Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Καζαντζίδης ως σύμβολο



Ο Καζαντζίδης ως σύμβολο - Ν. Λυγερός
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου


Ο Καζαντζίδης ως σύμβολο 
δεν είναι μόνο τραγουδιστής 
αλλά αντιπρόσωπος μιας εποχής,
μιας ιστορίας που ανήκει πια 
στο παρελθόν και το μέλλον 
διότι είναι κομμάτι του Ελληνισμού 
που αγγίζει κάθε πατριώτη 
που δεν μπορεί να ξεχάσει την Ελλάδα 
όπου και να βρίσκεται στον κόσμο 
γιατί αποτελεί στοιχείο 
σχέσης κι όχι απόστασης.

Στίχοι: Σώτια Τσώτου, 
Μουσική: Τάκης Σούκας 




«[...]Η σωστή ερώτηση, όμως, είναι: Υπάρχουν; Διότι πριν, δεν υπήρχαν καν. Άρα δεν είχαμε το πρόβλημα του ποσοστού, είχαμε το πρόβλημα της ύπαρξης. Το σημαντικό για μας είναι αυτό που είπε ο Καζαντζίδης: Υπάρχω... Άρα έχω προβλήματα.[...]» Απόσπασμα από Διάλεξη του Καθηγητή Νίκου Λυγερού «Ο ελληνικός πυρήνας των ευρωπαϊκών γλωσσών» Σέρρες, 27 Σεπτεμβρίου 2008







Στέλιος Καζαντζίδης (1931 – 2001)

sansimera.gr: Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους.



Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς.

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Από αυτή άκουγε ως παιδί τα λαϊκά τραγούδια που έφεραν οι πρόσφυγες και από τη γιαγιά του -όπως έλεγε ο ίδιος- πήρε τις τεχνικές, τις αναπνοές, το κλάμα στη φωνή… Ως τη στιγμή που τον ανέλαβε ο μεγάλος δάσκαλος Στέλιος Χρυσίνης.


Το 1950 εμφανίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά στην Κηφισιά. Δύο χρόνια αργότερα έκανε και την πρώτη ηχογράφησή του στην Columbia, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πας», που όμως δεν πούλησε. Το δεύτερο τραγούδι, «Οι βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου, έγινε μεγάλη επιτυχία. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μία σειρά επιτυχιών και συνεχής άνοδος, με εμφανίσεις σε γνωστά λαϊκά κέντρα της εποχής.


Τo 1965 κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα νυχτερινά κέντρα. Τήρησε την επιλογή του αυτή ως το τέλος της ζωής του και η μόνη επαφή με το κοινό ήταν μέσω των δίσκων του. Για κάποιο διάστημα και αυτή η επικοινωνία διακόπηκε, λόγω προβλημάτων που είχε με τη δισκογραφική εταιρεία «Μίνως».


Στη δισκογραφία επανήλθε, έπειτα από 12 χρόνια απουσίας, το 1987, συνεργαζόμενος με τους Τάκη Σούκο, Λευτέρη Χαψιάδη, Θανάση Πολυκανδριώτη, Θοδωρή Καμπουρίδη, Μάκη Ερημίτη, Αντώνη Βαρδή, Σώτια Τσώτου και άλλους άξιους δημιουργούς.


Το κύκνειο άσμα του ήταν ο δίσκος «Έρχονται Χρόνια Δύσκολα».


Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου (Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού) 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.


♪♫ Βίντεο: «Στέλιος Καζαντζίδης - Έρχονται Χρόνια Δύσκολα» (2000) «Έρχονται χρόνια δύσκολα γεμάτα καταιγίδες…» έλεγε το τελευταίο τραγούδι που κυκλοφόρησε το 2000 με τη φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σε μουσική και στίχους του Μάκη Ερημίτη. Κι αποδείχτηκε, δυστυχώς, τραγικά προφητικό…





16852) Ο Καζαντζίδης ως σύμβολο. (ποίημα). Perfection 15 8 9/2014.

Δείτε και...
Konstantinos Konstantinidis Το να έχεις υψηλό IQ, καλό είναι αλλά δεν είναι και το άπαν. Συνήθως τέτοιοι άνθρωποι επικεντρώνονται σε ένα τομέα και αρκετές φορές ο συναισθηματικός τους κόσμος είναι φτωχός. Η περίπτωση όμως του Νίκου Λυγερού είναι ιδιάζουσα, είναι απλωμένος εξ ίσου σε πάρα πολλούς τομείς, χωρίς να ξεχωρίζει κάποιον ιδιαίτερα και όπως λέει γι αυτόν όλα τα δάκτυλα είναι ίδια. Ταυτόχρονα είναι πάμπλουτος σε συναισθηματικό κόσμο και αγάπη για τον συνάνθρωπο και γνωρίζει το πως και γιατί είναι πιστός Χριστιανός, πράγμα μη σύνηθες σε ανθρώπους με υψηλό IQ, που τοποθετούν εαυτούς υπεράνω Θεού. Γι αυτό και τα χαρίσματά του είναι δώρο Θεού. 22 Σεπτεμβρίου 2014 στις 1:40 π.μ.


Δεν υπάρχουν σχόλια: