τέρπεσθαι ποιεί τους ανθρώπους,

Ευριπίδης δε σκυθρωπάζειν τους ακροατάς.

Στην Ιθάκη του Καβάφη με το βλέμμα του Οδυσσέα - Νίκος Λυγερός

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Δεν αρκεί να διαβάσεις

τα ποιήματα του Καβάφη

για να ξέρεις τι θα κάνεις

μπροστά στα τείχη.

Κοίτα αν έχεις τη θέληση

να παλέψεις με την πέτρα

να γίνεις ένα με το σπαθί

για ν’ αντέξεις την επίθεση.

Αν πιστεύεις πραγματικά

σε κάτι ανώτερο από σένα

κοίτα την ανθρωπότητα

και το χρόνο πριν χαθείς.

Με το βλέμμα του Οδυσσέα

εξετάζεις όσους προσπαθούν

να καπηλευτούν την Ιθάκη

και χαμογελάς με το ύφος τους

αφού ξεχειλίζει από αυτό η άγνοια

που δεν δικαιολογεί καν

την ανικανότητα παραγωγής

ενός έργου που να προσφέρει

μέλλον στην πατρίδα του φωτός

που νίκησε στην Τροία.

Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. (Διάλογος)

Δύο φίλοι περιμένουν το ΜΕΤΡΟ στη στάση ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καθισμένοι στις καρέκλες. Από πάνω τους υπάρχει ο στίχος του ΚΑΒΑΦΗ «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» από το ποίημα «Το πρώτο σκαλί». 

- Που φτάσαμε βρε φίλε; Να σκοτώνουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον για 2 ευρώ. Λίγο δεν είναι, να έχει γίνει τόσο φθηνή η ανθρώπινη ζωή.

- Δεν είναι φτηνή, ούτε ακριβή, δεν έχει τιμή! Γι’ αυτό δεν υπάρχουν προσφορές, ούτε ευκαιρίες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι φτάσαμε μαζί.

- Φτάσαμε ΜΑΖΙ! Το είπες τόσο ποιητικά φίλε μου αγαπημένε.. Και με τα μεγάλα και υψηλά τείχη που έχουν κτίσει γύρω μας, τι θα κάνουμε; Νομίζω πως στόχος τους είναι να χτίζουν, να χτίζουν για να γκρεμίσουν το ΜΑΖΙ! 

εκείνη τη στιγμή φτάνει το μετρό, όπου βγαίνουν πλήθη ανθρώπων και ατόμων.

- Δεν είναι ποίηση, είναι ανθρωπιά. Διότι είμαστε οι παράνθρωποι, οι αλλάνθρωποι, οι άλλοι άλλοι που αγαπούν τους συνανθρώπους. Είμαστε κι εμείς χτίστες, αλλά δεν φτιάχνουμε τοίχους σαν τα άτομα, αλλά γέφυρες για τους ανθρώπους. Τα μόνα τείχη που έχουμε είναι τα βιβλία μας. 

Μπαίνουν στο μετρό. Μες στο βαγόνι υπάρχει ο στίχος του Ποιητή από το ποίημα ΠΑΡΑΘΥΡΑ «Πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον».

- Και μεις γιατί μπήκαμε μέσα; με απορία στον φίλο του.

- Μόνο όταν είμαστε μέσα μπορούμε να ασχοληθούμε με το έξω. Είμαστε στην όαση για να βοηθήσουμε την έρημο. Είμαστε μαζί γιατί ξέρουμε ότι το κοντά δεν φτάνει. 

Φτάνουν Σύνταγμα.

- Δε θέλω να κατέβουμε εδώ φίλε. Δεν εμπιστεύομαι με τίποτα το «Σύνταγμα» αυτής της χώρας. Συνεχίζουμε για Ακρόπολη να βρούμε τους αρχαίους φίλους μας;

- Τότε πρέπει να κατεβούμε για να αλλάξουμε μετρό! Άντε, έλα μαζί μου! Αλλάζουμε χώρο για να βρούμε τον χρόνο...

- Σου έχω τυφλή εμπιστοσύνη 

κλείνει τα μάτια και δίνει το αριστερό του χέρι στον φίλο του. 

Αν βρούμε χρόνο, θα βρούμε και χρήμα και έτσι θα βοηθήσουμε ανθρώπους.

- Σε κρατάω, μην φοβάσαι! Ακολουθώ το χρώμα του αοράτου. Από εδώ. Από εκεί. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Μόνο μπροστά για να πάμε πίσω στο χρόνο. 

Μπαίνουν στην κόκκινη γραμμή

- Κόκκινη γραμμή είναι αυτό ή φλέβα; Η πιο παράξενη μηχανή του χρόνου. Λες να μας μεταφέρει στην Ιθάκη;

- Είναι χρονική αιμοδοσία. Μπορείς ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τώρα. Έχει φως εδώ... Ας βρούμε πρώτα την αγορά του Σωκράτη.

- Υπάρχει σε έναν τοίχο ο στίχος του Καβάφη «Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία». Και νιώθει φοβισμένος. Δεν μου είπες να μην φοβάμαι;

- Να μην φοβάσαι, εδώ έχει πολλές σκιές. Υπάρχει το φως του μαύρου. Περπάτα σιγά σιγά, για να μην πληγώσουμε το φως του μαρμάρου.

- Θα περπατήσω τόσο σιγά, που κάθε μου βήμα θα φέρνει πίσω κάθε γενιά που εξαφάνισαν κάποτε.

- Ναι, ναι, αυτός είναι ο σωστός ρυθμός, διότι η βραδύτητα πάει με την μνήμη, ενώ η ταχύτητα με τη λήθη.

Εκείνη τη στιγμή, βλέπουν έναν πιτσιρικά να σβήνει με μαρκαδόρο κόκκινο, ένα έψιλον από την λέξη ταξείδι του Ποιητή.

- Όταν σβήνεις ένα γράμμα, εμφανίζεται το πνεύμα, αν είναι ιστορική η πράξη, αλλιώς είναι κίνηση λήθης.

- Εμείς τώρα είμαστε μάρτυρες μίας ηρωικής πράξης ή όχι;

- Μόνο μίας άλλης λήθης.

- Έλα φτάσαμε στην Αγορά του Σωκράτη. κάθονται σε ένα παγκάκι. Αν ο Καβάφης φίλε ήταν μνημείο, ποιο λες να ήταν;

- Ο ναός του Ήφαιστου.

- Συμφωνώ απόλυτα αλλά με μία σημείωση μόνο. Πως ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό. Ενώ το έργο του Καβάφη, είναι καινό για το κοινό και προσβάσιμο στους βασικούς. Τι λες κι εσύ φίλε;

- Υπάρχει η ίδια προσβασιμότητα. Ο καθένας μπορεί να τον δει, αλλά σπάνιοι είναι αυτοί που πηγαίνουν να τον δουν. Είναι ένα ανοιχτό βιβλίο. Και λίγο πιο πέρα υπάρχει ο χώρος μας, εκεί που βρεθήκαμε ήδη! Είδες πόσο αργά περπατήσαμε...

- Ναι θυμάμαι, με έχεις ξαναφέρει εδώ, τότε που με πήγες πρώτη φορά σπίτι σου και καθήσαμε ξυπόλητοι στο ξύλινό σου πάτωμα για να κάνουμε θέατρο με μπογιές πανάκριβες.

- Μην ξεχνάς όμως ότι ήπιαμε και μαζί ακόμα πιο κοντά από το ναό, διαβάζοντας για τους 33 μήνες του Μαΐου. Και τώρα φτάσαμε εδώ στο σταυροδρόμι του γαλάζιου κάτω από τη λευκή πέτρα για να δούμε τα μαύρα γράμματα του ποιητή.

- Ναι ήπιαμε μαζί. Δε το ξεχνώ ούτε αυτό. Ήρθε ο σερβιτόρος και εγώ παρήγγειλα κάτι παράξενο. Σε κοιτάζει για να παραγγείλεις εσύ και του λες «το ίδιο». Έτσι είναι οι καλοί φίλοι πιστεύω και είμαι σίγουρος για αυτό. Λένε συχνά «το ίδιο» και τρώνε και ίδιες καραμέλες. Βγάζει από την τσέπη 4 στυλό. Μοβ, μαύρο, κόκκινο, ροζ. Διάλεξε και γράψε έναν αγαπημένο σου στίχο του ποιητή, εδώ σε αυτή την μαύρη πέτρα που δεν έριξε ποτέ ο Καβάφης στην Ελλάδα.

- Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Σημ. Σ.Ν. Στον διάλογο έχουμε τις εικόνες του 2013 που ήταν το «Έτος Καβάφη». Έχουμε γράψει σχετικά στο θέμα: «Ο Καβάφης Στα 200 π.Χ. Εν μεγάλη Ελληνική αποικία (ανάλυση) για το Έτος Καβάφη» σχολιασμός στο ποίημα ► ΕΔΩ

Κ.Π. Καβάφης - ΤΕΙΧΗ [1896, 1897]

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία - Ν. Λυγερός

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία
κάτω από την Ακρόπολη
είδαμε ξαφνικά τον Σολωμό
από το Ιόνιο και τον Καβάφη
από την Ανατολική Μεσόγειο
να έρχονται μαζί μας
με το κάλεσμα του Μίκη
για να δείξουν στον λαό μας
το φωτεινό μονοπάτι
που πρέπει να πάρει
ακόμα κι όταν σβήσουν
και οι τελευταίες σπίθες
για να μην χαθεί
στον σκοταδισμό της κοινωνίας
και να μπορέσει επιτέλους
ν’ αγγίξει με την ανθρωπιά του
τα διαχρονικά στοιχεία
της Ανθρωπότητας και του Χρόνου,
έτσι νιώσαμε ότι μπορούμε
ακόμα και τώρα ν’ αλλάξουμε
τον αναλλοίωτο κόσμο
και να ζήσουμε τον επόμενο.

9:28

by Sophia-Ntrekou.gr | Αέναη επΑνάσταση

Βιβλιογραφία / Πηγές:
• 13681) Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. 

Β. Ευαγγελίου, Ν. Λυγερός, October 30, 2013 / Dialogs

(με Β. Ευαγγελίου). (διάλογος). Perfection 14 9 10/2013
• 39941 - Με το βλέμμα - Ν. Λυγερός August 24, 2018

• 7421 - Μπροστά στα τείχη - Ν. Λυγερός June 11, 2012

• Ο Νίκος Λυγερός είναι μαθηματικός, στρατηγικός αναλυτής 

και γεννήθηκε...Διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »

*Τείχη [1896, 1897] Καβάφης, Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος, 1984

• 10374 - Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία. Ν. Λυγερός October 7, 2012

Σχετικά:

► Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και οι τελευταίες ώρες του Καβάφη

ΑυτοΒιογραφία του Καβάφη ΕΔΩ

Αναλύσεις ποιημάτων του ΕΔΩ

Περισσότερα: Κ.Π. Καβάφης, Ν. Λυγερός, Λογοτεχνία-Ποίηση


Συνομιλίες στο Facebook:

Effie Gounari: Σοφία Ντρέκου Στάση πάλι έκανα.... και θυμήθηκα μια άλλη στάση το 2003 που μας είχε αγγίζει ...και επειδή σε λίγες μέρες θα γράψουν για τα 13 χρόνια μιας "μη λήθης" και "Λένε συχνά "το ίδιο" και τρώνε και ίδιες καραμέλες" και επειδή το "Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω". και το "ταξείδι" συνεχίζεται και ας νομίζουν οι κοινωνίες ότι σταμάτησε, και επειδή η όλη εικόνα που δίδει ο Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros αφορά μέσα μεταφοράς, ανθρωπιά και λήθη -κάθε του λέξη με αγγίζει - και επειδή Καβάφης μέσα του αλλά και μέσα μας-μου ...επέτρεψέ μου να σου θυμίσω αυτό το γεγονός ''ΣΑΝ σήμερα πριν 12 χρόνια: το δυστύχημα στα Τέμπη που συγκλόνισε την Ελλάδα-21 μαθητές νεκροί! Η χώρα βυθίστηκε στο ΠΕΝΘΟΣ'' και να ανεβάσω αυτό που μοιράστηκα τότε τότε στο Πανελλήνιο Οικονομικό Περιοδικό "Προσέγγιση" |(δύο σελίδες αφιέρωσαν). Τελειώνει με ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ όχι γιατί ιστορικά έχει σχέση αλλά για την ουσία του, διότι η ίδια είμαι ασήμαντη να ομιλώ, μα όταν ομιλώ δημόσια πάντα ψάχνω να βρω αυτό που θα πω να τόχουν πει άριστα και οι γίγαντες.

Πηγή: 5 Απριλίου 2016 στις 3:59 μ.μ. Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros

Κ. Καβάφης: Υπέρ της Αχαϊκής Συμπολιτείας πολεμήσαντες - Ανάλυση

Οι Έλληνες στρατιώτες υποχωρούν στα τελευταία στάδια της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Υπέρ της Αχαϊκής Συμπολιτείας πολεμήσαντες - Ο Κ. Καβάφης με παραλληλισμό στη Σμύρνη 1922 και τα μοιραία λάθη της ηγεσίας

Καβάφης: Πτολεμαίος Ευεργέτης ή Κακεργέτης - Ανάλυση

Λεπτομέρεια από φωτογραφία της Νέλλη Σουγιουλτζόγλου, γνωστή ως Nelly's

Ο Καβάφης, που ταυτίζεται κάπως, με πολλή ειρωνεία, με τον Πτολεμαίο, κάνει τον συνομιλητή του βασιλιά εκπρόσωπο μιας αυθαίρετης, ρομαντικής «ιδέας της τέχνης», που είναι ακριβώς το αντίθετο της καβαφικής μεθόδου της ιστορικής ποίησης.

Έλληνες του Πνεύματος και της Τέχνης - Κάλλας, Τσιτσάνης, Σεφέρης, Χατζιδάκις, Μερκούρη, Καβάφης, Θεοδωράκης, Ελύτης, Ρίτσος, Καζαντζάκης (video)

Σεφέρης, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ελύτης, Ρίτσος,

Τσιτσάνης, Κάλλας, Καζαντζάκης, Μερκούρη, Καβάφης

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Το βράδυ 5 Ιουλίου 2015 όπως το έζησα - ΜΝΗΜΕΣ από το Δημοψήφισμα στην Ελλάδα - Μία ιστορική στιγμή για να μην ξεχάσουμε την Ιστορία (video)

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, σε συνομιλία με τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη, Υπουργό Οικονομικών,

από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2015, στην κυβέρνηση Τσίπρα (2015-2019)

Η σχέση μεταξύ Τσίπρα και Βαρουφάκη, ειδικά κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων,

αποτέλεσε αντικείμενο έντονης συζήτησης και ανάλυσης.

5 Ιουλίου 2015 - Το Δημοψήφισμα στην Ελλάδα αφορούσε την αποδοχή ή την απόρριψη της πρότασης των τριών θεσμών (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), που προτάθηκε στην Ελλάδα στις 25 Ιουνίου για την αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής κρίσης..

Το "ΟΧΙ" αποτελούσε το σύνθημα της πλευράς που αντιτίθετο στην πρόταση των θεσμών, ενώ το "ΝΑΙ" υποστήριζε την αποδοχή της.

Η Ιθάκη του Αλέκου Παναγούλη - Από την ποιητική ιδέα του Καβάφη (Ανάλυση)

Το πλοίο των Φαιάκων, από τον πολωνό ζωγράφο Γιαν Στίκα (1858-1925)

Le navire des Phéaciens, par Jan Styka, à Paris en 1922

The ship of the Phaeacians brings Odysseus back to his land

Ο ποιητής πιστεύει πως το πρόβλημα του Οδυσσέα δεν ήταν το να θέσει στον εαυτό του ως στόχο μια νέα Ιθάκη, αλλά να έθετε ήδη από την αρχή έναν διαφορετικό στόχο∙ μια αλλιώτικη Ιθάκη.

Ο μήνας Ιούλιος: Λαογραφία, Αγιολογία, Λογοτεχνία, Τέχνη, Μουσική και Επιστήμη

Noon-Rest from Work - The siesta (after Millet) Saint-Rémy 1890

by Vincent van Gogh στο Μουσείο Ορσέ, Παρίσι. Η σιέστα:  

Μεσημέρι - Ανάπαυση από τη δουλειά (μετά το κεχρί) (κατά τον Μιγέ)

Το 45 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας καθιέρωσε ένα νέο ημερολόγιο (Ιουλιανό ημερολόγιο) που διόρθωσε τις αστρονομικές αποκλίσεις

Το μοναχικό τέλος: Οι τελευταίες ώρες και ο θάνατος του Καβάφη - Περιγράφει ο παρών φίλος του ανήμερα των γενεθλίων του

Ποιητή, με λύπη σ’ αποχαιρετά η πατρίδα και η Αλεξάνδρεια που σε χάνει.
Το μοναχικό τέλος και ο θάνατος του Κ.Π. Καβάφη ανήμερα των γενεθλίων του

Ονειρεύομαι για τον άνθρωπο μια καινούργια Σαρακοστή - Προσπάθησε όσο μπορείς μες στην συνάφεια του κόσμου

«Έφτασα στο σημείο να ονειρεύομαι για τον άνθρωπο
μια καινούργια Σαρακοστή, όπου να νηστεύει όλους
τους καρπούς της επικαιρότητας και να μη συντηρείται

Σον Κόνερι - Από τον Τζέιμς Μποντ στην Ιθάκη του Καβάφη | Sean Connery Tribute και η Ελλάδα του Φωτός (Αέναη επΑνάσταση)

Ο Σερ Σον Κόνερι (1930 – 2020), που ενσάρκωσε τον Τζέιμς Μποντ και 

άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ιστορία του κινηματογράφου.

Αφιέρωμα στον Σερ Σον Κόνερι: η ζωή, η τέχνη, ο Τζέιμς Μποντ, η αγάπη του για την Ελλάδα, το Πόρτο Χέλι και η συγκλονιστική απαγγελία της «Ιθάκης» του Καβάφη με μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου. 

Το video - αφιέρωμα λειτουργεί ως επιμύθιο του συνολικού άρθρου: ο Sean Connery συνεχίζει να «μιλά» μέσα από τις εικόνες, τις ερμηνείες και τη φωνή του.

Η Ελλάδα υπήρξε ένα από τα τελευταία του λιμάνια· η «Ιθάκη» του βρήκε τελικά μορφή όχι μόνο στο ποίημα του Καβάφη, αλλά και στην ίδια τη ζωή του.

Καβάφης: Είμαι Κωνσταντινουπολίτης - Το Νιχώρι και η προτομή του Καβάφη στην Παναγία Κουμαριώτισσα

Ο δεσμός του Αλεξανδρινού ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη με το Νιχώρι του Βοσπόρου, την Παναγία Κουμαριώτισσα, και την εκκλησία της οικογένειας των Καραθεοδωρή.

Άγνωστες πτυχές από την ζωή και το έργο του Κ.Π. Καβάφη - Οι μυστικές νυχτερινές περιπέτειες

©Αρχείο Καβάφη, Ίδρυμα Ωνάση

Ο μέγας οικουμενικός ποιητής, Κωνσταντίνος Καβάφης 29 Απριλίου του 1863 γεννήθηκε και στις 29 Απριλίου του 1933 έφυγε...

Κωνσταντίνος Καβάφης - Το πορτρέτο ενός οικουμενικού ποιητή στα σοκάκια της Αλεξάνδρειας (Video) | Αέναη επΑνάσταση

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στην Αλεξάνδρεια

Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη μέσα από τη σειρά «Έλληνες του πνεύματος και της τέχνης» – η Αλεξάνδρεια, η ποίηση, η μνήμη και η διαχρονική δύναμη των στίχων του.