30/7/14

Σα να παίζουμε κρυφτό μέσα στο φως


Σα να παίζουμε κρυφτό μέσα στο φως
Σοφία Ντρέκου

«Σα να παίζαμε κρυφτό μέσα στο φως... ξαφνικά σ' έχασα και δε σ' ακούγω βαθιά στον εαυτό σου κρυμμένος μη τολμώντας ν’ ανοίξεις μια τρύπα, να φανερωθείς κάνοντας την επικοινωνία μας δύσκολη, σα να ντρέπεσαι ή να φοβάσαι, δεν ξέρω, να σου κλέψαν τα ρούχα χωρίς να φωνάξεις στους κλέφτες. Τώρα θα περιμένεις η νύχτα να σε σώσει, στα σκοτεινά ψηλαφώντας να βρεις την ψυχή σου. Δειλέ, αγαπούσες τον Καίσαρα, όχι τα όνειρα.»[1].

Ή κρύβεσαι ή αποκαλύπτεσαι στην διαφάνεια της ειλικρίνειας. Όποιος αντέχει προχωρά στην φωτεινή γραμμή της επαλήθευσης των ονείρων του, αδιάβλητα ανυποψίαστος για την επόμενη σύγκρουση. Σα να παίζουμε κρυφτό μέσα στο φως κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω. Έτσι κι αλλιώς τα ήξερα όλα ...απ' την αρχή τα ξέρουμε, η καρδιά τα γνωρίζει μα ο νους αντιμάχεται και θέλει να υπερισχύσει ...κι αρχίζει ο πόλεμος ...ο αέναος.[2]

Ένα ερωτικό τραγούδι ανεβάζει τα κριτήρια της αισθητικής, εκπολιτίζει, καλλιεργεί.

Παραπομπές
1. «Κρυφτό» Γ. Ξ. Στογιαννίδης, Από Σπύρου Κοκκίνη 6η λεκδ, «Ανθολογία Νεοελληνικής Ποίησης» Ἐκδ. Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., Αθήναι 2000.
2. Σοφία Ντρέκου | αέναη επΑνάσταση / www.sophia-ntrekou.gr    

♪♫ Πριν το τέλος πως μοιάζει
η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη
Χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι
που μετά την πρόδωσαν
Κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω ♪♫


Σοφία Ντρέκου 14 Φεβρουαρίου 2016
Λίγο πριν το τέλος, αρχίζουν όλα...
μα ο νους αντιμάχεται και θέλει να υπερισχύσει
...κι έτσι αρχίζει ο πόλεμος ...ο αέναος.
υιος ασωτος: Σώμα το σώμα, καρδιά με καρδιά, ψυχή με ψυχή και στο τέλος το ξέφωτο, το αέναο φως.Το δε μυαλό, αυτό που ονομάζουν οι τυχεροί εγκέφαλο γιατί το έχουν, κρατά τεντωμένο το σχοινί, έτσι που οι χορευτές να νοιώθουν το αδέκαστο, να μην ανησυχούν για δόλο, να μην ανησυχούν για το μεροληπτικό, αυτό που στις μέρες μας οργιάζει. 14 Φεβρουαρίου 2016 στις 11:49 μ.μ.

Σοφία Ντρέκου: Σωτήρη μου, όταν μου γράφει η πένα σου ξεκουράζεται η ψυχή μου. Σ'ευχαριστώ πολύ! 14 Φεβρουαρίου 2016 στις 11:56 μ.μ.

Σοφία Ντρέκου 30 Ιουλίου 2014
Σα να παίζαμε κρυφτό μες στο φως...ξαφνικά σ' έχασα
και δε σ' ακούγω βαθιά στον εαυτό σου κρυμμένος
μη τολμώντας ν’ ανοίξεις μια τρύπα, να φανερωθείς
κάνοντας την επικοινωνία μας δύσκολη,
σα να ντρέπεσαι ή να φοβάσαι, δεν ξέρω,
να σου κλέψαν τα ρούχα χωρίς να φωνάξεις στους κλέφτες.
Τώρα θα περιμένεις η νύχτα να σε σώσει,
στα σκοτεινά ψηλαφώντας να βρεις την ψυχή σου.
Δειλέ, αγαπούσες τον Καίσαρα, όχι τα όνειρα.

«Κρυφτό» Γ. Ξ. Στογιαννίδης, Από Σπύρου Κοκκίνη 6η λεκδ,
«Ανθολογία Νεοελληνικλης Ποίησης» Ἐκδ. Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., Αθήναι 2000.

Ένα ερωτικό τραγούδι ανεβάζει τα κριτήρια της αισθητικής, εκπολιτίζει, καλλιεργεί... Καλό βράδυ. ☾ °☆

Virginia Firiki ...τρόπος επικοινωνίας, μοναδικός κι ανεπανάληπτος!!! Ευλογημένο ξημέρωμα Σοφία μου!!! 31 Ιουλίου 2014 στις 12:11 π.μ. 

ιφιγένεια γεωργιάδου Δεν γίνεται πιο κάτω από εδώ>>> Sophia η κρύβεσαι η αποκαλύπτεσαι στην διαφάνεια της ειλικρίνειας ...όποιος αντέχει προχωρά στην φωτεινή γραμμή της επαλήθευσης των ονείρων του.... αδιάβλητα ανυποψίαστος για την επόμενη σύγκρουση... 31 Ιουλίου 2014 στις 12:52 π.μ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: