10 Μαρ 2020

Η Αρχόντισσα-Κυρά με ιστορία, Δόμνα Σαμίου (αφιέρωμα)

Δόμνα Σαμίου
Έχε γειά πάντα γειά, κυρία Δόμνα
Στις καρδιές μας θα είσαι πάντα εκεί...

Αθάνατη, Αστείρευτη, Ανεπιτήδευτη, 
αφοσιωμένη στην τέχνη σου που μέσω αυτής, μετουσιώνεσαι για τον καθένα μας 
σε ανάμνηση ισχυρή. Η συμβολή σου στο κοινωνικό γίγνεσθαι, είναι ο μουσικός απόηχος της ανάμνησης σου, το δώρο μας, η προσφορά σου, η αέναη μουσική συνεισφορά σου.

Δόμνα Σαμίου (1928 - 10 Μαρτίου 2012)
Αφιέρωμα της Σοφίας Ντρέκου

Όνομα με Ιστορία. Δόμνα Σαμίου. Μία μεγάλη ερμηνεύτρια αλλά και ερευνήτρια του παραδοσιακού μας τραγουδιού. Τα λόγια για την Δόμνα Σαμίου είναι περιττά.

Όχι απλά υπήρξε κοιτίδα της Μουσικής μας παράδοσης, αλλά, φρόντισε οι γνώσεις, η αγάπη και η λατρεία της για την βυζαντινή, η παραδοσιακή μουσική και το δημοτικό μας τραγούδι γενικότερα, να ταξιδέψει εντός και εκτός Ελλάδος, στα πέρατα του κόσμου. Τραγούδησε όλους τους καημούς κι όλες τις χαρές αυτού του τόπου. Απ' την αγάπη του νιού ως τον μόχθο του αγωγιάτη κι απ' τη νοσταλγική θύμηση της πατρίδας στην ξενιτιά ως το απαλό νανούρισμα του μωρού, απ' τη γλυκιά μάνα.

Το πιο παλιό, το πιο αληθινό, το πιο ωραίο 
όργανο της μουσικής, η μόνη αρχή στην οποία 
η μουσική μας οφείλει την ύπαρξή της
είναι η ανθρώπινη φωνή...


Το δημοτικό τραγούδι ζυμώθηκε με τον ιδρώτα του λαού μας, σ' όλους τους αγώνες που έδωσε το ελληνικό στοιχείο για να επιβιώσει. Αγώνες όχι μόνο εδαφικούς, άλλα και θρησκευτικούς, ιδεολογικούς, γλωσσικούς. Και ύμνησε τόσες ψυχικές καταστάσεις, απλά ανθρώπινες, όσες οι μεγαλόσχημοι ψυχαναλυτές του καιρού μας είναι αδύνατον να φανταστούν.

Η παραδοσιακή μας μουσική έδωσε μια άνιση μάχη από την οποία θα είχε βγει ολοκληρωτικά νικημένο, αν οι ρίζες του δεν ήταν τόσο βαθιά χωμένες στην καρδιά του Ελληνισμού και σε αυτό βαρειά το οφείλουμε στην σπουδαία αυτή Γυναίκα την Δόμνα Σαμίου. Είναι δικαίως και Ιστορικός της παραδοσιακής Τέχνης αλλοτινών εποχών, της χρωστάμε πολλά περισσότερα από ότι της αναγνωρίζουμε.

«Ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει για εσάς, τα παιδιά... 
εμείς, δίνουμε σε σας, τους νέους, 
τη σκυτάλη για να προχωρήσετε». Δόμνα Σαμίου


Βιογραφία

Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας και πέθανε στις 10 Μαρτίου 2012. Οι γονείς της ήταν μικρασιάτες πρόσφυγες από το Μπαϊντίρι, χωριό της περιοχής της Σμύρνης. H μητέρα της ήρθε στην Ελλάδα το 1922, ο πατέρας της, αιχμάλωτος στρατιώτης, λίγο αργότερα, με την Ανταλλαγή.

«Τίποτ' άλλο δεν άκουγα από παιδάκι 
παρά για την πατρίδα των γονιών μου. 
Η Μικρά Ασία ήταν για μένα το παραμύθι μου»

Έζησε τα παιδικά της χρόνια μέσα στις απάνθρωπες αλλά παράλληλα πολύ ανθρώπινες και αλληλέγγυες συνθήκες της προσφυγιάς, κι εκεί απέκτησε τα λαϊκά ερείσματα της προσωπικότητάς της και την ατόφια συμμετοχικότητά της. Στο περιβάλλον αυτό είχε τα πρώτα μουσικά της ακούσματα απ’ τα οποία και πήγασε η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική.

Σε ηλικία 13 ετών η Δόμνα Σαμίου έχει την πρώτη διδακτική επαφή με τη βυζαντινή και τη δημοτική μουσική αλλά και με τη λογική της επιτόπιας έρευνας, μαθητεύοντας κοντά στον Σίμωνα Καρά, στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής», ενώ παράλληλα φοιτά στο νυχτερινό Γυμνάσιο. Ως μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρά αρχίζει η σχέση της και με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας/Ε.Ι.Ρ.
1944 Άστεγη στα Δεκεμβριανά. Βιωματική διήγηση της Δόμνας Σαμίου
Το 1954, προσλαμβάνεται στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής. Άρχισε μία μακρά σχέση με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) που τερματίστηκε το 1971. Από τη θέση αυτή γνωρίζει τους σημαντικότερους λαϊκούς μουσικούς, οι οποίοι την εποχή εκείνη της εσωτερικής μετανάστευσης συρρέουν στην Αθήνα απ’ όλες τις περιοχές της Ελλάδας, και τους οποίους το ΤΕΜ ηχογραφεί για τις εκπομπές του. 

Έτσι η Δόμνα εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα. Παράλληλα κάνει μουσική επιμέλεια σε εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες. 

Το 1963 αρχίζει τα ταξίδια της στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το προσωπικό της αρχείο με δικά της μηχανήματα.


η Δόμνα εξοικειώνεται με όλα τα τοπικά μουσικά ιδιώματα

Το 1971 χρονιά ορόσημο για την μετέπειτα πορεία της, παραιτείται από την Ραδιοφωνία. Την ίδια χρονιά-σταθμό αποδέχεται την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου συνερμηνεύοντας παραδοσιακά τραγούδια επί σκηνής. Πρωτοεμφανίζεται στο νεανικό και αντιχουντικό Ροντέο, δίνοντας μια μεγάλη έκτοτε στροφή στη σχέση των νέων με την παραδοσιακή μουσική. Την ίδια χρονιά διασκεύασε το τραγούδι Γαλανή Γαλαζιανή με τον μουσικό Γιώργο Κοντογιώργο, για το δίσκο «Ωτοστόπ» του Θανάση Γκαϊφύλλια, ενώ συχνές ήταν και οι παρουσίες της σε μπουάτ της εποχής. Ήδη όμως κυκλοφορούσαν δίσκοι της σε Ελλάδα, Γαλλία και Σουηδία, που σηματοδοτούσαν την απήχηση του έργου της στον κυρίως ελληνισμό και στην ελληνική ομογένεια.
Το 1971, μέσα στη χούντα, ο Διονύσης Σαββόπουλος την έπεισε να τραγουδήσει δημοτικά τραγούδια στη μπουάτ «Ροντέο». Τις επόμενες χρονιές ακολούθησαν το «Κύτταρο» και οι «Ρίζες». Η ίδια έλεγε:
Πρώτη φορά που τραγούδησα μόνη ήταν το 1960, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, όπου μας είχαν καλέσει τότε να τραγουδήσουμε, και αντικατέστησα τον Σίμωνα Καρρά. Ξανατραγούδησα μόνη μου δέκα χρόνια αργότερα, το Μάρτιο 1971, στη μέση της χούντας, στο υπόγειο «Ροντέο» της Ιουλιανού, που με είχε καλέσει ο Διονύσης Σαββόπουλος. Αρχικά είχα διστάσει πολύ, τελικά όμως, αποφάσισα να πάω. Είχα όμως τρομερή αγωνία πώς θα με δεχτεί το φοιτηταριό που σύχναζε εκεί. Το «Ροντέο» γέμισε φίσκα, μέχρι με όρθιους στα σκαλιά! Ήταν η πρώτη φορά που θα τραγουδούσα δημοτικά μπροστά σε νέους.
Οι νέοι λοιπόν, οι φοιτητές άκουσαν το δημοτικό τραγούδι, άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι κάτι γίνεται, μέχρι τότε δεν είχαν ιδέα τι θα πει δημοτικό τραγούδι και από τότε, όταν έκαναν στο Πανεπιστήμιο διάφορες εκδηλώσεις, με καλούσαν να τραγουδήσω και δειλά-δειλά τα παιδιά σηκωνόντουσαν να χορέψουν, άλλος από την Πελοπόννησο, άλλος από τη Θεσσαλία, άλλος από τη Μακεδονία, άλλος από την Κρήτη. Περνούσε λοιπόν η ντροπή που είχαν για το δημοτικό τραγούδι. Ο ενθουσιασμός των νέων -κυρίως φοιτητών- ενθάρρυνε τη Δόμνα να συνεχίσει τον επόμενο χειμώνα (1972-1973) και πάλι με πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου, στη μπουάτ «Κύτταρο», στην οδό Ηπείρου. Πραγματοποιήθηκαν είκοσι συναυλίες με τραγούδια και χορούς.
Τις σημαντικές αυτές εμφανίσεις ακολουθεί η συμμετοχή στο Φεστιβάλ Μπαχ στο Λονδίνο, οργανωμένο από τη Λίλα Λαλάντη. Η λαμπρή καλλιτεχνική καριέρα της Δόμνας Σαμίου έχει ξεκινήσει θριαμβευτικά. «Πέρασε η ντροπή που είχαν για το δημοτικό τραγούδι», όπως δηλώνει σε συνέντευξή της η ίδια.

Το 1974 αρχίζει η συνεργασία με την Columbia και οι αλλεπάλληλες εκδόσεις LP. Το 1976-77 με σκηνοθέτες τον Φώτο Λαμπρινό και τον Ανδρέα Θωμόπουλο γυρίζουν στην ελληνική επαρχία είκοσι επεισόδια για την εκπομπή της ΕΡΤ «Μουσικό οδοιπορικό». 

Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής - Δόμνα Σαμίου με σκοπό την διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής και κυρίως την έκδοση δίσκων και τη διοργάνωση εκδηλώσεων με αυστηρές επιστημονικές και ποιοτικές προδιαγραφές, μακρυά από τις απαιτήσεις των εμπορικών εταιριών.
Αντιστρατευόμενη την εμπορική εκμετάλλευση και εκλαΐκευση της ελληνικής παράδοσης, άρχισε να παρουσιάζει επί σειρά ετών την όσο πιο αυθεντική εκτέλεσή της. Έτσι έκανε αμέτρητες συναυλίες στις οποίες τραγουδούσε η ίδια, αλλά και παρουσίαζε αυθεντικούς καλλιτέχνες και δημιουργούς του δημοτικού τραγουδιού.


Το έργο της ξεπερνά πια τα ελληνικά σύνορα. Εκδίδονται δίσκοι της στη Γαλλία και τη Σουηδία. Επί σαράντα περίπου χρόνια πραγματοποιεί σειρά συναυλιών από την Αυστραλία μέχρι τη Νότια Αμερική που όχι μόνο συγκινούν τους Έλληνες της Διασποράς αλλά και αποκαλύπτουν στους ξένους μια ποιοτική «ελληνική μουσική δίχως μπουζούκι», όπως γράφτηκε σε κάποια κριτική συναυλίας της στη Σουηδία.

Στο εσωτερικό της Ελλάδας οι εμφανίσεις της σε συναυλίες κάθε είδους και με κάθε αφορμή είναι αναρίθμητες καθώς και οι τιμητικές προσκλήσεις και τα αφιερώματα, όπως π.χ. η επετειακή παράσταση για τα 70 της χρόνια: «Η Δόμνα Σαμίου στο Μέγαρο Μουσικής: η γνωστή και άγνωστη Δόμνα», τον Οκτώβριο του 1998.

Για τις ποικίλες δραστηριότητες της συνεργάζεται με τους πιο καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους αλλά και διδάσκει, μυεί και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες. Από το 1994 δίνει μαθήματα δημοτικού τραγουδιού για ενήλικες στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων της Αθήνας.

Πάμπολλες είναι επίσης οι πρωτοβουλίες της και έμπρακτη και ανιδιοτελής η προσφορά της σχετικά με την βελτίωση της μουσικής εκπαίδευσης των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αίτημα παιδαγωγικά πρωταρχικό και επιτακτικό κατά την ίδια.

Η Δόμνα Σαμίου Στον Λυκαβηττό το 1947
Στον Λυκαβηττό το 1947
© Αρχείο Δόμνας Σαμίου

Στην Ελλάδα:

• Το 1979, ο σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου, Αλέξης Σολωμός, της ανέθεσε τη μουσική επιμέλεια για τους Όρνιθες του Αριστοφάνη που παρουσιάστηκαν πρώτα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στη συνέχεια στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

• Το 1993, ο Γιώργος Θεοδοσιάδης της ανέθεσε την επιμέλεια της «ζωντανής» μουσικής του Αγαπητικού της Βοσκοπούλας που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο.

•  Στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού τραγούδησε για τέσσερις συνεχείς χρονιές (1995-1998).

• Μεγάλη αναγνώριση της δίδεται από το Μέγαρο Μουσικής, όπου παραδίδει συναυλίες με Ακριτικά Τραγούδια (Μάιος 1995) και ελληνικά παραδοσιακά κάλαντα (Χριστούγεννα 1996), καθώς και το αφιέρωμα που της έκανε ο ίδιος φορέας τον Οκτώβριο του 1998 για τα 70 της χρόνια.

• Το 1981 δημιούργησε τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής «Δόμνα Σαμίου», όπου και συνέχιζε μέχρι τέλους την ίδια ποιοτική και αξιόλογη δισκογραφική της παραγωγή.

• Παράλληλα, από το 1994 ως το 2001, παραδίδει μαθήματα δημοτικού τραγουδιού στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων.

• Της παραδίδεται, το 2006, το βραβείο Αρίων για τη συνολική προσφορά της στη διάσωση του δημοτικού τραγουδιού.

• Η Δόμνα Σαμίου συνέχιζε ως το θάνατό της 10 Μαρτίου 2012 την έρευνα και την καταγραφή της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Η εμπεριστατωμένη γνώση της πάνω στο αντικείμενο της δημοτικής παράδοσης του ελληνικού τραγουδιού, η πρωτοπορία της θεματολογίας της, η πολύχρονη πείρα της και η ακρίβεια στην απόδοση των λεκτικών ιδιομορφιών και του ύφους του τραγουδιού, της κάθε περιοχής, την καθιστούσαν μοναδική στον τομέα της.


Καταξιωμένη και αγαπητή για την προσφορά και την προσήνειά της είδε το έργο της να αναγνωρίζεται πολλαπλά και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, με αποκορύφωση την απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο το 2005.


απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο το 2005.

Περιστοιχιζόμενη από τους συνεργάτες, φίλους και υποστηρικτές της η Δόμνα συνέχισε το έργο της έως το θάνατό της με εκδόσεις υπομνηματισμένων με αναλυτικά κείμενα θεματικών CD, την οργάνωση του ανέκδοτου προσωπικού Αρχείου της και την προετοιμασία για ανάρτησή του στο διαδίκτυο.

Πληροφορίες:
Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου, www.domnasamiou.gr
Βιογραφικό | Παρασκήνιο - ΕΡΤ - Πρόγραμμα Τηλεόρασης κ Ραδιοφώνου, ert.gr
Βίντεο από το YouTube, εταιρεία της Google, www.youtube.com
Επιπρόσθετα στοιχεία από Σοφία Ντρέκου
Πηγή: Αέναη επΑνάσταση / www.sophia-ntrekou.gr


Βιντεο/αφιέρωμα στην σπουδαία Δόμνα Σαμίου

«Ό,τι έκανα το έκανα από τρομερή αγάπη, 
έρωτα γι’ αυτή τη μουσική. Μπορώ να μπω 
στη θέση αυτών των άμοιρων παιδιών 
που μπαίνουν στα ναρκωτικά για 
να βρουν λίγη χαρά, λίγη ευτυχία. 
Όταν εγώ που δεν έχω πάρει ποτέ μου 
τέτοιες ουσίες τραγουδώ ή ακούω άλλους 
να τραγουδούν, λέω ότι κάπως έτσι πρέπει να 
αισθάνονται τα παιδιά που παίρνουν ναρκωτικά.» Δ.Σ



Από την εκπομπή «Μουσικό Οδοιπορικό», αφιέρωμα στη Μικρά Ασία, ΕΡΤ, 1977. Το τραγούδι έμαθε η Δόμνα Σαμίου από τη μητέρα της Μαρία, πρόσφυγα από το χωριό Μπαϊντίρι της Σμύρνης. Για περισσότερες πληροφορίες της εκπομπής: https://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.albums&id=6









Μαύρη θάλασσα Στίχοι/Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
(Θρακιώτικη διασκευή ''λιανοχορταρούδια '')
Τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα
φέρνουνε μηνύματα για μιαν αγάπη που 'χα
και στις φλέβες μου βαθιά μαύρη θάλασσα σαν αίμα
λέει λόγια πικραμένα

Δω στα λια- κι αμάν αμάν, δω σταλιανοχορταρούδια.
Δω στα λιανοχορταρούδια, τι τρανός χουρός θα γένει.

Κανένα πλάσμα του Θεού δε ζει σε τέτοιο βάθος
όπου σ' αγάπησα πολύ κι απόμεινα μονάχος.
Μαύρη Θάλασσα κλειστή και ψυχή μου
χαρισμένη σ' όποιον πιο πολύ σε θέλει.

Σαν γαϊτά- κι αμάν αμάν, σα γαϊτάνι θα πααίνει.
Σαν γαϊτάνι θα πααίνει, πέντι πέρδικις πιτούσαν.

Στα μάγια και στα όνειρα, καμπάνα και καντήλα
Πόλη, Βάρνα, Οδησσός, Κωστάντζα και Μπραΐλα
και σε χρόνο μυστικό σαν ηφαίστειο του Αίμου
λεγεώνες του πολέμου.







Απόσπασμα από την εκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου
"Μουσική Βραδυά - με τη Δόμνα Σαμίου", ΕΡΤ 1978.
Σκηνοθεσία Δάφνη Τζαφέρη.




Γιώργος Παπαστεφάνου: Η Δόμνα Σαμίου είναι από τα πρώτα πρόσωπα που γνώρισα όταν, 19 χρονών νεαρός, άρχισα να δουλεύω στο ραδιόφωνο. Εγώ ήμουν στο Τμήμα Ελαφράς Μουσικής και εκείνη στο διπλανό δωμάτιο, της παραδοσιακής μουσικής, με προϊστάμενο τον Σίμωνα Καρρά. Αυτά, στο διατηρητέο κτίριο της πλατείας Ρηγίλλης. «Μπρε συ, γιατί σνομπάρεις τη φασολάδα;» μού έλεγε όταν με άκουγε να μιλάω για γαλλικές σπεσιαλιτέ. Συχνά η Δόμνα ερχόταν πρωί πρωί στο γραφείο μας για να μάς δείξει τους χορούς, από απτάλικο μέχρι ζεϊμπέκικο, και ήταν πάντα γεμάτη κέφι, ζωντάνια, λεβεντιά. Και έτσι έζησα εγώ τη Δόμνα από κοντά μέχρι το τέλος.

Στις αρχές του 1977, η Δάφνη Τζαφέρη μού πρότεινε να κάνουμε ένα αφιέρωμα στο δημοτικό τραγούδι και τη Δόμνα. Ήδη υπήρχε η εξαιρετική σειρά του «Μουσικού Οδοιπορικού», που είχαν φτιάξει ο Ανδρέας Θωμόπουλος και ο Φώτος Λαμπρινός, απ' όπου και εμείς θα αντλούσαμε πολύτιμο υλικό. Παράλληλα θα είχαμε βέβαια και την ίδια τη Δόμνα, καθώς και τον δάσκαλό της, τον Σίμωνα Καρρά, σε μια από τις σπάνιες τηλεοπτικές του εμφανίσεις. Ένα μικρό πορτρέτο της Δόμνας θα σκιτσάριζε ο Διονύσης Σαββόπουλος, ενώ στο φινάλε - προσφορά της Γαλλικής Τηλεόρασης - ο μέγας Γιεχούντι Μενουχίν, θα συνόδευε με το βιολί του τη Δόμνα στο «Έχε γεια Παναγιά», σ' έναν απρόσμενο, εντυπωσιακό συνδυασμό.





(Μουσική: Παραδοσιακό) «Πήγαινα το δρόμο δρόμο» ΕΡΤ «Μουσικό
Οδοιπορικό» με την Δόμνα Σαμίου, αφιέρωμα στην Ήπειρο, το 1977.








Η τράτα μας η κουρελού: Παραλλαγή του γνωστού τραγουδιού, από την περιοχή της Καρυστίας. Απόσπασμα από τη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στο Νεστόριο της Καστοριάς, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Ρίβερ Πάρτυ '95», το 1995 και μεταδόθηκε από την ΕΡΤ.



Ένα τραγούδι που η Δόμνα αγαπούσε και το τραγουδούσε πολύ συχνά στις συναυλίες της. Μικρασιάτικο φυσικά, από την Ερυθραία, το έμαθε από την Κλεονίκη Τζοανάκη, το 1976. Εδώ το ακούμε όπως ηχογραφήθηκε για την εξαιρετική εκπομπή «Μουσική Βραδιά», του Γιώργου Παπαστεφάνου (ΕΡΤ, 1977) σε σκηνοθεσία Δάφνης Τζαφέρη.







«Μουσικό Οδοιπορικό» Επεισόδιο αφιερωμένο στην περιοχή της Ηπείρου. Η Δόμνα Σαμίου αναφέρεται λεπτομερώς στην ιστορική, λαογραφική αλλά και μουσική παράδοση της περιοχής ενώ παράλληλα παρουσιάζονται τραγούδια και χοροί της περιοχής.



Από την εκπομπή «Μουσικό Οδοιπορικό», αφιέρωμα στη Μικρά Ασία, ΕΡΤ, 1977. Το απόσπασμα γυρίστηκε στη Νέα Ερυθραία Αττικής. Τραγουδάει και παίζει τουμπελέκι η Κλεονίκη Τζοανάκη και τη συνοδεύει ομάδα από τη Νέα Ερυθραία. Για περισσότερες πληροφορίες της εκπομπής: https://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.shows&id=271









Η Δόμνα και τα εγγόνια της: Nτοκιμαντέρ που προβλήθηκε από την ΕΡΤ με αφορμή τα ογδοντάχρονα της Δόμνας Σαμίου και την ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΜΑΣ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΤ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2012




Η σειρά «Μουσικό Οδοιπορικό» στόχο έχει να μας εξοικειώσει με τα μουσικά ιδιώματα της Ελλάδας. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στον Έβρο. Η ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ αναφέρεται λεπτομερώς στην ιστορική, λαογραφική αλλά και μουσική παράδοση της περιοχής, ενώ παράλληλα παρουσιάζονται τραγούδια και χοροί της. Επισκέπτεται παραδοσιακά χωριά του Έβρου, το Παλιούρι, το Σουφλί, τη Καρωτή, τους Μεταξάδες και το Ασπρονέρι. Συναντάει οργανοπαίχτες της περιοχής και γυναίκες που αφηγούνται έθιμα του γάμου. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο κύριο μουσικό όργανο της Θράκης, τη γκάιντα. Στην εκπομπή παίρνουν μέρος κάτοικοι του Έβρου.



































Αρμενάκι (ΕΡΤ 1977) Απόσπασμα από την εκπομπή «Μουσική βραδιά», ΕΡΤ, 1977. Το βίντεο προέρχεται από συναυλία σχολικής εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στην Εστία Νέας Σμύρνης.




Πέρασε και από την Άνδρο η ερευνήτρια του δημοτικού τραγουδιού
και συνάντησε πολλούς εκφραστές της δημοτικής παράδοσης.





Διάφορες πλευρές των γυναικών που αναφέρονται στα μεσαιωνικά
Ακριτικά Έπη του Βυζαντίου. Μουσική επένδυση: Δόμνα Σαμίου.






Σύνδεσμοι για την Δόμνα Σαμίου:

Είπαν για τη Δόμνα και το έργο της: επιλεγμένα αποσπάσματα από κείμενα που δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς και αναφέρονται στο έργο και την προσωπικότητά της. Μια σύνθεση από προσωπικές αφηγήσεις, οργανωμένη χρονικά και θεματικά. Για τη σύνταξή της επιλέχθηκαν αποσπάσματα από συνεντεύξεις της στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στον Τύπο. Το έργο της - Δισκογραφία (κι εδώ) - Κατάλογος τραγουδιών - Συναυλίες - To «Μουσικό Οδοιπορικό» - Δημοσιεύματα και συνεντεύξεις - Το αρχείο της Δόμνας Σαμίου - Μουσικές επιλογές - Η Δόμνα μιλάει για τη Δόμνα - Μια ζωή σαν παραμύθι: Η Δόμνα Σαμίου αφηγείται


Δεν υπάρχουν σχόλια: