Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Ονειροπόλα αγάπη - Φιόντορ Ντοστογιέφσκι


Ονειροπόλα αγάπη
Φιόντορ Ντοστογιέφσκι 
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Εγώ, έλεγε, αγαπάω την ανθρωπότητα μα απορώ κι ο ίδιος με τον εαυτό μου: Όσο περισσότερο αγαπώ την ανθρωπότητα γενικά, τόσο λιγότερο αγαπάω τον κάθε άνθρωπο χωριστά. Στις ονειροπολήσεις μου, έλεγε, φτάνω συχνά να λαχταράω μέχρι πάθος να εξυπηρετήσω την ανθρωπότητα και ίσως και στ' αλήθεια να δεχόμουνα να σταυρωθώ για τους ανθρώπους, αν παρουσιαζόταν ξαφνικά μια τέτοια ανάγκη. Κι όμως, παρ' όλα αυτά, δεν μπορώ ούτε δυο μέρες να ζήσω στο ίδιο δωμάτιο μ' άλλον άνθρωπο.

Αυτό το ξέρω από πείρα. Μόλις βρεθεί κάποιος κοντά μου, νιώθω πως μου πληγώνει την ατομικότητα μου και μου περιορίζει την ελευθερία μου. Μπορώ μέσα σ' ένα εικοσιτετράωρο να μισήσω τον πιο καλό άνθρωπο. Άλλον γιατί τρώει αργά, άλλον γιατί έχει συνάχι και σκουπίζει συνεχώς τη μύτη του με το μαντήλι. Γίνομαι, έλεγε, εχθρός των ανθρώπων μόλις οι σχέσεις μας γίνουν κάπως στενότερες. Μα γι'αυτό, όσο περισσότερο μισούσα ορισμένους ανθρώπους προσωπικά, τόσο πιο φλογερά αγαπούσα την ανθρωπότητα στο σύνολο της. [...]

Η ονειροπόλα αγάπη διψάει για σύντομα κατορθώματα, ζητάει μια γρήγορη ικανοποίηση και τον γενικό θαυμασμό. Στις τέτοιες περιπτώσεις μερικοί φτάνουν πραγματικά στο σημείο να θυσιάσουν και τη ζωή τους ακόμα, αρκεί να μην περιμένουν πολύ, μα να πραγματοποιηθεί γρήγορα τ' όνειρο τους. Και να' ναι σαν μια θεατρική παράσταση που να τη βλέπουν όλοι και να τη χειροκροτούν.

Μα η ενεργός αγάπη χρειάζεται δουλειά κι επίμονη αυτοκυριαρχία 
και για μερικούς είναι ίσως-ίσως ολόκληρη επιστήμη.

Ντοστογιέβσκη
Μονοπάτια που διασταυρώνονται

Ανεξερεύνητη αγάπη πολλαπλής δράσης
σε εκστασιακούς μονολόγους
συνειρμικά λειτουργικούς μετατροπείς
της μοναχικής αναστολής
σε δυαδική ενεργητικότητα. Ι.Γ
♪♫ Caruso Lucio Dalla «Εδώ που η θάλασσα λαμπυρίζει 
και ο άνεμος φυσά δυνατά ένας άνδρας αγκαλιάζει μια κοπέλα»

2 σχόλια:

Areti είπε...

μπραβο σου θαυμασια αναρτηση

Sophia Siglitiki Drekou είπε...

Σας ευχαριστώ Αρετή.