9/8/17

Έφυγε η Αρλέτα, τώρα σιωπή...


Η σεμνή και αγγελόφωνη Αρλέτα έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου του 2017.

«Αγάπησα τα όνειρα που τα 'πνιξε η ζωή
αυτά που δεν πετάξανε και όνειρα θα μείνουν
κι εκείνους τους παράξενους του κόσμου ναυαγούς
που αρνήθηκαν πεισματικά ενήλικες να γίνουν.
Αγαπάω τη βροχή και τα τραγούδια
που μιλάνε για Αλήτες.» Αρλέτα

Την γλυκόλαλη κι αγγελική φωνή της 
θα συνοδεύουν οι άγγελοι στον ουρανό.
Αέρινα θα ταξιδεύει όπως ταξίδεψε κι εμάς 
με τα όμορφα μελαγχολικά τραγούδια της. 

Καλό ταξίδι Αρλέτα

Στο βίντεο ερμηνεύει η Αρλέτα το τραγούδι «Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι» σε ποίηση Βύρωνα Λεοντάρη και την συνοδεύει στο πιάνο ο Γιάννης Σπανός, ο οποίος έχει γράψει και την μουσική.

Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι
κι όσα για σένα είχες ελπίσει
έχουνε τώρα πια όλα σβήσει
η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι

Σκιά ήταν ό,τι για ζωή αγαπήθη
ήχος στεγνός μιας άδειας λέξης
σαν ήρθε η ώρα να διαλέξεις
είπες ας φράξουν τη φωτιά άλλα στήθη.

Ποτάμι που έχει μείνει ξερή η κοίτη
πώς να 'χεις έτσι ξεστρατίσει
σου άξιζε σένα αλλιώς να ζήσεις
Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι.


ΕΡ.: Έχετε πολύ ήρεμη φωνή. ΑΠ.: Αρλέτα: «Είμαι αποτελεσματικότετη από τα βαρβιρουρικά και πολύ ολιγότερον τοξική. Έχω κοιμήσει πολλά μωρά και έχω ησυχάσει και πολλά μωρά. Ένα από αυτά ήμουν κι εγώ -η μητέρα μου το έχει πει, γιατί εγώ δεν το θυμόμουν: ότι όταν ήμουν μωρό νανουριζόμουνα μόνη μου.» (από συνέντευξη)

Aggelos Aslanidis: «Σοφία, το έγραψα το πρωΐ
εμπνεόμενος από τα γραφόμενά σου.»

«Έφυγε η Αρλέτα, σώπασαν οι χορδές
παίζει πένθιμα η τρομπέτα στις γειτονιές
στον παράδεισο μπήκε, όλοι μαζευτήκαν γύρω
στο πλήθος είδε έναν άγιο
που τα έπινε μαζί του, στο μπαρ το ναυάγιο
έλα της είπε κόρη μου για κάθισε κοντά μου
κούρδισε την κιθάρα σου, έλα στον οντά μου
τα χέρια που βλέπεις δάσκαλε δύναμη δεν έχουν
η κιθάρα είναι σκιά από την αληθινή απέχει
που και που μόνη της μοιρολογά έτσι να μου θυμίζει
τα ωραία χρόνια τα παλιά να με αποκοιμίζει
εγώ Άγιε έφυγα για το τέλος του κόσμου
αλλά είμαι μ' όλους εκεί κάτω μες στις ψυχές τους
είμαι πάντα μαζί τους, μέσα τους, ακούω τις ιαχές τους
να συζητούν στο FB για μένα
να ακούνε το τραγούδι μου για σένα
να ηρεμεί η ψυχή τους...»

Άγγελος (www.sophia-ntrekou.gr)


Ο «άγιος» του τραγουδιού 
«Στο Μπαρ το Ναυάγιο» 
που ενέπνευσε την Αρλέτα.

Ένας από τους σημαντικότερους μοναστές της Αθωνικής πολιτείας, ο γέροντας Ιερόθεος Καρυώτης έφυγε 25 Απρ 2015 από τη ζωή, αφήνοντας τις καλύτερες μνήμες σε όσους τον γνώρισαν, αφού -όπως λένε οι άνθρωποι που βρέθηκαν κοντά του- επρόκειτο για μια ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα και έναν πολύ ξεχωριστό άνθρωπο. Αυτό είναι φανερό άλλωστε και από τους στίχους του κομματιού της Αρλέτας.

«Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο βρέθηκα να τα πίνω μ' έναν άγιο. Καθότανε στο διπλανό σκαμπό και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό» γράφει η σπουδαία τραγουδοποιός, ενώ στη συνέχεια περιγράφει μελωδικά και τη συνομιλία τους. «Του είπα "παππούλη τι ζητάς εδώ, δεν είναι μέρος για έναν άγιο αυτό", μου λέει, "τέκνον, κάνεις μέγα λάθος, εδώ είναι ο φόβος των ανθρώπων και το πάθος". Κοίταξε γύρω του στεγνούς και μεθυσμένους και μου είπε "εγώ τους αγαπάω τους κολασμένους. Αν θες ν' αγιάσεις πρέπει ν' αμαρτήσεις, ε, και αν προλάβεις, ας μετανοήσεις"». Μουσική, Στίχοι: Αρλέτα.

ο γέροντας Ιερόθεος Καρυώτης

Άνθρωπος αφιερωμένος στον μοναχισμό, υπήρξε ο ιδρυτής του περιοδικού «Πρωτάτον» τον Οκτώβριο του 1982 το οποίο συνέχισε ο επίσης εκλιπών γέροντας Μωυσής. Αν και ζούσε στις Καρυές, συχνά επισκεπτόταν και άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως, για παράδειγμα, τον Μυλοπόταμο. Δεν ήταν μάλιστα λίγοι εκείνοι που έλεγαν πως τόσο στην όψη όσο και στον τρόπο σκέψης έμοιαζε με «σοφιστή αρχαίου αθηναϊκού συμποσίου». (Γιώργος Ξεπαπαδάκος, 2012 www.ethnos.gr).

Έφυγε από τη ζωή σήμερα σε ηλικία 72 ετών 
η δημοφιλής ερμηνεύτρια Αρλέτα.

Η Αρλέτα νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας νοσοκομείου της Αθήνας. Την είδηση έκανε γνωστή μέσω facebook η τραγουδίστρια και επιστήθια φίλη της Αρλέτας, Σάννυ Μπαλτζή. Τα τελευταία χρόνια η 72χρονη καλλιτέχνης αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία της, ωστόσο συνέχιζε τον αγώνα της αθόρυβα, μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2008, είχε τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της, όταν έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία, λίγο πριν από προγραμματισμένη συναυλία της. Τότε είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο του Βόλου. Παρά την την κρισιμότητα της κατάστασής της, κατάφερε να αναρρώσει.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει το Νοέμβριο του 2016, είχε δηλώσει ότι έζησε «από θαύμα». «Ήδη έχω κερδίσει τρεις φορές τον «κύριο» που λέγεται θάνατος, τι να πω, νομίζω ότι μάλλον έχουν σωθεί οι φορές μου. Το ότι ζω αυτή τη στιγμή μάλλον είναι θαύμα», ήταν τα λόγια της τραγουδοποιού.

Βιογραφία

Η Αριάδνη-Νικολέτα Τσάπρα όπως ήταν το πραγματικό της όνομα γεννήθηκε στην Αθήνα 3 Μαρτίου 1945, σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ ηχογράφησε το πρώτο δίσκο με δικό της υλικό (Ένα Καπέλο με Τραγούδια) το 1981.

Η δισκογραφική καριέρα της Αρλέτα ξεκίνησε την δεκαετία του 1960 συμμετέχοντας στο λεγόμενο νέο κύμα της ελληνικής μουσικής. Στα πρώτα της δισκογραφικά βήματα συνεργάστηκε με αρκετούς γνωστούς συνθέτες, όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Μάνος Χατζιδάκις, και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Το 1984 και το 1985 γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τραγούδια που της έγραψαν ο συνθέτης Λάκης Παπαδόπουλος και η στιχουργός Μαριανίνα Κριεζή στους δίσκους «Περίπου» και «Τσάι Γιασεμιού».

Κάποιες από τις επιτυχίες της είναι τα: «Μια Φορά Θυμάμαι», «Τα Μικρά Παιδιά», «Το Λέει Και Το Τραγούδι», «Ο Λύκος», «Το Τραγούδι Της Δραχμής», «Καφενείο», «Σερενάτα», «Έρχεται Κρύο», «Τσάι Γιασεμιού», «Τα Ήσυχα Βράδυα», «Batida de Coco», «Μπαρ το Ναυάγιο», «Λεωφορείο το 2».

Το 1997 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Από πού πάνε για την Άνοιξη» με κείμενα, στίχους, σχέδια και ζωγραφιές της. (Εκδόσεις «Καστανιώτη»).

Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων στο Α' Νεκροταφείο την Πέμπτη, στις 12 το μεσημέρι το «τελευταίο αντίο» στην Αρλέτα. «Τον δικό μου θάνατο δεν τον φοβάμαι», είχε πει η Αρλέτα σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις για τη ζωή και την καριέρα της. H «Ελληνίδα Τζόαν Μπαέζ», όπως είχε χαρακτηριστεί, έφυγε από τη ζωή, γυρίζοντας παράλληλα μια σελίδα στη νεότερη μουσική ιστορία της Ελλάδας.

Sunny Baltzi Official

Η μοναδική μας Αρλέτα έφυγε πριν λίγο ήρεμα και τρυφερά όπως έζησε. Καλό ταξίδι αγαπημένη μου ερήμωσε ο κόσμος μας

"Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου...
θα είμαστε πάντα μαζί
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ’ ακολουθεί..."

Το τελευταίο αντίο ...στην πολυαγαπημένη μας Αρλέτα θα δωθεί αύριο Πέμπτη στις 12:00 στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.







«Έζησες μες στην ησυχία. Ο Θεός θα αναπαύσει την ψυχή σου, όχι γιατί δεν αμάρτησες, πώς θα ήταν άλλωστε αυτό δυνατόν, αλλά γιατί δεν "τσίμπησες" τα δολώματα του star system, νωχελικά τα περιφρονούσες και ξεκίναγες το τραγούδι. Η κιθάρα σου, το κομποσκοίνι σου. Τώρα, η φωνή σου ενώθηκε με τους αγγέλους του Θεού και ξεκινάς τον αίνο. Το μέλι της φωνής σου ξάφνιασε για λίγο τους αγγέλους και τους έκανε να χαμηλώσουν τον τόνο να ακουστεί το νέο μέλος της χορωδίας. Καλό παράδεισο, Αρλέτα μου. Εκστατική και εσύ ούτε που το φανταζόσουν ότι εδώ θα τραγουδάς ελεύθερη χωρίς καμιά σκιά ματαιοδοξίας και είσαι χαρούμενη και γελάς περισσότερο από ότι συνήθιζες εδώ κάτω. Η Νταντωνάκη σε βλέπει και αυτή, σου κλείνει το μάτι, και οι θεϊκές φωνές σας υψώνοναι και απλώνονται στα πέρατα της δημιουργίας. Και ο Θεός χαίρεται...» Maria - αέναη επΑνάσταση

Η διανοούμενη του Νέου Κύματος

«Ως την τελευταία στιγμή πίστευα πως θα γίνει πάλι ένα θαύμα. Όπως τις προηγούμενες φορές. Αλλά δεν έγινε. Και θα πρέπει να το πάρω πια απόφαση πως δεν θα ξαναμιλήσω μαζί της στο τηλέφωνο, πως δεν θα την ξαναδώ όπως τόσες φορές στο σπίτι τής Κυψέλης, πως δεν θα την ξανακούσω να τραγουδά με την κιθάρα της, στα μέρη που την άκουγα τα τελευταία χρόνια. Πριν αρρωστήσει ήταν πανευτυχής για το δίσκο που μόλις είχε ολοκληρώσει. «Θα σού αρέσει!» μού είχε πει. «Κάνανε πολύ ωραία δουλειά ο Λάκης και η Σάννυ».

Ο Λάκης Παπαδόπουλος που έβαλε τη μουσική, η Σάννυ Μπαλτζή που έγραψε τους στίχους. Όπως κι εγώ, πίστευε η Αρλέτα στη φιλία. Και η δική μας κράτησε 51 χρόνια. Στέρεη σαν βράχος. Σταθερή κι αμετακίνητη. Πριν από κάποια χρόνια, μού ζήτησε να πάμε στην Ύδρα εκδρομή. Μόνοι μας, εκεί που την πρωτάκουσα. «Για να θυμηθούμε» μού είπε. Κάποια φορά, την ρώτησα αν τελικά τής έκανα καλό που την έβγαλα στο τραγούδι. Τον πρώτο καιρό στη σχέση της με το κοινό είχε νιώσει πολύ άβολα. «Α, όχι, μού αρέσει τώρα» μού απάντησε.

Η Αρλέτα είχε επιλέξει το κοινό της κι ο κόσμος αυτός την λάτρεψε. Έδειχνε να μην είναι εύκολη, απλώς ήταν σοβαρή και απαιτητική. Δεν ακολούθησε τα τσαλίμια της καριέρας, δεν κολάκεψε κανέναν, δεν κατέβηκε εκείνη τα σκαλιά. Ανέβασε τους ακροατές της προς το μέρος της.

Από την αρχή ήταν η διανοούμενη του Νέου Κύματος, ευφυής, καλλιεργημένη, πρωτότυπη, γεμάτη φαντασία. Και βέβαια πολύπλευρη. Έγραφε, ζωγράφιζε, τολμούσε. Για τον άσχετο που πλήγωνε τη ζωή και την αισθητική μας είχε βάλει την λεζάντα «λοχίας με άποψη». Πριν απ'την Κυψέλη, τα Εξάρχεια.

Στο διώροφο σπίτι της Δεληγιάννη, η Ναυσικά και ο Γούλας, οι γλυκύτατοι γονείς και στο ισόγειο ο συγγραφέας Γιώργος Ιωάννου. Κοιτάζω στη δισκοθήκη μου τους δίσκους της. Ο ένας καλύτερος απ' τον άλλο. Το ίδιο και τα τραγούδια που μάς άφησε. Μ' αυτά θα την έχουμε κοντά μας όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Τώρα θα γυρίσω στο 1989. Τότε, ο Στέφανος Ληναίος έκανε μαζί με την δημοσιογράφο Ελένη Δελβινιώτη μια μεσημεριανή εκπομπή στην τηλεόραση της ΕΡΤ και μάς είχε καλέσει, την Αρλέτα και εμένα, για να μιλήσουμε για τη φιλία μας που μετρούσε κιόλας τόσα χρόνια. Λίγο πριν απ'το τέλος, η Αρλέτα πήρε την κιθάρα της και με ζωντανό ήχο στο στούντιο τραγούδησε δικούς μου στίχους, απ'τα τραγούδια που είχα γράψει όταν ακόμα το Νέο Κύμα ξεκινούσε.» Γιώργος Παπαστεφάνου 9 Αυγούστου 2017 στις 4:28 μ.μ.








Πενήντα χρόνια Αρλέτα

Η Αρλέτα πίστευε πως είχαμε γνωριστεί καλοκαίρι γιατί θυμόταν κάποιον απ' την παρέα της να ρίχνει τις βουτιές του. Μπα, επέμενα εγώ, μάλλον ο φίλος σου ήταν χειμερινός κολυμβητής! Φεβρουάριος ήταν τότε που πρωτοσυναντηθήκαμε, σε μια Ύδρα άδεια και μουντή και ήταν Καθαρή Δευτέρα. Μάλιστα, μετά από έρευνες σε ξεχασμένα χαρτιά και ημερολόγια, κατέληξα και στην οριστική ημερομηνία. Όχι 23 αλλά 21 Φεβρουαρίου του 1966. Μια μέρα δηλαδή σαν τη σημερινή. 

Η Ύδρα τον χειμώνα είναι διπλά γοητευτική, τουλάχιστον έτσι την θυμάμαι. Και ειδικά εκείνο το πρωί το κράτησα στη μνήμη μου σαν κάτι μαγικό. Βέβαια, ο ίδιος με το αιώνιο τρανζίστορ μου, και δη στη διαπασών, έκανα ό,τι μπορούσα για να χαλάω την ατμόσφαιρα, αλλά ο Μπάμπης Γονίδης, φίλος καλός και προσηνής, με επανέφερε στην τάξη. «Χαμήλωσε λίγο το ραδιόφωνο γιατί το κορίτσι στη διπλανή παρέα θέλει να τραγουδήσει» μού είχε πει, καθώς ετοιμαζόμασταν να φύγουμε. Τότε πρόσεξα πως ανάμεσα στους σπουδαστές της Σχολής Καλών Τεχνών που κάθονταν λίγο πιο κει στα βράχια, βρισκόταν κι ένα κορίτσι με κιθάρα. 

Ήδη ανηφορίζαμε προς τον Μύλο της Σοφίας Λόρεν, όπως ονομαζόταν εκείνο το σημείο από την εποχή που γυριζότανε στην Ύδρα «Το παιδί και το δελφίνι», όταν άκουσα τη φωνή του κοριτσιού να τραγουδά «Με το Λύχνο του Άστρου» από το «Άξιον εστί». Μα αυτή είναι έτοιμη τραγουδίστρια, είπα στον Μπάμπη έκπληκτος. Μετά, το κορίτσι τραγούδησε τον «Σωκράτη» από τους «Όρνιθες». Δεν ξέρει μόνο να τραγουδά, έχει και καλό γούστο. Θα την πάω στον Πατσιφά, είπα ξανά στον Μπάμπη, σίγουρος πια πως είχα ανακαλύψει την Ελληνίδα Τζόαν Μπαέζ. 

Στο καράβι της επιστροφής τής μίλησα, ανταλλάξαμε τηλέφωνα, αλλά δεν την είδα να ενθουσιάζεται με την ιδέα να γίνει τραγουδίστρια. Εγώ πηγαίνω για ζωγράφος, μού είπε. Ούτε ο Νότης Μαυρουδής με πολυπίστεψε όταν τού διηγήθηκα την ιστορία το επόμενο πρωί, στο Ραδιοφωνικό Σταθμό των Ενόπλων όπου ήμασταν φαντάροι. Αλλά και ο Αλέκος Πατσιφάς, όταν πήγαμε με την Αρλέτα στη «Λύρα» για να την ακούσει επιτέλους, τής είπε: «Καλή είσαι, αλλά σαν την Μοσχολιού μπορείς να τραγουδάς;». Αγρίεψα. «Κύριε Πατσιφά, σάς φέρνω κάτι εντελώς καινούριο και ζητάτε κάτι που ήδη υπάρχει;». Ο Αλέκος Πατσιφάς όταν τού 'βαζες τις φωνές, συνήθως μαζευόταν. Κανονίστηκε λοιπόν «οντισιόν» στο στούντιο της «Κολούμπια», παρόντες και ο Μαυρουδής με τον Σπανό, και φυσικά, όπως το περίμενα όλοι έδωσαν ρέστα! Τα υπόλοιπα τα ξέρετε! Πενήντα χρόνια Αρλέτα. Πενήντα χρόνια μιας σπουδαίας πορείας στο χώρο του τραγουδιού,αλλά και μιας μεγάλης φιλίας που ξεκίνησε απ'την Ύδρα, στις 21 Φεβρουαρίου του 1966. Για αυτή τη «σχέση ζωής», η Αρλέτα έγραψε και μού αφιέρωσε ένα μικρό τραγούδι.

«Για τον Γιώργο μου»: Αυτό το σύντομο τραγουδάκι, ακούστηκε μονάχα μια φορά στην Τηλεόραση, ποτέ ξανά, και έχω σημειώσει και την ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου του 1997. Εκείνη την ημέρα με είχαν καλέσει στην εκπομπή τους «Συν και πλην» που παρουσίαζαν στην ΕΡΤ, η Μπήλιω Τσουκαλά, ο Ανδρέας Ροδίτης και η Λένα Αρώνη. Και σαν δώρο-έκπληξη, μού έδειξαν ένα μαγνητοσκοπημένο στιγμιότυπο στο οποίο η Αρλέτα μιλούσε στον Ανδρέα Ροδίτη για μένα και για την φιλία των τόσων ετών που μάς συνδέει, κλείνοντας με τα παρακάτω λόγια που μού τα ψιθύρισε γλυκά με ένα απλό τραγούδι: «Δεν θα σού πω πως «μια φορά θυμάμαι» μ'αγαπούσες. Δεν θα σού πω για «ερημιά», για «άδειες νύχτες» που ζούσες. Δεν θα σου πω για «αγάπη μια, για ένα καλοκαίρι». Αυτά είναι αγέρας και δροσιά στου χρόνου το παρτέρι. Μην περιμένεις, φίλε μου, παλιά τραγούδια να σου πω. Μα να το ξέρεις, Κύριε Έντισον, πως πάντα σ'αγαπώ».








Βίντεο: Η Αρλέτα αφηγείται την ζωή της τον Νοέμβριο του 2009,
στην εκπομπή «Η Ζωή είναι Αλλού» της ΕΤ1 στην Εύη Κυριακοπούλου.






ΟΤΑΝ Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΕΓΡΑΦΕ
ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΛΕΤΑ
Η Αρλέτα αναπαύεται...
Και ξαφνικά σκέφτομαι ένα χειρόγραφο σημείωμα του Μάνου Χατζιδάκι πριν 41 χρόνια...Τo «Ταξιδεύοντας» είναι ένα από τα ωραιότερα LP της Αρλέτας, και κυκλοφόρησε τέλος καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου του ’76. Περιέχει τον «Λάκη» (σε μουσική Ανέστου Τριανταφύλλου και στίχους Αρλέτας & Brewis), το «Κορίτσι στην Ομόνοια» (μουσική-στίχοι Στέφανος Χρυσοστομίδης) κ.α.

Το άλμπουμ έτυχε των ενθαρρυντικών λόγων του Μάνου Χατζιδάκι: «12 Ιουλίου 1976

η φώτο από Manos Hadjidakis.

Μπράβο στην Αρλέτα! Νοιώθω την υποχρέωση να γιορτάσω το ευφάνταστο νεοελληνικό της αποτέλεσμα. Με τον δίσκο αυτόν, η Αρλέτα παίρνει την θέση της στις πρωτογενείς δυνάμεις του ελληνικού τραγουδιού.

Πηγάζει ακριβό γούστο και γνήσιο αίσθημα απ’ τη φωνή της κι από την λιτή και τόσο δημιουργική ενορχήστρωση του Γ. Κοντογιώργου. Συγχαίρω κι ευχαριστώ.









Δείτε και...

  • Γιάννης Βόγλης «Στάσου Μύγδαλα!»
  • Στάθης Ψάλτης - Έφυγε από την ζωή αφού κοινώνησε Των Αχράντων Μυστηρίων
  • Η Anne Dufourmantelle έχασε ηρωικά τη ζωή της προσπαθώντας να σώσει δύο παιδιά
  • Έφυγε ο ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς
  • Περίπατος στα Κοιμητήρια «Τα Οστά Ομιλούν»

  • Βίντεο: «Η διαχρονική ΑΡΛΕΤΑ στο Half Note 1/12/2016» Ακούγοντας χθες την Αρλέτα, ένιωσα ότι ξαναβρέθηκα με μια φίλη από τα παλιά. Η χροιά της φωνής της τρυφερή, νοσταλγική, συγκινησιακή. Τα τραγούδια της με νόημα και βάθος, προβληματίζουν. Eνίοτε άγγιζαν τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής μου. Άλλες φορές θωπεύουν νωχελικά τις αισθήσεις, άλλοτε δείχνουν τα τραύματα που ο χρόνος δεν λέει να κλείσει, κι άλλοτε "τραβάνε την κουρτίνα" και κλείνουν πίσω τα παλιά, όπως στο τραγούδι που μιλάει για μια ΕΚΔΡΟΜΗ. "Εγώ από σένα θέλω μόνο το όνειρο σημερινό κι άσε το ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ".

    Τα τελευταία Live της Αρλέτας έγιναν στον Κήπο του Μεγάρου και στο Half Note, πέρυσι. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν τεράστια και η Αρλέτα δεν διέψευσε τις προσδοκίες τους. Δείτε το παρακάτω βίντεο: 







    FaceBook
    Σοφία Ντρέκου 12 ώρες
    Αρλέτα στο Facebook
    Ντρέκου αναζήτηση Αρλέτα Facebook
    υιος ασωτος υιος ασσωτος Χθες στις 2:21 π.μ. ...Και τώρα που θα φύγεις να δεις που όλοι θα έχουν έναν καλό λόγο να πουν. Αρλέτα μην σου κάνει εντύπωση, έτσι είναι αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας. Καλό σου ταξίδι μικρή μου μόρτισσα.
    Arleta (Αρλέτα) στο Facebook






    01 Μια φορά θυμάμαι.
    02 Τις άδειες νύχτες.
    03 Δέκα στρατιώτες κι ένας λοχαγός.
    04 Τα μικρά παιδιά.
    05 Είχα ένα αγόρι.
    06 Το πέτρινο χαμόγελο.
    07 Τώρα θ' ανοίξω τα φτερά.
    08 Σάββατο απόγιομα.
    09 Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι.
    10 Το λέει και το τραγούδι.
    11 Σε είπανε Θεό.
    12 Ήταν καμάρι της αυγής.
    13 Ο Λάκης.
    14 Ο λύκος.
    15 Το κορίτσι στην Ομόνοια.
    16 Πλατεία Αμερικής.
    17 Η σερενάτα.

    Δεν υπάρχουν σχόλια: