Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon) ❄️ Αέναη επΑνάσταση

📸  Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει 

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

 μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

🎄05 Δεκεμβρίου 2025 - η Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας
ή Χριστουγεννιάτικη πανσέληνος στις 1:14 π.μ. * ✧₊⁺✵ ❄️

Η Χριστουγεννιάτικη Πανσέληνος είναι η τελευταία του έτους και ονομάζεται παραδοσιακά Ψυχρή Σελήνη (Cold Moon), γνωστή επίσης ως Παγωμένο Φεγγάρι, Φεγγάρι της Μεγάλης Νύχτας ή Moon before Yule. Εμφανίζεται κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο, όταν οι νύχτες είναι οι πιο μακριές του χρόνου και η γη ντύνεται με το ψύχος του χειμώνα.

Κατά την παράδοση, όπως λέει ένας μύθος, αυτή η Ψυχρή Πανσέληνος φωτίζει το μονοπάτι του Santa Claus, που ξεκινά να μοιράζει τα δώρα του στα παιδιά του κόσμου, με οδηγό το Ρούντολφ, το ελαφάκι που λάμπει στο σκοτάδι σαν αστέρι της Βόρειας Νύχτας.

Γιατί ονομάζεται έτσι: Το όνομα «Ψυχρή Σελήνη» συνδέεται με την είσοδο στον βαρύ χειμώνα, τις χαμηλές θερμοκρασίες και τις μακριές, σιωπηλές νύχτες του Δεκεμβρίου.

Το 2025, η πανσέληνος αυτή, που είναι και υπερπανσέληνος, θα εμφανιστεί την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, στη 1:14 μετά τα μεσάνυχτα, φωτίζοντας τον ουρανό με εξαιρετική λαμπρότητα, καθώς το φεγγάρι θα βρίσκεται κοντά στο περίγειο, δηλαδή το πιο κοντινό σημείο της τροχιάς του προς τη Γη.

🔗 Διαβάστε επίσης: Τι είναι η υπερπανσέληνος ή supermoon;

🌕🌲 Η σπάνια Πανσέληνος των Χριστουγέννων

Μια πανσέληνος ανήμερα Χριστουγέννων είναι ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο, καθώς ο σεληνιακός κύκλος (περίπου 29,5 ημέρες) δεν ταυτίζεται με το ημερολογιακό έτος. Η επανάληψή της την ίδια ημερομηνία ακολουθεί τον κύκλο του Μέτωνα των δεκαεννέα ετών. Η τελευταία φορά που η Πανσέληνος των Χριστουγέννων φώτισε τον ουρανό ήταν το ήταν το 2015, και η επόμενη αναμένεται το 2034, όπως σημειώνει η NASA.

🌕 Οι ονομασίες της Πανσελήνου του Δεκεμβρίου
Η πανσέληνος του Δεκεμβρίου είναι γνωστή με πολλά ονόματα:

• Ψυχρή Πανσέληνος (Cold Moon)
• Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Full Long Night Moon)
• Πανσέληνος πριν τα Χριστούγεννα (Moon before Yule)
• Πανσέληνος των Βελανιδιών (Oak Moon)

Οι πιθανότητες να την απολαύσουμε χωρίς σύννεφα, λένε οι αστρονόμοι, είναι πενήντα-πενήντα, όπως και η φύση του ίδιου του χειμώνα, άλλοτε φωτεινός, άλλοτε νεφελώδης.

🌕 Αστρονομικές και λαογραφικές σημειώσεις

Σύμφωνα με τη NASA, οι Ευρωπαίοι αποκαλούσαν την πανσέληνο αυτή «Πανσέληνο της Μεγάλης Νύχτας», γιατί συμβαίνει κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο, τη νύχτα που ο Ήλιος βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του στον ουρανό. Τότε η Σελήνη ακολουθεί ακριβώς την αντίθετη πορεία: διασχίζει τον ουρανό ψηλότερα και πιο λαμπερά, σαν καθρέφτης του Ήλιου μέσα στη σκοτεινή περίοδο του έτους.

Οι Ιθαγενείς φυλές Algonquin της Βόρειας Αμερικής την ονόμαζαν Παγωμένη Πανσέληνο (Frozen Moon), καθώς οι νύχτες τους ήταν μεγάλες, ήσυχες και παγωμένες.

Στην Ευρώπη, η παλαιά ονομασία της Πανσέληνου του Δεκεμβρίου ήταν Yule Moon και συνδέεται με το χειμερινό φεστιβάλ Yule («Πανσέληνος πριν τα Χριστούγεννα»), ένα τριήμερο εορταστικό έθιμο που μετασχηματίστηκε σταδιακά στη χριστουγεννιάτικη γιορτή όταν ο Χάακον Ζ΄ (Haakon) πρώην βασιλιάς της Νορβηγίας τον 19ο αιώνα συνέδεσε επίσημα το Yule με τα Χριστούγεννα, συμβολίζοντας τη καθιέρωση του χριστιανισμού στη Νορβηγία.

Δείτε: Δεκέμβριος - Αστρονομία και Παράδοση: Ο μήνας του χειμερινού ηλιοστασίου στα χριστιανικά ημερολόγια

Η Σελήνη, πιστή συνοδοιπόρος της Γης, συνεχίζει να μας συναρπάζει με τις φάσεις και τις μεταμορφώσεις της. Οι πανσέληνοι, από την πρώτη του Ιανουαρίου έως την τελευταία του Δεκεμβρίου, αποκαλύπτουν την αέναη σχέση μας με τον ουρανό και τον χρόνο.

🌕 Φως μέσα στη Μεγάλη Νύχτα

Καθώς η Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας
υψώνεται πάνω από τον χειμωνιάτικο ουρανό,
μοιάζει σαν να ανοίγει για λίγο η καρδιά του κόσμου.
Το φως της, ψυχρό και γαλήνιο,
σκύβει πάνω από τις στέγες,
τους δρόμους, τις ανθρώπινες έγνοιες,
σαν υπόσχεση ότι καμία νύχτα δεν είναι τόσο μεγάλη
ώστε να μην μπορεί να την διαπεράσει ένα ίχνος ελπίδας.

Μες στο βαθύ μπλε του Δεκεμβρίου,
η σελήνη θυμίζει το πρώτο άστρο της Βηθλεέμ:
ένα σημάδι στον παγωμένο ουρανό
ότι το Φως γεννιέται αθόρυβα μέσα στους ταπεινούς τόπους,
εκεί όπου η ανθρώπινη καρδιά αφήνει χώρο για θαύμα.

Κι ενώ ο χρόνος ετοιμάζεται να γυρίσει σελίδα,
η Χριστουγεννιάτικη Πανσέληνος μάς υπενθυμίζει
ότι ακόμη και στις πιο σιωπηλές εποχές
κάτι απαλό και άγρυπνο μάς συνοδεύει...
ένα φως δώρο, ένα χνάρι ουρανού,
μια σιωπή που ψιθυρίζει πως η ελπίδα
επιστρέφει πάντα λίγο πριν χαράξει.

🌲 ✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸ ¸.✰¨΄`'*°☆

Κι αν κάποτε η νύχτα μοιάζει μεγάλη,
θυμήσου πως ένα μόνο φως
αρκεί για να αλλάξει τον ουρανό.
Κράτησέ το μέσα σου...
σαν μικρή, αθάνατη σπίθα
από τη Σελήνη των Χριστουγέννων.

✍️ Σοφία Ντρέκου

▶️ Διαβάστε επίσης μ' ένα κλικ στο αφιέρωμα
• Γιατί ονομάζεται Πανσέληνος; ★° ☾ °☆ ☽◯☾
• Τα διάφορα ονόματα από πού τα έχει πάρει;
• Τι είναι η υπερπανσέληνος ή supermoon;
• Οι πανσέληνοι του έτους · ⋆˖⁺‧₊☽◯☾₊‧⁺˖⋆ ·
• Τί είναι το Old Farmer’s Almanac και πότε εκδόθηκε;
• Η Σούπερ Πανσέληνος και οι Φάσεις της Σελήνης
• Το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι - Διονύσης Σιμόπουλος
• Οι ποιητές για την πανσέληνο ★° ☾ °☆ ☾☽
• Φεγγαρίσιοι στοχασμοί - Σοφία Ντρέκου
• Η αέναη σχέση μας με τον ουρανό και τον χρόνο


Σας προτείνω περισσότερα σχετικά θέματα:
Φεγγάρι / Σελήνη, Ηλιοβασίλεμα, Επιστήμη

°.˛*.˛.°★。˛°.★** *★* *˛**

˛°_██_*。*./ \ .˛* .˛.*.★* *★ 。**

˛. (΄• ̮•)*˛°*/.♫.♫\*˛.* ˛_Π_____. * ˛*

.°( . • . ) ˛°./• '♫ ' •\.˛*./______/~＼*.

*(...'•'.. ) *˛╬╬╬╬╬˛°.｜田田 ｜門｜

Εισαγωγή ερωτήσεων προς Αναγνώστες και Αναγνώστριες

Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon). Η Ψυχρή Σελήνη υψώνεται στον χειμωνιάτικο ουρανό, λίγο πριν τις γιορτές, φωτίζοντας την πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου. Κουβαλά ιστορίες από λαούς και αιώνες: την ακινησία του χειμώνα, τη σοφία της σιωπής, την ανάσα μιας ελπίδας που επιστρέφει. Κουβαλά μύθους, παραδόσεις και μια σπάνια ακτινοβολία που μοιάζει να ψιθυρίζει: «Καμία νύχτα δεν είναι τόσο βαθιά ώστε να μην χωρέσει μέσα της λίγο φως.»

Η «Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας» του Δεκεμβρίου, συμπίπτει φέτος με υπερπανσέληνο: ένα σπάνιο φυσικό φαινόμενο που ενώνει αστρονομία, λαογραφία και πολιτισμό. Υπενθυμίζει ότι η επιστήμη και ο μύθος συχνά συνομιλούν, φωτίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες νοηματοδοτούν το φως μέσα στη σκοτεινότερη εποχή του χρόνου.

Απόψε η Σελήνη αγγίζει τον ουρανό σαν αθόρυβη ευχή. Η Χριστουγεννιάτικη πανσέληνος, θυμίζει ότι το φως συχνά γεννιέται μέσα στις πιο μεγάλες νύχτες. Κι ίσως γι’ αυτό το χειμωνιάτικο φεγγάρι να αγγίζει τόσο βαθιά την καρδιά: γιατί μοιάζει με υπόσχεση πως κάτι τρυφερό, κάτι άγρυπνο, μας συνοδεύει ακόμη κι όταν όλα σιωπούν.

Ένα φεγγάρι που έρχεται πάντα λίγο πριν τα Χριστούγεννα, σαν να θέλει να φωτίσει τον δρόμο του ανθρώπου προς το φως... πίσω από την πιο ποιητική πανσέληνο του χρόνου.

Υπερπανσέληνος, χριστουγεννιάτικο φως, σιωπή χειμωνιάτικη.
Μια υπενθύμιση: το φως γεννιέται μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι.

Γράψτε σκέψεις, εικόνες, στίχους…
η πανσέληνος πάντα ανοίγει χώρο για διάλογο.
Με ευχές για μια νύχτα γεμάτη σιωπή, ποίηση και σεληνόφως.

Ερωτήσεις Διαλόγου

1. Ποιο είναι για εσάς το βαθύτερο μήνυμα μιας χειμωνιάτικης πανσελήνου; Μπορεί το φως της να λειτουργήσει σαν προσωπική ενθύμηση ελπίδας;

2. Πώς αλλάζει η σχέση μας με το σκοτάδι όταν γνωρίζουμε ότι, κάπου εκεί ψηλά,
η Σελήνη επιμένει να λάμπει σταθερά;

3. Η Cold Moon λέγεται και «Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας». Ποιες «μεγάλες νύχτες» της δικής μας ζωής φωτίστηκαν αθόρυβα από μια απρόσμενη λάμψη;

4. Υπάρχει άραγε μια κρυφή «χριστουγεννιάτικη μνήμη» που ξυπνά μέσα μας κάθε φορά
που βλέπουμε το χειμωνιάτικο φεγγάρι να γεμίζει;

5. Αν η Χριστουγεννιάτικη Πανσέληνος ήταν λέξη, ποια θα ήταν; Κι αν ήταν προσευχή, σε τι θα αναφερόταν;

Ειδική ερώτηση

🪐 Πιστεύεις ότι η Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας λειτουργεί σαν «ενεργειακό σημείο καμπής» ανάμεσα στο φως και το έρεβος; Μπορεί το χειμωνιάτικο φεγγάρι να αποτυπώνει στην ουράνια γεωμετρία του τη βαθύτερη μετάβαση της ανθρώπινης ψυχής προς το φως;

1. Η Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας φανερώνει το φως στην πιο βαθιά στιγμή του σκότους. Είναι άραγε αυτό μια αντανάκλαση του ίδιου του ανθρώπινου βίου; Ότι η διαύγεια γεννιέται μέσα από την κρίση;

2. Ο κύκλος της Σελήνης, με τις πληρότητες και τις ελλείψεις του, αποκαλύπτει κάτι για τη φύση της ανθρώπινης συνείδησης; Ή είναι απλώς ο ουρανός που «θυμάται» για εμάς αυτά που ξεχνούμε;

3. Η Cold Moon συνοδεύει τον άνθρωπο στα όρια του χειμώνα. Μπορεί ένα φεγγάρι να λειτουργήσει σαν υπαρξιακό κάλεσμα προς την εσωτερική μας μεταμόρφωση; Και αν ναι, τι είναι αυτό που μεταμορφώνεται πρώτα - η σκέψη ή η ψυχή;

4. Η μεγάλη νύχτα του χειμερινού ηλιοστασίου αντιστρέφει τη σχέση φωτός-σκότους.
Νιώθεις ότι αυτή η ανατροπή μάς διδάσκει κάτι για το πώς νοηματοδοτούμε την ελευθερία και την ελπίδα;

5. Αν η πανσέληνος είναι ένα είδος «ουράνιου καθρέφτη», τι αντανακλά περισσότερο: τον κόσμο ή εμάς; Και ποια εικόνα θα θέλαμε να επιστρέψει πίσω;

°☆ ☾ °*●★° ☾ °☆ ★ ✰¸.✰*¨`*✰.

1. Υπάρχει μια ανάμνηση που κάθε χειμωνιάτικη πανσέληνος σού επιστρέφει; Μια στιγμή που φωτίστηκε απροσδόκητα πίσω από το δικό της ασημένιο φως;

2. Ποιο συναίσθημα γεννιέται μέσα σου όταν βλέπεις την Ψυχρή Σελήνη; Ησυχία, νοσταλγία, ελπίδα ή κάτι άλλο πιο μυστικό;

3. Αν μπορούσες να αφήσεις μια μικρή ευχή να ταξιδέψει ως τη Σελήνη απόψε,
ποια λέξη θα διάλεγες; Και για ποιον θα ήθελες να λάμψει;

4. Οι μεγάλες νύχτες του χειμώνα συχνά κουβαλούν μέσα τους ένα άγγιγμα μοναξιάς.
Πιστεύεις πως η Σελήνη τις απαλύνει; Ή απλώς μας βοηθά να τις αποδεχτούμε;

5. Τι είναι αυτό που θα ήθελες να αφήσει πίσω της η φετινή χριστουγεννιάτικη πανσέληνος; Και τι θα ήθελες να φέρει μαζί της;

🌲°✰*¨`*✰ Σχόλια Αναγνωστών και Αναγνωστριών

Ερώτηση Sophia Drekou:
Ιφιγένεια, η κοσμολογία μάς δείχνει ότι το φως ποτέ δεν χάνεται, μόνο εκτοπίζεται προσωρινά από τη σκιά. Πιστεύεις ότι ο Δεκέμβριος, με την κορύφωση του σκότους και την υπόσχεση της επιστροφής του φωτός, μπορεί να γίνει ένα μοντέλο κατανόησης για την ανθρώπινη συνείδηση; 1 εβδ.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου:
Sophia αναζητάς ένα μοντέλο κατανόησης για την ανθρώπινη συνείδηση σαν Ελληνίδα απόγονος του Ησιόδου όπου το Χάος είναι ο χώρος που περιέχει εν σπέρματι όλα όσα θα αποτελέσουν το Σύμπαν η πρώτη γέννα του Χάους είναι το Έρεβος ο κάτω κόσμος σε ίση απόσταση από την Γη όσο και ο Ουρανός υπεράνω της...μαζί με την Νύκτα γεννάνε τον Αιθέρα που περιβάλλει την Γη ...όλα αναμένουν τα προφητικά δεδομένα της έλευσης του ΗΛΙΟΥ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ του επί Γης ΕΙΡΗΝΗ του εν ανθρώποις ευδοκία του ΠΑΤΕΡΑ του δημιουργού του ΠΑΝΤΟΣ... 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou:
Ιφιγένεια, συγκλονιστικός ο τρόπος που επιστρέφεις στον Ησίοδο και βλέπεις τη συνείδηση σαν μια διαδοχή γεννήσεων μέσα στο ίδιο το Χάος. Το Ερεβος και η Νύκτα που γεννούν τον Αιθέρα μοιάζουν πράγματι με τους πρώτους παλμούς μιας κοσμικής συνείδησης που ακόμη δεν έχει πάρει μορφή, αλλά ήδη περιέχει μέσα της την υπόσχεση του Φωτός.

Κι ίσως αυτός ο «κύκλος της γένεσης» να επανέρχεται σε κάθε Δεκέμβρη: εκεί όπου το σκοτάδι αγγίζει το άκρο του και, σχεδόν μυστικά, αρχίζει η ανάδυση του φωτός που προαναγγέλλει όχι μόνο τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, αλλά και την εσωτερική μας αναγέννηση. Η σκέψη σου ανοίγει μια βαθύτερη θέαση: ότι το Φως δεν έρχεται ως αντίθεση στο σκότος, αλλά ως αποκάλυψη της αλήθειας που το Χάος ήδη κυοφορούσε. 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou:
Ιφιγένεια, καθώς μιλούμε για τον Αιθέρα που γεννιέται μέσα από την Ερεβώδη μήτρα του Χάους, αναρωτιέμαι: Μπορεί η ανθρώπινη ψυχή να βιώνει αντίστοιχες «αιθερικές γεννήσεις»... στιγμές όπου η σιωπή, η νύχτα και η εσωτερική ερημία δεν είναι απώλεια, αλλά ο τόπος από όπου αναδύεται το Φως; Πιστεύεις δηλαδή ότι η μεταφυσική δομή του Δεκεμβρίου -η κορύφωση του σκότους και η απαρχή της αυγής- μπορεί να λειτουργήσει ως μύηση για την εσωτερική ωρίμανση του ανθρώπου; 1 εβδ.

Ερώτηση Sophia Drekou:
Μπορεί το χειμερινό ηλιοστάσιο να ιδωθεί ως μια αρχέγονη «αναγέννηση του φωτός» και γιατί οι άνθρωποι σε όλους τους πολιτισμούς το φορτίζουν με πνευματικό νόημα; 1 εβδ.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου:
Sophia μιλάς για αναγέννηση του φωτός και επαναφέρεις διανοητικές αναταράξεις κοσμολογικά υπαρκτές...το πνεύμα ως παράγωγο συνειδητοποιήσεων γονιδιακής φύσης ίσως όπως το λές να έχει ένα νόημα ιστορικής φύσης... 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou:
Ιφιγένεια, σε παρακολουθώ πάντα με προσοχή γιατί φωτίζεις τον χώρο ανάμεσα στο βιολογικό και το κοσμολογικό με τρόπο μοναδικό. Κι έχει ενδιαφέρον αυτό που θέτεις: ότι το πνεύμα ίσως δεν αναδύεται αυθόρμητα, αλλά «καλείται» από βαθύτερες μνήμες... γονιδιακές, μυθολογικές, ιστορικές.

Ίσως λοιπόν το χειμερινό ηλιοστάσιο να λειτουργεί σαν ένα τέτοιο αρχέγονο ερέθισμα: μια στιγμή όπου η συνείδηση αναγνωρίζει την πτώση του φωτός ως φυσικό γεγονός, αλλά την επιστροφή του ως νόημα. Και γι’ αυτό οι πολιτισμοί το φορτίζουν πνευματικά... γιατί το βιώνουν όχι μόνο ως μεταβολή του ουρανού, αλλά ως μεταβολή του εσωτερικού τους ρυθμού. Σε αυτό το μεταξύ της νύχτας και της αυγής, ίσως γεννιέται και η ίδια η δυνατότητα σκέψης. 1 εβδ.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου:
Sophia, Πιστεύω στην μοναδικότητα της Ορθόδοξης πίστης ως μύησης για την εσωτερική ωρίμανση του ανθρώπου...το μικρό βρέφος έρχεται να φωτίσει να αναπλάσει να διανοίξει την ανθρώπινη φύση ... (Ὅρος Πίστεως τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου)

Ἑπόμενοι τοίνυν τοῖς ἁγίοις πατράσιν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁμολογεῖν υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν συμφώνως ἅπαντες ἐκδιδάσκομεν, τέλειον τὸν αὐτὸν ἐν θεότητι καὶ τέλειον τὸν αὐτὸν ἐν ἀνθρωπότητι, θεὸν ἀληθῶς καὶ ἄνθρωπον ἀληθῶς τὸν αὐτὸν ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος, ὁμοούσιον τῷ πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, καὶ ὁμοούσιον τὸν αὐτὸν ἡμῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα, κατὰ πάντα ὅμοιον ἡμῖν χωρὶς ἁμαρτίας· πρὸ αἰώνων μὲν ἐκ τοῦ πατρὸς γεννηθέντα κατὰ τὴν θεότητα, ἐπ᾿ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν τὸν αὐτὸν δι᾿ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Μαρίας τῆς παρθένου τῆς θεοτόκου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα, ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Χριστόν, υἱόν, Κύριον, μονογενῆ, ἐν δύο φύσεσιν ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διὰ τὴν ἕνωσιν, σῳζομένης δὲ μᾶλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φύσεως καὶ εἰς ἓν πρόσωπον καὶ μίαν ὑπόστασιν συντρεχούσης, οὐκ εἰς δύο πρόσωπα μεριζόμενον ἢ διαιρούμενον, ἀλλ᾿ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν υἱὸν καὶ μονογενῆ, θεὸν Λόγον, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καθά περ ἄνωθεν οἱ προφῆται περὶ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐξεπαίδευσε καὶ τὸ τῶν πατέρων ἡμῖν παραδέδωκε σύμβολον. Ἀκολουθώντας λοιπὸν τοὺς ἁγίους Πατέρες, ἀπὸ συμφώνου ὅλοι μας διακηρύττουμε τὴν ὁμολογία ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ἕνας καὶ μόνον Υἱός, ὁ ἴδιος τέλειος ὡς πρὸς τὴ θεότητά του, καὶ ὁ ἴδιος τέλειος ὡς πρὸς τὴν ἀνθρωπότητά του, πραγματικὰ θεὸς καὶ πραγματικὰ ὁ ἴδιος ἄνθρωπος μὲ λογικὴ ψυχὴ καὶ σῶμα, ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα κατὰ τὴ θεότητα, καὶ ὁμοούσιος ὁ ἴδιος μὲ ἐμᾶς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα, σὲ ὅλα ὅμοιός μας χωρὶς τὴν ἁμαρτία· ὁμολογοῦμε ἐπίσης ὅτι ἀφενὸς ἔχει γεννηθεῖ πρὶν ἀπὸ τὸν χρόνο ἀπὸ τὸν Πατέρα κατὰ τὴ θεότητα, ἀφετέρου στὶς πρόσφατες ἡμέρες ὁ ἴδιος γεννήθηκε ἀπὸ τὴν παρθένο Μαρία τὴ Θεοτόκο κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα γιὰ χάρη μας καὶ γιὰ τὴ σωτηρία μας, ἕνας καὶ ἴδιος Χριστός, υἱός, κύριος, μονογενής, ὁ ὁποῖος φανερώθηκε σὲ δύο φύσεις ἑνωμένες μεταξύ τους κατὰ τρόπο ἀσύγχυτο, ἄτρεπτο, ἀδιαίρετο, ἀχώριστο, καὶ ἀπὸ τὴν ἕνωση αὐτὴ καμία διαφορὰ τῶν φύσεων δὲν καταργήθηκε ἐξαιτίας τῆς ἑνώσεως, ἀλλὰ μᾶλλον διασώθηκε ἡ ἰδιότητα καθεμιᾶς φύσεως, καὶ καθεμιὰ ἀπὸ αὐτὲς συναντᾶ τὴν ἄλλη σὲ ἕνα πρόσωπο καὶ μία ὑπόσταση, χωρὶς νὰ χωρίζονται σὲ δύο πρόσωπα ἢ νὰ διαιροῦνται, ἀλλὰ νὰ παραμένει ἕνας καὶ ὁ ἴδιος μονογενὴς υἱός, θεὸς Λόγος, Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὅπως δι᾿ ἀποκαλύψεως οἱ προφῆτες δίδαξαν καὶ ὁ ποιὸς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς ἀποκάλυψε καὶ τὸ Σύμβολο τῶν Πατέρων μᾶς παρέδωσε. 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou:
Ιφιγένεια, πάντα με συγκινεί o τρόπος που συνδέεις το κοσμικό με το θεολογικό χωρίς να χάνεται η λεπτότητα της μυσταγωγίας. Και πράγματι, αν η ανθρώπινη ωρίμανση δεν είναι μια απλή ψυχολογική διαδικασία αλλά μια πορεία μέθεξης, τότε η Ορθόδοξη πίστη, όπως τόσο όμορφα το θέτεις, γίνεται όχι σύστημα ιδεών αλλά μύηση στη θέωση.
Το μικρό Βρέφος της Βηθλεέμ, απόλυτα Θεός και απόλυτα άνθρωπος «ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως», δεν έρχεται να μεταβάλει μόνο την ιστορία, αλλά να διευρύνει την ίδια τη δυνατότητα της ανθρώπινης φύσης.

Να την φωτίσει από μέσα. Να την ανοίξει σε εκείνο που υπήρχε πάντοτε ως δυνατότητα αλλά αναμένει την επίσκεψη του Φωτός. Κι ίσως γι’ αυτό κάθε Δεκέμβρης κουβαλά μια ιδιάζουσα σιωπή: σαν να υπενθυμίζει ότι η αναγέννηση δεν είναι εξωτερικό γεγονός, αλλά εσωτερική μεταμόρφωση που ανταποκρίνεται στην έλευση του Θεανθρώπου. 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou: 

Ιφιγένεια, αν ο Χριστός γεννιέται «ἐν δύο φύσεσιν» για χάρη της σωτηρίας μας, μήπως κάθε άνθρωπος καλείται να ζήσει μέσα στην ίδια διπλή κίνηση... δηλαδή να κρατά αλώβητη την ανθρώπινη φύση του, αλλά και να την ανοίγει στη χάρη; Και μπορεί αυτή η εσωτερική συνύπαρξη να αποτελεί το αληθινό νόημα της «αναγέννησης του φωτός» μέσα στον άνθρωπο; 1 εβδ.

Απάντηση Ιφιγένεια Γεωργιάδου: 

Sophia ότι το Φώς δεν έρχεται ως αντίθεση στο σκότος ... είναι μελέτες και υποθέσεις ερευνητικές όπως αναλύονται με απαιτητικό τρόπο εδώ... @cwgcharles: “Penrose’s idea that traces from a previous cosmic aeon might survive into our CMB has always fascinated me. What stands out is that it treats the universe as something capable of preserving structureeven across catastrophic resets I’ve been exploring a related idea in my own work: whether the universe carries a kind of persistence across cycles where largescale information or directional signatures can flow through a transition like the Big Bang or whatever replaces it Not in a way that violates physics but in a way that reflects how structure and stability emerge across scales Penrose: “Absolutely Enormous Rings” Hint at a Universe Before the Big Bang https://www.youtube.com/watch?v=fIFhF92hzR8 - 1 εβδ.

Απάντηση Sophia Drekou: 

Ιφιγένεια, ευχαριστώ που φέρνεις αυτή τη μεγάλη συζήτηση για την κοσμική συνέχειά του φωτός. Και πράγματι, όσα θίγεις, Penrose, CMB signatures, η ιδέα ότι δομές μπορούν να «περάσουν» μέσα από κοσμικούς κύκλους... ανοίγουν έναν χώρο όπου το φως δεν εμφανίζεται ως καθαρή αντίθεση αλλά ως επιμονή της μορφής.

Όπως το θέτεις: το φως δεν χρειάζεται να αντιμάχεται το σκότος. Μπορεί να λειτουργεί ως φορέας πληροφορίας, ως δομική σταθερά μέσα σε σειρές κοσμικών μεταβάσεων. Και είναι συγκλονιστικό πως αυτή η σκέψη συναντά, έστω και με άλλες γλώσσες, την παλαιά μεταφυσική διά intu της ελληνικής παράδοσης: ότι η μορφή, η τάξη, η αρμονία δεν γεννιούνται μέσα από μηδενισμό, αλλά μέσα από μετασχηματισμούς.

Ίσως λοιπόν το «φως που δεν αντιτίθεται στο σκότος» να μοιάζει με αυτό που ο Penrose περιγράφει: μια συνέχεια δομής πέρα από καταρρεύσεις, πέρα από ορίζοντες, πέρα από την ίδια την κοσμική αρχή.

Και αυτό αφήνει ανοιχτό το ερώτημα: Μήπως το σύμπαν... και εμείς μαζί του, θυμάται με τρόπους που δεν έχουμε ακόμη κατανοήσει; 1 εβδ.

Ερώτηση Sophia Drekou: 

Ιφιγένεια, θα ήθελα μια δική σου σκέψη εδώ: αν το σύμπαν επιδεικνύει τέτοια εμμονή μορφής, όπως προτείνει ο Penrose, πιστεύεις ότι και η ανθρώπινη συνείδηση «κληρονομεί» κάτι από αυτή τη δομική συνέχεια; Ότι δηλαδή μπορεί να διατηρεί κατευθύνσεις, νοήματα ή ρυθμούς φωτός, ακόμη και μέσα από προσωπικούς «κοσμικούς κύκλους» πτώσης και ανάδυσης;

Keywords: πανσέληνος Δεκεμβρίου, Ψυχρή Σελήνη, Cold Moon, Χριστουγεννιάτικη πανσέληνος, υπερπανσέληνος, Moon before Yule, Πανσέληνος Μεγάλης Νύχτας, full moon December, Christmas full moon