Τα Εισόδια της Θεοτόκου: πώς αλλάζουν την αρχιτεκτονική του κόσμου; | Αέναη επΑνάσταση

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές | Αέναη επΑνάσταση

Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.

Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.

Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.

Όταν η Σοφία Βέμπο τραγούδησε στο Καλλιμάρμαρο για τα παιδιά του Πολυτεχνείου | Αέναη επΑνάσταση

📸 Η Σοφία Βέμπο στο μπαλκόνι του σπιτιού της παρακολουθεί

τους φοιτητές που διαδηλώνουν κατά της Χούντας. Φωτογραφία

του Βασίλη Καραγεώργου από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Η τελευταία συγκλονιστική εμφάνιση της τραγουδίστριας της Νίκης – Η φωνή που ένωσε το Έπος του ’40 με την Εξέγερση του Νοέμβρη.

Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων και Πολυτεχνείο - Η Ορθόδοξη Αντίσταση και η Θεολογία της Ελευθερίας | Αέναη επΑνάσταση

Σύνθεση εικόνας του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος και του

Πολυτεχνείου· θεολογικός και ιστορικός διάλογος Ελευθερίας,

από την Αλεξάνδρεια του 7ου αιώνα έως την Αθήνα του 1973.

Από τον αρχιεπίσκοπο της κοινωνικής δικαιοσύνης έως τη θεολογία της ανυπακοής: μια πνευματική γέφυρα ανάμεσα στον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα και το Πολυτεχνείο της Ελευθερίας.

Ένα κείμενο που συνδυάζει αγιολογικό βίο, κοινωνική θεολογία, ιστορική αναδρομή και στοχασμό πάνω στη σχέση Εκκλησίας - Εξουσίας -  Αντίστασης.

Οι Άγγελοι κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό και την Ορθόδοξη Εικονογραφία - Φύση, Ρόλος και Θεολογική Παρουσία | Αέναη επΑνάσταση

Η φύση, η ιεραρχία και το διακόνημα των Αγγέλων σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και η θεολογική τους απεικόνιση στην Ορθόδοξη εικονογραφία... πνευματικές υπάρξεις, λειτουργοί του Θεού, σύμβολα φωτός και διακονίας.

Η Μαρία Καρυστιανού και η ψυχαναλυτική ανάγνωση της απώλειας - Η μετουσίωση του πένθους σε συλλογική πράξη συνείδησης

Το σκοτάδι της απώλειας γίνεται φως, ανθίζει. Η Μαρία Καρυστιανού κάτω από

 το φως των ανθισμένων πληγών, το πένθος που έγινε συνείδηση και φως.

Όταν η απώλεια μεταμορφώνεται σε νόημα και η ψυχή αντιστέκεται στη λήθη· το τραύμα ως πράξη ελευθερίας και συλλογικής συνείδησης.

Θέα από το Μπαλκόνι - Νυχτερινός Στοχασμός του Φωτός και της Ψυχής

🎨 Πίνακας «Balcony View» (Θέα από το Μπαλκόνι) της Γιαπωνέζας ζωγράφου 

Καόρου Γιαμάντα (Kaoru Yamada) μια νυχτερινή θέα πόλης κάτω από το φως του φεγγαριού.

Ποίηση και ζωή στο όριο του ονείρου και της πραγματικότητας· μια υπαρξιακή, κοινωνική και ερωτική αναπνοή κάτω από το φως του φεγγαριού.

Το «Όχι» ως Διαχρονικό Φως του Ανθρώπου - Ιστορικό, Υπαρξιακό και Πολιτικό Αντίδωρο στο Έπος του 1940 (Αέναη επΑνάσταση)

Γεώργιος Βακιρτζής «Πόλεμος του 40′, (1985). Έργο που αποτυπώνει

την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εσωτερική ένταση του Έπους,

με λιτότητα μορφής και βαθιά συγκίνηση. Εθνική Πινακοθήκη.

Το «Όχι» δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία∙ είναι η αέναη στιγμή που ο άνθρωπος αρνείται το σκοτάδι και υπερασπίζεται το φως. Από τα βουνά της Πίνδου ως τη συνείδηση του σήμερα, το ελληνικό «Όχι» γίνεται παγκόσμιο σύμβολο ευθύνης, αξιοπρέπειας και ελευθερίας.

28 Οκτωβρίου 1940: Γιατί γιορτάζουμε την είσοδο στον πόλεμο και όχι την Απελευθέρωση - Ο πραγματικός λόγος πίσω από την Επέτειο του «Όχι»

Αριστερά, Έλληνες στρατιώτες αναχωρούν για το μέτωπο του 1940.

Δεξιά, ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει την Απελευθέρωση από

τα γερμανικά στρατεύματα στις 12 Οκτωβρίου 1944.

Με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα: από το ΕΑΜ και την πρώτη 28η Οκτωβρίου του 1941 ως τη θεσμοθέτηση της εθνικής επετείου και την πολιτική αποσιώπηση της Αντίστασης. Από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στο έπος της Εθνικής Αντίστασης και τη Μάχη της Κρήτης... γιατί η 28η Οκτωβρίου πρέπει να θυμίζει όχι μόνο τη στρατιωτική ανδρεία αλλά και τον λαϊκό αγώνα για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Διονύσης Σαββόπουλος - Ο φιλόσοφος του ελληνικού τραγουδιού και η πολιτισμική του παρακαταθήκη | Αέναη επΑνάσταση

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την 

αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση  Σαββόπουλο  να 

δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου

Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου

Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…

ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞

Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.