27 Μαΐ 2020

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ: ο παιάνας που ακούγεται στα πέρατα της οικουμένης - π. Κων. Στρατηγόπουλος


Την Τετάρτη της έκτης εβδομάδας μετά το Πάσχα, εορτάζουμε την Απόδοση της εορτής του Πάσχα. Επιτρέψτε μου, να μεταφράσω ελεύθερα τη λέξη απόδοση με τη λέξη κατευόδιο.

Κατευοδώνουμε τη γιορτή κι ευχόμαστε πάλι, τον κατάλληλο χρόνο, να επιτρέψει ο Θεός να ξαναγιορτάσουμε. Η τελευταία ημέρα που λέμε: «Χριστός Ανέστη - Αληθώς Ανέστη».

Χριστός Ανέστη. αυτός ο ύμνος, αυτός ο παιάν 
ακούστηκε σε όλα τα πέρατα της οικουμένης. 

Χριστός Ανέστη.

Ο ύμνος αυτός. Αυτός ο παιάν ακούστηκε σήμερα σε όλα τα πέρατα της οικουμένης. Εκεί που οι ορθόδοξοι λειτούργησαν την Ανάσταση του Χριστού ορθοδόξως. Και αυτός ο παιάν, ουσιαστικά είναι κάτι το οποίο αγγίζει πολύ βαθιά της καρδιές μας. Πέρα από ένα τραγούδι, πέρα από έναν ύμνο, είναι κάτι το οποίο μας συγκλονίζει βαθύτατα.

Οι προοπτικές του ανθρώπου, οι βαθιές προοπτικές, η Ανάσταση Τού. Χωρίς αυτό να μην μπορεί να ζήσει κανένας. Όλοι οι άνθρωποι, να θλίβονται, να χάνονται, να απογοητεύονται, να πολεμούν, να σκοτώνονται. Προσπαθώντας να ζήσουν κάτι, μία ελπίδα.

Η Ανάσταση είναι η άλλη ελπίδα, η άλλη προσδοκία. Όταν έχεις μπροστά σε αυτή την προσδοκία, δεν νιώθεις ποτέ χαμένος, δεν νιώθεις αδικημένος, δεν χρειάζεται να πολεμήσεις, δεν χρειάζεται να αντιδικήσεις, δεν χρειάζεται να αμυνθείς, δεν χρειάζεται να απολογηθείς. Η προοπτική της Αναστάσεως του Χριστού τα καταλύει όλα. Είναι ο τάφος ο οποίος ανοίγει και αυτό το πράγμα ανοίγει στη ζωή μας κάτι συγκλονιστικό.

Αν σήμερα στα πέρατα της γής ακούστηκε αυτός ο ύμνος, αυτό το τραγούδι, αυτός ο παιάν, είναι για να μπεί πολύ βαθιά στις καρδιές μας. Όχι απλώς για να περάσει οριζόντια τα βουνά και τα φαράγγια και τις πεδιάδες και τις κοιλάδες της γής. Είναι για να πάει πιό βαθιά και πιό μακριά από τα βουνά και από τα φαράγγια και από τις κοιλάδες και από τις πεδιάδες. Είναι για να πάει πιό μακριά και πιό βαθιά. Είναι για να κατέβει στα έγκατα και στα μύχια της ψυχής μας. Είναι για να συγκλονίσει ότι βαθύτερο έχουμε. Είναι για να σπάσει ότι ασυνείδητο, ότι υποσυνείδητο, ότι τερατώδες, ότι δαιμονικό, ότι κολασμένο έχουμε μέσα μας. Είναι για να τα σπάσει όλα αυτά. Είναι για να γίνουμε άνθρωποι αναστημένοι στην κάθε μας μέρα και στην κάθε κίνηση, στην κάθε πράξη της ζωής μας.

Άν αυτό το Χριστός Ανέστη δεν έχει τις δυνατότητες - το έχει μόνο του - αλλά αν εμείς δεν θα αφήσουμε να έχει δυνατότητες, να πάει τόσο βαθιά και να συγκλονίσει να αλλοιώσει να μεταμορφώσει την κάθε μας μέρα και να την κάνει Χριστός Ανέστη. Τότε το ζήσαμε χωρίς να ξέρουμε τις βαθιές προοπτικές του και τότε το περιφρονήσαμε και τότε το βλασφημήσαμε και τότε το απωθήσαμε.
Χριστός Ανέστη λοιπόν σημαίνει κάτι βαθύ.
Χριστός Ανέστη σημαίνει ένα κάλεσμα άλλου τρόπο ζωής. Ένας τρόπος ζωής ο οποίος αποκαλύπτεται μόνο μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας. Και τότε ας ωχριούν και γαυριούν, όλοι εκείνοι οι οποίοι αντιτίθενται, βρίζουν, βλασφημούν το Χριστό τον Αναστημένο. Εμείς δεν απολογούμεθα όπως εκείνοι. Στεκόμαστε ως Αλήθεια μπρος στις αλήθειες του κόσμου.

Χριστός Ανέστη λοιπόν σημαίνει αυτό το ξέσπασμα της Ζωής. Και αν αυτό το ξέσπασμα της Ζωής δεν το κάνουμε ζωή μας. Τότε το Χριστός Ανέστη το σημερινό, είναι πράγματι κάτι κούφιο. Χριστός Ανέστη. Σήμερα σε αυτή την εκπομπή δεν έχουμε να πούμε πολλά πράγματα. Παρά να μιλούμε για το Χριστός Ανέστη και πως μπορεί μέσα από τις πολυποίκιλες εκφράσεις της ζωής μας, τις σκέψεις μας, του λόγου μας, αυτό να γίνει μία πραγματικότητα ζωής. Χριστός Ανέστη. Και αυτό θα κουβεντιάζουμε μόνο για τρεις ώρες ενώ θα πρέπει να το κουβεντιάσουμε σε όλη μας τη ζωή και σίγουρα να το κουβεντιάζουμε σε όλη την αιωνιότητα.

Χριστός Ανέστη.

Απόσπασμα από την εκπομπή ΡΑΔΙΟΠΑΡΑΓΚΑ 1995
του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ακούστε το εδώ - πηγή: μικρό ωρολόγιο








Δεν υπάρχουν σχόλια: