15 Ιαν 2014

Cinema, Mon Amour: ο Κινηματογράφος της Λογοτεχνίας και η Λογοτεχνία του Κινηματογράφου - Νίκος Λυγερός

Ο Κινηματογράφος της Λογοτεχνίας και η Λογοτεχνία του Κινηματογράφου" ή «Cinema, Mon Amour» Nikos lygeros

«Για να παραμείνει ο Κινηματογράφος ζωντανός 
θα πρέπει να επινοεί τα πάντα από την αρχή»
Ζαν Ρενουάρ

Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου

Cinema, Mon Amour: ο Κινηματογράφος της Λογοτεχνίας 
και η Λογοτεχνία του Κινηματογράφου - Νίκος Λυγερός

Ν. Λυγερός January 24, 2014

Το πάχος του χρόνου
πρέπει να γεμίζει
το έργο της ημέρας
γι’ αυτό μη δίνεις σημασία
στους κριτικούς της τέχνης
γιατί η λογοτεχνία
κι ο κινηματογράφος
δεν ασχολούνται
με την κυριαρχία του χώρου
αφού μόνο ο χρόνος
μπορεί να τους προσφέρει
το πλαίσιο για ν’ αφήσουν
το απαραίτητο ίχνος
δίχως να ξεχάσουν
να ζήσουν για τους άλλους
και να παράγουν
τη συνέχεια της ιστορίας
γιατί το πνεύμα τους
είναι διαχρονικό
και δεν υπάρχει
ποτέ η στιγμή
αφού δεν αντέχει
την παρουσία του χρόνου.


• Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Ο Κινηματογράφος της Λογοτεχνίας και η Λογοτεχνία του Κινηματογράφου" ή «Cinema, Mon Amour» Nikos lygeros 12/1/2014 Αίθουσα Προβολών, Ικονίου 1 Σταυρούπολη. Θεσσαλονίκη. Κυριακή 12/01/2014, ώρα 17:30. - Αφίσα - Video January 12, 2014 





10244 - Ασπρόμαυρο χιούμορ
Ν. Λυγερός:September 12, 2012

Ασπρόμαυρο χιούμορ
σε θερινό κινηματογράφο
είδαμε στο Παρίσι
με τη Νινότσκα
και νιώσαμε όλοι
τη νοημοσύνη της ατάκας
δίχως πολλά μέσα
και τεχνητά εφέ
έτσι επινοήσαμε
και το θέατρό μας
σε μια σκηνή
όπου κάθε λέξη
είχε το νόημα
της κρυφής κίνησης
που αναζητούσαμε
εδώ και χρόνια
στα παλιά βιβλία
μιας βιβλιοθήκης.





Εισήγηση του Νίκου Λυγερού με θέμα:
Κινηματογράφος και Ταυτότητα”.
Σχολή Καλών Τεχνών – Τμήμα Κινηματογράφου,
Αίθουσα προβολών. 08/04/2011.
Ν. Λυγερός Post: April 8, 2011.




14291 - Το πάχος του χρόνου
Ν. Λυγερός: January 24, 2014

Το πάχος του χρόνου
πρέπει να γεμίζει
το έργο της ημέρας
γι’ αυτό μη δίνεις σημασία
στους κριτικούς της τέχνης
γιατί η λογοτεχνία
κι ο κινηματογράφος
δεν ασχολούνται 
με την κυριαρχία του χώρου
αφού μόνο ο χρόνος
μπορεί να τους προσφέρει
το πλαίσιο για ν’ αφήσουν
το απαραίτητο ίχνος
δίχως να ξεχάσουν
να ζήσουν για τους άλλους
και να παράγουν
τη συνέχεια της ιστορίας
γιατί το πνεύμα τους
είναι διαχρονικό
και δεν υπάρχει
ποτέ η στιγμή
αφού δεν αντέχει
την παρουσία του χρόνου.




10165 - Στο θερινό κινηματογράφο
Ν. Λυγερός: September 2, 2012

Στο θερινό κινηματογράφο η γαλλική ταινία
έλεγε για τα παλιά που δεν άλλαξαν
αλλά σε μια άλλη και διαφορετική ατμόσφαιρα
όπου οι λεπτομέρειες σ’ αγγίζουν τρυφερά
και σκληρά ταυτόχρονα πέρα από τα ηθικά
και τα κοινωνικά γιατί είχαν την αθωότητα
που αναζητάς στη γνήσια σχέση
ακόμα κι αν είναι
πιο δύσκολη απ’ ό,τι είχες προβλέψει
και πρέπει να ζήσεις
αυτοσχεδιάζοντας δίχως σκηνοθέτη.


859 - Άρθρο 14 - Ν. Λυγερός
Post: March 15, 2012

Σκηνή 2

Σ’ έναν παλιό θερινό κινηματογράφο. Στο διάλειμμα μερικά απομονωμένα ζευγάρια συζητούν για το έργο. Δύο φίλοι κάθονται…

Κώστας: Θα τελείωσε η μπομπίνα…
Δημήτρης: Θυμήθηκα τον παππού μου…

Κώστας: Τον παππού σου;
Δημήτρης: Όταν έφυγα από τον Πόντο, πέρασα μερικούς μήνες στην Ίμβρο.

Κώστας: Ο παππούς σου ζει;
Δημήτρης: Όχι. Χρόνος. Τα έμαθα από τη γιαγιά μου.

Κώστας: Τι σου είπε ακριβώς;
Δημήτρης: Δεν μπορώ να… Χρόνος. Δυσκολεύομαι να μιλήσω γι’ αυτά…

Κώστας: Καλά δεν πειράζει, άλλη φορά… Σιωπή . Εγώ θυμήθηκα το άρθρο 14.
Δημήτρης: Ποιο άρθρο 14;

Κώστας: Της συνθήκης της Λωζάννης… To 1923.
Δημήτρης: Και τι λέει αυτό;

Κώστας: Μα εσύ έχεις τους δικούς σου από εκεί…
Δημήτρης: Ξέρω τη μικρή ιστορία μόνο… Δεν ξέρω τη μεγάλη.

Κώστας: Δεν υπάρχει μεγάλη ιστορία. Χρόνος. Είναι όλες μικρές… Ο καθένας επιλέγει τη δικιά του! Μόνο οι αμαρτίες μένουν… Κι αυτές…
Δημήτρης: Για πες!

Κώστας: Κι αυτές κάποτε σβήνουν όταν οι άνθρωποι τις ξεχνούν.
Δημήτρης: Τι λέει το άρθρο 14;

Κώστας: Περιγράφει πώς χάσαμε μια πατρίδα με τον τρόπο του βέβαια… Χρόνος. Γράφει για ένα μέλλον που δεν υπήρξε.
Δημήτρης: Κατάλαβα…

Κώστας: Γράφει για τα αγνοούμενα δικαιώματά μας…
Δημήτρης: Κρυφά σχολεία και ανοιχτές φυλακές!

Κώστας: Όπως το είπες φίλε μου.
Δημήτρης: Καλά ρε γαμ…. Τόσο βλάκες ήμασταν!

Κώστας: Δεν είναι θέμα βλακείας… Υπήρξαν κι άλλοι παράγοντες.
Δημήτρης: Δεν είναι αμαρτία όμως;

Κώστας: Αρχικά όχι. Χρόνος. Η αμαρτία έρχεται με την επανάληψη. Σιωπή. Τα λάθη γίνονται αμαρτίες τη δεύτερη φορά. Χρόνος. Οι δικοί μας πίστευαν στην έννοια της συνθήκης…
Δημήτρης: Ποια συνθήκη μωρέ; Δεν μας άφησαν πέτρα για πέτρα! Μία χούφτα χώμα για να καλύψουμε τα πτώματα. Αυτό είχαν οι δικοί μας. Γι’ αυτό έφυγαν και οι δικοί μου. Δεν ήθελαν να πεθάνουν δύο φορές.

Κώστας: Αυτή είναι η ελληνική αθανασία!
Δημήτρης: Τι θες να πεις;

Κώστας: Είναι η ικανότητα να πεθαίνεις δύο φορές!
Δημήτρης: Μα εγώ θέλω να ζήσω!

Κώστας: Αυτό είναι άλλο θέμα! Δεν επέλεξες σενάριο…
Δημήτρης: Έτσι που τα έφερε η ζωή, τι μπορούσα να κάνω;

Κώστας: Εδώ ολόκληροι λαοί δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι… Κι οι λαοί είναι μόνοι μετά τον θάνατο.
Δημήτρης: Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτούς, κανείς δεν μιλάει για μας.

Κώστας: Μερικοί μιλούν… Ποιοι τους ακούν όμως;
Δημήτρης: Γιατί δεν κάνουν περισσότερα έργα;

Κώστας: Αν είχαμε έρθει από την αρχή θα ξέραμε…
Δημήτρης: Αμάν αυτή η αρχή! Χρόνος . Δεν μπορούσα να έρθω πιο νωρίς!

Κώστας: Είναι γενικό!
Δημήτρης: Ποιο πράγμα;

Κώστας: Να προλαβαίνουμε μόνο το τέλος. Σιωπή .

Τέλος του διαλείμματος.




Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Αρχιτεκτονική και Κινηματογράφος". Akhara Tesseract. Porto Center, 26ης Οκτωβρίου 90, Κτήριο Α, 3ος όροφος, (Λεωφορείο 40 και 31, στάση: σφαγεία), Θεσσαλονίκη. Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015.



Φωτογραφίες από τη διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα:
"Αρχιτεκτονική και Κινηματογράφος". Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015.

Δεν υπάρχουν σχόλια: