Αρχαίοι διωγμοί και Μάρτυρες - Ιστορικά στοιχεία για τους αρχαίους διωγμούς κατά των χριστιανών

Υποχώρηση των Λιονταριών (1902). Ζαν-Λεόν Ζερόμ, Γάλλος

ζωγράφος και ακαδημαϊκός 1824 - 10 Ιαν 1904, Παρίσι)

The Retreating Lions (1902) by Jean Leon Gerome. wikimedia.

30 Απριλίου 311 μ.Χ. Τερματίζονται οι διώξεις των χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

13 Ιουνίου 313 μ.Χ. ανακοινώθηκε στη Νικομήδεια το Διάταγμα των Μεδιολάνων, το οποίο υπέγραψαν ο Κωνσταντίνος Α΄ και ο συναυτοκράτορας Λικίνιος παραχωρώντας θρησκευτική ελευθερία σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το Διάταγμα των Μεδιολάνων εγγυήθηκε την ανεξιθρησκία, επιτρέποντας στους χριστιανούς να ασκούν την θρησκεία τους ελεύθερα, αλλά και σταματώντας τους διωγμούς.

Η απιστία ως αίτημα πίστεως γιατί ο Θεός αγαπάει κι εμάς και τις αμφιβολίες μας

Put Your Finger Here - Hands of Proof - Resurrection 

Painting by Hyatt Moore (Χάιατ Μουρ)

Βάλε το δάχτυλό σου εδώ - Χέρια απόδειξης - Ανάσταση

Ευλογημένη ας είναι η αμφιβολία! 

Σας συμβουλεύω να χαιρετάτε με χαρά 

Η μητέρα μου ~ Γιάννης Ρίτσος

Πέτρα ζωγραφισμένη από τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο

Η αναμόχλευση του παρελθόντος προσδίδει ακόμη και στις πιο απλές καθημερινές στιγμές της συνύπαρξης του παιδιού με τη μάνα του μια μοναδικότητα. Με τρυφερότητα και νοσταλγία ανακαλεί στη μνήμη του ο Γιάννης Ρίτσος στο ποίημά του [Η μητέρα μου] (απόσπασμα από το «Ορέστης, Τέταρτη διάσταση») την εικόνα της μάνας του σε συγκεκριμένες τέτοιες στιγμές, όπως:

Χριστός Ανέστη στο Mall της Βηρυτού στο Λίβανο και στα Ελληνικά (βίντεο)

Beirut-City-Centre-Mall

Αξιοθαύμαστη πρωτοβουλία ορθοδόξων στο

εμπορικό κέντρο Mall στο Λίβανο (Βηρυτός), οι οποίοι

ανήμερα το Πάσχα, σηκώνονταν ένας-ένας όρθιοι κι 

έψαλλαν το «Χριστός Ανέστη» και στα Ελληνικά!

Η ιστορία της εργασίας και η καθιέρωση του οχτάωρου στην Ελλάδα, με τις ματωμένες απεργίες των Ελλήνων εργαζομένων (video)

H ιστορία του οχτάωρου

Όταν οι εργοστασιάρχες γύριζαν τα ρολόγια πίσω για να δουλεύουν οι εργάτες περισσότερο. Ο δρόμος από τις συνθήκες δουλείας, στο οκτάωρο

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η εργασία στην Ελλάδα θύμιζε αποικίες σκλάβων στον αμερικανικό νότο.

Πρωτομαγιά με Καρφιά ή λουλούδια;

Φέτος ο εορτασμός της Ανάστασης του Χριστού 

συνέπεσε να γιορτάζεται μαζί με την

Πρωτομαγιά, την ανάσταση της εργατιάς.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επανάσταση από την Ανάσταση

XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Το Άγιον Φως Του Αναστάντος Χριστού να

φωτίζει αενάως την καθημερινότητά μας...

Η Παννυχίδα της Ανάστασης: Η Ορθόδοξη κατανόηση της Αναστάσεως του Χριστού - Οι συνέπειες για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα

Η Ορθόδοξη κατανόηση της Αναστάσεως επικεντρώνεται στη νίκη του Χριστού επί του θανάτου, μετατρέποντας τον θάνατο από απόλυτο χωρισμό σε πέρασμα προς την αιώνια ζωή. Δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική ανάσταση σώματος, αλλά την ανακαίνιση της κτίσης, την κατάργηση της φθοράς και την απελευθέρωση της ανθρωπότητας.

Νικηφόρος Βρεττάκος: Όταν ο Πόνος γίνεται Θεία Μετάληψη - Ανάλυση Ποίησης | Αέναη επΑνάσταση

Μεγάλη Παρασκευή, 1893. Θεόδ. Ράλλης - Holy Fridayby Theodore Jacques Ralli

Από το «Παράθυρο» στη «Σιγή των Αιώνων»: Η Πνευματική Πορεία του Βρεττάκου

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος δεν υπήρξε απλώς ένας ποιητής των λέξεων, αλλά ένας αρχιτέκτονας του φωτός. Μέσα από το έργο του, η ποίηση μετατρέπεται σε έναν ζωντανό οργανισμό που αναπνέει ανάμεσα στο θείο και το ανθρώπινο, το τραύμα και τη λύτρωση. 

Ο συμβολισμός στο Μυστικό Δείπνο από Τον Ιησού Χριστό στην προετοιμασία του Πάσχα - Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής | Αέναη επΑνάσταση

The Last Supper, ca. 1678, oil on canvas, Detroit Institute of Arts Museum 

by Jean-Baptiste de Champaigne (Φλαμανδός Ζαν Μπαπτίστ ντι Σχαμπέιν)

Εἰς τὸν Μυστικον Δεῖπνον, Διπλοῦς ὁ Δεῖπνος· Πάσχα γὰρ νόμου φέρει, Καὶ Πάσχα καινόν, Αἷμα. Σῶμα Δεσπότου.

Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και τις τελευταίες ώρες του Καβάφη περιγράφει ο φίλος του ανήμερα των γενεθλίων του 🎂

Το μοναχικό τέλος του Κ.Π. Καβάφη

ανήμερα των γενεθλίων του

29 Απριλίου του 1863 γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια

17 Απριλίου 1863 (με το π. ημ.)

και στις 29 Απριλίου του 1933 «έφυγε»

ο οικουμενικός μέγας Ποιητής της ελληνικής

Ο Σπύρος Μουστακλής σιωπούσε... κοίταζε μόνο αιώνες μακριά, με τα μάτια του Ιησού (αφιέρωμα)

Μουσείο Αντιδικτατορικής και Δημοκρατικής

Αντίστασης, χώρος του πρώην ΕΑΤ ΕΣΑ

Σπύρος Μουστακλής: ένας σύγχρονος άγνωστος ήρωας (ίσως, γιατί δεν ήταν κομματικός). Ένας ΗΡΩΑΣ που αγωνίσθηκε για τη δημοκρατία με πράξεις. Σύμβολο του αγώνα κατά της χούντας αλλά δυστυχώς ξεχασμένος.

Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται - Η άκαρπη συκιά της Μεγάλης Δευτέρας

Η άκαρπη συκιά της Μεγάλης Δευτέρας ως σύμβολο πνευματικής εγρήγορσης και καρποφορίας.

Τοιχογραφία στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ανδρέα Πατρών. Cathedral of St Andrew, Patras

Μερικές εικόνες δεν στολίζουν απλώς ένα κείμενο· το φωτίζουν από μέσα.

Το δένδρο που οφείλει να έχει μονίμως διαθέσιμους καρπούς σε όλο το Σύμπαν: άνθρωπος, κοινωνία και ιστορία μπροστά στο ευαγγελικό σύμβολο της άκαρπης συκιάς

Το σύνδρομο και ο βίος του πρωτόπαπα Αββακούμ

Το κάψιμο στην πυρά του Πρωτόπαπα Αββακούμ (1897)

του ζωγράφου Σεργκέι Μιλοράντοβιτς (Sergey Miloradovich)

Τόπος: Κρατικό Μουσείο της Ιστορίας της Θρησκείας, Μόσχα.

The Burning of Protopope Avvakum (1897) by Pyotr Myasoedov: 

The State Museum of the History of Religion, Moscow, Russia

Ο Αββακούμ Πέτροβιτς (Avvakum 1620 ή 1621 – 14 Απριλίου 1682) ήταν Ρώσος πρωθιερέας, συγγραφέας και αρχηγός των Παλαιορθοδόξων, οι οποίοι προκάλεσαν μια από τις σοβαρότερες κρίσεις της Ρωσικής Εκκλησίας. Το 1663 ανεκλήθη, μετά την εκθρόνιση του Νίκωνα. Κατόπιν, το έτος 1666 η Σύνοδος της Μόσχας τον αναθεμάτισε, και μετά από ένα χρόνο τον φυλακίσανε στις φυλακές του Πονστοζόρση. Ακολούθως, το 1682, μαζί με άλλους οπαδούς του, κάηκε ζωντανός, κατόπιν τσαρικής εντολής.

Η Κυριακή των Βαΐων ασκεί κριτική στον εθνικισμό και την πολιτική

Κυριακή των Βαΐων στην Συρία. Χριστιανός Μαχητής στην Ρανκούς, 

συριακή πόλη της Δαμασκού ,κλίνει το γόνυ στον διωκόμενο Εσταυρωμένο.

Κυριακή των Βαΐων, εθνικισμός και πολιτική

Η Κυριακή των Βαΐων ασκεί κριτική όχι μόνο στους εθνικιστικούς πόθους όλων των λαών, αλλά ακόμη και στην επιθυμία μιας πολιτικής ελευθερίας ή μιας κοινωνικής δικαιοσύνης που κερδίζεται με τα όπλα.