Στο ηλιοβασίλεμα της ελληνικής ψυχής... ο Κόντογλου ζωγραφίζει
το Άγιο μέσα στο καθημερινό. (Εικαστική σύνθεση: Sophia Drekou)
Ανάλυση του κειμένου «Φως εσπερινόν» από το έργο του Φώτη Κόντογλου «Το Αϊβαλί η πατρίδα μου». Μια μυσταγωγία φωτός, πίστης και ρωμαίικης ψυχής στο ηλιοβασίλεμα του Παντοκράτορα. (Θρηνητικός πρόλογος - Αϊβαλί η πατρίδα μου)
Είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια το παρακάτω κείμενο. Με είχε εντυπωσιάσει το γεγονός ότι ο Τσαρούχης στα τελευταία του, έβαζε και του διάβαζαν κάθε πρωί την νεκρώσιμη ακολουθία, για να έχει μια χαρούμενη μέρα. Το γιατί το κατάλαβα (αν το κατάλαβα) αρκετά χρόνια αργότερα.
† 13 Ιουλίου 1965 μετέστη ο ζωγράφος της πονεμένης Ρωμοσύνης για την Ρωμέϊκη Πολιτεία τ' ουρανού, ο λογοτέχνης, ζωγράφος και αγαπητός σε πολλούς/ές από εμάς, Φώτης Κόντογλου. Αναζήτησε την «ελληνικότητα», δηλαδή μία αυθεντική έκφραση, αγωνίστηκε για την διάδοση της ελληνορθόδοξης παράδοσης, μέσα από την τέχνη του και το συγγραφικό του έργο.
Σταυρώθηκε ο Πρωτόκλητος, ο αγιασμένος κριός, που βάδισε πρώτος μπροστά στην ποίμνη το Χριστού, γέροντας παραπάνω από εβδομήντα χρονών, με ανδρεία θαυμαστή, ο επώνυμος της ανδρείας
Ο Κόντογλου, σαν ψηφιδωτό ή αγιογραφικό πορτραίτο, με τη
δύση του ήλιου και το φωτισμένο εκκλησάκι στο "Φως Ιλαρόν".
Ο ήλιος σαν λιτανεία φωτός προς το υπερουράνιο.
Το βασίλεμα του ήλιου... μια οπτασία φωτός που δεν δύει.
Επιμέλεια, της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou) Αρθρογράφος
Μια μυσταγωγική περιήγηση στο «Βασίλεμα του ήλιου» μέσα από τη ματιά του Φώτη Κόντογλου. Ο ήλιος δεν χάνεται, αλλά φεύγει με το φως της Ανάστασης στην ψυχή. Ανάλυση και σκέψεις.