18 Αυγ 2020

9 Απομονωμένες πόλεις στον κόσμο


9 Πόλεις όπου οι άνθρωποι ζουν 
κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά!

Οι κάτοικοι αυτών των απομακρυσμένων κοινοτήτων λένε ότι ζουν στη μέση του πουθενά, και δεν είναι υπερβολή…
Πόλεις και χωριά σε μακρινές και απρόσιτες τοποθεσίες έχουν να διαχειριστούν τα στοιχεία της φύσης και την απομόνωση, τη μοναξιά και την έλλειψη βασικών αναγκών, δίνοντας οι κάτοικοι καθημερινά τον δικό τους αγώνα για την επιβίωση…

Πάμε να τις δούμε...

1. Εδιμβούργο Επτά Θαλασσών, Τριστάν ντα Κούνια


Θεωρείται μια από τις πιο απομονωμένες κοινότητες στη γη. Η πόλη πήρε το όνομά της από την επίσκεψη του Δούκα του Εδιμβούργου στο νησί το 1867 και έχει 300 κατοίκους με μόλις 80 οικογένειες. Το Τριστάν ντα Κούνια είναι μια συστάδα από απομονωμένα νησιά στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό, 2.816 χλμ. από τη Νότια Αφρική και 3.360 χλμ. από τη Νότια Αμερική. Είναι εξαρτημένο έδαφος του Βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Αγίας Ελένης, που βρίσκεται 2.173 χλμ. βόρεια. Το Τριστάν ντα Κούνια είναι το πιο απομονωμένο αρχιπέλαγος στον κόσμο.

Μια περιήγηση στο Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών, στο νησί 
Τριστάν ντα Κούνια, τον πιο απομακρυσμένο οικισμό στη Γη.

Ταξιδεύοντας μέσα από μια φαινομενικά ατελείωτη θαλάσσια έκταση, τον Νότιο Ατλαντικό, σχεδόν 2.000 χλμ από το πλησιέστερο κατοικημένο νησί και 2.500 χλμ από την κοντινότερη ηπειρωτική χώρα, τη Νότια Αφρική, κάποια στιγμή, μπορεί κανείς να δει την κορυφή ενός μικρού ηφαιστειακού νησιού.

Το σμαραγδένιο πράσινο τοπίο του νησιού είναι σημαδεμένο από σπίτια και κτήρια, προσθέτοντας μια απροσδόκητη σταγόνα πολιτισμού στο, κατά τα άλλα, μοναχικό περιβάλλον.

Το νησί είναι το Τριστάν ντα Κούνια και η κοινότητα το Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών -μια απόδειξη της ανθεκτικότητας και της επιβίωσης της ανθρωπότητας-, του πιο απομακρυσμένου οικισμού στη Γη.

Ο Πορτογάλος εξερευνητής Τριστάο ντα Κούνια (Tristão da Cunha) ανακάλυψε το αρχιπέλαγος των ηφαιστειακών νησιών όπου βρίσκεται το Τριστάν ντα Κούνια, μαζί με πέντε άλλα μικρότερα, ακατοίκητα νησιά, και τους έδωσε αμέσως το όνομά του.

Παρά το γεγονός ότι σε όλη τη δεκαετία του 1600 διερευνήθηκε πολλές φορές από τους Ολλανδούς, ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1800 όταν τα αμερικανικά φαλαινοθηρικά έδειξαν ενδιαφέρον για τα νησιά. Τρεις Αμερικανοί προσπάθησαν να δημιουργήσουν έναν οικισμό και έναν εμπορικό σταθμό στο νησί, αλλά το σχέδιο απέτυχε μετά από ένα αλιευτικό ατύχημα, που έστειλε τους δύο από αυτούς στα βάθη του ωκεανού.

Το 1816, οι Βρετανοί κατέλαβαν το Τριστάν ντα Κούνια επειδή ανησυχούσαν μήπως οι Γάλλοι το χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τον Ναπολέοντα να ξεφύγει, ο οποίος ήταν φυλακισμένος σχεδόν 1.950 χλμ βορειότερα, στη νήσο της Αγίας Ελένης. Έτσι, ο πληθυσμός άρχισε να ανθίζει, οι φαλαινοθήρες έστησαν ένα κατάστημα και το νησί άρχισε να μοιάζει περισσότερο πολιτισμένο.

Ενώ τα πράγματα έμοιαζαν να ανθούν παρά την απομακρυσμένη θέση του, η ζωή στο νησί δεν ήταν εύκολη. Οι κάτοικοί του ήταν απρόβλεπτοι και οι έποικοι πήγαιναν και έφευγαν συνεχώς. Μάλιστα, κάποια στιγμή, στο νησί ζούσαν μόνο τέσσερις οικογένειες. Όλο και λιγότερα πλοία σταματούσαν για ανανέωση και -με την παρακμή της φαλαινοθηρίας κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου- άρχισε να επέρχεται απομόνωση στο νησί.

Τότε ήταν που το Τριστάν ντα Κούνια υπέστη ακόμη περαιτέρω αντιξοότητες, καθώς άρχισαν να φτάνουν εκεί ναυτικοί που είχαν διαπράξει απάτες και άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους αρουραίοι, επηρεάζοντας αρνητικά τις ήδη περιορισμένες γεωργικές προοπτικές, καθώς και την τοπική άγρια φύση.

Το 1867, ο γιος της βασίλισσας Βικτόρια, πρίγκηπας Αλφρέδος, Δούκας του Εδιμβούργου, πραγματοποίησε επίσκεψη στο σύμπλεγμα των νησιών και τα μετονόμασε σε Εδιμβούργο των Επτά Θαλάσσιων -αν και πολλοί ντόπιοι δε δέχτηκαν ποτέ αυτό το όνομα.

Βέβαια, οι κάτοικοι του νησιού δε δέχθηκαν ούτε την ήττα. Έτσι, έγιναν κυνηγοί και συλλέκτες, έπαιρναν αυγά και κρέας από τα αυτόχθονα πουλιά και ζώα και έτσι να συμπλήρωναν την ελλειμματική γεωργία και το εμπόριο, αποδεικνύοντας και πάλι την ανθεκτικότητά τους.

Παρ' όλα αυτά, η απομόνωση του Τριστάν ντα Κούνια έφτασε στο απόγειό της κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν, όπως λέγεται, το νησί δεν έλαβε ούτε μια επιστολή σε διάστημα δέκα χρόνων. Όταν λόγω του Πολέμου δεν έγινε ούτε ένα ετήσιο ταξίδι προς το νησί, ο πιο απομακρυσμένος οικισμός της Γης δεν είχε καμία επαφή με τον έξω κόσμο, μέχρι που τελικά, το 1919, έμαθε τα νέα για την ειρήνη.

Δύο δεκαετίες αργότερα, όταν ο κόσμος βρισκόταν και πάλι σε πόλεμο, το νησί γνώριζε ελάχιστα, αν και το Βασιλικό Ναυτικό το χρησιμοποίησε ως μετεωρολογικό και ραδιοφωνικό σταθμό για την παρακολούθηση των υποβρυχίων των Ναζί.

Σήμερα, στο Τριστάν ντα Κούνια ζουν 267 άνθρωποι και διαθέτει σύγχρονες ανέσεις όπως νοσοκομείο -εξοπλισμένο με χειρουργείο και οδοντιατρικές εγκαταστάσεις- και μανάβικο. Η δυσκολία της φύσης της θάλασσας εξακολουθεί να είναι ζήτημα όταν πρόκειται για κανονικές αποστολές προμηθειών, οπότε οι παραγγελίες γίνονται για διάστημα μηνών.

Πάντως, δεν είναι όλα ρόδινα στο νησί. Για παράδειγμα, το νησί έχει ηλεκτρικό ρεύμα μέσω γεννητριών ντίζελ.

Παρόλα αυτά -ή ίσως, λόγω αυτών- η ζωή στον πιο απομακρυσμένο οικισμό του κόσμου είναι απλή και ειρηνική. Η μόνη ανησυχία προέρχεται από το ενεργό ηφαίστειο που υψώνεται στο νησί. Το 1961 συνέβη η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου και τότε, όλοι οι κάτοικοί του -αν και δεν ήταν πολλοί- το εκκένωσαν.

Αν και εκείνοι οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Αγγλία και μπόρεσαν να βιώσουν τις ανέσεις της "σύγχρονης" ζωής, οι περισσότεροι αποφάσισαν αμέσως να επιστρέψουν στον νησί όταν, δύο χρόνια αργότερα, οι γεωλόγοι το κήρυξαν ασφαλές. Πηγή

2. Whittier, Αλάσκα


Η πιο «περίεργη» πόλη του κόσμου. Το χειμώνα έχει 200 κατοίκους που ζουν μαζί σε ένα κτίριο 14 ορόφων, το Begich Towers.
Το Γουίτιερ της Αλάσκας είναι μια μικρή, απομακρυσμένη πόλη περίπου 96 χιλιόμετρα νότια του Άνκορατζ που είναι γνωστή ως «η πόλη κάτω από την ίδια στέγη».

Πόσο μικρό όμως είναι το Γουίτιερ; Περίπου 270 κάτοικοι ζουν εκεί και η πόλη είναι προσβάσιμη μόνο με βάρκα ή μέσω μιας μονόδρομης σήραγγας μίας λωρίδας.

Αλλά το πιο παράξενο πράγμα σε αυτή την πόλη είναι πως σχεδόν όλοι οι κάτοικοί της ζουν στο ίδιο κτίριο, το Begich Towers, ένα στρατιωτικό κτίριο του Ψυχρού Πολέμου, 14 ορόφων που χτίστηκε το 1974.

Ο αστυνομικός σταθμός, το παντοπωλείο, η κλινική, η εκκλησία αλλά και το σχολείο, όλα στεγάζονται στο ίδιο κτίριο.

Το Begich Towers διαθέτει επίσης έναν ξενώνα και οι επισκέπτες είναι ευπρόσδεκτοι να έρθουν στην πόλη και να παρατηρήσουν πως κυλά η ζωή στην πιο «περίεργη» πόλη του κόσμου.

Για να φτάσει όμως κάποιος σε αυτή την πόλη, πρέπει να χρησιμοποιήσει βάρκα ή τον έναν και μοναδικό δρόμο – μια σήραγγα σιδηροδρομικής γραμμής μήκους 4 χιλιομέτρων που διέρχεται μέσα από ένα βουνό και επιτρέπει την κυκλοφορία δύο φορές την ώρα για 15 λεπτά... σε μια καλή μέρα.

Το Γουίτιερ είναι επίσης επιρρεπές στους σεισμούς και ο άνεμος είναι τόσο δυνατός που είναι γνωστό ότι σπάει τα παρμπρίζ και λυγίζει τις πόρτες των αυτοκινήτων.

Όσο για το κτίριο, το Begich Towers (ή BTI όπως το αποκαλούν οι κάτοικοι) το έχτισε ο στρατός των ΗΠΑ στη δεαετία του ‘50 για να στεγάσει τους αξιωματικούς και τις οικογένειές τους και η συγκεκριμένη τοποθεσία της Αλάσκας επιλέχθηκε για πολύ στρατηγικούς λόγους.

Το Γουίτιερ έχει ένα λιμάνι με πολύ βαθιά νερά, το οποίο ποτέ δεν παγώνει και οι δύσκολες καιρικές συνθήκες που επικρατούν εκεί, με τα σύννεφα να καλύπτουν σχεδόν πάντα την ατμόσφαιρα, ήταν ιδανικά για να μην μπορούν τα εχθρικά αεροσκάφη να την εντοπίσουν.

3. Villa Las Estrellas, Ανταρκτική


Χωριό 100 κατοίκων (και ακόμη λιγότεροι κατά τους χειμερινούς μήνες) με γυμναστήριο, εκκλησία, ταχυδρομείο και ένα κατάστημα με είδη δώρων για τους τουρίστες. Η πόλη διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο από τους τρεις υπολογιστές του σχολείου.

4. La Rinconada, Περού


Σχεδόν 5.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το La Rinconada [Λα Ρινκονάδα (Περού)] στις Περουβιανές Άνδεις γνωστή και ως «η γη των ανδρών» είναι ο υψηλότερος κατοικήσιμος οικισμός στη γη. Παρά την έλλειψη τρεχούμενου νερού και το ιλιγγιώδες υψόμετρο, η πόλη έχει περίπου 50.000 κατοίκους. Ο κύριος κλήρωση δεν είναι η άποψη – λόγος που συγκεντρώνει τόσο κόσμο είναι τα μεταλλεία χρυσού που βρίσκονται κάτω από τον τεράστιο παγετώνα La Bella Durimiente πάνω από την πόλη.

5. Supai Village, Αριζόνα


Το χωριό είναι προσβάσιμο μόνο με ελικόπτερο 
αλλά, παρά την απομακρυσμένη θέση του, 
εξακολουθεί να προσελκύει τουρίστες 
κάθε χρόνο εξαιτίας του Grand Canyon.
Πληθυσμός: 208 (2010)


6. Coober Pedy, Αυστραλία


Υπόγεια πόλη με 2.000 περίπου κατοίκους 
αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο της χώρας.

7. Longyearbyen, Νορβηγία


Η σκανδιναβική πόλη έχει 3.000 κατοίκους, με 
σχεδόν το ένα τρίτο από αυτούς να είναι ξένοι.

8. Πάλμερστον, Νήσοι Κουκ


Το απομακρυσμένο νησί έχει 62 κατοίκους και
είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα [βλ. ΕΔΩ}

ΔΕΙΤΕ: Πάλμερστον: Νησί στο τέλος της Γης χρειάζεται 9 μέρες με βάρκα για να φθάσεις στο Palmerston [Εικόνες, Βίντεο]

9. Όαση Σίβα, Αίγυπτος


Περιτριγυρισμένη από εκατοντάδες χιλιόμετρα ερήμου, το απομακρυσμένο χωριό προσεγγίζεται με αυτοκίνητο ή μετά από ένα ολονύκτιο ταξίδι με λεωφορείο από το Κάιρο. Δεν υπάρχει καμία υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας, ενώ η απομονωμένη θέση της όασης επέτρεψε στον πολιτισμό των Βερβερίνων να παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητος στο πέρασμα των αιώνων. Υψόμετρο: 19 μέτρα. Πληθυσμός 25. 000 (2019).

by Αέναη επΑνάσταση
Περισσότερα: Ταξιδεύοντας


Σχετικά θέματα:


Εξωτερικοί σύνδεσμοι και Πηγές

Η άγρια και άναρχη πόλη που είναι γνωστή ως «η γη των ανδρών». Στη La Rinconada δε μένουν μόνο όσοι ψάχνουν χρυσό αλλά οι γενναίοι που μπορούν να επιβιώσουν.

Η ζωή των ανθρώπων που ζουν σε πόλεις με υψόμετρο πάνω από τα 3.000 μέτρα

Δείτε όλα τα θέματα του Weekend

Προορισμοί - Ταξίδι

Δεν υπάρχουν σχόλια: