είδωλο, το πρόσωπο, η πίστη και η πνευματική αναζήτηση.
Γιώργος Μαζωνάκης: Η πίστη και η πίστα – Ένας διαφορετικός αποχαιρετισμός στο τελευταίο λαϊκό είδωλο. Από τα φώτα της πίστας στη σιωπή της πίστης: ο Χριστός, το Άγιον Όρος, η προσωπική εξομολόγηση του λαϊκού τραγουδιού και το τελευταίο αντίο στη Νίκαια
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την
αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση Σαββόπουλο να
δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου
Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου
Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…
ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞
Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.
Ένας τόπος γεμάτος μνήμες: αυτή είναι η αίσθηση που καταλαμβάνει όποιον επισκέπτεται τις φυλακές του Ωρωπού, οι οποίες κατά την περίοδο της Χούντας είχαν μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης αντιφρονούντων.
Ο Μάρκος Βαμβακάρης θεωρείται ο «Πατριάρχης» του ρεμπέτικου, καθώς έκανε γνωστό το είδος λόγω της μεγάλης επιτυχίας που είχαν τα δισκογραφημένα τραγούδια του. Καθιέρωσε την ορχήστρα με μπουζούκια και μπαγλαμάδες. Η περίοδος λίγο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ίσως η παραγωγικότερή του.
Ταινία - θρύλος του ελληνικού κινηματογράφου, που πρωτοπροβλήθηκε το 1955 και έκανε τη Μελίνα Μερκούρη σταρ διεθνούς βεληνεκούς. Η ατάκα του Γιώργου Φούντα «Στέλλα κρατάω μαχαίρι» έγραψε ιστορία.
Ενός Λεπτού Φωνή για τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και συγγραφέα Γιώργο Κοτανίδη (23 Μαΐου 1945 † 28 Ιανουαρίου 2020)
της Σοφίας Ντρέκου
Η ανεπιτήδευτη χάρη, ο φυσικός ανδρισμός, η πηγαία αρχοντιά, έχασαν έναν στρατηγό τους. Την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 74 ετών, άφησε ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, Γιώργος Κοτανίδης. Αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν με ειλεό στην μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά από εγχείρηση.
η Σωτηρία Λεονάρδου στο «Βελούδινο Υπόγειο» της Γιώτας Γιάννα
της Σοφίας Ντρέκου
Ιδιαίτερη και πολύπλευρη καλλιτέχνης η Σωτηρία Λεονάρδου, αποτελεί μια αρκετά αξιόλογη περίπτωση στα καλλιτεχνικά πράγματα της χώρας, είτε οι δραστηριότητές της έχουν να κάνουν με το τραγούδι, είτε με το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Νύχτα της Κυριακής 5 προς 6 Νοεμβρίου του 1961 έγινε η πλημμύρα με τα περισσότερα θύματα στην Αττική, η θεομηνία άφησε πίσω της 43 νεκρούς και περίπου 4.000 άστεγους, ενώ μετέτρεψε σε λίμνη το μεγαλύτερο μέρος της Αθήνας.
Ο Μάρκος παίζει μπουζούκι υπό το βλέμμα του γιου του Στέλιου Βαμβακάρη
Ταξίμι Ζεϊμπέκικο του 1937 με τον Μάρκο Βαμβακάρη
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Ίσως η κορυφαία στιγμή της ερμηνευτικής ικανότητας του Μάρκου Βαμβακάρη στο μπουζούκι. Κομμάτι που καθρεφτίζει πλήρως το Μάρκο σαν οργανοπαίχτη. Στο πρώτο μισό παίζει ελεύθερο ταξίμι* για να περάσει σε ρυθμικότατο ζεϊμπέκικο !!! Αυστηρά προσωπικό και μοναδικό ύφος, χωρίς νευρικά και γρήγορα τσαλίμια, όπως και ποτέ στη ζωή του ο Μάρκος δεν υπήρξε φλύαρος! Παίζει μόνο τα αναγκαία»!
Η Κατερίνα Γώγου στο γραφείο της με στίχο «Στο μυαλό είναι ο
στόχος, το νου σου ε;» στίχος από το ποίημά της «Καμιά φορά».
Ηθοποιός, ποιήτρια, επαναστάτρια, ευάλωτη, αυτοκαταστροφική... Μια βαθιά ανάλυση των στίχων που αποτυπώνουν τον φόβο, την απώλεια και την αντίσταση απέναντι στην εξουσία.