Το Ύδωρ στα Θεοφάνεια - Κοσμολογική και Θεολογική Ανάγνωση του Αγιασμού | Αέναη επΑνάσταση

Ρωσική Μελέτη Φυσική Ιδιότητα του Νερού. Αλλαγή την Ημέρα 

των Θεοφανείων .(Russian Study Physical Property of Water

Changed on Theophany (Epiphany) Day)

Το βάθος δεν είναι απουσία φωτός, αλλά τόπος συνάντησης.

Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού,

Πρωτοχρονιά - μια πράξη προσανατολισμού μέσα στον χρόνο (Αέναη επΑνάσταση)

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Χριστούγεννα ως Στάση Ζωής και Πράξη Αντίστασης στον Σύγχρονο Κόσμο | Αέναη επΑνάσταση

Ένα παιδί μέσα στον χειμώνα κρατά το φως στα χέρια του. Το φως

της ανθρωπιάς μέσα στη σιωπή του χειμώνα, σύμβολο ελπίδας και

φωτός τα Χριστούγεννα. Photographer Catherine Belotserkovskaya.

📘 Όταν ένα παιδί κρατά το φως μέσα στον χειμώνα, τα Χριστούγεννα δεν είναι εποχή, δεν είναι μόνο γιορτή· είναι στάση ζωής.

Ένα Χριστουγεννιάτικο Δοκίμιο για την ενανθρώπιση ως πράξη αντίστασης, στον σύγχρονο κόσμο, όχι ευχή, όχι αφήγηση, αλλά λόγος ευθύνης και φωτός.

Τα Χριστούγεννα του Σταλαγμίτη - ο Νίκος Καρούζος για την Άγια Νύχτα (Ανάλυση) | Αέναη επΑνάσταση

Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο της Ζωής μέσα στον Χρόνο ως Σιωπηλή Θεολογία | Αέναη επΑνάσταση

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με την εικόνα

της γεννήσεως στολισμένη για τα Χριστούγεννα,

μέσα σε πνεύμα χαράς και κατάνυξης.

Από το Έθιμο και την Παράδοση στη Θεολογική Ερμηνεία της Ενανθρωπήσεως

Αντίδοτο στη θρησκευτική α-νοησία - Ο Χρήστος Γιανναράς για τα Χριστούγεννα | Αέναη επΑνάσταση

Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και 

ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.

Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα

Η Ελλάδα στο τραπέζι των ισχυρών - Ποιός είναι ο πραγματικός αντίλαλος από τα Δεκεμβριανά και τη Μάχη του Μακρυγιάννη;

📸 Η αστυνομία πυροβολεί άοπλους διαδηλωτές στη λεωφόρο Αμαλίας, μπροστά στη Βουλή. Στο βάθος στην οδό Όθωνος διακρίνονται τα γραφεία του ΚΚΕ. Διαδηλωτές του ΕΑΜ προσπαθούν να καλυφθούν από πυρά αστυνομικών και κυβερνητικών δυνάμεων μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Η ημέρα αυτή αποτέλεσε την απαρχή των Δεκεμβριανών. Φώτο Ντιμίτρι Κέσελ.

Μάχη του Μακρυγιάννη: Η Σιωπή μετά τη Ρήξη - Μια Τομή στη Νεότερη Ελλάδα

Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon)

📸  Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει 

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

 μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

Δεκεμβριανά - Ιστορία, Πολιτική Ρήξη, Γεωπολιτική Σκακιέρα, Ταξικές Συγκρούσεις και Ψυχαναλυτικές Τομές (Μελέτη)

📸 Πολυβολεία είχαν κάνει στα Δεκεμβριανά στην Ακρόπολη οι Άγγλοι

αδιαφορώντας πλήρως για τυχόν συνέπειες στο μνημείο του Παρθενώνα.

Ο ΕΛΑΣ δεν απάντησε στα πυρά που έρχονταν από εκεί για να 

μην γίνουν ζημιές από σεβασμό στον αρχαιολογικό χώρο.

Δεκεμβριανά: Η Πόλη που Ράγισε σε Πέντε Καθρέφτες - Πολυεπίπεδη διερεύνηση των Δεκεμβριανών μέσα από πέντε καθρέφτες: από την πολιτική ρήξη και τις γεωπολιτικές ισορροπίες μέχρι τις ταξικές τομές και την ψυχαναλυτική διάσταση μιας χώρας που κουβαλούσε τη σιωπή που σκέπασε την πόλη μετά τη ρήξη.

Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.