Όταν ζητάς συγγνώμη μη νομίζεις ότι επαρκεί. Γιατί είναι μόνο η αρχή κι όχι το τέλος. Όταν ξέρεις τι έγινε δεν μπορείς να είσαι αθώος εκτός αν αποφάσισες να είσαι δίκαιος.
της Σοφίας Ντρέκου Ένα εγκώμιο, ποίημα σε σύνθεση της Αγίας Φιλοθέης στην παιδική της ηλικία προς την Υπεραγία Θεοτόκο, το οποίο ανακάλυψε ο βυζαντινολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός Νικόλαος Βέης (1883 - 1958), σε χειρόγραφο της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου και το δημοσίευσε σε άρθρο του το 1923.
Ο χωρισμός κράτους και εκκλησίας στην Ελλάδα είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για να περιγράψει ενέργειες που αποσκοπούν σε διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του κοσμικού κράτους από την Εκκλησία της Ελλάδας.
Ο βίος και το μαρτύριο του Άγιος Χαράλαμπος, η θαυματουργική του παρουσία στην ιστορία και η ανάμνηση του μεγάλου θαύματος απαλλαγής της Ζακύνθου από την πανώλη στις 10 Φεβρουαρίου
Ο Ιησούς δίδαξε με παραβολές για να καλύψει το νόημά τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι ακροατές της παραβολής μαθαίνουν τη θρησκευτική αλήθεια μέσα στον χρόνο, ανάλογα με την πίστη και τη νοημοσύνη τους. Το τέλος της κάθε παραβολής παραμένει ανοιχτό. Ο Χριστός καλεί τον καθένα μας να γράψει το δικό του τέλος.
«Και πού να ρίξω το μεγάλο μου καημό... όπου θ’ ανοίξει η γης, θ’ ανοίξει η γης... και θα ραΐσει το βουνό». Αυτός ο στίχος του ποιητή και το παρακάτω μουσικό θέμα, ήρθε στο νου μου αδελφέ μου και φίλε μου Κυριάκο, όταν μου έδωσες το καρδιακό και πανέμορφο ποίημά σου, γράφοντάς μου: «Το έγραψα την ημέρα που το ζήτησες, είχα πολύ καιρό να γράψω κάτι, οπότε σου το αφιερώνω.» Σ' ευχαριστώ από καρδιάς για την αφιέρωση και συγκίνηση που μου πρόσφερες και που θα μου προσφέρεις κάθε φορά που θα το διαβάζω.
Δεν φοβηθήκαμε τις σκιές γιατί μας αποδεικνύουν ότι κάπου υπάρχει φως. Πήραμε μιαν ανάσα αδέλφια μου και αναγνώστες της Αέναης επΑνάστασης. Διαλύουμε την σκόνη που σκεπάζει το φως!