23/11/13

Το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων

Το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων  του Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ

Το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων 
του Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Για όσους έχουν ανάλογα προβλήματα ανθρωπίνων σχέσεων ας μην στεναχωριούνται ποσώς. Ακόμη και η Οσιακή μορφή του Γέροντος Σωφρονίου είχε ανάλογα προβλήματα με τις διαπροσωπικές του σχέσεις, στον πραγματικό κόσμο, που τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το μυστήριο των ανθρωπίνων σχέσεων είναι και θα παραμείνει άλυτο.[6]

7 Ιουλίου 1968 Επιστολή 36

…Ναι, και εγώ επίσης το πήρα απόφαση ότι το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων θα παραμείνει για μένα άλυτο ως το τέλος των ημερών μου, τέλος που ήδη πλησιάζει[1]. Έχει ενισχυθεί μέσα μου η συνείδηση ότι όλοι εμείς οι άνθρωποι στον ένα ή τον άλλο βαθμό είμαστε τυφλοί.

Βλέπουμε κάποιο μέρος της παγκόσμιας ζωής και βασιζόμαστε στις κρίσεις μας από τη «μερική» αυτή θεώρηση. Η μερική, ατομική αυτή θεώρηση κυριεύει τον άνθρωπο τόσο ισχυρά, ώστε να μην μπορεί να κρίνει διαφορετικά, παρά βασιζόμενος στη δική του αντίληψη ή, όπως είπα, θεώρηση των πραγμάτων. 

Ως συνέπεια της χαρακτηριστικής σε όλους μας τυφλώσεως, όλοι ανεξαιρέτως, δεν κατανοούμε πότε πληγώνουμε τους άλλους, πότε καταστρέφουμε τη ζωή τους, πότε κρίνουμε γι’ αυτούς σύμφωνα με την αντίδραση εκείνη που αποδείχθηκε συνέπεια ίσως κάποιας δικής μας ενέργειας.

Γνωρίζουμε ότι στη βάση της προσωπικής μας συνείδησης βρίσκεται η επιθυμία του αγαθού, η αναζήτηση της τελειότητος, και κινούμενοι από τη βεβαιότητα για το δίκαιο της αναζητήσεώς μας τείνουμε αθεράπευτα να δικαιώνουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας. Και αυτό αποτελεί κοινή αρρώστια όλων μας. Από αυτό προέρχονται οι άλυτες συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο. Άλυτες, γιατί ο καθένας δικαιώνει τον εαυτό του απορρίπτοντας τη δικαιοσύνη του άλλου που στέκεται απέναντί του.

Δεν τα γράφω αυτά με σκοπό να σου καταλογίσω εκ νέου οτιδήποτε. Δεν γνωρίζω ποιος πρώτος με κάποια ορατή ή αόρατη κίνηση της ψυχής του προξένησε πληγή στην άλλη ψυχή. Γνωρίζω μόνο ότι δεν είναι δυνατό να σωθεί ο κόσμος διαφορετικά, παρά μόνο με το «άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών» [Ματθ. 6,12.].

Η δύναμη λοιπόν αυτή της συγχωρήσεως για τις πληγές που μας προξένησαν εκπορεύεται από το Πνεύμα το Άγιο. Αυτή ήταν φυσική στον άνθρωπο πριν από την πτώση του, αλλά τώρα είναι για μας υπερφυσική. Εμείς δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε με δική μας δύναμη για τον πόνο που ζήσαμε.

Σου έγραψα ήδη, μου φαίνεται, ότι από πολύ παλιά άρχισα να βλέπω όλα όσα «συμβαίνουν» σε μένα, όχι μόνο ως προσωπικό μου δράμα ή ακόμη και τραγωδία, αλλά ως αποκάλυψη εκείνων που διαδραματίζονται στον ανθρώπινο ωκεανό, στην απεραντοσύνη της ζωής του κόσμου, που περνάει από μένα σαν θάλασσα από κάποιον «πορθμό». Ο πορθμός αυτός δεν είναι η ίδια η θάλασσα, αλλά το νερό μέσα σε αυτόν είναι το ίδιο με το νερό της θάλασσας. Και αυτό αποτελεί τον δρόμο για τη βαθύτερη κατανόηση των λόγων του Χριστού: «Πάντα ούν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτε και υμείς ποιείτε αυτοίς»[3Ματθ. 7,12

Συνεπώς αυτό είναι η μάθηση μας, το σχολείο μας· αυτό αποτελεί τον δρόμο προς την παγκόσμια γνώση, την οδό για την αφομοίωση της διδαχής του Χριστού, ως τότε ακατανόητης, παραμορφωμένης από τα πάθη και την «τύφλωση» μας.

Λοιπόν, αγαπητή μου Μαρία, ειρήνη σε σένα και χάρη Άνωθεν. Και μην φοβάσαι, δεν θα σε ανησυχήσω άλλο με τίποτε που θα μπορούσε να σου θυμίσει την πληγή σου.

Εγώ ο ίδιος είμαι τυφλός και δεν θυμάμαι καθόλου την πρώτη εκείνη χειρονομία μου, που εσύ κατανόησες με τον τρόπο που γράφεις γι’ αυτή. Συγχώρησέ με και δώσε μου την αγάπη σου.

«Βαθύς ο πόθος της μοναδικής ανατροπής 
μέσα στην επιφανειακή αναμέτρηση της ζωής μου 
με καθημερινά απλά δυσεπίλυτα θέματα 
όταν η αναφορά στην υπέρτατη τελειότητα 
της Σοφίας Του αρνείται την αναγνώριση 
της δικαιοσύνης Του.»[5]

Σημειώσεις
[1]Η παράγραφος αυτή είναι απάντηση του Γέροντος Σωφρονίου στο γράμμα της Μαρίας της 2ας Ιουλίου 1968, όπου αυτή γράφει για κάποια παρεξήγηση στις σχέσεις με έναν κοινό γνωστό.
[2]Ματθ. 6,12.
[3Ματθ. 7,12. Πρβλ. Λουκ. 6,31.
[4]Αρχιμανδρίτη Σωφρονίου Σαχάρωφ, Γράμματα στη Ρωσία, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, Αγγλίας, 2009, σ. 114-115.
[5] Ιφιγένεια Γεωργιάδου
[6] Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος
[7] Πηγή/επιμέλεια: www.sophia-ntrekou.gr

Δείτε ακόμη του Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ 
(22 Σεπτεμβρίου 1896 - 11 Ιουλίου 1993)
FaceBook
Nicholas Michaloliakos Ν.Ι.Μιχαλολιάκος 26 Ιαν. 2017

ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανεις την πορεία των σχέσεων με τους φίλους εντός του FB. Φυσικά το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο έχει άπειρες διαστάσεις ως εικόνα Θεού και δεν υπόκειται επομένως σε αυστηρά προβλέψιμη συμπεριφορά.

Κάποιοι εξαφανίζονται όλως αιφνιδίως, ή σε διαγράφουν χωρίς να σου έχει απαγγελθεί "κατηγορία", και μάλιστα κάποιοι από αυτούς ενώ έχουν προ της διαγραφής συχνότατες επισυνάψεις στις δικές τους αναρτήσεις. Κάποιοι ενώ έκαναν οι ίδιοι το αίτημα ουδέποτε έχουν εμφανισθεί.

Κάποιοι άλλοι ειναι πιό ειλικρινείς: Με το που αποδέχεσαι το αίτημα φιλίας, στέλνουν κατ ευθείαν μήνυμα να πατήσεις like σε μια σελίδα τους χωρίς καν να μπουν στον κόπο να σου πούν και μια καλημέρα. Είναι οι κυνικοί που θεωρούν τις ανθρώπινες σχέσεις ως χρηστικές, δημόσιες σχέσεις. Υπάρχουν κάποιοι που μόλις εγερθεί μια διαφωνία δείχνουν τα δόντια τους, θέλουν την φιλία αλλά απαιτούν βαθειά εδαφιαία μετάνοια αποδοχής των θέσεων τους, και μάλιστα με ελλοχεύοντα τον κίνδυνο της διαγραφής αν πολύ επιμείνεις στην διαφορετική θέση.

Για όσους έχουν ανάλογα προβλήματα ανθρωπίνων σχέσεων ας μην στεναχωριούνται ποσώς. Ακόμη και η Οσιακή μορφή του Γέροντος Σωφρονίου είχε ανάλογα προβλήματα με τις διαπροσωπικές του σχέσεις, στον πραγματικό κόσμο, που τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το μυστήριο των ανθρωπίνων σχέσεων είναι και θα παραμείνει άλυτο. Ιδού πως περιγράφει τα πραγματα στο βιβλίο του "Γράμματα στη Ρωσία": Το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων.

http://www.sophia-ntrekou.gr/2013/11/anthrwpinh-tyflvsi.html

1 σχόλιο:

IFIGENEIA GEORGIADES είπε...

στη βάση της προσωπικής μας συνείδησης βρίσκεται η επιθυμία του αγαθού, η αναζήτηση της τελειότητος>>> βαθύς ο πόθος της μοναδικής ανατροπής μέσα στην επιφανειακή αναμέτρηση της ζωής μου με καθημερινά απλά δυσεπίλυτα θέματα όταν η αναφορά στην υπέρτατη τελειότητα της Σοφίας Του αρνείται την αναγνώριση της δικαιοσύνης Του.