20/12/16

Ιγνάτιος ο Θεοφόρος: Ένας Άγιος στο Μονοπάτι της Θυσίας (Βίντεο: Μουσικοθεατρικό ανάγνωσμα σε Τρεις Πράξεις)

Art: Martyrdom of Saint Ignatius of Antioch - Cesare Fracanzano

της Σοφίας Ντρέκου

Άτρομα εσύ στο στίβο γονατίζεις 
κι αδάκρυτος: «Ιησού δέξου με 
πάλι στη θεία και πολυπόθητη αγκάλη, 
συ που το θάνατο αθανατίζεις». 
Ιωάννης Πολέμης 

Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (20 Δεκεμβρίου)

Όταν έφτασε στη Ρώμη ο Ιγνάτιος, οι χριστιανοί θέλησαν να τον σώσουν. Αυτός όμως είχε αποφασίσει να πορευτεί το δρόμο της θυσίας. Τους εμπόδισε λοιπόν λέγοντας: «Είμαι ένας σπόρος σιταριού του Κυρίου μου, που τα δόντια των λιονταριών θα αλέσουν για να γίνω καθαρό ψωμί». Στις 20 Δεκεμβρίου −ημέρα που η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του− το 107 μ.Χ., τον οδήγησαν στο Κολοσσαίο, στα άγρια θηρία.

«Θα προτιμούσα τα θηρία που είναι ετοιμασμένα για μένα, και προσεύχομαι να τα συναντήσω σύντομα, και θα τα παρακαλέσω για να με καταβροχθίσουν, και όχι όπως συνέβηκε με μερικούς, που από δειλία δεν τους άγγιξαν. Και αν αυτά δεν θελήσουν, θα τα εξαναγκάσω εγώ. Να με συγχωρέσετε· εγώ γνωρίζω τι με συμφέρει.

Τώρα αρχίζω να γίνομαι μαθητής. Τίποτα να μην με ελκύσει από τα ορατά και τα αόρατα, για να επιτύχω τον Ιησού Χριστό. Ας έρθουν επάνω μου φωτιά και σταυρός και συμπλοκές θηρίων, κομματιάσματα, διαμελισμοί και διασκορπισμοί των οστών μου, τεμαχισμός των μελών, αλεσμοί όλου του σώματος, κακά βασανιστήρια του διαβόλου, αρκεί μόνο να κερδίσω τον Ιησού Χριστό.

Τίποτε δεν θα με ωφελήσουν τα ευχάριστα του κόσμου, ούτε οι βασιλείες του κόσμου αυτού. Είναι προτιμότερο να πεθάνω για τον Ιησού Χριστό, παρά να βασιλεύω στα πέρατα της γης. Ζητώ Εκείνον, ο οποίος πέθανε για μας· θέλω Εκείνον, που αναστήθηκε για μας. Και η γέννηση για μένα όπου να ναι πλησιάζει.

Συγχωρέστε με, αδελφοί· μη με εμποδίσετε να ζήσω, μη θελήσετε να πεθάνω· αυτόν που θέλει να ανήκει στον Θεό, μη τον χαρίσετε στον κόσμο, ούτε να τον εξαπατήσετε με την ύλη.

Επιτρέψετε μου να γίνω μιμητής του πάθους του Θεού μου. Εάν κάποιος τον έχει μέσα του, ας καταλάβει αυτό που θέλω και ας με συμπαθήσει, γνωρίζοντας αυτά που έχουν κυριευμένο».[1]

Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (50 - 98 ή 117 μ.Χ.)

Μαρτύρησε στη Ρώμη και η Εκκλησία μας, τιμά τη μνήμη του

στις 20 Δεκεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του.


Διαβάστε εκτενή βίο του Αγίου Ιγνατίου » εδώ
www.sophia-ntrekou.gr/-agio-ignatio-ton-theoforo

Όταν βασίλευε ο Τραϊανός, επίσκοπος στην Αντιόχεια ήταν ο Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (αυτός που φέρει μέσα του τον Θεό). Στο θρόνο της Αντιόχειας ο Ιγνάτιος ανέβηκε μεταξύ 68-70 μ.Χ. Ο Άγιος Ιγνάτιος ονομάστηκε «Θεοφόρος» γιατί, όταν ήταν μικρός, τον κράτησε στα χέρια του ο Χριστός. Λέει η παράδοση ότι τον Ιγνάτιο τον πήρε στα άγια χέρια του ο Δεσπότης Χριστός, όταν ήταν ακόμη μικρό βρέφος, κατά την ώρα της διδασκαλίας του. 

Σε μια στιγμή, ενώ δίδασκε στα Ιεροσόλυμα, είπε στον λαό: 
«Ὅστις ταπεινώσῃ ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῶ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται»· Μτφ: Όποιος δεν ταπεινώνει τον εαυτό του σαν αυτό το μικρό παιδί, δεν μπορεί να μπει στην βασιλεία των Ουρανών και όποιος υποδεχτεί ένα απ’ αυτά τα παιδιά στο όνομά μου, εμένα δέχεται. (Ματθ. 18,4-5).

2η 

«Μη με λυπηθείτε, λοιπόν, αλλ’ αφήστε να με φάνε τα θηρία, γιατί είμαι σιτάρι του ΘΕΟΥ και πρέπει να μ’ αλέσουν τα δόντια των θηρίων, για να βρεθώ στον ΧΡΙΣΤΟ άρτος καθαρός και άγιος. Θα παρακαλούσα να κολακεύσετε τα θηρία να φάνε όλο το σώμα μου, γιατί τότε θα θεωρούμαι αληθινός μαθητής του ΧΡΙΣΤΟΥ, όταν δεν δει πλέον ο κόσμος το σώμα μου. Τώρα αρχίζω να είμαι μαθητής ΧΡΙΣΤΟΥ. Ας έρθουν σε μένα αναρίθμητα βάσανα· φωτιά, θηρία, σταυρός και άλλα δαιμονικά βασανιστήρια, αρκεί μόνο να συναντήσω τον γλυκύτατό μου ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.

Καλύτερα να πεθάνω γι’ ΑΥΤΟΝ παρά να εξουσιάσω όλα τα βασίλεια του κόσμου. Γιατί, ποια ωφέλεια παίρνει ο άνθρωπος, αν κερδίσει όλον τον κόσμο και ζημιώσει την ψυχή του ως άθλιος; Συγχωρείστε με, αδελφοί, και μη μ’ εμποδίσετε σάς παρακαλώ από τον θάνατο, αλλ’ αφήστε με ν’ απολαύσω τον ποθούμενο ΧΡΙΣΤΟ μου με τον θάνατο, καθώς και αυτός σταυρώθηκε για την αγάπη μου.

Δεν είναι για μένα φωτιά που αγαπά την ύλη, αλλά περισσότερο νερό ζωής που μου μιλά μέσα μου, λέγοντάς με να πάω προς τον ΠΑΤΕΡΑ. Δεν επιθυμώ υλικές τροφές που καταστρέφονται ούτε απολαύσεις της τωρινής ζωής αλλά μόνο ουράνιο άρτο, ο όποιος είναι το σώμα ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΥΙΟΥ του ΘΕΟΥ. Αυτά σας γράφω από την Σμύρνη την εικοστή Σεπτεμβρίου και υγιαίνετε, αγαπητοί, στο όνομα του ΧΡΙΣΤΟΥ ΙΗΣΟΥ του ΚΥΡΙΟΥ μας. Αμήν.[2]


Βίντεο: «Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος», 
Μουσικοθεατρικό ανάγνωσμα σε Τρεις Πράξεις
Έργο για 7 αναλόγια, 3 σολίστες, 
Βυζαντινή χορωδία και λαϊκό πιάνο

Κείμενο: π. Παλαμάς Κυριλλίδης

Σκηνοθετική επιμέλεια: π. Γεράσιμος Μπεκές
Μουσική: Νίκος Ορδουλίδης
Τραγούδι: Μαρία Πέτκου
Πιάνο: Νίκος Ορδουλίδης


Ιγνάτιε Επίσκοπε Αντιόχειας της Μεγάλης, 
του Θεολόγου μαθητή, του Πέτρου χειροτονία,
Είδες εν οράματι τον Παύλο και σου είπε
πως πρέπει του δεσμού της γης για να λυθείς
στα αιώνια να περάσεις.

Το φοβερό κριτήριο ο Βασιλιάς της Ρώμης ετοιμάζει.
Έφθασε να πολεμήσει Πέρσες.
Μα στάθηκε στην Αντιόχεια για να δικάσει,
Τον Θεοφόρο Ιγνάτιο για να καταδικάσει. 

Ο Βασιλιάς σκληρός, άδικη η βουλή του.
Και το κριτήριο φοβερό, τρέμαν την οργή του.
Δέσαν τον Ιγνάτιο, χέρια μαζί και πόδια.
Κακούργο τον φωνάζανε, μάγο και προδότη
Αυτόν τον Χριστιανό που τόλμησε 
Του Βασιλέα την οργή να την περιφρονήσει. 

Στενάζει ο λαός των Χριστιανών,
Χαίρονται οι ενάντιοι,
ο διάβολος φαίνεται να αλιχτά!
ο Βασιλιάς της Ρώμης, έχει την όψη του
σκληρή, άδικη τη βουλή του![3]


Σημείωμα από τον συνθέτη

Καθώς κρίνω τον εαυτό μου ανάξιο να μιλήσω για τα επουράνια, θα περιγράψω την ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας του Αγίου Ιγνάτιου και το πως αυτή η πλευρά ήταν καθοριστική στη σύνθεση της μουσικής για το μουσικοθεατρικό αυτό ανάγνωσμα. Έχοντας στη διάθεσή μου ελάχιστο χρόνο για να ετοιμάσω κάτι καινούριο, φρέσκο και «ειδικό» για την περίσταση, απαιτούνταν μία κινητήρια δύναμη για να ανάψει τη σπίθα της συγγραφής. Το ίδιο το μαρτύριο του Ιγνάτιου ήταν αυτή η σπίθα. Εκείνη η μοναδική στιγμή που, διαβάζοντας το βίο του, διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα το σώμα μου, όταν διάβασα πως 70 χρονών παππούς μεταφέρθηκε βίαια από την Αντιόχεια στη Ρώμη και πετάχτηκε στα λιοντάρια, επειδή «τόλμησε» να πιστέψει σε κάτι διαφορετικό από αυτόν που τον «κυβερνούσε». Αυτόματα, αισθάνθηκα κάτι περισσότερο από χρέος να συνθέσω μουσική αντάξια του Αγίου, της ιστορίας του, του έργου που μας άφησε και του μαρτυρίου του. Όπως, λοιπόν, θέλω να πιστεύω είναι ξεκάθαρο από την ίδια τη σύνθεση, επιστρατεύτηκε ο πλούτος της Βυζαντινής ψαλτικής και εν γένει της ανατολής, η λαμπρότητα της Δύσης, ο μαγικός συνδυασμός κουλτούρας του ελληνικού λαϊκού και το ασύνορο πιάνο. Η μίξη αυτών γέννησε τη γεμάτη πειραματισμό, κατά κάποιο τρόπο, αλλά και φρεσκάδα μουσική που έντυσε το μουσικοθεατρικό ανάγνωσμα «Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος». Θα χρωστώ χάρη για πάντοτε στον Σεβασμιότατο Ποιμενάρχη μου, καθώς και στους πατέρες Γεράσιμο Μπεκέ και Παλαμά Κυριλλίδη που με εμπιστεύτηκαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί τους και να γράψω μουσική για το έργο τους και για τα ΙΘ' Παύλεια. [Ηχογραφήσεις] [4]

Νίκος Ορδουλίδης

Βιβλιογραφία:
[1] Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, Προς Ρωμαίους, v-vi, Αποστολικοί Πατέρες, άπαντα τα έργα, τόμος 4ος, από τις γνήσιες επιστολές).
[2] «Μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου - Οι ωραιότεροι βίοι αγίων» Αγαπίου του Κρητός Μοναχού, Εκδόσεις «Άθωνας» Θεσσαλονίκη.
[3] Βίντεο: «Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος» Μουσικοθεατρικό ανάγνωσμα σε Τρεις Πράξεις. Ignatius the Godbearer ~ Ordoulidis από το  YouTube, εταιρεία της Google
[4] Σημείωμα από τον συνθέτη. Saint Ignatius the Godbearer (2013) www.ordoulidis.gr
Πηγή/Επιμέλεια: www.sophia-ntrekou.gr | αέναη επΑνάσταση

Κεντρική εικόνα: Art: Martyrdom of Saint Ignatius of Antioch - Cesare Fracanzano (Bisceglie, 16 ottobre 1605 – Barletta, 1651)



Δεν υπάρχουν σχόλια: