Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Πώς να αναγνωρίσεις έναν χειριστικό άνθρωπο


Πώς να αναγνωρίσεις έναν χειριστικό άνθρωπο
Σοφία Ντρέκου

Περιεχόμενα
1. Πρόλογος
2. Εισαγωγή
3. Πώς να αναγνωρίσεις έναν χειριστικό άνθρωπο
4. Οι πιο κοινοί τρόποι χειραγώγησης.
5. Πως να αντιμετωπίσετε την χειραγώγηση

1. Πρόλογος
Το άτομο που δεν είναι διεκδικητικό στη ζωή του διατηρεί παθητική στάση και ενδέχεται να κατακλύζεται από άσχημα συναισθήματα όπως είναι τα εξής: ενοχές, κατάθλιψη, θυμός, αίσθηση ότι είναι αβοήθητος και δεν έχει τον έλεγχο στη ζωή του. Η ικανότητα του ατόμου να υπερασπίζεται τα ατομικά του δικαιώματα εκφράζοντας τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα πιστεύω του τη στιγμή που τα νιώθει με ειλικρίνεια και με τον κατάλληλο τρόπο.

2. Εισαγωγή
Όλοι μας είναι πιθανόν να έχουμε υποστεί χειριστική συμπεριφορά στις σχέσεις μας είτε κοινωνικές, φιλικές, εργασιακές, συντροφικές, είτε γονικές. Υποκείμεθα ακόμη στους ψυχολογικούς νόμους, στο διάβα της πνευματικής και κοσμικής μας πορείας.

Η χειραγώγηση είναι μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης. Τα άτομα που την δέχονται συνήθως δεν έχουν συνειδητή επίγνωση των κινήτρων πίσω από την συναισθηματική καταπίεση που δέχονται. Θεωρούν ότι με λογικά επιχειρήματα και με γνώμονα την ελπίδα και τις καλές προθέσεις θα αλλάξουν τον άλλο. Η προστασία του εαυτού μας και των άλλων από μια χειριστική συναισθηματική σχέση είναι πολύ σημαντική αφού τέτοιου είδους καταστάσεις μας εξουθενώνουν ψυχικά και μας δημιουργούν ανεξίτηλα τραύματα. Μάθετε να συνάπτεται υγιείς σχέσεις και όχι τοξικές. Πάρτε τις αποφάσεις της ζωής σας στα δικά σας χέρια, ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ.

Η καλύτερη και αγιότερη λύση και για τον «θύτη και για το «θύμα» είναι, αφού ερευνήσουμε και μελετήσουμε σε ποια κατηγορία ψυχολογικών προσωπικοτήτων ανήκουμε, την εκθέτουμε στον πνευματικό μας και δουλεύουμε μαζί του την θεραπεία μας. Αν δεν έχετε πνευματικό ή αν η σχέση μαζί του είναι χλιαρή, τότε απευθυνθείτε σε έναν ειδικό. Καλή ανάγνωση και ο Θεός μεθ' ημών.[1]

Σοφία Ντρέκου


2. Πώς να αναγνωρίσεις έναν χειριστικό άνθρωπο

«Η αυτοπροστασία από τα χειριστικά άτομα είναι άκρως σημαντική κυρίως στην συναισθηματική σχέση αφού είναι σε θέση να μας εξουθενώσουν ψυχικά.

Οι ενέργειες των χειριστικών ατόμων έχουν στόχο το αποκλειστικά προσωπικό τους όφελος και το επιτυγχάνουν μέσα από την χειραγώγηση και την παραπλάνηση του συνομιλητή τους.

Τα άτομα αυτά δεν εκφράζουν ποτέ στα «θύματα» τους τελικούς τους στόχους, τις πραγματικές τους σκέψεις και τις ιδέες τους.

Κρύβει λοιπόν τις μύχιες σκέψεις του από το θύμα και αρχίζει να επιδρά πάνω του σιγά σιγά με τεχνικές που αρχικά εμφανίζονται ως απλά αιτήματα που δεν δεσμεύουν και που δεν «μπορείς να πείς όχι».

Οι αιτήσεις σταδιακά αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο απαιτητικές με αποτέλεσμα κάποια στιγμή το θύμα να βρεθεί εγκλωβισμένο σε πολύπλοκες καταστάσεις.

Τα χειριστικά άτομα επωφελούνται από την αγάπη των άλλων για ιδιοτελείς σκοπούς. Δεν αισθάνονται ενοχές γι’ αυτό που κάνουν γιατί τα πάντα είναι σχεδιασμένα για την ικανοποίηση του Εγώ τους.

Όταν δημιουργούν μια σχέση χειρίζονται τον άλλον με μια ψεύτικη τρυφερότητα και αφού τον κατακτήσουν «τρέφονται» από αυτόν με έναν άπληστο τρόπο.

Βρίσκουν τα αδύνατα σημεία των θυμάτων τους τα οποία βυθίζονται σε μια δίνη από την οποία δεν πρόκειται να βγούν χωρίς τραύματα.

Σε κάθε τους σχέση οι κανόνες και οι απαιτήσεις που επιβάλλουν με αυταρχικό τρόπο, πρέπει να ικανοποιούνται.

Τα σημάδια που βοηθούν να καταλάβουμε ότι έχουμε πέσει στον ιστό της αράχνης είναι η αίσθηση της ασφυξίας, η παρουσία συχνών επικρίσεων, τα υπονοούμενα, οι σαρκασμοί που έχουν ως απώτερο σκοπό να πλήξουν την αυτοεκτίμηση του άλλου έως την πλήρη αποδόμησή της.

Τα χειριστικά άτομα απολαμβάνουν την ταπείνωση των άλλων, δεν δέχονται αμφισβητήσεις και δεν δέχονται καμία κριτική.

Προτιμούν οι ίδιοι να επικρίνουν και να κατηγορούν παρά να μπούν ισότιμα σε μια ώριμη και ενήλικη σχέση με τον άλλον.

Οι χειριστικοί προσποιούνται ότι αγαπούν αλλά στην ουσία δεν νοιώθουν κανένα συναίσθημα, αντίθετα τείνουν να κακοποιούν ψυχολογικά: ο άλλος δεν είναι παρά η αντανάκλασή τους στον καθρέφτη.

Πρόκειται για άτομα τα οποία με την σειρά τους έχουν υποστεί τραύματα, κακοποιήσεις, καταχρηστικές συμπεριφορές και συναισθήματα που παρουσιάστηκαν πολύ νωρίς στην ζωή τους και γι’ αυτό διαιωνίζουν το τραύμα, τραυματίζοντας με την σειρά τους.


3. Οι πιο κοινοί τρόποι χειραγώγησης.

Συναισθηματικός εκβιασμός και απειλές: Οι χειριστικοί χρησιμοποιούν συχνά τον συναισθηματικό αλλά και ηθικό εκβιασμό που αποτελεί μια ισχυρή μορφή χειραγώγησης στην οποία ένα κοντινό μας πρόσωπο απειλεί, είτε άμεσα είτε έμμεσα να μας τιμωρήσει αν δεν κάνουμε ότι θέλει «Αν δεν συμπεριφέρεσαι με τον τρόπο που θέλω, θα το πληρώσεις».

Στην περίπτωση που πιστέψουμε και ενδώσουμε στις απειλές του, διατρέχουμε τον κίνδυνο να του επιτρέψουμε να ελέγχει τις αποφάσεις μας και τις συμπεριφορές μας.

Αρκετές φορές επίσης ο εκβιασμός γίνεται με τέτοια δεξιοτεχνία που δεν γίνεται αντιληπτός σε συνειδητό επίπεδο. Σε βάθος χρόνου το θύμα έχει την εντύπωση ότι είναι φυλακισμένο σε μια σχέση που δεν αφήνει ελευθερία επιλογής αφού οποιαδήποτε κίνηση αξιολογείται και μεταφράζεται από το χειριστικό άτομο σε συνάρτηση του προσωπικού του όφελος.

Το φταίξιμο: η αιτία των προβλημάτων αποδίδεται πάντα στον άλλον και αν βρεθεί λύση, ο άλλος υπομένει διαφόρων ειδών απειλές που συνήθως συμβάλλουν στην διακοπή της σχέσης.

Ψέμματα και κολακεία: όταν σε μια δεδομένη στιγμή επαινούν και κολακεύουν με ασυνήθιστα υπερβολικό τρόπο, πιθανότατα να θέλουν να πάρουν κάτι από εσάς.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε τη διαφορά μεταξύ αγάπης και καλοσύνης.

Η αγάπη είναι ένα βαθύ συναίσθημα, η καλοσύνη είναι μια συμπεριφορά η οποία δεν συμπίπτει κατ’ ανάγκη με ένα πραγματικό συναίσθημα.

Υποτίμηση, δυσφήμιση: πρόκειται για μια συνεχή και σχολαστική διαδικασία με στόχο την υπονόμευση της αυτοεκτίμησης του άλλου για να καταλήξει να πιστέψει ότι πράγματι δεν αξίζει, ότι είναι «λίγος».

Παρεμβατικότητα: τα χειριστικά άτομα αναμειγνύονται στις επιλογές και στις αποφάσεις του άλλου χωρίς να υπολογίζουν την άποψη του.

Στρίμωγμα στη γωνία: είναι η τεχνική που κλείνει τον διάλογο τονίζοντας τις αντιφάσεις των επιχειρημάτων. Χειρίζονται τα επιχειρήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να θεωρηθεί ο άλλος ως άτομο ασυνάρτητο και σε σύγχυση.

Προκλητή εξάρτηση: περιλαμβάνει και την οικονομική και την συναισθηματική εξάρτηση. Ο χειριστικός υπογραμμίζοντας τα λάθη και τις αδυναμίες του συντρόφου επιτυγχάνει την αποδυνάμωση της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας του.

Αν νομίζετε ότι αντιμετωπίζετε μια από αυτές τις συμπεριφορές τότε αρχίστε να σκέφτεστε ότι έχετε να κάνετε με ένα χειριστικό άτομο.»[2]

Άκου... η Θάλασσα μιλάει ... Ξέρεις τι λέει; 
Ελευθερία λέει... ελευθερία!

4. Πως να αντιμετωπίσετε την χειραγώγηση

1. Κατανοήστε τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και παρατηρήστε τις πράξεις του χειριστικού ατόμου με υπομονή. Οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τις λέξεις.

2. Μην προσπαθείτε να αλλάξετε τον χειριστικό άνθρωπο αλλά τον εαυτό σας. Το να προσπαθείτε να αλλάξετε τον άνθρωπο που έχετε απέναντι σας είναι μάταιο. Μη ξεχνάτε ότι η χειριστικότητα εμφανίζεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και προϋποθέτει την ύπαρξη ενός θύματος, το οποίο είστε εσείς. Μην σπαταλήσετε λοιπόν την ενέργεια σας προσπαθώντας να αλλάξετε το χειριστικό άτομο αλλά αλλάξτε την δυναμική της σχέσης και τον εαυτό σας.

3. Αξιολογήστε την σχέση. Αναρωτηθείτε αν αξίζει αυτή η σχέση και πόσο σημαντικός είναι για εσάς ο συγκεκριμένος άνθρωπος.

4. Βάλετε τα όρια σας και πείτε ΟΧΙ. Καμία σχέση δεν λειτουργεί χωρίς οριοθέτηση. Βάλτε λοιπόν τα δικά σας όρια, αυξήστε τις αντιστάσεις σας και μην φοβηθείτε να πείτε ΟΧΙ. Με αυτό τον τρόπο δείχνετε ότι σέβεστε τον εαυτό σας και τις ανάγκες του.
Πείτε το δυνατά: Ο-Χ-Ι

5. Διαφωνήστε και υπερασπιστείτε την άποψη σας. Μην διστάσετε να διαφωνήσετε και μην δεχτείτε την κακοπροαίρετη κριτική. Οι χειριστικοί άνθρωποι νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο με το να υποτιμούν και να δυσφημούν. Είναι στο χέρι σας να σπάσετε αυτόν τον φαύλο κύκλο.

6. Δεν φταίτε για όλα. Το χειριστικό άτομο έχει …ταλέντο στο να σας κάνει να νιώθετε ενοχές. Προσπαθήστε να μην νιώθετε τύψεις και ενοχές για καταστάσεις που δεν ευθύνεστε και αναγνωρίστε το γεγονός ότι όλοι έχουμε δικαίωμα να κάνουμε λάθη αλλά κανένας δεν έχει δικαίωμα να το εκμεταλλεύεται.

7. Ζητήστε την βοήθεια κάποιου ειδικού. Η προσπάθεια να απαλλαγεί κάποιος από αυτή την τοξική συμπεριφορά είναι δύσκολη και έχει εμπόδια. Η βοήθεια ενός ειδικού χρειάζεται ώστε να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από βιώματα, τραύματα και συναισθήματα ενοχής του παρελθόντος.

Η προστασία του εαυτού μας και των άλλων από μια χειριστική συναισθηματική σχέση είναι πολύ σημαντική αφού τέτοιου είδους καταστάσεις μας εξουθενώνουν ψυχικά και μας δημιουργούν ανεξίτηλα τραύματα. Μάθετε να συνάπτεται υγιείς σχέσεις και όχι τοξικές. Πάρτε τις αποφάσεις της ζωής σας δικά σας χέρια, ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ.[3]

4. Κ. Π. Καβάφης: Άπαντα τα πεζά

ΔΟΥΞ: Εάν σε χάσω, θέλω χάσει τι,
όπερ ζητούσι να φυλάξωσιν
άφρονες μόνον. Είσ’ αδύνατος
πνοή (η δούλη των ελαφροτέρων
μεταβολών της ατμοσφαίρας) ήτις
την κατοικίαν εν η διαμένεις
ως τύραννος ανηλεώς μαστίζεις.

ΚΛAΥΔΙΟΣ: Aλλ’ όμως ν’ αποθάνη τις! και να
υπάγη εις το άγνωστον, να κείται
εν τη ψυχρά αναισθησία, και
να σήπεται, και να μεταβληθή
εις άμορφον πηλόν η ζώσα φύσις!
Το πνεύμα να παραδοθή εις ρεύμα
πύρινον, ή εις ύλην παγετώδη,
σκληράν· ή εις ανέμους αοράτους
να σπρώχνεται και να ταλαιπωρήται
υπό τυφλής, αεικινήτου βίας,
ολόγυρα της κρεμασμένης σφαίρας,
ή, των χειρίστων χείριστον, να γίνη —
ως φαντασία αχαλίνωτος
και ύποπτος εικάζει κάποτε —
σκιά τυραννουμένη, γοερώς
θρηνούσα! Ω, την φρίκην υπερβαίνει!
Η επιπονωτέρα ύπαρξις
και η μυσαρωτέρα, ην πικραίνουν 
γήρας, πενία, φυλακή, και νόσος,
είναι φαιδρός παράδεισος προς όσα
από τον θάνατον φοβούμεθα.[4]

Παραπομπές
1. Σοφία Ντρέκου, www.sophia-ntrekou.gr/ Αέναη επΑνάσταση
2. Dott.ssa Μαρία Λιακάκου, Κλινική Ψυχολόγος Πανεπιστήμιο Ρώμης «La Sapienza», πηγή/σχόλια «Σ.Ντρέκου/Ιφ.Γεωργιάδου/από το Στιγμιαίο στο Άπειρο»
3. Μάχη Παπαναστασίου - thinkover.gr
4. Κ.Π. Καβάφης - Ποιήματα - Αποκηρυγμένα [από το Measure for Measure  του Shakespeare] Ίκαρος, 1983.
  • Σχόλια
    • Papaderos Thodoris: Διαβάζοντας το άρθρο και μέσα από τις διαπιστώσεις που βγαίνουν από αυτό, μόνο οδύνη και θλίψη πλημμυρίζεις στη σκέψη ότι έννοιες όπως "χειριστικός άνθρωπος", "συναισθηματική κακοποίηση", "τοξικές σχέσεις" και άλλες άγνωστες και ασύμβατες με τη φύση του ανθρώπου όπως τον έπλασε η φύση ιδιότητες, έφτασαν στη σημερινή παρακμάζουσα κοινωνία του τεχνοκρατικού μοντέλου και της υποκουλτούρας του τίποτα, όπως μας την έδωσε η αθεϊστική θεωρία του υλισμού, να αποτελούν τη βάση οικοδόμησης των ανθρώπινων σχέσεων, σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.
      Οδηγώντας τον άνθρωπο σε μια σχιζοφρένεια, από τη μια να ανυψώνει τείχη απροσπέλαστα για την προστασία του Εγώ του από το αιμοβόρο Εγώ του συνανθρώπου και από την άλλη να θεωρούμε απαραίτητο όρο επιβίωσης του συναισθηματισμού και της ύπαρξης μας, την παρουσία ενός πνευματικού όσο αφορά τις ορθόδοξες κοινωνίες, ενός ψυχολόγου όσο αφορά τις κοινωνίες του δυτικού μοντέλου.
      Γιατί ξεφύγαμε από τη φύση μας, ξεφύγαμε από το δρόμο της Αγάπης του Θεού και κάναμε τοτέμ την ύλη και τη ματαιότητα που μέσα από το κυνήγι της πηγάζει, σαν τέρας αυτοκαταστροφής.
      Χτίσαμε ένα πανύψηλο και απόρθητο κάστρο μέσα στο οποίο ασφαλίσαμε το ακριβό μας Εγώ.
      Ταμπουρωθήκαμε μέσα σ αυτό και μάθαμε να πολεμάμε λυσσαλέα το εκ της φύσεως και της Αγάπης του Θεού Εμείς, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι ο πόλεμος αυτός είναι καθαρά εμφυλιακός πόλεμος με τον ίδιο μας τον εαυτό.
      Όχι τον τωρινό, ξεπεσμένο μας εαυτό. Αυτόν που γέννησε η μάνα φύση και ευλόγησε ο Δημιουργός.
      Έπλασε τον Αδάμ και την Εύα, εις σάρκαν μια.
      Κατ εικόνα και καθ ομοίωση με το θείον.
      Αυτή την καταγωγή και ότι αξίες από αυτήν απορρέουν, ο άνθρωπος τα ξέχασε, ή τον έκανε η ματαιοδοξία να τα ξεχάσει.
      Γιατί αυτή η σχέση, που στηρίζεται στο Εμείς και οχι στο Εγώ, ούτε φυσικά στο Μαζί αφού κι αυτό προϋποθέτει την αυτόνομη ύπαρξη δυο ξεχωριστών Εγώ, ενυπάρχει όχι μόνο στην ατομική διαπροσωπική σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και στις ευρύτερες σχέσεις μεταξύ των κοινωνιών.
      Με την προσωπική σχέση σαν υποσύνολο, μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, των ιδίων ιδιοτήτων.
      Και αυτή η αρμονία στη σχέση μας με τη φύση και το θείο χάλασε, ανατράπηκε, από την ώρα που ορθώσαμε γύρω μας τα κάστρα του Εγώ, αφήνοντας το εκ φύσεως εμπορευόμενο Εμείς(και οχι Μαζί), στο ρόλο του εχθρού και έξω από τα τείχη της αιώνιας ματαιοδοξίας.
      Και όλα ξεκινούν από ένα βασικό κακό.
      Ποτέ μας δεν αγαπήσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό όσο θα έπρεπε, στην αληθινή του φύση.
      Και όταν δεν μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου σε αυτό που είναι, ΠΩΣ να σου περισσέψει αγάπη για να δώσεις, για να μοιράσεις ?
      Αν μπορούσες να το κάνεις, αντάλλαγμα δεν θα ζήταγες, αφού αυτό το δόσιμο, θα ήταν και η δική σου απόλυτη ικανοποίηση και ευτυχία.
      Λέξεις και έννοιες άγνωστες έως εχθρικές βέβαια με το σήμερα των ανθρώπων, σκέψεις βγαλμένες θάλεγες υπό την επίρροια παραισθησιογόνων ουσιών, τόσο ξένη φαντάζει η επιστροφή στην ουσία των πραγμάτων, εκεί που η φύση, το θείο και ο άνθρωπος είναι ένα.
      Οπότε ας αλλάξομε πλευρό και ας συνεχίσομε εφησυχασμένοι ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν θα μας συμβεί, να εξοπλιζόμαστε με ολοένα και πιο καταστροφικά όπλα και έννοιες εναντίον του ανθρώπου που καραδοκεί έξω από το απόρθητο πια Εγώ.

7 σχόλια:

Σαλογραια η Ευαν.Παναγοπούλου-Κουτσούκου είπε...

Ευχαριστούμε πολύ, Σοφία!

Σοφία Ντρέκου είπε...

@ κ. Ευανθία(πολυαγαπημένη και εκλεκτή Σαλογραία) τιμή και χαρά το σχόλιό σας. Παρακολουθώ επί ετών το ωφέλιμο και καταπληκτικό ιστολόγιό σας. Ο Θεός να σας δίνει δύναμη και υγεία. Η επίσκεψή σας με χαροποίησε ιδιαιτέρως. Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Σοφία Ντρέκου είπε...

Σας παρακαλώ κ. Ευανθία αν θέλετε ξαναστείλετε το 2ο σχόλιό σας διότι διεγράφη καταλάθος από τα σχόλια χωρίς την θέλησή μου. Με συγχωρείτε για τον κόπο που σας βάζω. Σας εύχομαι ολοκαρδίως Καλή Κυριακή και οι Άγιοι Πάντες να πρεσβεύουν υπέρ ημών.

Σαλογραια η Ευαν.Παναγοπούλου-Κουτσούκου είπε...

Σοφία μου

Βοήθεια οι Άγιοι Πάντες ας είναι για όλους.

Σε παρακολουθώ και γώ με ενδιαφέρον καιρό τώρα
-με ενδιαφέρουν τα θέματά σου και με βοηθάνε.

Ευχαριστώ εκ καρδίας για την εμψύχωση
και τη φωτεινή σου αγάπη!
;-)

τζορτζινα Δρόσου είπε...

Αλήθεια κα. Ντρέκου ποσο καλό μου κάνατε με αυτή σας την προσέγγιση, περνώ εδώ και χρόνια αυτό το μαρτύριο με την μητέρα μου και την αδελφή μου,θα ήθελα να σας παρακαλέσω εαν μπορούσατε να μου βρείτε εναν σωστό πνευματικό που να με φωτίσει σε αυτές τα δύσκολα χρονια που περνω, ευχαριστω μέσα από την καρδιά μου να είστε ευλογημένη.

Σοφία Ντρέκου είπε...

κ. τζορτζινα Δρόσου χαίρομαι ιδιαίτερα που βοήθησε το θέμα. Όμως τον πνευματικό θα τον βρείτε μόνη σας κάνοντας θερμή προσευχή. Θέλει κόπο και αγώνα η πνευματική προσέγγιση σε αυτά τα θέματα. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος πνευματικός αλλά, Τα Ιερά Μυστήρια της ορθοδόξου Εκκλησίας που οι ιερείς κατά Χάριν έχουν και την εγγύτητα. Σας εύχομαι ολόθερμα καλό καλοκαίρι και καλή πνευματική πορεία με Βοήθεια και Προστασία Την Κυρία Θεοτόκο.

Σας προτείνω δε, και το παρακάτω.... (http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2015/06/xairetismoi-tis-yperagias-Theotokoy.html).

Keritis Bloger είπε...

Διαβάζοντας το άρθρο και μέσα απο τις διαπιστώσεις που βγαίνουν απο αυτό, μόνο οδύνη και θλίψη πλημυρίζεις στη σκέψη οτι έννοιες όπως "χειριστικός άνθρωπος", "συναισθηματική κακοποίηση", "τοξικές σχέσεις" και άλλες άγνωστες και ασύμβατες με τη φύση του ανθρώπου όπως τον έπλασε η φύση ιδιότητες, έφτασαν στη σημερινή παρακμάζουσα κοινωνία του τεχνοκρατικού μοντέλου και της υποκουλτούρας του τίποτα, όπως μας την έδωσε η αθειστική θεωρία του υλισμού, να αποτελούν τη βάση οικοδόμησης των ανθρώπινων σχέσεων, σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.
Οδηγώντας τον άνθρωπο σε μια σχιζοφρένεια, απο τη μια να ανυψώνει τείχη απροσπελαστα για την προστασία του Εγω του απο το αιμοβόρο Εγω του συνανθρώπου και απο την άλλη να θεωρούμε απαραίτητο όρο επιβίωσης του συναισθηματισμού και της ύπαρξης μας, την παρουσία ενός πνευματικού όσο αφορά τις ορθόδοξες κοινωνίες, ενός ψυχολόγου όσο αφορά τις κοινωνίες του δυτικού μοντέλου.
Γιατί ξεφύγαμε απο τη φύση μας, ξεφύγαμε απο το δρόμο της Αγάπης του Θεού και κάναμε τοτέμ την ύλη και τη ματαιότητα που μέσα απο το κυνήγι της πηγάζει, σαν τέρας αυτοκαταστροφής.
Χτίσαμε ένα πανύψηλο και απόρθητο κάστρο μεσα στο οποίο ασφαλίσαμε το ακριβό μας Εγώ.
Ταμπουρωθήκαμε μέσα σ αυτό και μάθαμε να πολεμάμε λυσαλέα το εκ της φύσεως και της Αγάπης του Θεού Εμείς, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε οτι ο πόλεμος αυτός είναι καθαρά εμφυλιακός πόλεμος με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Οχι τον τωρινό, ξεπεσμένο μας εαυτό. Αυτόν που γέννησε η μάνα φύση και ευλόγισε ο Δημιουργός.
Έπλασε τον Αδαμ και την Ευα, εις σάρκαν μια.
Κατ εικόνα και καθ ομοίωση με το θείον.
Αυτή την καταγωγή και οτι αξιες απο αυτήν απορέουν, ο άνθρωπος τα ξέχασε, ή τον έκανε η ματαιοδοξία να τα ξεχάσει.
Γιατι αυτή η σχέση, που στηρίζεται στο Εμεις και οχι στο Εγω, ούτε φυσικά στο Μαζί αφού κι αυτό πρυποθέτει την αυτόνομη ύπαρξη δυο ξεχωριστών Εγώ, ενυπάρχει όχι μόνο στην ατομική διαπροσωπική σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και στις ευρύτερες σχέσεις μεταξύ των κοινωνιών.
Με την προσωπική σχέση σαν υποσύνολο, μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, των ιδίων ιδιοτήτων.
Και αυτή η αρμονία στη σχέση μας με τη φύση και το θείο χάλασε, ανατράπηκε, απο την ώρα που ορθώσαμε γύρω μας τα κάστρα του Εγώ, αφήνοντας το εκ φύσεως εκπορευόμενο Εμείς(και οχι Μαζί), στο ρόλο του εχθρού και έξω απο τα τείχη της αιώνιας ματαιοδοξίας.
Και όλα ξεκινούν απο ένα βασικό κακό.
Ποτέ μας δεν αγαπήσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό όσο θα έπρεπε, στην αληθινή του φύση.
Και όταν δεν μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου σε αυτό που είναι, ΠΩΣ να σου περισέψει αγάπη για να δώσεις, για να μοιράσεις ?
Αν μπορούσες να το κάνεις, αντάλαγμα δεν θα ζήταγες, αφού αυτό το δόσιμο, θα ήταν και η δική σου απόλυτη ικανοποίηση και ευτυχία.
Λέξεις και έννοιες άγνωστες έως εχθρικές βέβαια με το σήμερα των ανθρώπων, σκέψεις βγαλμένες θάλεγες υπο την επίροια παραισθησιογόνων ουσιών, τόσο ξένη φαντάζει η επιστροφή στην ουσία των πραγμάτων, εκεί που η φύση, το θειο και ο άνθρωπος είναι ένα.
Οπότε ας αλλάξομε πλευρό και ας συνεχίσομε εφησυχασμένοι οτι τίποτα απο τα παραπάνω δεν θα μας συμβεί, να εξοπλιζόμαστε με ολοένα και πιο καταστροφικά όπλα και έννοιες εναντίον του ανθρώπου που καραδοκεί έξω απο το απόρθητο πια Εγώ.