Ο Σταυρός πριν τη μεγάλη σταυρική θυσία του Χριστού ήταν έχθιστο φονικό όργανο εκτέλεσης κακούργων. Όποιος πέθαινε δια της σταυρώσεως χαρακτηρίζονταν «επικατάρατος» (Γαλ.3:1).
η εύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη, του Ιωάννη Γούλα,
με το Αναγεννησιακό ύφος ενός δασκάλου, και το αυστηρά
Βυζαντινό του άλλου, διαμόρφωσαν ως αγιογράφο καλλιτέχνη
21 Μαρτίου 630: Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος επανέφερε τον Τίμιο Σταυρό στην Ιερουσαλήμ. Το 614, ο Χοσρόης Β’ της Περσίας έκλεψε τον Τίμιο Σταυρό από την Ιερουσαλήμ ως τρόπαιο, αφού κατέλαβε την πόλη.