Αέναη επΑνάσταση: Πώς να σε ονομάσω, Κεχαριτωμένη Κόρη

Πίνακας ζωγραφικής: Θεοτόκος, ζωγράφος Sacred Chad

Work of art: Theotokos - painting by Sacred Chad

Προσευχή που έγινε λόγος. Ένα μικρό εγκώμιο προς την Παναγία, καρπός προσωπικής ευλάβειας.

Εισαγωγή - Μια μικρή προσευχή προς την Κεχαριτωμένη

Κάποτε συλλογίζομαι πως οι λέξεις δεν επαρκούν όταν θέλουμε να μιλήσουμε για την Παναγία. Το μικρό αυτό κείμενο είναι μια τέτοια προσπάθεια: μια προσευχητική σκέψη προς την Κεχαριτωμένη Κόρη, την Μητέρα του Χριστού και σκέπη των ανθρώπων. Με εικόνες ουρανού, παραδείσου και μητρικής αγάπης, ο λόγος γίνεται απλό εγκώμιο προς την Παναγία, που αδιάκοπα μεσιτεύει για τον κόσμο.

Έτσι γεννήθηκαν οι λίγοι αυτοί στίχοι·
ένα μικρό εγκώμιο προς την Παναγία.

Πως να σε ονομάσω Κεχαριτωμένη Κόρη;

Ουρανόν;
Εσύ ανέτειλες τον ήλιον της Δικαιοσύνης.

Παράδεισον;
Εσύ εβλάστησες το αμάραντο λουλούδι
της ανθρωπότητας.

Παρθένον;
Εσύ και μετά την Γέννησιν παρέμεινες
Άφθορος.

Αγνήν Μητέρα;
Εσύ εκράτησες στην αγκαλιά σου
τον Υιόν σου και αληθινόν Θεόν.

Αυτόν μην παύσεις να ικετεύεις
να σώσει τις ψυχές μας.

Χαίρε, Κεχαριτωμένη,
σκέπη και ελπίδα του κόσμου.

Όταν η ποίηση γίνεται προσευχή

Κάποτε η προσευχή γίνεται ποίηση και η ποίηση γίνεται προσευχή. Τότε οι λέξεις δεν είναι απλώς λόγος· είναι ανάσα της ψυχής. Και μέσα σε αυτή την απλή, ταπεινή επίκληση προς την Θεοτόκο γεννιέται η πιο βαθιά βεβαιότητα της πίστης: ότι η Παναγία δεν εγκαταλείπει ποτέ τον κόσμο, αλλά στέκει διαρκώς ως Κεχαριτωμένη Μητέρα, σκέπη και ελπίδα της ανθρωπότητας.

Κάποιες φορές οι πιο μικρές λέξεις για την
Παναγία χωρούν τον μεγαλύτερο ουρανό.
Χαίρε, Κεχαριτωμένη, σκέπη του κόσμου.

✍🏻 Σοφία Ντρέκου

Σχετικά: